Mazda 2 1.4 TRSi

Inleiding

Met de Mazda 2 introduceert de Japanse constructeur de tweede stap in haar vernieuwingsprogramma, dat de constructeur een eigentijdser en vlotter imago moet geven. De Mazda 6 beet de spits af en is een schot in de roos. Onze verwachtingen voor deze 2 waren dan ook hoog gespannen, ook al gaat het eigenlijk om een Ford Fiësta in een alternatief kleedje. Deze nieuwe compacte telg moet de Demio doen vergeten wat alvast in Europa (waar het model van 1998 tot en met 2002 in de catalogus stond) gezien de beperkte populariteit en het gebrek aan karakter niet echt een probleem mag zijn.

De Demio was verkrijgbaar met een 1.3 en 1.5l benzinemotor, maar Mazda heeft ook die motoren overboord gesmeten. In de plaats daarvan is er nu een 1.25l 16v met 75pk, een 1.4 16v met 80pk en een 1.6 16v met 100pk. Er is zelfs een diesel; een moderne direct ingespoten common-rail diesel met een inhoud van 1.4l en een vermogensopbrengst van 68pk en -belangrijker- een koppel van 160Nm. Het gamma bestaat uit drie uitrustingsniveaus; Si, TSi en TRSi. De 1.25 laat zich niet bestellen als TRSi en de 1.6 16v topversie is dan weer enkel als TRSi verkrijgbaar. Bij de benzines beginnen de prijzen bij € 11.999 en kunnen ze oplopen tot € 16.499. De goedkoopste en duurste diesels hebben een prijskaartje van respectievelijk € 13.399 en € 16.399. Onze testversie is de 1.4l TRSi. Die komt compleet met velgjes, airco, elektrisch bediende ruiten, mistlichtjesij alleen de metaalkleur doet de totaalprijs stijgen van € 15.599 naar € 15.849.

Exterieur

De nieuwe generatie Mazda-producten is het makkelijkst herkenbaar aan het exterieur. Dat is immers een pak sportiever gelijnd dan voorheen. Bij deze 2 werd evenwel ook het praktische aspect niet vergeten. Strikt technisch genomen heeft deze vijfdeurs een tweevolume-koetswerk, maar de invulling komt behoorlijk dicht in de buurt van dat van een compacte monovolume. De zithouding is immers wat hoger en de gordellijn loopt wel wat op, maar begint laag waardoor een goede zichtbaarheid rondom wordt behouden. De koetswerkverhoudingen van de Demio wijken hier niet erg veel van af. Dat zorgt misschien voor een herkenbaarheid bij de huidige Demio-rijders die Mazda uiteraard graag de opvolger zou verkopen, maar de gelijkenis houdt daar op.

De 2 is een opvallend sympathieke verschijning. Herkenbaar voor de Mazda-klant aan het intussen typerende vijfhoekige radiatorrooster maar toch ook verfrissend. De lichte welving van de wielkasten en de schoudertjes die op de achterzijde doorlopen zorgen voor een sportieve toets. De derde zijruitjes achteraan zijn een leuk accent, ook al hebben ze weinig invloed op het zicht achteruit. De lichtunits zijn ongetwijfeld de meest opvallende elementen aan deze compacte vijfdeurs (lengte: 3,92m; hoogte: 1,54m; breedte 1,68m). Vooraan monteert men exemplaren met helder afdekglas met een optiek op een zwarte achtergrond en een aparte ronde richtingaanwijzer en achteraan zijn het langgerekte exemplaren die naar het midden toe aflopen, met een vorm die duidelijk geïnspireerd is op de producten van Alfa-Romeo. We vinden niet alleen de mix geslaagd, ook de kwaliteit van de afwerking is uitstekend. De verschillende panelen zijn voldoende nauw aansluitend, de naden gelijklopend en we hebben geen afwijkingen of foutjes kunnen constateren.

