Mazda 6 Wagon 2.0 Skyactiv-G 165

Inleiding

Mazda was in de recente geschiedenis van de automobiel zowat het enige Japanse merk dat consequent haar stijlvisie doortrok in het hele modellengamma. Door de koplampen erg spits te houden en de radiatormond nadrukkelijk te laten lachen, was het de bedoeling om haar vierwielers een agressief en tegelijkertijd uitnodigend voorkomen mee te geven. De ontwerper des huizes kon zich in die filosofie blijkbaar een beetje te goed vinden, wat bij creaties zoals de recentste 3 tot resultaat had dat het front eerder weg had van een potige surferdude die je breed grijnzend op je bek gaf omdat je naar zijn meisje keek. Het hoeft geen betoog dat zo'n machotronie niet door iedereen even werd geapprecieerd. Mazda gaat daarom voortaan voor de geraffineerdere Kodo-stijl, wat zoveel betekent als ‘ziel in beweging'. Veelzeggend of niet, belangrijker is dat het merk opnieuw duidelijke keuzes maakt op vlak van exterieur, interieur en vooral techniek, keuzes die behoorlijk ambitieus zijn en waarvan nu al duidelijk is dat ze ditmaal wel allemaal positief worden onthaald.

We nemen de 6 daarom opnieuw mee voor een uitgebreide test op Belgische bodem. Nadat we eerder de dieselvariant aan de tand voelden, kiezen we nu de 165pk sterke tweeliter benzinemotor om de voortrein van onze break van kracht te voorzien. Net zoals bij eerder genoemde zelfontbrander het geval is, introduceert Mazda in deze 6 enkele gloednieuwe eenheden en komen ook een aantal motoren uit de CX-5 aan de bak. Stuk voor stuk motoren die ontworpen zijn volgens het Skyactiv principe.

Daaronder moeten we verstaan dat Mazda vooral inzet op gewichtsbesparing en een verhoging van de efficiëntie, om zodoende erg aantrekkelijke verbruiks- en emissiecijfers te behalen zonder ingewikkelde (en dure) hybridetoestanden aan te wenden. Rijden op benzine kan al vanaf € 24.940; daarvoor heb je recht op de 145pk uitvoering van de tweeliter, in het Challenge uitrustingsniveau van de sedan of break. Inderdaad, beide zijn doorheen het hele aanbod altijd even duur. Onze krachtigere variant valt vanaf € 27.140 te bestellen in de Active trim, maar wij kozen ervoor om Mazda's vlaggenschip in het Executive niveau af te laten leveren. En alzo het prijskaartje van de met alle denkbare snufjes overladen Mazda op een nog altijd erg aantrekkelijke € 32.140 uit te laten komen.

Exterieur

Dat breaks populair zijn in onze contreien is geweten. En nu Mazda de variant met kofferdeur even duur maakt als de sedan, lijkt het ons aannemelijk dat deze laatste de verkoop grotendeels naar zich toe zal trekken. Alhoewel break en sedan identiek zijn tot aan de A-stijl en beide uiteraard zowat alle componenten delen, staat de break vreemd genoeg op een 8cm kortere wielbasis en geeft zijn totale lengte 6cm prijs op de sedan. Hoe dan ook blijft de break met een totale lengte van 4,8m één van de grootste in zijn segment. Met de achterbank in gebruik past er 522l in de koffer (inclusief de ruimte onder de vloer). Twee goed bereikbare hendels maken het mogelijk om de 60:40 neerklapbare achterbank zonder al te veel capriolen vlak te maken. Stapel dan tot tegen het dak en er past een puike 1.664l in. Ook erg verzorgd: de hoedenplank gaat gewoon mee omhoog en er verschijnt bij het openen van de kofferklep een netje dat de passagiers van al te veel tocht vrijwaart. Twee handige uitklapbare haakjes links en rechts maken de verzorgde laadruimte af. Een elektrisch aangedreven kofferklep is dan weer niet beschikbaar, maar omdat de deur licht aanvoelt en van flinke zuigers werd voorzien, hebben we ons daar niet aan gestoord.

Door de A-stijl zo'n 10cm verder van de voortrein te brengen dan bij de vorige generatie het geval was, slaat Mazda verschillende vliegen in één klap. Visueel oogt de cabine kleiner en de motorkap langer, wat - we zeggen het niet graag, maar kom - het zo gaarne bekomen ‘coupégevoel' oplevert. Een effect dat overigens wordt versterkt door de opvallend lage glaspartij in profiel. Een tweede pluspunt is dat de instap voorin gevoelig wordt verbeterd, omdat die vervelende voorste wielkast natuurlijk een stukje verder af staat. Tenslotte vergroot de kijkhoek van de bestuurder waardoor hij een beter overzicht geniet over het verkeer, wat met name in de bochten erg geapprecieerd wordt.

