Jaguar E-Pace D240

Inleiding

Jaguar is een nichespeler. Altijd al geweest. Het volledige productievolume van het merk is lager dan wat Audi vorig jaar aan marktaandeel verloor omdat enkele cruciale modellen aan vervanging toe zijn. Voor de één is het alles, voor de ander is het rimpel op het wateroppervlak. Om maar te zeggen dat de Britten in het premiumsegment moeten opboksen tegen grotere industriële en commerciële krachten.

Sedans doen het niet meer

Met sedans, waar Jaguar zich altijd al op concentreerde, lukt het niet. Verdienstelijk als ze zijn. Maar de heersende SUV-gekte schept kansen, want het bedrijf hoeft maar even binnen te springen bij de buren van Land Rover en daar ligt een halve eeuw know-how voor het rapen. De grote F-Pace ging vorig jaar in Europa 31.000 keer over de toonbank. Een succes. Logisch dus dat het bedrijf staat te trappelen om ook deze meer toegankelijke E-Pace te lanceren.

Allemaal tweeliters

Het gamma omvat alleen tweelitermotoren. Dieselmotoren van 150, 180 of 240pk en benzines 250 of 300pk. Meer bescheiden versies volgen ongetwijfeld nog. Snellere misschien ook. De prijsvork gaat van € 36.050 tot € 65.150. Behoorlijk wat variatie, maar je begint ook met een voorwielaangedreven diesel die je zelf schakelt en eindigt met een dubbel zo krachtige benzine met integraalaandrijving en een automaat.

Onze tester knalt met z’n 240 dieselpaarden, vierwielaandrijving en een automaat door de bovengrens. € 67.399 kost hij, omdat Jaguar hem van alle denkbare toeters en bellen voorzag.

Exterieur

Aanvankelijk moet het pennen van een SUV die als Jaguar herkenbaar moet zijn de stijlafdeling kopzorgen gegeven hebben. Maar de F-Pace toonde al hoe het moest. Strakke, gerokken achterlichten, een hoog opgetrokken diffuser, sterke schouders en natuurlijk de typische grille.

Aan het recept voegden de Britten ditmaal ook wat frivoliteit toe. Daardoor oogt de E-Pace net wat guitiger en sympathieker dan z’n strenge grote broer. En het leverde een paar leuke stijldetails op.

Middensegmenter

De F-Pace staat met geslepen messen tegenover pakweg de BMW X5. Deze E-Pace speelt een klasse lager z’n charmes uit tegen de X3. Met een lengte van 4,40m past hij precies in dat segment. Aan die maten moet je overigens ook nog een breedte van 1,98m en een hoogte van 1,65m toevoegen.

Interieur

Dankzij enkele meesterlijke pennenstreken van designer Ian Callum heeft Jaguar zich op vlak van koetswerkdesign naar de 21ste eeuw gekatapulteerd. Of dat aan ook de binnenzijde net zo goed is gelukt, daarover lopen de meningen wellicht wat verder uiteen. Er zijn enkele punten waarop de achterstand ten aanzien van de Duitse collega’s nog niet is goedgemaakt, ook al boekte Jaguar grote vooruitgang op die vlakken. Zo kan je nog steeds de materiaalkeuze en vooral de afwerkingskwaliteit niet op een gelijk niveau zetten. Zo is bijvoorbeeld de omkapseling van de (kleuren-)head-up-display bij felle zon ronduit storend. En ondanks grote investeringen is het infotainmentsysteem ook niet het nec plus ultra. Anderzijds heeft deze Jaguar heel wat meer karakter en originaliteit. De centrale console die vooral de bestuurder de indruk geeft dat hij belangrijk is bijvoorbeeld.

Niet om rond te kijken

In de E-Pace zit je na wat zoeken uitstekend en de ruimte op de (eerder harde) achterbank is precies wat je in dit segment kan verwachten. Puik, maar niet exceptioneel. Achter het stuur krijg je de indruk ingekapseld te zitten. Dat zorgt voor een sportiever gevoel, dat de rest van de vormgeving aardig in de verf zet. Maar het zorgt er ook voor dat je je nekspieren moet oefenen, wil je een goed overzicht over de rest van het verkeer behouden. A-stijl en achteruitkijkspiegel happen flink in het gezichtsveld. Iets waar ook de Range Rover Evoque en de Velar last van hebben trouwens.

Gewoon bruikbaar

Aan het praktische aspect is voldoende aandacht besteed, met opbergruimte in de middenconsole (8l), het handschoenvakje (10l), deurpanelen waar waterflessen in passen en een koffer die minstens 577l groot is. Je kan standaard de achterbank neerklappen (60:40) en zodoende het stouwvolume opdrijven tot 1234l.

