Land Rover Freelander Td4

Inleiding

Ze worden nog steeds populairder; de ‘zachte’ 4x4’s en het is onder meer Land-Rover dat met de Freelander aan de basis lag van het segment. Maar ook pioniers worden oud, dus achtte de Britse autobouwer het nodig om haar kleinste telg een opfrisbeurt te geven voor modeljaar 2004.

Het aanbod bestaat uit drie motoren. De eerste is een 1.8l benzinemotor met 117pk. De andere benzinemotor staat bovenaan het gamma met een inhoud van 2,5l, een vermogensopbrengst van 177pk en een zescilinder in V-vorm architectuur. Er is ook een dieselmotor, die voor België ongetwijfeld de meest interessante versie is en bij ons op de testbank staat. Die heeft een inhoud van 2-liter en is goed voor 112pk. De beschikbare versies bestaan in opgaande lijn uit E, SE en HSE. Helemaal nieuw, en enkel voor Europa is de Sport. Die beschikt onder meer over een verlaagde ophanging (30mm lager en 30% stugger) en een sportieve aankleding. De driedeurs is de goedkoopste uitvoering en verkrijgbaar vanaf € 22.300. De vijfdeurs (Station Wagon) V6 HSE is met een prijskaartje van € 36.300. Dieselen kan voor ten minste € 24.400. Onze testwagen in SE-livrei kost inlcusief metaalkleur € 28.880.

Exterieur

In 2001, bij onder meer de introductie van de dieselmotor, werd de Freelander onderhuids al eens onder de loep genomen. Het uiterlijk wordt nu pas opgefrist. De nieuwe Range Rover stond model voor de hertekende familiesnuit. Die heeft nu koplampen met dubbele in elkaar lopende optieken achter helder afdekglas. Dat is niet alleen een esthetische verbetering want de lichtopbrengst is maar liefst 70% hoger dan voorheen. De bumpers zelf werden hertekend en zijn voortaan gedeeltelijk in koetswerkkleur uitgevoerd. Een mengeling tussen stijlvol en stoer, al komt dat bij onze zwarte testwagen niet goed tot uiting. Naast een nieuwe motorkap, grille en badges werd achteraan ook de bumper gewijzigd. De lichtunits zijn ook daar nieuw en zijn hoger ingeplant zodat ze minder vatbaar zijn voor opspattend modder of stof. Nieuwe stalen of lichtmetalen velgen maken het plaatje compleet. De afwerking van onze testwagen was foutloos, doch niet meteen van een zeldzaam hoog niveau. De koetswerknaden blijven immers relatief ruim, deels uit noodzaak om het torsen van de koets op terrein op te vangen. Er zijn concurrenten die beter doen, maar die hebben dan weer problemen met het openen of sluiten van de deuren op veeleisend terrein.

Interieur

Het interieur was zonder meer een pijnpunt van de Freelander. Verouderde plastics en goedkoop uitziende plastics waren prominent aanwezig. Land Rover heeft alvast getracht dat op te lossen door een heel nieuw dashboard te voorzien, het instrumentencluster te vervangen en het meubilair te vervangen door zetels die beter steunen. Wat materiaal betreft scoort het geheel nog steeds geen hoge toppen, maar de vooruitgang is merkbaar. De middenconsole en het instrumentenbord zijn voorzien van champagnekleurige accenten die het een gesofisticeerde uitstraling geven. De tweekleurige uitvoering van het dashboard versterkt het ruimtegevoel en het geheel is meer dan behoorlijk praktisch. Zo zijn er centraal tegen de voorruit twee grote bekerhouders waar je behalve een blikje bijvoorbeeld ook een literfles in kwijt kan. Trendy ringen rond de klokken zorgen voor een moderner uitzicht van de informatiecluster voor de bestuurder. De indeling is eenvoudig en dat helpt bij de leesbaarheid. Naast een hoge, overzichtelijke zithouding verwent de Freelander je ook met stevig steunende zetels die een hele verbetering zijn ten opzichte van de voorganger.

Het plaatsaanbod aan boord is ruimer dan we van een instap-SUV gewend zijn, al was het maar omdat de Freelander gewoon nogal fors is uitgevallen. Hij is in de vijfdeursuitvoering 4,42m lang, 1,82m breed en 1,70m hoog. Riant is een term die gebruikt kan worden bij de omschrijving van het plaatsaanbod. Zowel voor- als achteraan, voor de been- en hoofdruimte. Omdat de instap lager is dan bij een ‘volbloed’ 4x4 kan je jezelf nog wel gewoon aan boord schuiven in plaats van te moeten klimmen. De kofferruimte die toegankelijk is via een naar rechts openzwaaiende klep is wat aan de krappe kant. De constructeur geeft een laadvolume op van 546l, maar dat is tot aan het dak. De achterbank kan neergeklapt worden en dan is 1319l ter beschikking. De koffer is ook toegankelijk via de achterruit. Die kan elektrisch neergelaten worden.