Mazda zegt zoals gesteld de lachebekjesstijl vaarwel en poogt door het inplanten van meer gestileerde lichtunits, een nog steeds agressief maar evenwel bescheidener radiatorrooster en een weloverwogen gebruik van chroom de wagen wat meer klasse en sérieux uit te laten stralen. Wat overigens lukt ook als je het ons vraagt. De voorste wielkasten zijn erg gespierd en de in elkaar lopende flanklijnen vooraan bijzonder prominent, maar het strekt de ontwerpers tot eer dat ze verder hun enthousiasme niet lieten ontsporen. De elegante gladheid van dak en zijprofiel sluiten mooi aan bij de compact vormgegeven kofferpartij. Dat we vinden dat de 6 zonder de minste schroom naast élke concurrent uit het segment mag parkeren, heb je ondertussen wel door.

Interieur

Jinba Ittai. Dat is Japans, geen tikfout, en staat voor de eenheid tussen paard en ruiter. Mazda gebruikte de slagzin eerder al om zijn altijd op de bestuurder georiënteerde interieur te beschrijven, en rakelt de krachtterm voor deze 6 weer op. Terecht, want zowel de boordplank, de ergonomisch opgebouwde interface tussen mens en machine als het sportieve stuurtje richten zich subtiel op de chauffeur. Verder dragen de prima uitgewerkte rijhouding, een gaspedaal dat scharniert in de vloer en een goed verstelbereik van stoel en stuur bij tot een innige connectie tussen bestuurder en wagen. Persoonlijk hadden we het stuur nog wat dichter naar ons toe willen trekken, maar die onvervulde wens als minpunt beschouwen is dan weer overdreven. Net als de bestuurdersstoel wordt ook het andere meubilair goedgekeurd: goed steunend, elegant uitgevoerd en zodanig ingeplant dat iedereen in alle richtingen royaal op bewegingsruimte wordt getrakteerd.

Ieder merk wil dat zijn interieur klasse uitstraalt, maar al te vaak wordt er te kwistig met frivoliteiten rondgestrooid of omgekeerd, overdreven bescheiden te werk gegaan om dat te bereiken. Ook hier moeten we het Mazda nageven: de mix tussen sobere elegantie en sportiviteit is zonder meer geslaagd. Waar zachte materialen worden verwacht vinden we die; de homogeniteit inzake de bekleding van de bedieningsinstrumenten valt in positieve zin op en alle wijzertjes en schermpjes slagen er zonder problemen in om ons van alle nodige informatie te voorzien.

Zijn er dan geen minpunten te melden? Natuurlijk wel. Zo hadden we de hoofdsteunen graag in de diepte regelbaar gezien, valt het TomTom scherm naar hedendaagse maatstaven niet bepaald groot uit en blies de op papier indrukwekkende Bose hifi-installatie - standaard meegeleverd op de Executive uitvoering - ons niet echt van onze sokken. Het systeem, bestaande uit 11 luidsprekers, actieve ruisonderdrukking en surround signaal verwerking is amper instelbaar en dat is een gemiste kans. Met name dat de centrale luidspreker te prominent wordt aangestuurd, de woofers de deurpanelen lustig laten trillen en dat het middengebied van zo goed als geen textuur wordt voorzien, is een doorn in het oog van de ware audiofiel. Mazda maakt tenslotte graag melding van een sterk verbeterde geluidsisolatie, en alhoewel het auditieve effect van de rijwinden inderdaad erg goed wordt geweerd (met dank aan een puike luchtweerstandscoëfficiënt van 0,26), krijgen de rolgeluiden nog steeds behoorlijk veel vrij spel naar onze mening. 

Laat dat echter niet beletten dat we afsluiten met een nadrukkelijk positieve noot, want aangehaalde minpunten vallen echt wel in het niets bij de kwaliteiten die deze 6 etaleert. Als we zijn gelijken ter zake zouden moeten aanduiden, dienen we die te zoeken bij de premiummerken. Met dat verschil dat deze starten met kale uitvoeringen, aan het prijskaartje waarvoor de Mazda al zijn troeven reeds heeft uitgespeeld.