Veiligheid

Jaguar was er als de kippen bij om een E-Pace in de destructieve handen van de witte jassen bij de EuroNCAP te steken. De Britten wisten maar al te goed dat de compacte SUV het er goed vanaf zou brengen. Eén van de voordelen van aluminium (wat intensief gebruikt wordt), is dat het per kilogram meer kracht kan absorberen dan staal. Een aardig voordeel wanneer je kreukelzones ontwerpt. En het is eraan te zien. Een score van vijf sterren met uitgesproken goede waarden voor de bescherming van zowel volwassenen (86%) als kinderen (87%).

Actieve motorkap

De nogal obsessieve organisatie heeft zelfs goede scores over voor de voetgangerveiligheid. 77% is zeer repectabel voor iets met een hoge neus. Jaguar monteert dan ook nog steeds een actieve motorkap. De meeste automerken navigeren rond die prijzige oplossing door de motor laag te monteren en een laag lucht onder de motorkap te parkeren. Daar zijn de Britten dan weer niet zo’n voorstander van. Iemand die het in z’n hoofd haalt om effectief te gaan ploeteren met z’n E-Pace zou dan immers snel het gelag betalen. Enig minpuntje: 72% voor de elektronische poeha, dat is tegenwoordig niet meer zo exceptioneel. Maar de EuroNCAP wil dan ook dat de bestuurder elke tel van z’n rijervaring lastig gevallen wordt door bleepjes en piepjes die hem attent maken op iets wat lang geen gevaar is. De E-Pace heeft dodehoekwaarschuwing en parkeerhulp, waarmee hij z’n voornaamste gebrek (het koetswerk is niet zo overzichtelijk) ondervangt.

Rijgedrag

Jaguar begon niet van nul voor de ontwikkeling van de E-Pace. Waarom zou het ook? De structuur van de Range Rover Evoque voldeed perfect. Er werd overigens nog flink aan getimmerd, wat onder meer een grotere wielbasis opleverde. Kwestie van de juiste verhouding tussen wielen, overhangen en plaatwerk te bekomen. We zegden al vaker dat de berlines met de kat op de neus (vaak strijdig aan hun imago) een bijzonder fijnbesnaard stuur- en weggedrag etaleerden. En we kunnen daar nu de SUVs aan toevoegen. Binnen de beperkingen van onze tijd, waartoe je progressief onderstuur en een gevoelloze stuurinrichting mag rekenen, verricht Jaguar wonderen. De E-Pace is snedig en tapt daarvoor gretig uit het vaatje van de intelligente vierwielaandrijving (identiek aan de Evoque en zelfs verwant aan die van de Ford Focus RS) en actieve stabiliteitssystemen, maar het doet dat steevast met veel raffinement. Tot ons jolijt zit dat ook in de ophanging die minder stug is dan die van de F-Pace. Dat mocht ook wel.

Pret, maar dat kost je wat

Onder de kap van de testauto leeft de 250pk sterke tweeliter diesel van het merk. Een eigen ontwikkeling die ook nog eens 500Nm in de schaal werpt voor vlotte acceleraties (0-100km/u in 7,4s en een top van 224km/u). Cijfers die tegelijk onthullen dat de E-Pace ondanks een structuur die intensief gebruik maakt van aluminium geen pluimgewicht is. 1,9 ton moet de vierpitter in harmonie met de achttrapsautomaat in beweging brengen. Op papier kan dat met 6,2l/100km (162g/km), maar dat haal je lang niet. Twee, drie liter extra is realistischer. De Ingenium-motorenreeks van Jaguar-Land-Rover heeft al bewezen niet de zuinigste te zijn, terwijl ze wel een aangename klankkleur en gezonde werkijver kan inbrengen

Conclusie

Het is met recht en reden dat Jaguar heel wat van z’n E-Pace verwacht. Het segment is één van de snelst groeiende sinds mensenheugnis en daarin een graantje kunnen meepikken moet de fabrikant gunstig stemmen. Daar heb je als klant echter weinig aan. Voor hem of haar is dan weer belangrijker wat de E-Pace te bieden heeft in vergelijking met z’n concurrentie. Die is immers niet min.

Buikgevoel

De E-Pace is niet zo millimeterprecies in elkaar gezet als een Duits product. En je merkt ook dat Jaguar op vlak van infotainment niet het allerlaatste kan aanbieden. De Britten vechten echter terug met wat uit de buik komt. Aan het weggedrag kunnen die saaie Duitsers een puntje zuigen. En de E-Pace blijft overeind op de slappe koord die gespannen is tussen ernst en frivoliteit. Bovendien weten de Britten de SUV competitief te prijzen, al zijn de leasingtarieven van het bedrijf soms iets minder scherp.