Jeep Wrangler Unlimited Rubicon 2.2CRD

Inleiding

Eenheidsworst. Op nogal wat nieuwe auto’s is dat van toepassing. Niet zo bij de Jeep Wrangler. Die is met niets anders te verwarren. Nu is er een nieuwe generatie. Die onderlijnt dat Jeep enerzijds liever niet aan karakter inboet, maar tegelijk niet blind wil zijn voor evolutie. Een carrière van 80 jaar bouw je op geen andere manier op. Vanaf september is de nieuwe Wrangler in het Belgische dealernet te koop.

Gamma

Er zijn drie uitrustingsniveau’s (Sport, Sahara en Rubicon) twee koetswerkversies (de driedeurs en de vijfdeurs die we hier aan te tand voelen die Unlimited heet en er komen twee krachtcentrales met vier cilinders. Een 2-liter turbo op benzine met 272pk en 400Nm en een 2,2l diesel die de spits mag afbijten. Die centrale profiteert ten volle van de know-how van de Italiaanse leenheren op dieselvlak en levert 200pk en 450Nm. Een Wrangler met meer cilinders produceert Jeep wel, maar die is niet weerhouden. Een 3,6l V6 in Europa is commerciële zelfmoord. Een hybride niet. En die zit eraan te komen. Nog hooguit een nieuwjaar of twee geduld.

Alternatieven?

Alle motoren van de nieuwe Wrangler worden standaard gekoppeld aan een achttrapsautomaat. Dat moet je in je achterhoofd houden wanneer je de vanafprijs van € 45.500 onder ogen krijgt. Er kwam in één klap bijna € 9.000 bij. Een flink aangedikte uitrusting helpt je geweten verder te sussen. De Unlimited staat nu in de catalogus vanaf € 49.200 (was € 46.000) en kost in door ons aan de tand gevoelde Rubicon-livrei € 55.900. Vergelijken met concurrenten is moeilijk, want wie bouwt nog een compromisloze offroadmachine? Zelfs de Toyota Land Cruiser surft tegenwoordig op de SUV-golf. Mercedes dan met de G-Klasse? Ja, maar die kost al meteen € 113.861. Mitsubishi met z’n iets goedkopere maar stokoude Pajero? Veel alternatieven zijn er niet meer.

Exterieur

De designers van de Wrangler hebben allemaal een bad in de lange, rijke geschiedenis van het model genomen. En dat resulteerde in een overtuigende styling vol knipogen naar het verleden. De belangrijkste verschillen met voorheen: achterlichten die bovenop het plaatwerk zijn aangebracht, een traditionele zevensslotsgrille met lichten die zich in de buitenste sleuven ingraven. En ook: een knik in die grille.

Onder de hemel

Voortaan kan je ook met vier schroeven (en een bijgeleverde schroevendraaier die in de koffer een onderkomen heeft) de voorruit losmaken en neerklappen. Dat vergde vroeger een hoop meer knutselwerk. Net zo met de (aluminium) deuren overigens. In ons land mag je zo niet rondrijden op de openbare weg, maar geinig is het wel. Wat je wel mag, is het dak openknutselen. Er zijn meerdere mogelijkheden, van een hardtop met verwijderbare panelen tot een stoffen overkapping. Het is makkelijker dan ooit tevoren om je onder de open hemel te parkeren. We timeden het verwijderen van het paneel boven de bestuurder op 7 seconden…

De koets is een amalgaam van panelen met materialen die niet steeds even voor de hand liggen. Kunststof en staal, maar ook aluminium en voor de kofferklep zelfs magnesium.

Interieur

Net als de buitenzijde staat het interieur bol van de leuke vondsten. Merk je meteen bij het instappen al dat de vloermatten reliëflijnen op een kaart nabootsen. Maar de verbeteringen zitten niet louter aan de oppervlakte. Natuurlijk zijn we blij met de degelijk ogende gelakte sierlijsten of zelfs faux stikwerk als het erop aan komt. De vooruitgang die echt te bejubelen is, zit echter wat dieper. Zo zijn de zetels een heuse stap vooruit. En is de geluidsisolatie merkbaar herwerkt. Geen makkelijke klus op een auto die gemaakt is om de helft van alle panelen af te kunnen vijzen.

Meer plaats

Je hebt aan de 10cm langere wielbasis te danken dat de beschikbare ruimte voor de benen er fors de hoogte in ging. En meteen kon de rugleuning van de achterbank wat schuiner opgesteld worden, voor meer zitcomfort. Met twee volwassenen achterin (bij de Unlimited) een ganse dag in het terrein ploeteren hoeft er niet toe te leiden dat ze elkaar gaan haten. Er is plaats genoeg.

