Ford Puma 1.0 Ecoboost Hybrid 125

Inleiding

In de nineties was de Puma nog een trendy, kleine Coupé. Pelde je het koetswerk weg, dan vond je een gepimpte Fiësta. Nu is de naam terug. Een sportieve tweedeurs is al lang niet meer hip, een compacte SUV wel. Eronder schuilt weerom Fiësta-techniek. Z’n missie: de verkoop van het merk revitaliseren. Ford boert immers al enige tijd gestaag achteruit en daar mag wel eens een eind aan komen.

Mild hybrid voor Ford Puma

Het motorenpalet bij lancering is de eenvoud zelve. Je krijgt een éénliter driecilinder benzinemotor in combinatie met een handgeschakelde zesbak. Punt. Maar er zijn wel drie vermogensversies: 95 (niet voor West-Europa), 125 of 155pk. En er is 48V mild-hybrid ondersteuning. De middelste variant krijgt die tegen een meerprijs, de krachtigste heeft die altijd. Later wordt het aanbod verder uitgebreid. Vanaf mei lepelt het bedrijf ook een 1,5l dieselcentrale met 120pk bovenop de aangedreven voorwielen van de Puma.

Hoeveel kost de Ford Puma?

Prijzen heeft het merk nu al. Voor de benzines gaat de prijsvork van 23.200 euro tot zo maar eventjes 30.650 euro. De diesel wordt meteen 25.000 euro (een belangrijke psychologische drempel) duur en kan recht uit de catalogus tot 30.850 euro duur worden. Goedkoper worden compacte auto’s er dus niet op, al moeten we nuanceren door te stellen dat Ford er meteen goed invliegt. Het wrijft je minstens uitrustingsversie Titanium aan je been. Die heeft onder meer een manuele airco, lederen stuurwiel, lichtmetalen 17” velgen, parkeerhulp, een draadloos laadvak voor smartphones, sfeerverlichting en een DAB+ audio-installatie. Rijkelijk, ja.

Geen echte instapper

Er is met andere woorden nog heel wat ruimte voor meer toegankelijke modellen. Zowel op vlak van motoren als op vlak van uitrusting. Spijtig dat niemand bij Ford gezegd wil hebben dat die later ook beschikbaar worden. Men kijkt er nog even de kat uit de boom met exemplaren die meer marge opleveren. Want ook al is dit een nieuw product, geen enkele variant beantwoordt aan de 95g/CO2/km-norm die Europa van dit jaar oplegt. Als je straks als automerk boetes moet betalen, dan kan je maar beter wat aan je auto verdiend hebben.

Exterieur

De Fiësta mag dan wel als basis dienen, het uiterlijk van de Puma heeft er niets mee te maken. Er zijn om te beginnen al aanzienlijke verschillen in afmetingen. De bodemstructuur werd uitgerokken. De wielbasis werd 9,5cm verlengd, de spoorbreedte bijna 6cm verbreed. Uiteindelijk is de Kuga ruim 5cm hoger, 7cm breder en bijna 15cm langer. Hij hangt ook een tikkeltje hoger van de grond, maar dat heeft niets met de ophanging te maken. Er worden gewoon banden met een grotere omtrek gemonteerd.

Sportief uiterlijk

Als je het Ford vraagt, dan denk je bij de Puma ook een beetje aan de Mustang. Dat moet je dan vooral van de algehele sportieve uitstraling hebben, want de claim dat specifieke stijlelementen aan dat iconische model worden ontleent, is toch een brug te ver. Dat doet overigens geen afbreuk aan de onmiskenbaar wulpse vormgeving van deze compacte cross-over. Die kan je desnoods nog verder in de verf zetten door voor een ST-line te opteren. Al die mooie lijnen hebben echter ook een klein kantje: goed voor de zichtbaarheid rondom, is het niet. Gelukkig zijn camera’s en sensoren standaard.

Interieur

Op wat sierelementen en een Puma-animatie in het digitale instrumentarium na, is het dashboard niet van dat van de Fiësta te onderscheiden. Daarmee weet je ook dat al die extra centimeters in de breedte geofferd werden aan bolle flanken, uitgeklopte wielkasten en spatbordverbreders. Binnenin is de Puma eerder smal. De rijhouding is vrij van kritiek. Ditmaal viel ons echter wel op dat de zetels nogal hard waren. Achteraan kan je volwassenen schikken, maar liefst geen drie.

Digitaal instrumentarium

Vanzelfsprekend is het digitale instrumentarium (12,3" groot) configureerbaar, de afleesbaarheid is goed en inmiddels is ook Ford van de wildgroei aan knoppen rond het infotainmentsysteem verlost. Dat is eindelijk behoorlijk gebruiksvriendelijk. Bovendien biedt de geluidsinstallatie voor één keer een klankbeeld dat de letters B&O erop niet beschaamd. Almaar vaker is dat wel het geval omdat de aandacht verschuift van geluidskwaliteit naar snufjes. Hier niet.

