Land Rover Freelander TD4 AWD
Ai, ai, ai... de Freelander ondergaat een facelift. Niet dat daar zo veel mis mee is. Het uiterlijk en het interieur krijgen wat aandacht. Dat kan alleen maar goed zijn. En er is een nieuwe dieselmotor. Ook dat is doorgaans positief nieuws. Maar nu kan je naast een vierwielaangedreven versie ook een...
Land Rover Freelander TD4 AWD
ScoreEindscore
7,4 /10
- Interieur
- 6,8 /10
- Exterieur
- 7,8 /10
- Rijgedrag
- 7,4 /10
- Veiligheid
- 7,6 /10
Pluspunten
- 4WD zeer capabel off-road
- Comfort primeert
- Uiterlijk bestand tegen tand des tijds
Minpunten
- Interieur verraadt leeftijd
- Nu ook met 2WD. Dat meen je niet?
- Prestaties niet meer dan acceptabel
Inleiding
Ai, ai, ai... de Freelander ondergaat een facelift. Niet dat daar zo veel mis mee is. Het uiterlijk en het interieur krijgen wat aandacht. Dat kan alleen maar goed zijn. En er is een nieuwe dieselmotor. Ook dat is doorgaans positief nieuws. Maar nu kan je naast een vierwielaangedreven versie ook een variant met voorwielaandrijving krijgen. Een Land Rover met voorwielaandrijving? Je leest het goed. De Freelander bijt de spits af, en de Range Rover Evoque is de volgende die met die mogelijkheid in de catalogus staat. We gaan ervan uit dat ten minste een paar mensen hun ontslag hebben aangeboden bij LR toen dit werd goedgekeurd. Maar bijna een vierde van de in Europa verkochte SUVs sleept zich aan de voorwielen voort (in ons land veel meer), Land Rover kan zonder die mechaniek de prijs scherper stellen en het helpt de CO2-uitstoot wat omlaag. Vooral dat laatste gaf de doorslag. Er is nu een Freelander vanaf € 27.950 onze testauto is wel de nieuwe diesel met 150pk, maar heeft nog steeds 4x4, is er vanaf € 29.750 maar kost in testuitvoering € 42.150.
Exterieur
Eigenlijk moet je twee keer kijken voor je de wijzigingen aan de buitenkant opmerkt. En dat is niet erg, want de Freelander blijkt opvallend goed gewapend tegen de tand des tijds. Het model oogt nog steeds fris. Ga je op de details letten, dan merk je een nieuwe voorbumpergroep en aangepaste omlijstingen voor de mistlampen en een aangepaste grille die nu in twee uitvoeringen bestaat. De voor- en achterlichten kregen een wat moderner uiterlijk en er zijn wat meer details in de koetswerkkleur gespoten. Voeg er nog enkele nieuwe lakkleuren en nieuwe lichtmetalen velgen aan toe en je bent rond. Of nee, wacht, de buitenspiegels zijn nu nog eens 10% groter geworden en hebben nu het formaat van een gemiddelde badkamerspiegel wat nergens voor nodig is.
Interieur
Aan de binnenzijde is Land Rover net zo subtiel tewerk gegaan. Het instrumentarium werd wat verfijnd en er zijn enkele nieuwe keuzemogelijkheden voor zowel de zetelbekleding als de sierlijsten. Maar in tegenstelling tot het uiterlijk, heeft het interieur meer last van de eerste kraaiepootjes en rimpels. De leeftijd begint hier duidelijk te worden en de concurrentie in het segment is groot.
Wie echt een offroad-capabele SUV nodig heeft, kan weinig anders dan bij de Freelander uitkomen. Dat is evenwel een kleine groep klanten. En door nu voorwielaandrijving op het menu te zetten, kan je de Freelander tegen een hele garde nieuwe concurrenten zetten en die doen bijna allemaal beter. We weten wel dat knopjes zo groot en robuust zijn omdat je ze met je handschoenen aan zou kunnen bedienen, maar als je de integraalaandrijving naar het sterfhuis draagt, moet je daar ook maar wat aan doen want, eerlijk, zonder dat excuus wordt het snel een goedkope bedoening.
Aan het voorts uitstekende plaatsaanbod, goed steunende zitmeubilair en de overzichtelijke ergonomische opstelling van alle instrumenten is niets veranderd. En de koffer is - eens de hoge drempel die eigen aan het concept is, overwonnen - ruim en bruikbaar omwille van z'n egale vorm. Met de achterbank recht past er 755l in. Met neergeklapte achterzetels wordt dat 1.670l. Op comfort blijft de Freelander punten scoren.
Veiligheid
Structurele aanpassingen zijn er niet gebeurd. Maar de Freelander scoorde al vijf sterren in de EuroNCAP crashtests dus met de rigiditeit en de bescherming van de inzittenden zit het wel goed. Eerlijkshalve dienen we te zeggen dat die score dateert van voor de laatste reglementswijziging (verstrenging). Die heeft echter vooral betrekking op de elektronische gizmo's dan op de structuur.
De ingenieurs wisten achter de interieurpanelen van de Freelander ruimte te vinden voor liefst 7 airbagmodules. Die zitten op de conventionele plaatsen (frontaal vooraan, lateraal vooraan en gordijnairbags), aangevuld met de knie-airbag die hoe langer hoe meer gemeengoed wordt. Hulpmiddelen zijn er in de vorm van tractie- en stabiliteitscontrole en ABS. Wie met de Freelander af en toe eens het asfalt achter zich laat (een aanrader trouwens) kan er gerust in zijn. Bij Land Rover kennen ze wat van terreinrijden en als je de draaiknop op de middenconsole instelt op het type ondergrond waarover je rijdt, zal de elektronica je helpen in plaats van tegenwerken.
