Kia Cee'd 1.6 CRDi 128pk

Inleiding

Zeven procent. Zo veel is de Europese automarkt volgens de ACEA (de overkoepelende organisatie van autoconstructeurs) vorig jaar gekrompen. En toch zijn er ook in die markt verliezers - vooral grote merken als Ford, Citroën en Toyota - en winnaars. Nissan ging in 2011 het meest in de plus. Kia stond op de tweede stek. Een goed getimed productoffensief is daar niet vreemd aan. Het laatste jaar rolden een nieuwe Picanto, Sportage en Rio de Europese showrooms binnen. En nu komt er nog eens een nieuwe Cee'd bij. En dat model moet het in het grote Europese C-segment opnemen tegen zo maar eventjes 39 rechtstreekse concurrenten. In ons land wil Kia er nog dit jaar zo'n 2.000 van slijten. En 5.000 volgend jaar, als ook de break en driedeurs het gamma zijn komen versterken.

De motoren zullen de ambitie alvast niet temperen, want die dekken de kern van de markt af. Benzines zijn er met slagvolumes van 1.4 en 1.6l en vermogens van respectievelijk 100 en 135pk. De diesels hebben een gelijkaardige inhoud. De eerste houdt 90pk achter de hand en de zestienhonderd is er in vermogensversies met 110 of 128pk. Dat palet komt niet toevallig helemaal overeen met dat van de eveneens fonkelnieuwe Hyundai i30 want beide producten hebben hetzelfde DNA.

Dan zijn er nog de prijzen. De instapper is er vanaf € 16.490. De goedkoopste diesel kost € 1.800 meer. De 1.6 benzine zit daar weer boven met een vanafprijs van € 20.790 en de dieselversies met 110 en 128 paarden ruilen voor minimaal € 20.690 en € 22.740 van eigenaar. De Cee'd is daarmee net goedkoper dan een Focus, 308 of Megane en een tikkeltje duurder dan een vergelijkbaar uitgeruste Toyota Auris of Opel Astra, maar kan wel 7 jaar overdraagbare fabriekswaarborg als stok in de wielen van die concurrenten steken.

Exterieur

Kia mag Peter Schreyer wel op z'n blote knieën danken, al heeft het merk met z'n sterontwerper wellicht een andere, even heilzame compensatieregeling uitgewerkt. Alles wat de potloodkunstenaar aanraakt verandert in goud. De modellen die in de inleiding werden opgesomd zijn allen van zijn hand en je kan er nauwelijks wat over kwijt. Kia heeft nu zelfs een eigen designidentiteit. Die begint bij de grille, waarvan we hier overigens weer een nieuwe evolutie zien. Ze worden voor- en achteraan geflankeerd door grote hoekomvattende lichtunits, gaan over in krachtig gelijnde flanken en pikken een oplopende gordellijn op om het geheel een zweem van dynamisme te geven. De Cee'd oogt in z'n nieuwe kleed in elk geval tegelijk robuust als lichtvoetig en helemaal bij de tijd.

In de lengte meet het nieuwe exemplaar 4,31m. Dat is vijf centimeter meer dan voorheen, terwijl hij met een hoogte van 1,47m en breedte van 1,78m telkens één centimeter toegeeft op z'n voorganger. Wat lager, smaller en langer dus, maar wel gebouwd op hetzelfde onderstel - met een identieke wielbasis maar bredere sporen.

Interieur

Zowel Hyundai als Kia lopen liever niet met hun gemeenschappelijke genenpoel te koop, maar ook aan de binnenzijde is duidelijk dat beide bedrijven een parallelle koers varen. De Hyundai i30 waar we nauwelijks enkele maanden geleden mee kennis maakten toont zich aan de binnenzijde modieuzer, praktischer en beter in elkaar geschroefd dan voorheen. Eigenschappen die natuurlijk bij elke vorm van vooruitgang horen, maar het is duidelijk dat de Koreanen hun uiterste best doen om de achterstand op de beste Europese concurrenten in te lopen. Die ambitie mag blijken uit het feit dat de directie letterlijk de VW Golf als referentie naar voren schuift. Door op strategische plaatsen gebruik te maken van zacht aanvoelende kunststoffen (ook daar zijn de Cee'd en i30 duidelijk broers) doorstaan beide Koreanen inderdaad een oppervlakkige vergelijking.

Waar de Cee'd dan weer veel meer last van heeft dan de eerder aangehaalde Duitser is een harrewar aan knopjes en functies. Dat betekent enerzijds dat je ook in dit speciaal voor de Europese markt ontwikkeld product van geen enkel snufje verstoken moet blijven. Zetelverwarming, mp3-connectiviteit, geïntegreerde navigatie, een geavanceerde boordcomputer, Bluetooth... het is er allemaal. Anderzijds staan op het stuurwiel alleen al 14 knopjes. Dat zijn er minstens 8 te veel.

Het zitmeubilair steunt uitstekend al was de eerste testsessie te kort voor een definitief eindoordeel. Over het plaatsaanbod wagen we ons wel aan een verdict. Dat is helemaal in lijn met de afmetingen van de auto. Er is voor- en achteraan voldoende plaats voor volwassenen. De knieruimte op de achterbank scoort merkbaar beter dan in de vorige Cee'd, wat te danken is aan een gewijzigde positionering van de achterbank. En neen, het wil evenmin zeggen dat je in een stuikhouding gedwongen wordt.

Aan boord zijn nog een veelvoud aan bergvakjes. We lichten er even de mogelijkheid om in de deurportieren anderhalveliterflessen op te bergen uit. Want da's een zeldzaamheid, terwijl we aan een handschoenvak, bergruimte onder de middenarmsteun en pompadourtassen tegen de rugleuning van de voorzetels inmiddels echt wel gewend zijn. In de koffer past 380l en dat is ronduit puik. Natuurlijk is de bank neerklapbaar - met 1.318l stouwcapaciteit als gevolg.