Veiligheid

Je mag ervan uitgaan dat Mazda's nieuwste voldoende in de veiligheidsuitrusting zit om bij de EuroNCAP crashtests een vijf-sterren-notering op zijn mouw te kunnen spelden. Dat kon de vorige generatie namelijk al en de nieuweling maakte zeker wat bescherming van onfortuinlijke voetgangers betreft, grote stappen voorwaarts.

De organisatie heeft z'n handen evenwel nog niet op het model kunnen leggen. Op papier is er alvast niets mist met de standaard Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, gordeldracht-alarmen, zes airbags en een specifieke structuur van voorbumper en motorkap (om dus die aangereden voetgangers zachter op te vangen). En natuurlijk is elke zitplaats voorzien van een driepuntsgordel (met spanners voor de voorste exemplaren).

Meer veiligheidssnufjes worden toegevoegd naarmate het afwerkingsniveau stijgt. De Active herkent hindernissen in de stad en bedient de remmen tot 30km/u, terwijl deze Executive er nog een stevige schep bovenop doet. Daarop vind je ook nog eens een automatische functie voor de verstralers, een werkelijk fantastische achteruitrijcamera (vooral bij duisternis!), meedraaiende xenonlichten, een dodehoekwaarschuwing en een rijstrookassistent. Dan blijft eigenlijk alleen nog het Cruise Pack voor € 1.000 in de optielijst staan. Dat systeem vervangt de standaard snelheidsregelaar door een eentje met een radar, die bij alle legale snelheden zelf in de remmen gaat als een ongeval daardoor vermeden of getemperd kan worden.

Rijgedrag

Laten we eerst wat minpunten overlopen, dan zijn die alvast uit de weg. In de categorie muggenzifterij plaatsen we de manuele handbak, want alhoewel die zoals beloofd lekker kort en direct schakelt, zit er toch wat te veel tolerantie naar onze zin in de middelste verzetten, wat de trefzekerheid nadelig beïnvloedt. In mensentaal: als je stevig met het pookje roert, val je al te vaak tussen twee versnellingen in. Belangrijker vinden we de minder geslaagde electromechanische stuurbekrachtiging. Dat geen enkele constructeur er tot op heden in is geslaagd om in dergelijke installaties enig gevoel en terugkoppeling te verwerken, is uiteraard geen kwaal die we enkel en alleen in Mazda's klachtenboek willen schrijven. Echter, het ding luistert naar een hele rits sensoren en past zijn stuurgevoeligheid daaraan continu aan, maar van de beloofde progressiviteit is amper sprake en daardoor voelt het allemaal wat ruw en korrelig aan, vooral bij lage snelheden. Op de eerder geteste diesel maakte onze redacteur hier vreemd genoeg geen melding van, dus enige voorzichtigheid is geboden vooraleer we veralgemenen. Evenwel is het een hele opgave om op de autosnelweg netjes en vooral ontspannen rechtdoor te blijven rijden: op zich wil de auto van nature wel behoorlijk centreren, maar de nerveuze stuurbekrachtiging maakt van de 6 een speelbal van forse zijdelingse windinvloeden.

Tot zover het klaaggezang. Onder het plaatwerk schuilt nogal wat slimme technologie, die Mazda onder de marketingterm Skyactiv onderbrengt. Zo bespaarde het bedrijf in het onderstel alleen al 70kg en zijn zowel de benzine- als de dieselmotoren gezegend met een ideale compressieverhouding van 14:1. Voor de dieselmotor is dat de laagste (productie)waarde ter wereld, voor de benzine net de hoogste. Kort samengevat had het bedrijf vooral aandacht voor gewichtsbesparing en een hogere efficiëntie van alle componenten, zonder daarbij dure elektromotoren of zware batterijen in het spel te betrekken in de naam der zuinigheid. Deze benzinekrachtbron wordt door aangehaalde ingrepen tevens erg meegaand, veroorzaakt amper vibraties in lage toerentallen en levert een heerlijk en toch discreet geluid wanneer je de toerentalbegrenzer najaagt. Alhoewel het maximale vermogen een aardige 165pk bedraagt, moet de turboloze krachtbron wel altijd aan het juiste verzet gepaard worden. Doe je dat niet, dan vallen de hernemingen tegen.