Interieur

Dat de Mazda dezelfde basis heeft als de Ford Fiësta zie je niet aan het interieur, maar je merkt het wel. Spijtig genoeg aan de overname van de minpunten die inherent zijn aan de basisstructuur van de wagen. Het passagierscompartiment is ver naar voor geschoven waardoor je met je onderbenen en voeten al relatief dicht bij de voorwielen komt. Vermoedelijk om die reden had Ford, en dus ook Mazda, geen plaats voor de integratie van een voetsteun voor de bestuurder. Dat stoort, zeker omdat er omwille van de dikke zijwand echt geen enkele plaats is waar je de linkervoet een beetje comfortabel kan laten rusten, behalve dan op de koppelingspedaal. Omdat dit slechts één element is, weegt het amper door op de score, maar het weegt wel degelijk door op het rijplezier. Ander minpuntje dat is overgenomen van de Fiësta zijn de zeteltjes, ook al zijn die niet identiek. Je kan de bestuurderszetel instellen in de hoogte en in de diepte en ook het stuurwiel laat zich in de hoogte regelen, maar we vonden desondanks geen zithouding die ons 100% voldoening schonk. De onderrug werd wat te veel belast, wat langere ritten vermoeiend maakt. Voor het overige kan je anders op het interieur niet veel meer aanmerken.

De gebruikte materialen zijn van een uitstekende kwaliteit, net als de afwerking, en alles inclusief het instrumentenbordje met ronde klokken is duidelijk en ziet er goed uit. Een zilverkleurige middenconsole en zilveraccenten op het stuurwiel, in de deurpanelen en aan het versnellingspookje zorgen voor een eigentijdse look. Alle elementen staan perfect ergonomisch opgesteld, waardoor je je de bediening eigen maakt in een mum van tijd. Het plaatsaanbod is ruim te noemen, zeker in vergelijking met de Demio, maar je mag niet vergeten dat de 2 meer dan 10cm is gegroeid. Hier vinden we de Mazda nog net wat beter scoren dan de Fiësta. Al was het maar omdat de middenconsole wat smaller is en daardoor niet tegen de knie aan zit. Je mag ervan uit gaan dat de beschikbare hoofd-, been- en voetruimte vooraan voldoende is voor personen tot 1,90m, en ook achteraan kan je zonder veel problemen een wat grotere medemens kwijt. De hoogte van de zitting is comfortabel hoog, wat voor wat minder mobiele mensen een voordeel oplevert bij het in- of uitstappen. Grote en wijd openende portieren (achteraan tot 80°) helpen daarbij.

Mazda voorzag in het interieur een hoop opbergruimte. Een opbergvak bovenaan het dashboard, grote opbergvakken in de deuren, een open opbergvak boven het handschoenkastje, een muntstukkenhouder links van de bestuurder, een legplank onder het stuur, opbergvakken tegen de rugleuning van de zetels, bekerhouders in de middenconsole en eveneens in de grote opbergvakken van de portieren achteraan en natuurlijk is er ook opbergruimte in de portieren vooraan. Voldoende plaats en variatie om er zeker van te zijn dat je nooit prulletjes moeten laten rondslingeren. Het grotere materiaal kan je natuurlijk in de koffer kwijt. Die is zeer regelmatig van vorm en makkelijk belaadbaar dankzij de lage drempel. Je kan dus het maximum halen uit de toch al niet onaardige 267l inhoud. De achterbank kan plat in twee delen. Als je het snel doet heb je een drempel, maar je kan ook een volledig vlakke laadvloer verkrijgen als je wat doorknutselt. Je moet dan wel beginnen met onderdelen in piepschuim van onder de bekleding te halen en zoij Niet echt praktisch, maar kom, als het echt moet dan kan het. In elk geval is de laadruimte dan aanzienlijk, met een inhoud tot 1.044l.