Veiligheid

De Freelander is steeds uitgerust met driepuntsgordels op alle zitplaatsen, vooraan voorzien van spanners en twee frontale airbags voor de inzittenden vooraan. De actieve systemen bestaan uit ABS met remkrachtverdeler, permanente vierwielaandrijving Őuiteraard- en elektronische tractiecontrole. Een veiligheidsuitrusting die ruimte laat voor verbetering, maar in z’n klasse ook niet achterop hinkt. De meeste SUV’s en 4x4 moeten het immers meer hebben van hun stijve koets, veiliger zithoogte en superieur verkeersoverzicht.

Rijgedrag

De 1951cc viercilinder in lijn dieselmotor ontwikkelt een vermogen van 112pk bij 4.000t/min en 260Nm koppel bij 1.750t/min. Bij de automaat gaat daar nog 3pk van af. Met ten minste 1.550kg op de weegschaal kan dat uiteraard niet zorgen voor vlotte prestaties. De combinatie met de vijftrapsautomaat is dan ook de traagste versie die er is; de top bedraagt 161km/u en de spurt naar 100km/u neemt 14,3sec in beslag. Verre van flitsend dus, maar als je de automaat in de sport-stand zet, zijn de acceleraties acceptabel. Net. De bak presteert overigens naar voldoening, zonder dat we erbij het gevoel krijgen met een uitzonderlijk geavanceerd of modern systeem op weg te zijn. Het geheel heeft wél een manuele stand. Bij gewoon rijden lijkt ons die zoals steeds nutteloos, maar met een sleep aan een optionele trekhaak of op terrein heeft die zeker nut. Er is ook een sneeuwstand. Het motorgeluid binnen is steeds aanwezig, maar storend wordt het nooit. Erg zuinig is de Freelander niet met een gebruiksgemiddelde van 8,6l voor de automaat. Stedelijk verkeer en terreinwerk leveren zelfs gebruiksgemiddeldes op van 11l en meer. Dan geraak je met een tankinhoud van 64l niet zo ver.

Omdat de Freelander permanente vierwielaandrijving heeft, in tegenstelling tot systemen die enkel als het noodzakelijk is de achteras bijschakelen, is de kleinste Land Rover op het terrein moeilijk uit z’n lood te slaan. Ook niet met onaangepaste banden en zonder terreinversnelling. In tegenstelling tot het meeste straatblik dat de concurrentie aanbiedt is de ophanging opgewassen tegen echt terreinwerk. Land Rover compenseerde de (dure) techniek ook met elektronica. De elektronische tractiecontrole helpt bijvoorbeeld bij het vertrekken op een moeilijke ondergrond. Hill Descent Control maakt dan weer het afrijden van steile hellingen aanzienlijk gemakkelijker. Al bij al is de Freelander, niet geheel verassend natuurlijk, de SUV die wat gevoel betreft het dichtst aanleunt bij de echte 4x4. Een positief punt als je het ons vraagt. Enig minpunt voor het bedwingen van uw modder- en terreinvrees is de positie van de knalpot achteraan. Die zit immers behoorlijk in de weg en raakt op een klein beetje veeleisend terrein dan ook regelmatig de bodem. De ontwerpers wisten er schijnbaar geen blijf mee. Als we daarnaast nog wat aan onze verlanglijst zouden mogen toevoegen zou het meer stuur- en pedaalgevoel zijn. De Freelander wil enkel kort stoppen als je het rempedaal een fikse stamp verkoopt, maar we hebben niet te klagen over de uithouding van het systeem met geventileerde schijven vooraan en schijven achteraan. Land Rover drukt ook op de geschiktheid van het model als sleepwagen. Aan de trekhaak mag immers 1,8 ton hangen (geremd) en dat is uitzonderlijk veel.

Conclusie

De Freelander werd in 1997 voorgesteld op het Autosalon van Frankfurt. Het was dus de hoogste tijd voor een opfrisbeurt. Onderhuids werden in 2001 al enkele zaken aangepakt, en nu wordt het uiterlijk gelijk gestemd met de rest van het gamma. Binnenin vinden we betere materialen met een meer trendy uitzicht en vooral beter zitmeubilair. Dat laatste is een echte aanwinst. De dieselmotor op de testbank is niet meteen een krachtpatser en de combinatie met de automaat presteert matig. Toch is de Freelander een aangename wagen om rijden. Van alle SUV’s die al de revue passeerden, leunt deze compacte Land Rover wat gevoel betreft het dichtste aan bij een echte 4x4, zonder er de hoge kostprijs en de ongemakken (zoals de hoge instapdrempel) ervan over te nemen. Geen toeval, want de Freelander kan op het onverhard meer dan behoorlijk uit de voeten, voornamelijk dankzij slimme elektronica en permanente vierwielaandrijving. Iets wat niet elke concurrent kan zeggen.