Kia Sportage 1.7 CRDi

Inleiding

De SUV is geen niche meer. In 2015 werden voor het eerst meer auto’s van dit type verkocht dat hatchbacks. Goed voor 1,28 miljoen stuks in Europa. Niet moeilijk dus dat merken die nog niet in het segment vertegenwoordigd zijn, zich reppen om die achterstand zo snel mogelijk goed te maken. Kia rept zich ook, maar dat heeft geen achterstand. Integendeel - de Sportage is al aan z’n vierde generatie toe. De eerste dateert al van 1993. De jongste kregen we pas in 2010 achter de kiezen. Die kende dus kortere carrière dan gebruikelijk is. Voor één keer heeft dat niets te maken met povere resultaten. Integendeel, de Zuid-Koreanen willen vooral hun voorsprong behouden.

Gamma en prijs

Het aanbod begint bij een relatief scherpe prijs van € 23.090. Daarvoor heb je een atmosferische 1.6l benzine die 132pk opwekt. Er is ook nog een 1.6 turbo met 177pk, maar die staat alleen als (veel duurdere) GT-line in het programma. Maar hoewel de benzine de jongste tijd opnieuw aan een opmars bezig is, blijven de diesels het populairst. En daar vinden we een 1.7 CRDi met 115pk die minimaal € 25.389 kost. Hogerop de ladder staan nog een 2.0 met 136pk en een tot 185pk opgevijzelde variant van datzelfde blok.

Omdat het de populairste motor is, opteerden we voor de 1.7 CRDi. In die configuratie sleept de Sportage zich aan de voorwielen door het verkeer en moet je met de hand schakelen. Twee beperkingen waar je je hogerop in het gamma niet mee moet verzoenen. De 1.6 turbo op benzine en tweeliter diesel laten zich met een niet permanente 4x4 leveren. En een automaat is er tegen de gebruikelijke meerkost. Door de uitrusting tikt het exemplaar op de foto’s wel hoger af dan bovenstaande vanafprijs. Hou rekening met € 33.690 voor een vergelijkbare configuratie.

Uitgebreide garantie

Uit onderzoek moet blijken dat design de belangrijkste reden is waarom klanten voor een Sportage kiezen. 6 op 10 geeft dat immers als voornaamste argument op. Maar bijna 40% geeft eveneens aan te vallen voor de uitgebreide garantievoorwaarden. De Zuid-Koreanen geven nog steeds een ongeziene fabriekswaarborg van zeven jaar.

Exterieur

De fabrikant zelf legt graag de nadruk op het nieuwe design van de Sportage. Daar kunnen we ons wel wat bij voorstellen. Zonder echt door de geldende conventies te breken, presenteert de Sportage toch apart. Daar zijn vooral z’n koplampunits voor verantwoordelijk. Die zijn als het ware bovenop de motorkap gelegd. Je kan er met wat goede wil enkele trekken van de Porsche Macan in zien, maar in de kopieervalkuil trapt het bedrijf ook niet.

Natuurlijk heb je enkele beperkingen aan het ontwerp. Zo is de zichtbaarheid vooral over de achterste hoeken niet optimaal en moet je de lading vanzelfsprekend wat hoger tillen. Het zijn eigenschappen die net zo zeer het segment bepalen als z’n hogere zithouding. Je kan er niet omheen.`

Meer staal van hoge kwaliteit

Kia had zich er gezien de beperkte levensduur van het vorige model vanaf kunnen maken met een nieuw koetswerk, maar dat deed het niet. De Sportage heeft nu een geheel nieuwe structuur. De auto werd 4cm langer en staat ook nog eens op een 3cm langere wielbasis. En de hoeveelheid staal met hoge treksterkte steeg van 18 tot 51%. Dat kost wat meer, maar het resultaat is er ook naar: de torsiestijfheid nam met 39% toe. Goed nieuws voor het weggedrag en nog beter nieuws voor de veiligheid.

Interieur

De Sportage is het zustermodel van de Hyundai Tucson. Aan de buitenkant kan je dat eigenlijk niet zien en aan de binnenzijde wordt de familieband bijna net zo goed gecamoufleerd. Het blokkerig vormgegeven dashboard zal geen prijzen winnen voor originaliteit, maar het is goed afleesbaar en met de knoppenrijen in de middenconsole noteren we toch een originele toets. Bovendien zijn ze goed bedienbaar en duidelijk afleesbaar. Iets wat niet van de GPS gezegd kan worden, overigens. Daar is nog ruimte voor verbetering. En hoewel alles aanvoelt alsof het degelijk in elkaar zit, kan de presentatie van enkele materialen ook beter.

We stipten op onze lijst met opmerkingen ook aan dat de trillingen van de dieselmotor duidelijk voelbaar zijn in stuur, pedalen en - vooral - versnellingspook. Dat moet beter kunnen.

