Ford Ranger Raptor

Inleiding

Het populairste voertuig in de VS is een ‘truck’. De Ford F-150 pickup. Al jaren aan een stuk. Daar ontwikkeld en gebouwd, sinds enkele jaren verkrijgbaar in een versie die is geïnspireerd op een concept die ontwikkeld werd als verkenningsauto voor rallystages in de Baja 1000. Lange veerwegen, brutale kracht. Een succes.

Die F-150 kennen we bij ons niet. Maar Ford heeft in Europa een opvallend groot deel van het pickupsegment naar zich toegeharkt. Daar staan ze eigenlijk zelf wat van te kijken. Het ligt immers niet voor de hand. De Toyota’s, Mitsubishi’s, Nissans en VW’s van deze wereld in Europa een hak zetten met een product waarop een Amerikaanse badge prijkt, dat in Australië werd ontwikkeld en gebouwd in Zuid-Afrika of Thailand. Maar het product lijkt een gevoelige snaar te raken. De Ranger is met grote voorsprong de populairste uit z’n segment.

Ook Raptor van Ranger

Zoiets smaakt natuurlijk altijd naar meer. Daarom is er nu ook van de Ranger een Raptor. Niet om de grote volumes mee te pakken. Wel om imago een extra trap onder de kont te geven. Naar het voorbeeld van de VS, maar op maat van de andere continenten - waar ze een benzineslurpende V8 niet meteen hebben moeten.

Zijn prijs? 48.225 euro. Dat is zo maar eventjes ruim 10.000 euro opleggen tegenover een ‘limited’. Maar je hebt dan wel een heel andere auto en opties zijn er omzeggens niet.

Exterieur

Je herkent er nog altijd een Ranger in. Dat moet natuurlijk. Nochtans zijn de aanpassingen best ingrijpend. Eigenlijk wordt alleen het passagierscompartiment, van de A- tot de C-stijl zonder aanpassingen overgenomen. Haast al het andere werd voor de Raptor aangepast, hoofdzakelijk volgens de vorm-volgt-functie-doctrine. De spoorbreedte nam zo maar eventjes 15cm (!) toe waardoor nieuwe vleugels en spatbordverbreders nodig waren. Een dikkere beschermplaat onder de motor was wenselijk, en die kwam ook best wat verder. Normale treeplanken zouden er bij zwaar gebruik gewoon van onder vallen, dus zijn er andere gemonteerd.

Door alle ingrepen werd de Ranger Raptor 16,8cm breder, 5,2cm hoger en 4,4cm langer. Een groot verschil dat meteen ook invloed heeft op de ploetercapaciteiten van het ding. De bodemvrijheid nam met 5,1cm toe en bedraagt nu een indrukwekkende 28,3cm. En ook de aan- en overrijhoeken verbeterden nog enkele graden.

Interieur

Het Raptor-label wordt door Ford aanzien als een equivalent aan z’n RS label. Dat laatste op sportief vlak, Raptor op vlak van terreinrijden. Net zoals je je bij de sportieve modellen verwacht aan een specifieke aankleding, is dat ook hier het geval. Je krijgt beter steunende zetels met een uitgesproken zijdelingse steun. Ja, een beetje zoals sportmeubilair, maar met bijvoorbeeld een verstevigd zitvlak. Want je wil bij een jump toch niet de structuur van je zetel aan je staartbeen voelen. En ja, jumps, dat is precies waar de Raptor voor gebouwd is.

Er zijn nog wat andere stofjes en kunststoffen links en rechts, een selectieknop voor de vierwielaandrijving, een enkel labeltje of ander kleurtje. Eerlijk gezegd - veel indruk maak het niet. Het is vooral zoals een Ranger en bijna elke andere pickup van nature is: sober en functioneel. Met hard plastic, want dat is goedkoper en gaat langer mee. Met een dit segment goede rijhouding en zichtbaarheid rondom. Dat ook. En met een achterbank waarop je nog net kan aarden. Ook vaak te gebruiken voor bagage, want die wordt in de laadbak van zo’n pickup toch maar gekweld.

