Kia Picanto 1.0 & 1.2

Inleiding

De tweede generatie van de Kia Picanto zwaait af. En de constructeur blikt terug op een verdienstelijke carrière. In ons land zijn er tussen 2011 en 2016 bijna 8.000 van verkocht. En ook op het eind stond hij nog in de top 10 van z’n segment. A, voor de stadsmussen.

Hoog mikken

Het objectief van de immer ambitieuze Koreanen is makkelijk gezegd, maar moeilijk gedaan. Ze willen het beste product in het segment aanbieden. De doelgroep wordt omschreven als vrouwen of koppels zonder kinderen, al wordt het autootje net zo vaak door senioren gekocht. Die worden nooit vermeld omdat dat voor een suf imago schijnt te zorgen. De Picanto wil cool en fun zijn. En pochen met uitrusting die je normaal in hogere segmenten tegenkomt. En voor wie dat allemaal nog niet genoeg is, is er de garantie van 7 jaar en de gunstige verhouding tussen prijs en kwaliteit.

Prijs en uitrusting

De Picanto is er in vier uitrustingsversies. Die heten Lounge, Easy, Fusion en - voor het eerst - een sportief ogende GT-Line. Bij z’n lancering kan je uit twee motoren kiezen. Een driecilinder van één liter en een viercilinder van 1,2l. Een automaat met vier versnellingen kan je tegen een meerprijs krijgen op die laatste. De kleinste krachtbron heeft 68pk en staat vanaf € 10.840 in de catalogus. Die beschikt reeds over een compleet veiligheidsarsenaal, een lichtsensor en een USB-toegang. Aan de andere kant van het gamma zit de GT-Line die minstens € 13.990 kosten moet.

Exterieur

De lijnen van deze derde incarnatie zijn een logisch gevolg op die van de vorige editie. De nieuwe Picanto is dus herkenbaar. Er wordt ook nauwelijks aan de afmetingen gesleuteld. Z’n lengte van 3,60m wijzigde niet. En toch gaat het om een compleet nieuwe Picanto. Z’n wielbasis nam immers met 15mm toe, de spoorbreedte vooraan met 25mm.

Meer kofferinhoud

Door wat meer in de breedte te werken, kan er ook meer in de koffer. 255l om exact te zijn. De generatie die nu afzwaait lust maar 200l. De Picanto pakt erdoor zelfs uit met de topwaarde in z’n segment. Halfbroer Hyundai i10 krijgt er 3 liter minder in. Leg de achterbank plat en er past 1.010l in, maar het is door z'n vorm niet de handigste laadruimte van allemaal.

Kleurtjes

Je kan de Picanto nu krijgen in 11 koetswerktinten. Verder moet je van Kia geen gekkigheden verwachten. Geen gekleurde daken, spiegelhuizen, stripings of stickers à la Renault Twingo of Fiat 500 dus. Tot slot nog dit: wacht niet op een driedeurs - die komt niet.

Interieur

Hier onderscheidt de Picanto zich het meest van generatie 2. De binnenruimte is opnieuw ingericht. Met modernere materialen, andere kleuren en een modernere vormgeving. Zelfs de harde plastics, courant in dit segment, imiteren niet eens zo slecht kunststof met een schuimvulling.

Het plaatsaanbod is meer dan correct. Ruimte voor je kruin heb je zelfs 24mm dan in een VW Up. En dankzij het hertekende dashboard is er meer ruimte voor de knieën. De vulling van de zetels gebeurt met identiek dezelfde schuimsoorten als de grotere modellen uit het Kia-gamma. Ze bieden dan ook een meer dan behoorlijk comfort. Achteraan vind je nu 20mm extra ruimte voor benen en knieën, maar dat betekent niet dat het er riant zitten is. Het blijft nu eenmaal een stadsmus.

De centrale console oogt eenvoudig en verzorgd. Afhankelijk van het afwerkingsniveau word je getrakteerd op een 7” informatiedisplay dat erboven zweeft. Apple Carplay en Android Auto kan je daarop krijgen. De binnenspiegel is beter verlicht dan gebruikelijk. Kia meent dat er cliënteel is dat zulks zal appreciëren.

GT Line

De GT Line is ook nog uitgerust met een verschuifbare middenconsole, een achteruitrijcamera en imitatieleder. Een zonnedak en een draadloze laadfunctie voor je smartphone is optioneel verkrijgbaar.

Veiligheid

De kleine Koreaan is nog bij de martelaars van de EuroNCAP gepasseerd. Komt dat ervan, dan lees je het verdict ongetwijfeld in de Auto55.be-nieuwsrubriek. In elk geval heeft de Picanto wat om weerwerk op te bieden. 6 airbags (en een knie-airbag voor de bestuurder in optie) onderstuurcontrole (via een gesimuleerd differentieel) vertrekhulp op hellingen en ook een automatisch noodremsysteem (bij lage snelheden) zijn beschikbaar, naast de verplichte voorzieningen als ABS, ESP en bandendrukcontrole.

Rijgedrag

We hebben bij deze eerste test zowel kilometers gemaald met de 1-liter driecilinder van 68pk als met de 1,2l vierpitter met 84pk. In beide gevallen moet je stellen dat een manoeuvreerbaarheid en parkeergemak zich als grotere voordeel opwerpen dan z'n prestaties. De 1-liter is in een decor zonder reliëf nog wel soepel te noemen. En erg stil. Maar snel is hij niet. Je moet er alles uit persen om in 14,3 tellen de 100 aan te tikken. Hellingen doet hij niet graag. Belading heeft ook een nefast effect. Z’n erg lange versnellingsbakverhoudingen bijt hem in de kuiten. Trek in tweede door tot 5.500t/min en je valt nog steeds naar 2.200t/min in derde. Te laag om hem een helling op te jagen. Het kleine blokje heeft dan ook maar 98Nm trekkracht. Hij is wel erg zuinig. Op papier is 3,9l/100km voldoende. In de praktijk werd dat 6,0l/100km, met inbegrip van de geografische martelgang.

De 1,2l is duidelijk pittiger. Die beschikt over 122Nm en doet de 0-100 in 12 tellen. Het is nog altijd geen krachtpatser maar het verschil is voldoende om het er in moeilijke omstandigheden stukken beter vanaf te brengen. Z’n enige nadeel is dat hij z’n grotere capaciteiten ruchtbaar maakt. Hij is een pak minder discreet dan de 1-liter.

Maar de Picanto z’n biotoop is duidelijk de stad. Hij profiteert er ten volle van z’n lichte besturing, en kleine draaicirkel (9,4m of slechts 0,8m meer dan een Renault Twingo). Wordt het tempo wat hoger dan kom je onvermijdelijk de beperkingen van het onderstel tegen. Z’n lichte besturing communiceert dan onvoldoende precies en de voortrein zit het eerst om grip verlegen. Hij voelt evenwel solide aan, wat op het conto van z’n verbeterde structurele stijfheid te schrijven valt.

Conclusie

De stadsmus van Kia heeft geen makkelijke missie. Ze moet concurrenten als de Fiat Panda, Opel Karl, Renault Twingo of het VW-Trio (van Volkswagen Up, Seat Mii en Skoda Citigo) aftroeven. En ze moet dat doen met bescheiden motoren die resulteren in timide prestaties.

Dat de Picanto zich rechthoudt, heeft met andere argumenten te maken. De prijs is competitief, de uitrusting eerder rijkelijk. De afwerking degelijk. De garantie onnavolgbaar. En aan de horizon dient zich al een kleine turbomotor met 100pk aan. Die zal aan heel wat verzuchtingen kunnen verhelpen.