Goede zithouding

Over de rij- en zithouding heb je niet te klagen. Vooraan: ruim. Achteraan: idem. De koffer is nu 491l groot. 26 liter meer dan voorheen al moet je enkele van die liters onder de koffervloer gaan zoeken. En daar schort al meteen wat. Die vloer mag immers slechts 60kg dragen en dat is nu toch echt aan de povere kant. En de bagage-afdekking kan ook beter. Dat rolgordijn is slordig.

Veiligheid

Die 51% extra sterk staal dat om je heen zit, garandeert de Sportage een goede EuroNCAP crashtestscore. Het model pakt net als vijf jaar geleden uit met de maximumscore van 5 sterren. Hij krijgt zelfs 9/10 voor wat de voorste inzittenden betreft. Eigenlijk een tikkeltje minder dan de vorige generatie, maar is louter aan een strenger scoresysteem te wijten. Kinderen scoren 83% en voor de veiligheidsnufjes wordt 71% opgeleverd. Slimme technologie die zelf afremt in de stad of de dode hoek controleert is niet standaard, maar de Europese veiligheidsorganisatie kent punten toe omdat je ze wel tegen een meerprijs kan krijgen. En dan is er nog de voetgangerveiligheid waarop de Sportage 66% goed bleek.

Om tot bovenstaande resultaat te komen beschik je vanzelfsprekend over zes airbags, ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes, de noodzakelijke gordels en gordelspanners en de wettelijk verplichte elektronica. Die is tegenwoordig overigens ook al niet min: ABS, stabiliteitscontrole en bandendrukcontrole moeten aan boord zijn. We halen even aan dat de ESP-module ook een slingerende aanhangwagen kan detecteren en opvangen.

Veiligheidsbevorderende extra’s die je pas tegenkomt als je hogerop de versieladder klimt zijn onder meer Xenonkoplampen, dodehoekwaarschuwing, verkeersbordherkenning, een automatische noodrem en een rijstrookassistent.

Rijgedrag

115pk en 280Nm betekent dat de Sportage zich correct gedraagt, zonder meer. De acceleratietijd bedraagt 11,5 seconden en de veel minder relevante topsnelheid is 176km/u. De zesbak laat zich uitstekend en accuraat bedienen, wat erg meegenomen is, want je bent er best vaak mee in de weer als je de zeventienhonderd vlot door het verkeer wil krijgen. Om maar te zeggen dat wat langer doorsparen voor de tweeliter niet zo’n slecht idee is. Die stoot dan echter ook meteen wat meer uit: 139g/km tegen 119g/km voor de door ons geteste configuratie. Die bleek in de praktijk ook flink meer te lusten dan de 4,6l die met dat CO2-cijfer overeen komt. Onder de 7 liter was hij zelfs met een pluim op het pedaal niet te krijgen. En dat terwijl we de 1.6 turbo op benzine op hetzelfde parcours wél onder die drempel kregen. Nog maar zelden meegemaakt…

Uitstekend comfort

De 1.7 weegt zo maar eventjes 150kg minder dan de 2.0 en dat merk je als je aan het stuur draait. De voorwielen met net een tikkeltje meer overgave in hun nieuwe koers en houden het ook wat lager vol voor het onontkoombare onderstuur de kop op steekt. En lof is er ook voor ophanging en onderstel, dat maximaal lijkt te profiteren van de toegenomen stijfheid. De Sportage blijft in de bochten immers behoorlijk vlak, zonder dat op vlak van filtering (kleine oneffenheden, dwarsrichels, dat soort zaken) de gebruikelijke prijs te betalen. De ingenieurs wisten optimaal te profiteren van z’n geheel onafhankelijke ophangingsarchitectuur.

Conclusie

Al drie generaties lang is de Sportage één van Kia’s belangrijkste producten. En omdat de populariteit van SUV’s in Europa voorlopig nog meer aanzwelt, lijkt deze nieuwe telg nog meer gewicht op de schouders te krijgen. Bevallige schouders, zo moeten we stellen, want de Sportage oogt verre van fout en injecteert zelfs wat originaliteit in een mainstream segment.

Het interieur is ruimer dan voorheen, goed geïsoleerd en je zit zowel voor- als achteraan uitstekend. Maar er zijn ook enkele opmerkingen. Zo zijn we niet in de wolken met het navigatiesysteem, de bagage-afdekking, het feit dat de koffervloer slechts 60kg lading verdraagt en de trillingen die de dieselcentrale via pook, stuur en zelfs zetel naar het interieur voedt (terwijl het geluid ervan erg goed gedempt is).

De 1.7 CRDi is niet de beste keuze voor wie graag wat vlotter van A naar B gaat. Een gezapige rijstijl ligt hem het best. En ook dan verdwijnt er nog behoorlijk wat uit de tank. Minder dan 7 liter/100km kregen wij niet voor elkaar. Maar laat ons vooral afsluiten met een positieve noot: het onderstel. Dat is vanzelfsprekend voorspelbaar afgesteld, maar het genereert veel grip zonder aan comfort in te boeten.