Veiligheid

Pickups vallen in de categorie van de bedrijfswagens. Dat betekent dat de veiligheidsvoorzieningen niet op dezelfde manier geijkt worden als bij conventionele personenwagens. Maar ook in deze categorie is de opmars van de veiligheidssnufjes niet meer te stuiten. De EU legt almaar strengere eisen op, ook in deze categorie. Maar de automerken ruiken ook dat dit soort van voertuigen net zo vaak voor werk worden gekocht als voor recreatief gebruik. Veiligheid, zo wordt gezegd, is een gevoelig item en ook daar proberen pickup-bouwers voldoende vakjes aan te kruisen.

Zo heeft de Ranger bijvoorbeeld, naast gordijnairbags, ook een knieairbag, heeft die een automatisch noodstopsysteem en leest die verkeersborden. Z’n elektronica houdt de Raptor zo mogelijk overeind. En hangt er wat aan de trekhaak (en dat mag minder zijn dan bij de gewone Ranger), dan weerhoudt een geavanceerd stabiliteitscontrolesysteem dat van slingeren.

Rijgedrag

De Raptor is zeker niet de enige auto die voor zwaar terrein is ontwikkeld. En toch is hij uitzonderlijk want hij is ontwikkeld om aan hoge snelheid over ruw terrein te gaan. 30% grotere veerwegen, speciaal ontwikkelde 30” banden, extra asgeleiding en - het belangrijkste onderdeel - speciale schokdempers met technologie die regelrecht uit de competitie komt. Soepel, behalve tegen het einde van de veerwegen aan.

Het doel? Schokken, putten en bulten absorberen als de beste. En dat doet hij. Hoe groter de hindernis, hoe indrukwekkender. Gravelbanen die zelfs bij milde snelheden hele meutes crossovers of SUVs zouden slachtofferen… het deert de Raptor niet. Uiteindelijk blijkt hij het minst te kunnen overtuigen wanneer het asfalt slecht wordt. Zo zie je maar - elke auto wordt voor een omgeving gemaakt. Sprinten hoort daar schijnbaar niet bij. Ford geeft geen acceleratiecijfers op. Een topsnelheid evenmin.

Groot en dik rubber, vierwielaandrijving met een vergrendelbaar achterdifferntieel en een reductiebak moeten samen met een tientrapsautomaat het beste maken van de krachtbron. Die heeft immers ‘slechts 213pk’. Een tweeliter viercilinder diesel. Die anderzijds ook nog eens 500Nm opwekt. - wat in deze context wellicht meer betekent.

Minstens net zo belangrijk als wat Ford overboord gooide (zoals het hoge sleepvermoen), is wat het behield. Ook als Raptor is de Ranger goed controleerbaar en relatief stil.

Rest de vraag wat je in ons land kan aanvangen met een duinenspringend terreinverslindend monster. Op zoek gaan naar de hoogste en langste drempels en verkeersplateaus?

Conclusie

De Ranger Raptor is een volstrekt onzinnige auto. Geen levende ziel die kan claimen dat hij dat nodig heeft. En dat is misschien wel waarom hij mag bestaan. Indrukwekkend is hij immers wel. Binnen z’n niche - en dat is de voorwaarde - is hij eigenlijk niet te kloppen. Zelden hadden we zo’n pret in auto.

Omdat hij niet rationeel is, heeft het weinig zin om z’n vraagprijs te gaan verantwoorden. Die is gewoon wat ze is. Je kan niet vergelijken want er is geen concurrentie. Ja, de Raptor is goed uitgerust en heeft een geavanceerd chassis en een extra stoer uiterlijk. De binnenkant stelt dan weer wat teleur. Daar mocht het net iets specialer zijn.

Kortom, hij is gewoon wat hij is. Onnodig en in de juiste omstandigheden waanzinnig leuk.