Kia Ceed SW

Inleiding

Kia heeft geen slecht jaar achter de rug. In 2012 werden er weliswaar 4% minder van hun nieuwbakken personenwagens aan de dienst inschrijvingen aangeboden, maar dat is stukken beter dan de gemiddelde achteruitgang in ons land (-15%) én bovendien ging het Belgische marktaandeel met een tiende in de plus. Daar zit de Ceed, Kia's vorig jaar volledig vernieuwde vertegenwoordiger in het druk bevolkte c-segment zeker voor iets tussen. De strak in het pak gehesen hatchback kreeg afgelopen najaar versterking van een al even smakelijke sportswagon; en deze is een niet onbelangrijke toevoeging aan het gamma, want de vorige SW was goed voor 40% van de Europese verkoop van het model.

En wellicht zal dat aandeel nog wel wat stijgen, want het prijsverschil tussen de hatchback en break bedraagt nu nog maar € 1.000, ofwel € 200 minder dan voorheen. In ruil krijg je 39% meer laadruimte dan bij de hatchback, gemeten als de achterzetels rechtop mogen blijven staan. Ook de inzittenden profiteren van de hogere daklijn, want achteraan mag je kapsel 2mm en vooraan zelfs 21mm minder kort vooraleer het de hemelbekleding raakt. Reeds voor € 17.490 haal je de 1.4 benzine in huis, in het laagste uitrustingsniveau weliswaar (Access) maar wel al met start/stop functie en net zoals alle andere varianten gekoppeld aan een manuele zesbak.

Wij testten echter twee andere uitvoeringen waarvan Kia in ons land vermoed dat ze het goed gaan doen in de verkoop, namelijk de 1.6 automaat met dubbele koppeling en de manueel geschakelde 1.6 CRDI. Beiden in hun meest luxueuze uitvoering daarenboven, dus staar je niet meteen blind op het flink hogere prijskaartje - respectievelijk € 26.290 en € 26.640 - dat aan beide hangt. De meest voordelige zelfontbrander heb je voor € 19.290 met een 1.4 CRDI onder de kap die 90pk voor je veil heeft, maar Kia koestert vooral hoge verwachtingen voor de 128pk variant van de 1.6 CRDI en die parkeer je voor je deur vanaf € 23.740. Nu blijft de vraag natuurlijk: wil je dat wel?

Exterieur

Uit twee eerdere tests met de nieuwe Ceed hatchback konden we reeds afleiden dat de Kia's potloodbrigade alweer knap werk heeft geleverd, en die vaststelling moeten we niet herzien naar aanleiding van het verschijnen van deze breakvariant. Deze borduurt uiteraard verder op het bestaande thema, maar legt door het aanpassen van de vormgeving van het dak, de zijpanelen, de deuren achteraan en de achterklep toch duidelijk andere accenten. Je kan er niet omheen dat de break iets gemoedelijker en zwaarder oogt dan de flitsende hatchback. Een volstrekt logische evolutie, en onvermijdelijk als je het laadvolume wil doen aandikken, doch in de realiteit vinden we de SW stukken eleganter dan wanneer je hem op de gevoelige plaat bekijkt. Ook de SW profiteert immers van het weloverwogen raffinement die het gloednieuwe front al mee naar de afspraak bracht.

Langs voren bekeken valt vooral de tijgergrille op, waarvan we hier overigens weer een nieuwe evolutie zien ten opzichte van het exemplaar dat we op de overige Kia modellen terugvinden. De huisgrille wordt vooraan geflankeerd door grote hoekomvattende lichtunits, gaan over in krachtig gelijnde flanken en pikken een oplopende gordellijn op om het geheel behoorlijk wat dynamisme te geven. Vanuit elk oogpunt kloppen de proporties en zoals gesteld wordt het achteraan allemaal wat minder gracieus, maar die noodgedwongen stijloffers leveren wel een goed vormgegeven laadruimte op. Met de achterzetels gewoon rechtop slikt de SW 528 liter (ten opzichte van de 380 liter bij de hatchback) en met de zetels neer beschik je over een laadvolume van 1642 liter (in plaats van 1318 liter) gemeten tot aan het dak. Dat is overigens een beetje beter dan de directe concurrentie.

