Mazda 2 1.4 CDVi

Inleiding

Eind vorig jaar reden we met de benzineversie van de Mazda 2. En nu voelen we de diesel aan de tand. Het model greep net naast de titel van "Auto van het Jaar". Spijtig, maar toch al een groot verschil met de eerste 2. Dat was immers een doorslag van de hoekige Demio. Het heeft zich eigenlijk nooit van de massa kunnen onderscheiden. De Japanners zijn ditmaal wél eigenzinnig geweest. Zo is deze generatie voor één keer niet groter en zwaarder dan z'n voorganger. Integendeel, hij is een tikkeltje kleiner en haast 100kg lichter. En die nieuwe filosofie mag ook blijken uit de vormgeving, die in niets nog herinnert aan z'n rationeel vormgegeven voorganger. De 1.3l benzine was een verademing (het verslag lees je uiteraard in onze test-rubriek), en nu gaan we na of dat ook voor de zelfontbrander geldt.

Een 1.3l met 75pk, een pittiger variant van hetzelfde blok (met 86pk) en een 103pk krachtige 1.5 -allen benzines- stonden al in de catalogus. En nu komt daar dus een 68pk sterke 1.4 CDVI bij. Die is verkrijgbaar in drie uitrustingsversies. In opgaande lijn zijn dat de Challenge, Active en Sport. De instap-diesel staat voor € 13.290 in de catalogus; € 1.300 meer dan de instapper op benzine. Maar dat bedrag hoef je als particulier niet te betalen. De overheid doet u omwille van de beperkte CO2-uitstoot van de diesel immers 3% cadeau. Je hebt hem dus al voor € 12.891. De Active staat in de catalogus voor € 15.590 en de CDVi Sport moet al het flinke bedrag van € 16.290 (zonder korting) opbrengen. Bovendien is hij van de drie nog beschikbare opties voorzien (metaalkleur, stabiliteitscontrole en een sportpakket). Zonder korting tikt dit autootje dus af op € 17.000. Gekker moet het echt niet worden...

Exterieur

We zegden het al; de Demio was weinig inspirerend en hetzelfde geldt voor de eerste 2-generatie. Maar nu pakt het model wel uit met dynamische lijnen. De oplopende gordellijn wordt op de flanken door twee plooilijnen geaccentueerd, het achterste is gespierd en de snuit spits. Door die oplopende gordellijn is het overzicht achteraan niet steeds even goed. Anderzijds begint te glaspartij op de flanken behoorlijk laag en heb je een goed diagonaal zicht. Onder meer op de veel te grote spiegels. Het assertievere lijnenspel van ons testexemplaar wordt in de verf gezet door ruim bemeten lichtmetaal, een koffervleugeltje, zijschorten en een uitstekende onderlip.

De 2 is met een totale lengte van 3,9m nog 4cm korter dan z'n voorganger. De wielbasis bleef met 2,49 meter gelijk. Maar hij is wel 1,48m hoog - wat enkele tegenstrijdigheden moet verzoenen. Want Mazda belooft minstens even veel interieurruimte. Over het koffervolume valt alvast niet te klagen. 250 liter is goed voor het segment. De laaddrempel is door de karaktervolle vormgeving wel eerder hoog. De achterbank is asymmetrisch neerklapbaar, wat je een maximaal laadvolume van 787 liter oplevert.

Interieur

Officieel is de 2 een vijfzitter. Maar als je drie personen op de achterbank wil schikken, beperk je je toch best tot kinderen. Twee volwassenen lukt wel, maar een lange rit is dan nog geen pretje. De voorzetels zijn comfortabel maar -zoals we eerder ook reeds opmerkten- mag de steun voor de onderrug meer uitgesproken zijn. Tijdens lange trajecten treedt nu onvermijdbaar vermoeidheid op. De rijhouding is nochtans goed. De diesel maakt wat meer geluid en produceert vanzelfsprekend meer trillingen dan het benzine-aggregaat dat eerder door onze handen ging. Hier lijkt Mazda toch wat op isolatie te hebben bespaard. En vooral bij een koudstart zorgt dat voor minder aangename ogenblikken.

De gewichtsbesparing heeft overigens geen visuele stempel op het interieur weten de drukken. De plastics zijn weliswaar niet van Duits allooi, het is wel allemaal zeer degelijk. En de boordplank oogt passend sympathiek. Het cluster met de snelheidsmeter en toerenteller is compact. De overige bedieningselementen zijn allen hoog op de middenconsole gevestigd, met inbegrip van de versnellingspook. Vanuit ergonomisch standpunt is dat een zeer heldere opstelling. Over het handschoenkastje zijn we niet zo enthousiast. Omdat de klep deels is opengewerkt heb je erin zeer weinig plaats. Die klep dient overigens om documenten en papieren in te dumpen. De portiervakken stellen nauwelijks iets voor.