Veiligheid

De structuur van de Mazda 2 is volledig opnieuw ontworpen, met extra voorzieningen voor een hoge rigiditeit en een gecontroleerde absorptie van krachten en natuurlijk een geprogrammeerde vervorming. Standaard voorziet de constructeur ook ABS met remkrachtverdeling, frontale airbags en hoofdsteunen en driepuntsgordels met duo-stage spanners en spankrachtbegrenzers op alle zitplaatsen. Vanaf het tweede niveau, TSi, wordt dat uitgebreid met niet enkel zijdelingse-, maar ook gordijnairbags. Stabiliteits- en tractiecontrole is standaard op de TRSi, maar enkel wat de 1.6 betreft. ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes zijn eveneens standaard op elke uitvoering. De optielijst vermeld geen veiligheidsvoorzieningen, dus je moet voor een hogere versie kiezen als je wat meer wil. Langs de andere kant bedraagt het prijsverschil tussen de 1.25 Si en 1.25 TSi slechts € 1.000, wat alleen al door die 4 extra airbags gecompenseerd wordt.

Rijgedrag

Dwars onder de kap van onze testwagen zit een 1388cc viercilinder in lijn. Een moderne motor die voldoet aan de Euro4-norm met dubbele bovenliggende nokkenassen en vier kleppen per cilinder. Die is goed voor 80pk bij 5.700t./min. en 124Nm bij 3.500t/min en wordt gekoppeld aan een precies en prettig schakelende vijfbak. Optioneel kan een gerobotiseerde bak voorzien worden. Daarmee haalt de 1125kg zware combinatie 100km/u in 13,9sec en bedraagt de topsnelheid 164km/u. Cijfertjes die ervoor zorgen dat de Japanner zich vooral soepel door het verkeer kan bewegen. Om het echt vlot te noemen, klimt de motor wat te traag in de toeren. De constructeur geeft een gemiddelde op van 6,5l/100km en de door ons gerealiseerde cijfers wijken daar nauwelijks van af, dus de krachtbron is echt spaarzaam met benzine.

Voor de ophanging doet men beroep op onafhankelijk McPherson systeem vooraan, en een semi-onafhankelijke systeem achteraan. In beide gevallen is die voorzien van een stabilisatorstang die de koetswerkbewegingen in de bochten efficiënt terugdringt. Zonder te veel gevoel te verliezen zorgt de ophanging voor een soepele demping van de oneffenheden. De voorwielen reageren wel nogal droog op dwarsrichels, wat misschien te wijten is aan de eerder smalle wangen van het 195/50 R15-rubber dat standaard op de hogere uitrustingsversies wordt gemonteerd. De gripgrens ligt behoorlijk ver en overstuur treedt zeer progressief en controleerbaar op naarmate de bochtensnelheid opgevoerd wordt.

Het stuurtje ligt prettig in de hand en de gekozen overbrengingsverhouding is aangenaam terwijl het tandheugelsysteem zoals steeds zorgt voor een goede feedback. Het remsysteem bestaat uit een dubbel hydraulisch bekrachtigd circuit met intern geventileerde schijven vooraan (258mm diameter, 24mm dik) en trommels achteraan. Ook als je wat sportiever rijdt, voldoet dat ruimschoots. In tegenstelling tot de Ford Fiësta 1.4TDCi die we hebben getest, knabbelde het ABS-systeem hier niet te veel aan de remkracht.

Conclusie

Mazda kreeg voor de ontwikkeling van de opvolger van de saaie Demio het onderstel van de nieuwe Fiësta, maar ontwikkelde een stijlvolle en fris ogende koets. Het interieur is zowel voor- als achteraan ruim en praktisch. Dat niet alleen omwille van de talrijk aanwezige opbergruimtes, maar ook omwille van de hogere zithouding, de ruim openende portieren en de grote en makkelijk belaadbare kofferruimte. Spijtig wel dat de zithouding nog niet perfect is en een voetsteun, zelfs op de topversies, ontbreekt.

De motor is soepel, beschaafd en bleek in de praktijk behoorlijk zuinig. Het weggedrag is uitstekend, met gradueel opbouwend onderstuur. Als het toch mis zou gaan, heb je nog steeds de veiligheidsuitrusting. Die is goed op de standaard Si uitvoering en uitstekend vanaf de TSi-uitvoering die o.a. steeds is uitgerust met zes airbags.