Kia is daarenboven behoorlijk trots op de inplanting van de scharnieren van de achterklep. Door die verder naar voren te brengen op het dak dan gebruikelijk, opent de klep wat hoger en vergroot tevens de kofferopening tot een volle meter, bijna een vijfde meer dan zijn directe concurrenten. En dat is best handig om weten als je vaak grotere spullen plant te vervoeren. Nu we toch over cijfers bezig zijn geven we nog mee dat de breakvariant 4,50m lang is, 1,78m breed en 1,49m hoog. Voor wie nog twijfelt tussen de hatchback en de break komt dat neer op plus 20cm in de lengte, 15mm in de hoogte en helemaal niets in de breedte ten opzichte van eerstgenoemde.

Interieur

Het is veelzeggend dat de Ceed niet alleen voor, maar ook in Europa ontworpen en zelfs gebouwd wordt. Het verklaart waarom ook het interieur gelijke tred kan houden met de concurrenten in het segment, en hen vaak zelfs overklast. De centraal geplaatste snelheidsmeter bijvoorbeeld lijkt analoog, maar is volledig digitaal. Hij werd met zoveel zorg ontworpen, dat je amper een verschil ziet met de analoge wijzerplaten die hem langs beide kanten flankeren. Mooi vakwerk, dat zien we graag. Rest Kia nog de taak om in de toekomst alle mogelijkheden van het ding benutten, want eigenlijk doet het niet veel meer dan de snelheid en wat triviale wetenswaardigheden te tonen. Daar had duidelijk meer in gezeten, maar goed, het is een begin. Door op strategische plaatsen gebruik te maken van zacht aanvoelende, en overal hoogwaardig ogende materialen zetten de Koreanen een stijlvolle binnenkant neer. De enige stoorzenders van de beoogde sereniteit zijn de vele (weliswaar vakkundig ingewerkte) knopjes, want die zijn wel erg overvloedig aanwezig.

Ook met de geluidsinstallatie, het navigatiesysteem en de bluetooth/ipod integratie waren we bijzonder opgezet. Op onze topversie zitten zowat alle mogelijke snufjes die je op een hedendaagse gezinswagen zou moeten kunnen bestellen. Zetelverwarming, stuurverwarming, mp3-connectiviteit, geïntegreerde navigatie, een geavanceerde boordcomputer ... het is er allemaal. Anderzijds staan op het stuurwiel alleen al 14 knopjes. Dat wordt even instuderen vooraleer je alles weet staan. Het zitmeubilair steunt uitstekend en is zeker met het Luxe pakket (€ 1.800) aangevinkt, in alleraardigst leder afgewerkt. Het is pas vanaf het op één na hoogste uitvoeringsniveau dat Kia gul comfortfuncties zoals klimaatregeling en navigatie monteert, maar ook de Access instapper heeft al recht op radio met mp3 (en ipod integratie), elektrische ruiten vooraan en neerklapbare achterzetels. We vermelden het terloops, omdat slechts weinig concurrenten in dit niveau (en voor deze prijs) even vrijgevend zijn.

Zoals reeds gesteld is het plaatsaanbod prima voor elkaar. De Sports Wagon neemt weliswaar de wielbasis van de hatchback over (2,65m), maar voegt wel 20cm aan diens totale lengte toe en krijgt een andere daklijn mee. Zowel vooraan als achteraan levert dat meer hoofdruimte op, en natuurlijk doet ook de koffer er zijn voordeel mee zoals we reeds bij het exterieur uit de doeken deden. Deze Ceed SW biedt plaats aan vijf en doet dat zonder dat er compromissen moeten gesloten worden, want alle plaatsen zijn ruim genoeg om er een volwassene in alle comfort onder te brengen. Voeg daaraan een meer dan behoorlijke geluidsdemping toe, en je begrijpt dat deze Ceed zijn hoge score in deze rubriek meer dan verdient.

Veiligheid

Op xenonverlichting en een rijvakassistent na gaat de Ceed in alle uitrustingsniveaus voor een volledige veiligheidsuitrusting. Dat houdt in dat je recht hebt op stabiliteits- en tractiecontrole, alsook noodremhulp en een hellinghouder. Natuurlijk zijn ook de noodzakelijke collectie plofkussens van de partij: in totaal monteren ze in Slovakije altijd zes stuks, waarvan er vier de voorste inzittenden omsluiten, en twee gordijnairbags hun effect wat democratischer mogen spreiden over de voorste en achterste zitrij.