Rijgedrag
De 2,2l dieselmotor die overlangs in de neus van de Freelander leeft, onderging een update. De capaciteit van de EGR-eenheid is toegenomen, er is een nieuwe watergekoelde turbo met variabele geometrie en de injectoren van het common-rail-systeem zijn sneller en meer accuraat. Voor de eTD4 betekent dat een stijging van het koppel van 400 naar 420Nm bij een identiek vermogen van 150pk. Er is nu evenwel ook een nieuwe, 190pk en 420Nm krachtige uitvoering die SD4 heet. Zowel de handbediende als automatische gangwissels zijn geoptimaliseerd voor een lager verbruik. Een start/stop-systeem (met een herstarttijd van 700ms nu 20% sneller dan voorheen) is standaard bij de handgeschakelde dieselversies. Dat laatste is alvast voldoende om onze frustraties daarover te beperken. Het oude systeem was gewoon te traag.
De Freelander heeft niet alleen een krachtiger dieselvariant (190pk) gekregen. De instapper kan je nu ook krijgen met uitsluitend voorwielaandrijving. Dat hebben we te danken aan de CO2-obsessie - want zonder vierwielaandrijving verbruik je gemiddelde 2 deciliter minder - je sleept tenslotte 75kg minder transmissieonderdelen met je mee. Onze testauto heeft géén 190pk en wordt evenmin door de voorwielen aangedreven - dat is een variant met vierwielaandrijving. Waarom? Omdat slechts 23% van de Europese consumenten een SUV met voorwielaandrijving besteld, en de 190pk-diesel evenmin voor het gros van de orders zal staan.
Het rijgedrag voelt dus vertrouwd aan. De Freelander blinkt uit in comfort. Het onderstel is uitermate capabel in het absorberen van oneffenheden. Eigenlijk zit het in het segment van de SUVs op dat vlak in een klasse apart. En het stuurgevoel is ook top. Wat deze Land Rover niet doet is proberen je het gevoel van een normale personenwagen te geven, in tegenstelling tot zowat elke concurrent. Dat betekent dus ook dat de koets zich in de bochten wat meer vrijheid permitteert en meeleunt. We vinden het geenszins storend - integendeel. Het bespaart frustratie als je in het bochtenwerk uiteindelijk de limiet nadert. Die ligt niet nadrukkelijk minder ver dan bij een concurrent. Alleen communiceert de Freelander z'n voorkeur voor rechtdoor gaan nadrukkelijker. Bekijk het zo; hij is niet slechter - hij is eerlijker. Op terrein bewijst de alweer verbeterde Terrain Response z'n nut. De Freelander blijft natuurlijk steken waar de andere Land Rovers doorgaan. Maar voor een SUV is hij ronduit indrukwekkend.
De prestaties van deze 150pk sterke centrale met vierwielaandrijving zijn redelijk, niets meer. De naald heeft 11,7 seconden nodig om 100km/u aan te wijzen. De top bedraagt 181km/u. De constructeur geeft 6,7l/100km op als gemiddeld verbruik, maar dat zien we u zelfs met een pluim op het gaspedaal niet realiseren. Wij tikten meer dan 2 liter hoger af, maar daar hoef je je nu ook weer niet aan te spiegelen.
Conclusie
De Freelander ondergaat een facelift. Wat aandacht voor interieur en exterieur kan alleen maar goed zijn. En de diesel ondergaat een update. Maar je kan voortaan ook een Freelander krijgen met voorwielaandrijving. Bij Land Rover! Er zijn geen zekerheden meer. Een Freelander met 2WD zorgt natuurlijk wel voor een lagere CO2-uitstoot en het scheelt in de prijs. Daardoor is er nu al een Freelander vanaf € 27.950. Onze testauto is wel de nieuwe diesel met 150pk, maar heeft nog steeds 4x4 en kost bijgevolg minstens € 29.750.
Eigenlijk moet je twee keer kijken voor je de wijzigingen aan de buitenkant opmerkt. En dat is niet erg, want de Freelander blijkt opvallend goed gewapend tegen de tand des tijds. In tegenstelling tot het uiterlijk, heeft het interieur meer last van kraaiepootjes en rimpels. De leeftijd begint hier duidelijk te worden en de concurrentie in het segment is groot. Aan het voorts uitstekende plaatsaanbod, goed steunende zitmeubilair en de overzichtelijke ergonomische opstelling van alle instrumenten is niets veranderd. En de koffer is - eens de hoge drempel die eigen aan het concept is, overwonnen - ruim en bruikbaar omwille van z'n egale vorm.
De 2,2l dieselmotor is onder handen genomen. Hij is nu in z'n editie met 150pk 420Nm sterk (20Nm meer dan voorheen) en wordt gekoppeld aan een correct schakelende zesbak. Voldoende voor een sprinttijd van 11,7 tellen, een top van 181km/u en een opgegeven verbruiksgemiddelde van 6,7l/100km. Neem je de nieuwe tweewielaandrijver dan spaar je 75kg en 0,2l/100km uit. Beiden hebben een start/stop-systeem, dat 20% sneller werkt dan de vorige generatie en daarmee heel wat frustraties de wereld uit helpt. In tegenstelling tot nagenoeg elk model dat je tegen de Freelander zou kunnen zetten, probeert deze SUV je niet het gevoel te geven met een normale personenwagen onderweg te zijn. Bochten zijn niet de forté van de Freelander. Comfort is dat wel. En op terrein gaat hij rustig door waar elke directe concurrent al lang hulpeloos met de wielen staat te spinnen.