Typisch Jeep

Je kan niet ontsnappen aan de typische Jeep-stijl. Niet aan de buitenzijde en ook niet binnenin. En dat hoeft natuurlijk niet, er is al voldoende saaie eenheidsmeuk te koop. Het is allemaal een beetje op z’n Amerikaans, ja. Zo moet je constateren dat de hendel voor de automaat (voorzien van een tekening van een Willy’s) erg soepel is, terwijl die om de transmissie ernaast te verzetten een behoorlijk kordate hand vergt. Maar het is ook heerlijk pragmatisch. Plastics die makkelijk af te wassen zijn bijvoorbeeld. In een andere auto haal je je neus ervoor op. Hier zou iets anders stom geweest zijn. Te delicaat. Er is meer infotainment en technologisch vernuft dan ooit tevoren. Hoera. Het scherm bovenaan de middenconsole zit in een dikke rubberen lijst. Rubber, niet plastic, want je gebruikt het om je hand te stabiliseren tijdens de bediening van het touchscreen en dat is comfortabeler. Zie je, er is over nagedacht. Starten, tenslotte, kan je voortaan ook met de sleutel op zak.

Veiligheid

Jeep maakt in tegenstelling tot het gros van de constructeurs nog steeds gebruik van een koetswerk dat bovenop een ladderchassis is gevezen. Dat is immers robuust. Maar om ervoor te zorgen dat het ook in crashtests voldoende goed presteert, moet je er wel de nodige kreukelzones aan toevoegen, net als een collectie airbags, stabiliteitscontrole en zo meer.

Aanhangwagenstabilisatie

Op technologisch vlak noteerden onder meer dodehoekwaarschuwing, LED-koplampen en een stabilisatiesysteem dat ook een slingerende aanhangwagen detecteert en opvangt in de kolom met snufjes die echt nuttig zijn.

EuroNCAP

Helaas wist de Wrangler bij tests door het onafhankelijke veiligheidsinstituut EuroNCAP niet te overtuigen. De Wrangler gaat naar huis met amper één ster. De score van de terreinwagen bij dit item reflecteert de teleurstellende resultaten van die onafhankelijke beoordeling.

Rijgedrag

Zoals gezegd - we gingen op pad met de 2.2 CRD Unlimited in Rubicon-livrei. Dat laatste wil zeggen dat hij standaard voorzien is van terrein-goodies die ook de meest veeleisende moddervreter moeten kunnen bekoren. Volledig blokkeerbare differentiëlen en zelfs loskoppelbare antirolstangen vooraan. Door het systeem met starre assen, banden met hoge zijwangen en grote veerwegen in de besturing misschien wat vager, maar dividend wordt uitgekeerd in een grote bodemvrijheid, lange veerwegen en - bijgevolg - indrukwekkende tractie in moeilijke omstandigheden. De 2.2l diesel met 200pk en 450Nm zit de Wrangler overigens als gegoten. De achttrapsautomaat presteert nagenoeg foutloos en de prestaties op het asfalt beschamen niet: een sprinttijd van 9,6 seconden en een top van 180km/u. En eigenlijk is het opgegeven verbruiksgemiddelde verbazingwekkend laag: 7,6l/100km. We presteerden het tijdens een wegsegment zelfs om in reële omstandigheden net onder de 10l te blijven. Daar heb je in dit segment niet over te klagen. Die 2,2 van Italiaanse originele klinkt overigens een tikkeltje agrarisch aan de buitenkant, maar binnenin blijft daar slechts een beschaafde brom van over. Met zo veel verwijderbare panelen is ons een raadsel hoe de ingenieurs dat klaarspeelden.

Lang = comfortabeler

Ons pad was soms geasfalteerd, waar we vanzelfsprekend konden opmerken dat de Wrangler zich niet de manieren van een moderne berline aanmeet, maar dat hij niettemin welopgevoed is. Bij hoge snelheden is hij wat rumoerig, maar je kan nu eenmaal niet verwachten dat je terreinrubber fluisterstil is. De versie met lange wielbasis toont zich zoals steeds stabieler en comfortabeler dan die met een geringe spreidstand.

Onherbergzaam gebied

Net zo goed namen we een pad dat zanderig, modderig of helemaal onbestaande was. Met lange veerwegen en mechanische grip (niet van die elektronische prullen die je alle plezier ontnemen en na een uur overhitten) ploetert en klimt hij met gemak door onherbergzaam gebied. Het mag niet verbazen dat deze Jeep hier schittert. Hij is er immers voor gemaakt. En wanneer je de lat nog verder wil leggen, zijn er tal van accessoires en upgrades te koop die dat mogelijk maken. Van alternatieve leveranciers of van het FCA-label Mopar zelf. Dat heeft een catalogus met niet minder dan 180 extra’s.

Conclusie

Al sinds halverwege vorige eeuw zijn de Jeep Wrangler en zijn voorvaders een begrip. Tegenwoordig is het ook stilaan een uitstervend ras. Almaar minder automerken bouwen een voertuig dat zich tegelijk schikt naar de hedendaagse wurgregels en zijn capaciteiten behoudt. Jeep presteert het hier wel, door een Wrangler neer te zetten die veiliger, stiller, comfortabeler, ruimer en intelligenter is maar met net zoveel gusto de modder induikt als voorheen.

Evolutie

Het is duidelijk dat de aanpak van Jeep er één is die pragmatisch is. Evolutie, maar met respect voor de geschiedenis. Dat laatste wordt dan weer aardig in de verf gezet met een herkenbare vormgeving die nu ook nog eens bol staat van de stijlelementen die verwijzen naar het verleden.