Handig, die koffer

Helemaal achteraan zit de koffer. Die is veel groter dan je zou verwachten. Dat komt omdat Ford in de vloer een waterdichte bak (met een afvoerklepje, als je het nodig zou hebben) van 80L steekt. Een reservewiel kan je dan wel vergeten, maar het laadvolume zwelt erdoor aan tot 476l. ‘Ongeëvenaard’ noemt Ford dat (te) enthousiast. Andere merken gebruiken ook trucs om een grotere koffer aan te kunnen bieden. De Renault Captur kan dankzij een verschuifbare achterbank bijvoorbeeld uitpakken met meer dan 500l.

Veiligheid

Onafhankelijke crashtestorganisatie EuroNCAP heeft al een paar van die Puma’s tot schroot herleid. Dat ging prima. Met een vijf-sterren-notering en zonder opmerkingen. Alle deuren bleven netjes gesloten, volwassenen en kinderen aan boord worden goed beschermd en voetgangers komen er dankzij voldoende lucht onder die hoge neus ook niet helemaal bekaaid vanaf.

Maar het ‘vlag-en-wimpel’-gedeelte van de score dankt de Puma aan z’n technologische snufjes. Elektronica die z’n bestuurder bijstaat en ongelukken vermijdt. Tegenwoordig zijn er al heel wat verplicht, wil je aanspraak kunnen maken op de vijfde ster. Zo veel dat er merken zijn die de handdoek in de ring gooien. Peugeot vond bij de nieuwe 208 vier sterren welletjes, bijvoorbeeld.

23 assistentiesystemen

Ford niet. Dat propt zo maar eventjes 23 verschillende assistentiesystemen in de Puma. Die gaan we niet allemaal opnoemen, we beperken ons tot de meest opzienbarende. Een optionele cruise-control met radar die afremt tot stilstand en (tot onze almaar aanzwellende irritatie) ook de snelheidsbeperking overneemt, standaard voetganger- en fietsenherkenning, dodehoekwaarschuwing en nu zelfs een car-to-car communicatiesysteem dat eventuele gevaren automatisch doorseint naar andere auto’s (voor zover die ook over het systeem beschikken) in de buurt.

Rijgedrag

De éénliter onder de kap is inmiddels een oude bekende. Een geblazen driecilinder met in het blok ingewerkte riemen die een hoog rendement biedt en hier wordt bijgestaan door een mild-hybridsysteem (een starter/generator) waarvan de werking nog wat gesofisticeerder (lees: minder voelbaar) zou mogen. En omdat zo’n hybridesysteem ook niet altijd even veel moet opladen, vertraagt de Puma bij het lossen van het gaspedaal ook niet altijd even veel. Voor de voorspelbaarheid is dat niet zo goed. De meeste mensen merken het bovenstaande niet bewust op, maar onbewust kan het het vertrouwen van de bestuurders aantasten.

Vlot of zuinig, maar niet tegelijk

Ook met 125pk biedt de Puma voldoende krachtreserve. Hij kan niet louter met het verkeer mee. Mede dankzij de door de elektromotor aangevulde koppelreserve is hij ook vlot. Dat geldt echter ook voor het tempo waarmee benzine uit de tank verdwijnt. De WLTP-waarde van dit model bedraagt 5,4l/100km, maar in de praktijk wordt dat meer. Je hebt een dosis zelfbeheersing nodig om op de snelweg onder de 7 liter te geraken.

Dynamisch onderstel

Waar het Fordje andermaal wonderwel in slaagt, is z’n bestuurder betrekken. In het stuur en het schakelpookje voel je de driecilinder soms naarstig trillen en zo beleef je nog eens wat acceleratiegevoel. De besturing is direct en er werd in Lommel flink aan het onderstel gesleuteld om een weggedrag te krijgen dat net zo fijn is als dat van de jongste Fiësta. Die beschouw je gerust als een referentie in z’n categorie en ook deze Puma kan die titel claimen. Alleen is hij daardoor voor comfortzoekers wellicht een tikkeltje te stug. Misschien worden die ook niet meteen door het uiterlijk aangetrokken.

Conclusie

Behoorlijk duur, maar wel goed uitgerust. Dat wisten we al na de inleiding. En toch pikt de prijs van ruim 26.000 euro voor het exemplaar op de foto. De kleine cross-over in de praktijk wel charmeren. Vooral met z’n weggedrag, dat de maat neemt van de nieuwe Renault Captur, de populairste auto uit dit segment. In Lommel hebben ze immers weerom goed werk geleverd. De Puma stuurt prettig en is uitstekend gedempt.

Dappere motor

Die kleine éénliter is dapper, maar niet onbaatzuchtig. Moet het vooruit gaan, dan wil hij er wat voor in de plaats. Ja, ook met hybride aandrijflijn. Daarvan is de integratie overigens niet zo gesofisticeerd als we hadden gewild.

Veel koffervolume bij compacte afmetingen

In het interieur is de Puma een typische Ford, met een boordplank die naadloos aansluit bij de andere producten van het merk. Dankzij een slimme en handige bak in de koffervloer is beschikbare laadvolume erg ruim voor een auto in deze categorie.