De stabiliteitscontrole is niet-uitschakelbaar, voor alles is er een verklikkerlichtje en er werd bij het herontwerpen van de koets niet op een veiligheidsbalk of wat ultrasterk staal meer of minder gekeken. En kijk, het mag dan ook niet verwonderen dat die inspanningen zich beloont zien in een maximum aantal sterretjes bij botsinstituten zoals het EuroNCAP. Een adaptieve snelheidsregelaar met aanrijdingspreventie, verkeersbordenherkenning of een aktieve rijstrookassistent zijn nog niet verkrijgbaar, maar omdat deze nog geen gemeengoed zijn in dit segment trekken we daar (voorlopig) geen punten voor af.

Rijgedrag

We reden zoals gesteld zowel de 1.6 versie op benzine als die op diesel. Die eerste lieten we koppelen aan Kia's prima DCT-bak, een trefzekere en intelligente automaat met dubbele koppeling; de zelfontbrander schakelden we helemaal zelf. Beide motoren beloven een behoorlijk laag gemiddeld verbruik en dito CO2 uitstoot: voor de benzine spreken we over respectievelijk 6,4l/100km en 144g/km; de diesel doet zonder automaat stukken beter en zou al tevreden moeten zijn met 4,4l/100km (116g CO2/km). Maar o wee, er is er eentje die liegt. De 135pk sterke GDI had immers weinig moeite om zijn benzinebeloftes te benaderen, maar de 128pk variant van de 1.6 CRDI kon dat niet. Reken op dik twee liter meer dan beloofd, en dat is veel. Té veel.

Beide motoren zijn tevens de krachtigste binnen hun respectievelijke brandstofaanbod. Een 1.4 benzine (100pk) en diesel (90pk) vullen het gamma langs onderen aan, met verschillende vermogensversies daar tussen in. Geen enkele van de aggregaten is in staat de Ceed SW in minder dan 10 seconden van nul naar honderd km/u te lanceren: de 1.6 benzine heeft daar 10,2s en de diesel zelfs een seconde meer voor nodig. Het relatief gebrek aan pit manifesteert zich niet in de dagelijkse verkeersstroom, want om daarin vlot mee te kunnen zijn beide molentjes uiteraard meer dan fluks genoeg. Maar het gegeven illustreert echter wel dat hij van thuis uit niet de middelen meekrijgt om zich inzake rijplezier met jongens als de Ford Focus Clipper te gaan meten. En die conclusie strookt dan weer niet met Kia's ambitieuze verlangen om dat met het nieuwe onderstel net wél te gaan doen.

Laten we het maar een geluk bij een ongeluk noemen dat de krachtbronnen een bovengemiddelde portie gretigheid ontbreken, want ook de beloofde snedigheid in het onderstel blijkt fel overdreven. Nu heeft de opstelling met McPhersons vooraan en een multilink-ophanging achteraan het potentieel om een fijne rijbeleving te garanderen, het beoogde komt er wegens een ontoereikende afstelling niet uit. Reken daar bovenop een stuur dat zich evenveel met zijn bestuurder verbonden voelt als een eekhoorn met de economische crisis en je hebt wel door waar we op aansturen. Uiteraard heeft niet iedereen een boodschap aan een messcherp sturende vierwieler, maar ook op het vlak van rijcomfort zijn er concurrenten die beter doen. Met name kunnen we de demping als te hard bestempelen en de rechtuitstand van het stuur als onnodig nerveus, twee zuiver alzo ingestelde factoren die een aura van sportiviteit pogen op te wekken dat de auto simpelweg niet in deze configuratie kan waarmaken. Had Kia vol de kaart van het 'redelijke comfort' getrokken, dan had dit een veel homogener rijdende wagen opgeleverd.

