Ford Mustang Fastback 2.3 Ecoboost

Inleiding

Het heeft een halve eeuw geduurd eer Ford de Mustang officieel op het continent wou invoeren. En toen het, in 2014, toch zover was, bleek Europa dat meer dan behoorlijk te kunnen smaken. België incluis. Ons kleine landje, waarin de auto uitgemolken en verguist wordt, kocht verhoudingsgewijs meer Mustangs dan eender welk ander Europees land.

Vooral met V8

En het is niet eens de meer bescheiden 2,3l Ecoboost die op het meeste bijval kan rekenen. Neen… de Belg - die koopt bij voorkeur de 5-liter achtcilinder. De Mustang is scherp geprijsd (vanaf € 39.000 voor de viercilinder en vanaf € 46.000 voor de V8) en dan kan de belasting er ook nog wel bij. Je krijgt tenslotte 450pk. De verfoeilijke praktijk om een verplichte afleverkit (€ 150) aan te rekenen, heeft Ford nog niet afgeleerd.

Die achtcilinder voelden we voor deze facelift ook al eens aan de tand. Ditmaal houden we de oefening meer bescheiden en ging het gros van de aandacht uit naar de viercilinder. Die, zo zal hieronder blijken, verdient meer succes.

Exterieur

Amerikanen zijn dol op facelifts. Ook in de autosector. Ze zijn er erg bedreven in en dat is ook deze Mustang aan te zien. Meer LED-technologie en scherpere lijnen zijn de voornaamste observaties in dat opzicht, naast een nieuwe kleur en andere velgen. Niets wereldschokkends, maar wel zaken die werken. Vooral de Mustang z’n eerste indruk is goed. Hij oogt als een brutale vlegel en de wielbogen zijn netjes gevuld.

Afmetingen

De Amerikanen zijn wel kwistig met vastgoed. Zo wordt over een wielbasis van 2,72 een koets van net geen 4,80m gedrapeerd. Je hebt dus grote overhangen aan je been die vooral achteraan opvallen. Ze zorgen ook voor een behoorlijk grote draaicirkel. - 12,2m tussen stoepranden. Tussen muren is het nog een pak meer. Voor z’n praktische kant moet je hem dus niet kopen, hoewel de kofferinhoud van 408l (332l voor de cabrio) dan weer wel goed meevalt. Z’n laaddrempel van 76cm is vergelijkbaar met die van een SUV, maar het is geen auto voor watjes dus de weekboodschappen even wat hoger heffen kan geen probleem zijn.

En nu we het toch even over de cabrio hebben. Daarvan moet je de elektrisch bediende kap nog steeds manueel ont- en vergrendelen. Van een anachronisme gesproken.

Interieur

Je mag, mocht je een aankoop van een Mustang overwegen, niet uit het oog verliezen wat zo’n Amerikaanse Muscle Car eigenlijk is. Het zijn een hoop pk’s in een eenvoudig, betaalbaar pakket. En dat betekent dat je niet op alle vlakken je van het kan verwachten. Een digitaal instrumentarium met verschillende weergavemodi is leuk. 12” groot is het. Maar hoewel de materiaalkeuze werd verbeterd doorstaat het nog steeds de vergelijking met een Europees product niet. Mirakels bestaan ook niet voor Ford.

Vergeet de achterbank

Met de ambiance binnenin is evenwel niets mis. Je zit ingekapseld achter het hoge min of meer symmetrische dashboard en tussen de flink opgetrokken gordellijn en echte pijnlijke gebreken kunnen we niet rapporteren. Het zitmeubilair is bijvoorbeeld best goed. Het wordt natuurlijk een heel ander verhaal achteraan. Daar merk je eigenlijk niets van de toch riante buitenafmetingen van deze Amerikaan. En als je je er toch ingewrongen krijgt, wat erg onwaarschijnlijk is, kan je er nauwelijks iets zien. Nee, die achterbank vergeet je best.

Veiligheid

Toen de EuroNCAP voor het eerst in z’n geschiedenis een Mustang door de mangel haalde was het, om het zacht te stellen, niet onder de indruk van de resultaten. De uit de kluiten gewassen Amerikaan haalde een score die vergelijkbaar is met die van een compacte middenklasser van tien jaar geleden. Nu wil Ford beter doen. Het trekt vooral de kaart van de elektronische snufjes.

Slimmer

Het gamma veiligheidssystemen, dat Ford specifiek voor Europa calibreerde, omvat nu onder meer een automatische noodremassistent die ook voetgangers herkent. Een adaptieve snelheidsregelaar is leverbaar en er is rijstrookherkenning die zich begint te moeien (en die ook stuurkoppel kan uitoefenen) wanneer je ongewild van je vak afwijkt.

Rijgedrag

Ford voorzag de Mustang met achtcilinder van een andere eindoverbrenging. Die zorgt ervoor dat de ponycar zich van nature wat minder nerveus gedraagt. Bij de 2,3l viercilinder was dat niet nodig. Strengere emissie-eisen joegen meer dan 30 paarden de heuvels in. Er blijven nog slechts 290 stuks van over, al weet de door ons geteste tientrapsautomaat dat best goed te camoufleren. De geblazen viercilinder produceert weliswaar niet de basso profondo trom die eigen is aan een V8, maar z’n klank misstaat niet en heeft als voordeel dat ze minder snel vermoeit.

Dikke neus

Het verschil in gewicht op de neus bedraagt 80kg. Dat is de wereld niet, maar omdat het zo dicht bij de voorwielen te zoeken is, heeft het een grote impact. De viercilinder stuurt delicater, fijner, gewilliger. En die toegenomen subtiliteit was ook terug te vinden in de optionele Magneride-ophanging waarmee de tester was uitgerust. Samen met aanpassingen aan de geometrie zorgt dat voor meer stabiliteit dan voorheen. Een verschil dat je ook in z’n krachtiger broer kan waarnemen.

Snel, sneller, snelst?

De snelste Mustang in de Belgische catalogus werpt zich in 4,3 tellen naar de 100. De viercilinder blijft er 1,2 tellen achter (met automaat). Het is niet iets waarvan je kan stellen dat je tekort komt. En je moet al een heel eind rijden eer je de op van 233km/u eens ergens kan uitproberen. De viercilinder is andermaal makkelijker om mee te leven wanneer je aan de pomp komt. Een opgegeven verbruik van 9,2l/100km (205g/CO2/km) kan zich makkelijk vertalen in een reëel verbruik van een liter of 11. Verdubbel het aantal cilinders en er verdwijnt elke 100km drie, vier liter meer uit de tank.

Conclusie

De Belg houdt van de Mustang. We kopen er meer dan eender welk ander Europees land. En is de V8 die het vaakst wordt aangestipt. Nu 450pk sterk, sneller en stabieler dan ooit. Maar dat betekent niet dat de viercilinder geen kwaliteiten heeft. Zelfs niet nu strengere emissie-eisen het vermogen ervan beknotten. Die 2,3l is immers een pak zuiniger, speelt net zo goed samen met de tientrapsautomaat, stuurt fijner en blert je trommelvliezen niet moe.

Alleen voor het weekend?

Bekijk het zo: als het voor een weekend is, dan is de V8 een hele hoop pret. Maar op de lange duur gaat al dat sofisticatieloze geweld wel vervelen. Leefbaarheid is die viercilinder beter. Niettemin hebben ze beiden enkele tekortkomingen. Materiaalkeuze, afwerking en plaatsaanbod bijvoorbeeld. Je kan moeilijk anders verwachten, met zo’n prijs.