Veiligheid

De Cee'd gaat in alle uitrustingniveaus voor een complete veiligheidsuitrusting. En die is puik want ze omvat stabiliteits- en tractiecontrole alsook noodremhulp op de actieve zijde van de balans. Geen daarvan is overigens uitschakelbaar, wat volstrekt irrelevant lijkt tot je tijdens een winterprik met de aangedreven voorwielen in een greppeltje blijkt te zijn geparkeerd. Om die reden trekken we daar enkele punten voor af, terwijl de onafhankelijke crashtestorganisatie EuroNCAP niet liever heeft. Andere zaken waar ze bij het instituut wild van zijn, hebben ze ook: verklikkerlichtjes voor de gordeldracht voor- en achteraan bijvoorbeeld.

En dan hebben we natuurlijk nog de noodzakelijke collectie airbags. Zes stuks waarvan er vier de voorste inzittenden omsluiten en twee gordijnairbags die hun effect wat democratischer spreiden over de voorste en achterste zitrij.

Rijgedrag

De bodemplaat van de Cee'd is grotendeels gelijk aan die van z'n voorganger. Dat betekent dat de voortrein een McPherson architectuur heeft en de achtertrein profiteert van een multilink-achteras. Op papier puike waarden, maar het is degelijk verknoeid bij de afstelling. De Cee'd heeft de wil om oneffenheden af te vlakken want hij hangt opvallend zacht in veren en dempers, maar de ingenieurs hebben de wielen onvoldoende ruimte gegeven om hun werk te doen. Het resultaat is een auto die nogal chagrijnig reageert op een slecht wegdek. In ons land is dat nagenoeg elke meter.

De elektrische stuurbekrachtiging is nog zo'n misser. Net als bij de Hyundai i30 kan je kiezen uit drie bekrachtigingstanden, van bijzonder zacht tot eerder stug. Maar je varieert dan wel de spierkracht die je erop uitoefent; gevoel schittert alleen door totale afwezigheid. Bovendien koos Kia ook nog eens voor een softwaremapping die rond de rechtuitstand heviger reageert dan noodzakelijk is. Een lapmiddeltje dat volgens hoog opgeleide marketingboys een gevoel van sportiviteit opwekt, terwijl de Europese Koreaan daar niets van in de genen heeft.

We leven ons bij de eerste kennismaking uit met de 1.6l dieselversie. Zoals gezegd bestaat die in een versie met 110pk, die we in eigen land uitgebreider aan de tand zullen voelen. Wij geven de sporen aan de versie die 128 paarden ment. De Cee'd is bij de generatiewissel nog (afhankelijk van het afwerkingsniveau) 5 à 20kg zwaarder geworden en het was al geen pluimgewicht. Dat betekent dat zowel de rubberachtig aanvoelende pook met ijver door het duidelijk afgelijnde schakelrooster moet gegidst worden als dat het gaspedaal een stevige trap verdraagt om prestaties neer te zetten. Een sprinttijd naar 100km/u in 11,5 tellen is dan ook niet meer dan gemiddeld. Maar we hebben het beste tot het einde gehouden. Dat is het normverbruik. Onze testsessie eindigde wel met een niet geheel representatief gemiddelde van 6,9l/100km, maar op papier heeft de Cee'd slechts 3,7l/100km nodig. Da's amper 99gr/km CO2 en dat heeft de fiscus graag. Volgzaam de instructies van de schakelindicator volgen scheelt al een slok op de borrel.

Conclusie

Stijl, comfort en gemoedsrust. Dat zijn de woorden die Kia ons naar het hoofd slingert bij de introductie van de nieuwe Cee'd. Wat ons daarbij in elk geval opvalt is de afwezigheid van rijplezier. En dat blijkt ook uit de praktijk, waar z'n weggedrag onderstuurd is, het stuur gevoel mist en de ophanging op twee benen hinkt. En zelfs de door ons geteste topdiesel met 128pk presteert eigenlijk maar matig. Naar 100 neemt 11,5 seconden in beslag en hernemen is evenmin z'n favoriete oefening.

Comfort en stijl - dat is er wel. Ontwerper Peter Schreyer kent z'n vak en leverde eerder al een aantal gelikt ogende Kia's af. En de Cee'd past wonderwel in het rijtje successen. Hij oogt in elk geval een pak dynamischer dan hij rijdt en terwijl de afmetingen slechts met mondjesmaat toenamen (+ 5cm in de lengte) ging het interieurvolume er meer op vooruit. Intelligent indelen heet dat. Het betekent dat de koffer nu 380l lust en vooral volwassenen op de achterbank ter hoogte van de knieën het verschil merken. Het interieur is ook al gemarineerd in moderne lijnen, maar Kia's wil om een hoop comfortuitrusting aan te bieden resulteert wel in een wildgroei aan knopjes en bedieningselementen. De materiaalkeuze - die is nu ook helemaal mee. Glanzend plastic en harde oppervlakken zijn geweerd en zacht aanvoelende dashboardmaterialen met een beperkte reflectie zijn ervoor in de plaats gekomen. Het oogt en voelt schitterend.

Kia weet echter zeer goed dat ze met gemoedsrust het gros van hun klanten kunnen lijmen. De prijzen (vanaf € 16.490 voor de benzine en € 18.290 voor de diesel) zijn dan wel gestegen naar het niveau van de Europese mededingers - op de Cee'd zit nog steeds 7 jaar fabriekswaarborg. En die wordt zelfs gewoon overgedragen op een volgende eigenaar. Voor de restwaarde kan dat geen slechte zaak zijn.