Conclusie

Het gaat hard voor Kia en halfzus Hyundai. Het een na het ander geslaagd model rolt van de band en de resultaten in de verkoopstabellen blijven dan ook niet uit. Ofschoon de Koreanen niet langer teren op een bodemprijs om hun producten aan de koper te slijten, helpen Kia's zeven jaar overdraagbare garantie en de door de Duitser Peter Schreyer geïntroduceerde, en bovenal erg geslaagde tekenstijl het merk om zelfs in een woelig autojaar als 2012 bijkomend Europees aandeel te verwerven. Alle foto's van de 1.6 CRDI vind je trouwens hier, en de fotoreeks van de 1.6 GDI ontdek je dan weer hier.

Ook met de Ceed Sports Wagon, zeg maar breakvariant van de Ceed hatchback, pleegt Kia hoegenaamd geen stijlbreuk. Ten opzichte van de vorige generatie werd de Koreaan langer, smaller en lager, maar zag tegelijkertijd z'n spoorbreedte toenemen en ziet er door die ingrepen weer een pak dynamischer uit. De wielbasis veranderde niet, maar het interieur werd wel ruimer en huisvest nu probleemloos vijf volwassenen. Ten opzichte van de hatchback werd de SW 20cm langer, waar vooral de koffer zijn voordeel mee doet. Met de achterzetels gewoon rechtop slikt de SW 528 liter (ten opzichte van de 380 liter bij de hatchback) en met de zetels neer beschik je over een laadvolume van 1642 liter (in plaats van 1318 liter) gemeten tot aan het dak. Dat is overigens een beetje beter dan de directe concurrentie. Het dak zelf loopt ook wat rechter en daardoor hebben zowel de inzittenden vooraan als achteraan iets meer ruimte voor hun kruin.

De prijslijst van de Ceed SW begint bij € 17.490; daarvoor haal je de 1.4 benzine in huis in het laagste uitrustingsniveau (Access). De SW kost altijd € 1000 meer dan de hatchback en dat is € 200 minder dan voorheen. Met die hatchback worden ook het onderstel en de motoren gedeeld, twee fundamentele zaken die nog flink wat ruimte voor verbetering laten. Matige prestaties en bedenkelijke opgegeven verbruikscijfers kenmerken het aandrijfaanbod. De twee krachtigste eenheden - op benzine de 135pk sterke 1.6 GDI en op diesel de 128pk sterke 1.6 CRDI - hebben beide meer dan tien seconden nodig voor de honderdspurt en flirten alle twee met een gemiddeld verbruik van zeven liter per 100km. Voor de benzine blijft dat in de buurt van de opgegeven waarden, maar voor de diesel is dat ruim twee liter meer. Ook het onderstel verleent niet de sportieve ingesteldheid die Kia belooft: alhoewel de individuele componenten hoge verwachtingen zaaien, zorgt een afstelling met gebrek aan duidelijke visie voor een rijbeleving die op de dool lijkt tussen geforceerde sportiviteit en tevergeefs comfort. Kia had het zich een pak makkelijker kunnen maken door zich te concentreren op één van beide. Het beperkt potentieel van de krachtbronnen indachtig, zouden wij het eerste suggereren.

Er is een goede reden waarom we zo streng zijn, trouwens. Er rijden zonder twijfel beter sturende concurrenten rond, maar wat het interieur betreft steekt de Kia er dan weer flink bovenuit. De binnenkant werd niet alleen ruimer, maar ook stijlvoller, stiller en hoogwaardiger. De Europese - zeg maar Duitse - insteek is nooit ver weg, de tellerpartij van een erg hoog niveau en het zitcomfort bestempelen we als bovengemiddeld. Doorheen de verschillende afwerkingsniveaus ontdek je zowat alle mogelijk denkbare comfort- en veiligheidsfuncties. Ofschoon het meest leuke spul uiteraard voorbehouden blijft voor de topversies, zijn ook de instappers beter dan gebruikelijk uitgerust. Niet onbelangrijk is de wetenschap dat ook zowat alle veiligheidsvoorzieningen die verantwoordelijk zijn voor de uitstekende score bij het EuroNCAP instituut, standaard zijn vanaf het laagste niveau. Als je de Ceed z'n discutabele rijgedrag kan vergeven, dan blijven de competitieve prijs, de garantie, het knappe exterieur en het kwaliteitsvolle interieur factoren die kunnen tellen. Dan heb je een winnaar.