Veiligheid

De autoconstructeurs schermen al te graag met veiligheidsvoorzieningen als hen naar de oorzaak van het buitensporige gewicht van nieuwe modellen wordt gevraagd. Nochtans lijkt Mazda daar geen last van te hebben. Het belooft een grotere botsbestendheid, en toch weegt het model minder dan voorheen.

Het arsenaal veiligheidsvoorzieningen is evenmin gespeend. Het omvat telkens ABS met remkrachtverdeler terwijl stabiliteits- en tractiecontrole standaard of optioneel leverbaar zijn afhankelijk van het uitrustingsniveau. De driepuntsgordels zijn voorzien van voorspanners met een spankrachtbegrenzer en in de 2 passen ook nog eens zes airbags. Het gaat dan voor de duidelijkheid om twee frontale exemplaren, twee zijdelingse luchtbalken vooraan en exemplaren van het gordijntype voor het heil van alle inzittenden. Voor het veilig monteren van kinderzitjes zijn steeds ISOFIX bevestigingspunten voorzien.

Rijgedrag

De zelfontbrander tussen de voorwielen van deze Mazda komt eigenlijk uit de rekken van PSA (hij is door Peugeot-Citroën samen met Ford ontwikkeld). De compacte vierpitter beschikt over een turbocompressor met intercooler en krijgt de brandstof rechtstreeks in de cilinders geïnjecteerd door een gemeenschappelijke inspuitbuis (common-rail). Een krachtpatser is het niet. Het blok levert 68 pk bij 4.000 t/min en raapt bij 2.000t/min 160Nm trekkracht samen. Het is gepaard aan een correct schakelende vijfbak. Het onderstel is een erfenis van z'n voorganger, met een onafhankelijke voortrein en een vervormbare dwarstraverse achter. Mazda zorgt voor een relatief stugge afstelling met stabilisatorstangen om schommelingen in te dijken. De achtertrein reageert bij tijden droog, maar immer efficiënt. En de elektrische stuurbekrachtiging is voldoende direct om een vleugje stuurgenot op te wekken. Met dank aan z'n bescheiden leeggewicht...

Als je alleen maar stuurt, houdt deze potig aangeklede Mazda de schijn op. Want geholpen door z'n brede rubber lust hij het betere bochtenwerk wel. De prestaties kunnen al dat uiterlijk vertoon echter niet inlossen. Een sprinttijd van 15,5 tellen is correct en voldoende om vlot met de massa mee te kunnen. Niets meer. En ook de topsnelheid van 162km/u gooit geen grote ogen. En onze testwagen haalde die pas na (zeer) lang aandringen. Neen, als de diesel kwaliteiten heeft dan liggen die elders. In het verbruik bijvoorbeeld. Een verbruiksgemiddelde van 4,3l/100km is best zuinig. En ook in de praktijk toont de 2 zich een goede leerling. Als je je geen Schumacher waant, moet het met vijf liter lukken.

Conclusie

Mazda roeit met de kleine 2 eigenlijk stroomopwaarts. Dat betekent dat deze nieuwe generatie in vergelijking met z'n voorganger een tikkeltje kleiner wordt. Het merk leverde ook inspanningen om het gewicht te beperken, zonder de uitrusting of de veiligheid te compromitteren. Met succes, want het kleintje schudde liefst 100kg af. En dat is een zegen. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat deze vijfdeurs zwierig over een bochtig parcours te sturen is. En dat Mazda zich daar bewust van is, mag blijken uit de assertieve pose die de vijfdeurs aanneemt. Nochtans mist de diesel met 68pk en 160Nm de kracht om de verwachtingen die de koets schept, in te lossen. Een sprinttijd van 15,5 tellen en 162km/u als top zijn niet meer dan gemiddeld. De 1.4l viercilinder blinkt wel uit in zuinigheid. De constructeur beweert dat je met 4,3 liter 100km ver komt.

Het interieur is voldoende ruim voor vier volwassenen, al zullen die op de achterbank na enige tijd wel aan het mopperen slaan. De rijhouding is correct en het team dat instond voor de ergonomie laveerde zorgvuldig om de gebruikelijke valkuilen heen. Een referentie inzake materiaalkeuze is de 2 niet, toch is vooruitgang geboekt. En het instrumentarium is overzichtelijk en compact. In het interieur zijn alleen de onhandig geconcipieerde bergvakken een bron van ergernis. De diesel staat vanaf € 13.290 in de catalogus, maar de testversie tikte pas af op € 17.000 en meer mag dat toch echt niet zijn. De overheid doet je omwille van de beperkte CO2-uitstoot wel 3% van het aankoopbedrag cadeau.