De motor wordt op alle versies geholpen door een start/stop-systeem dat bovengemiddeld snel en efficiënt de motor herstart en een systeem met een condensator (een technologie die specifiek is voor Mazda) dat remenergie opslaat en gebruikt om de boordelektronica te voeden. Dat is slim gezien van de Japanners, want een condensator heeft een hogere levensduur en leent zich in de praktijk ook beter voor de taak dan een batterij. Echter, je moet dan wel regelmatig aanspraak maken op het ding wil je het opgegeven verbruik van 5,9l/100km (136g CO2/km) ook daadwerkelijk kunnen benaderen. Gebruik je de 6 vooral voor ritten aan één stuk en bij legale snelheden, dan tik je zonder gek te doen een dikke twee liter hoger af. Het weggedrag tenslotte is zeer beschaafd. De demping is ook degelijk, al betaal je ook hier een strak bochtengedrag met een verminderd vermogen om kleine oneffenheden van de inzittenden te isoleren. Gelet op de gemonteerde bandenmaat vinden we het compromis tussen comfort en sportiviteit hoe dan ook correct.

Conclusie

Mazda is goed bezig. Dat concludeerden we al toen we van achter het stuur van de CX-5 klauterden, en zagen we vervolgens bevestigd naar aanleiding van onze eerste kennismaking met de nieuwe 6. Net als Mazda's nieuwe middelgrote suv is deze laatste de vrucht van Mazda's Kodo designfilosofie, en vooral van haar indrukwekkende Skyactiv benadering van de mechanica. In beide gevallen is de vooruitgang frappant. Mazda vraagt evenveel centen voor de break als voor de sedan, wat verklaart waarom we eerder kozen voor de in onze contreien populaire wagonversie met een zelfontbrander als logische keuze onder de kap. Ditmaal voelen we in dat zelfde koetswerk de benzinekrachtbron aan de tand. Omdat Mazda ook deze jongen stevig onder handen nam, omdat het normverbruik van 5,9l/100km en de CO2 uitstoot van 139g/km behoorlijk interessant blijken en tenslotte omdat het prijskaartje door de band genomen zo'n € 2.000 onder die van de diesel duikt.

Die puike verbruikscijfers op papier ten spijt kunnen de voortreffelijk werkende start-stoptechnologie en de ingenieuze condensator die de remenergie recupereert niet verhinderen dat wanneer je de grootstad schuwt en aan legale snelheden 's lands snelwegen afschuimt, het reële verbruik een liter of twee hoger uitvalt. Nu we toch de minpuntjes aan het overlopen zijn - al is die lijst zoals je kan zien erg beperkt - dan stippen we nog de elektromechanische stuurbekrachtiging aan, die erg houterig overkomt en niet voldoende centreert. Maar op de dieselversie was die commentaar niet van toepassing; mogelijk betreft het een geïsoleerd probleem. Met zijn fors lagere gewicht versus grotere koets en de tot 15% zuinigere krachtbronnen verloor Mazda evenwel niet de sportiviteit uit het oog, want de 165pk sterke benzine presteert aardig en klinkt aangenaam, alsook vonden de ingenieurs in het onderstel een mooi compromis tussen snedigheid en comfort.

Zowel langs de binnenkant als aan de buitenzijde ging Mazda met veel omzichtigheid te werk in de realisatie van haar nieuwe D-segmenter. Zowel de lijn tussen soberheid en saaiheid als deze tussen ergonomie en overdaad is erg dun, maar de Japanners bleken dit keer in staat dat broos evenwicht wonderwel te vinden. Zoals uit de fotospecial op te maken valt, getuigt het exterieur door de mix van een gespierde voorpartij en elegant profiel van een weloverwogen designkoers, en binnenin vallen de door elegantie gekenmerkte bouwkwaliteit, de doordacht gebruikte materialen en de standaarduitrusting evenzeer in positieve zin op. Daarnaast is ook het ruimteaanbod erg riant. Ofschoon de break haast 6cm korter is en met een 8cm kleinere wielbasis door het leven moet dan de sedan, genieten alle passagiers een bovengemiddelde bewegingsvrijheid en is de koffer met een stouwvolume van 522l meer dan groot genoeg.

Rijden op benzine kan al vanaf € 24.940; daarvoor heb je recht op de 145pk uitvoering van de tweeliter, in het Challenge uitrustingsniveau. Onze krachtigere variant valt vanaf € 27.140 te bestellen in de Active trim, maar wij kozen ervoor om Mazda's vlaggenschip in het Executive niveau af te laten leveren. En alzo het prijskaartje van de met alle denkbare snufjes overladen Mazda op een nog altijd erg aantrekkelijke € 32.140 uit te laten komen. Daar waar het voor de Mazda in de prijslijst hierbij eindigt, begint het voor een aantal premiummerken dan nog maar pas. En dat zijn, tot besluit, stuk voor stuk wagens waar de Mazda in zowat alle opzichten mee zou moeten mogen concurreren op jouw verlanglijstje.