Ford Mondeo 1.5 TDCi

Inleiding

De Ford Mondeo is nooit een Amerikaan geweest. Althans, dat was tot ruim 3 jaar geleden het geval. Toen werd in Detroit de nieuwe Fusion voorgesteld, een auto die pas in recente termen als Mondeo op de Europese wegen is verschenen. Dat één en hetzelfde model wereldwijd aan de man gebracht moest worden, is gek genoeg één van de redenen waarom de Mondeo zo laat is. De Amerikanen dachten op sommige vlakken wat kort door de bocht te kunnen gaan en het heeft wat langer geduurd dan voorzien om alles conform de Europese eisen te maken.

Tegelijk moest Ford in Europa de fabriek in Valencia klaarstomen voor het model. Daarvoor wordt techniek gebruikt die de Spanjaarden nog niet gewend waren. En dan is er natuurlijk nog de onfortuinlijke sluiting van de productievestiging in ons eigen Genk dat wél ruim ervaring had met de bouw van dit type voertuigen. Een gevolg van een erg onfortuinlijke economische realiteit en een structurele overcapaciteit in de sector, wat ook niet vergeten hoeft te worden.

Het aanbod

De nieuwe Mondeo koop je in de meeste gevallen als vijfdeurs of Clipper (lees: break). Motorengewijs kan je kiezen uit 3 benzinecentrales (met een vermogensoutput van 125 tot 240pk) en 2 diesels (120 tot 210pk). Een automaat kan bij bepaalde versies, vierwielaandrijving enkel bij de tweeliter diesel met 150 of 180pk. Een start/stop-systeem zit dan weer in alle Mondeo's.

De prijzen dan? Die starten bij € 24.700 voor de vijfdeurs, € 26.200 voor de Clipper en € 38.850 voor de goedkoopste Vignale (de luxelijn bij Ford). Een benzinehybride is er trouwens ook (de enige vierdeurs, met 99g/km CO2-uitstoot) en die kost minstens € 38.350. Waar wij het deze keer mee doen? Met een Mondeo die duidelijk meer op comfort inspeelt dan met spierballen te rollen. De fleetkeuze bij uitstek dus, beschikbaar vanaf € 26.950.

Exterieur

De eerste indruk? De nieuwe Ford Mondeo is groot - héél groot. In de lengte meten we zowaar 4,87m, waardoor hij bijna uit zijn segment lijkt te breken. Voor potentiële kopers is dat goed nieuws, behalve wanneer die proberen deze nieuwe Ford in een klein parkeergaatje te mikken. En ja, er is een automatisch parkeersysteem beschikbaar en nee, ook hier is het écht geen alternatief voor zelf parkeren.

Ook opvallend is de tronie van de verse Mondeo die bijna van de nieuwe Mustang lijkt te zijn geplukt. Zelf vinden we het zowat het enige appetijtelijke aan het uitzicht van de uit de kluiten gewassen berline. Vooral na de achterste portieren lijkt er wat mis met de verhoudingen. 'Lomp' is een omschrijving die we tijdens onze testweek wel vaker hebben gehoord.

Grote koffer

Het koffervolume is gigantisch. En dat heeft niet eens zo veel te maken met het feitelijke volume. 458 liter is behoorlijk zonder meer maar de Mondeo maakt het verschil in laadoppervlakte. De achterbank is natuurlijk ook helemaal neerklapbaar. In dat geval past er tot 1.446 liter achter de voorste inzittenden (geladen tot tegen het dak). Als je een tijdelijk of volwaardig reservewiel wil in de plaats van zo’n compleet nutteloze herstelkit, verlies je wel telkens een handvol liters.

Interieur

Het interieur van de nieuwe Ford Mondeo straalt, in tegenstelling tot dat van sommige andere modellen uit het gamma, rust uit. Er is geen overvloed aan knopjes en het instrumentarium is netjes uitgevoerd. Ford combineert er analoge cijfers met een groot ingewerkt scherm waarop onder meer de wijzers getoond worden en waarop tal van informatie wordt weergegeven. Helaas steekt de rest van het dashboard er een beetje tegen af. Vooral de zuidelijke regionen zit vol hard plastic. En aan de middenconsole zie je al helemaal dat de Mondeo al langer op de (Amerikaanse) markt vertoeft. Nogal wat concurrenten in dit segment pakken uit met degelijker aanvoelende knopjes en mooiere schakelaars. Maar gelukkig kan je in deze simpele structuur ook veel minder ergonomische fouten oogsten. Een verademing dus naast een Fiesta en een Focus.

Uitstekende rijhouding?

In tegenstelling tot onze wat minder grote collega zijn we niet overtuigd van de zitpositie. De voorzetels zitten niet op en top, de zittingen zijn te kort en we zijn er in een hele week niet in geslaagd om een 100 procent gewenste houding te vinden. Ook het gebrek aan een deftige voetsteun (voor maat 44 en meer) gooit roet in het eten. Gelukkig zijn zowel de zetel als de stuurkolom ruim verstelbaar, zowel verticaal als horizontaal.

Achteraan heb je weinig te klagen. Daar is voldoende hoofd-, knie- en beenruimte en hoef je uiteraard geen rekening te houden met het afstand tot het stuur en de pedalen.

Foei!

Deze rubriek afsluiten, doen we met de grootste ergernis die we een volledige week in de nieuwe Mondeo hebben ervaren. Gek genoeg hebben we het over het opbergvak tussen de voorzetels. Erop steunen (wat toch de bedoeling is, dachten we), resulteert in non-stop gepiep en gekraak. We hopen dat het om een geïsoleerd geval gaat, maar let er toch maar op als je een testrit onderneemt.

Veiligheid

Ford heeft stevig in de schuif met veiligheidsuitrusting zitten rommelen. Het belooft dan ook heel wat. Meer airbags, meer rigiditeit en vooral: meer elektronica. Elektronica die de afstand met de voorligger in de gaten houdt, die zelf remt als een ongeluk om de hoek loert, die je helpt bij het in- en uitparkeren, die je op je rijstrook helpt te houden, die voetgangers herkent en ervoor stopt als je dat zelf niet doet. Maar er is ook een ‘maar’. ABS en stabiliteitscontrole zijn vanzelfsprekend standaard - al het andere niet. Daarvan kan dan weer wel gezegd worden dat ze in pakketten zitten of gekoppeld zijn aan hogere uitrustingsniveaus waardoor hun prijs in realiteit nogal meevalt.

Airbags

Een heel assortiment airbags staat paraat in het geval de vijf driepuntsgordels (of in Isofix-punten vastgesnoerde kinderzitjes) niet meer voldoen. Twee intelligente frontale exemplaren, thorax-airbags voor de voorste inzittenden, gordijnairbags over de volledige lengte van de flanken en een knie-airbag die de stuurkolom afschermt. En dan hebben we het wel gehad zeker? Mis poes.

Gordelairbags

Ja, gordelairbags. Ze kosten je € 200 extra, maar dan hebben twee inzittenden achteraan een gordel die zichzelf ontplooit bij een ongeval. Dat betekent natuurlijk dat het contactoppervlak met het lichaam groter wordt, de kracht beter wordt verdeeld en potentiële verwondingen wat lager blijven. Erg innovatief, maar de onafhankelijke crashtestorganisatie EuroNCAP kent er geen extra punten voor toe en dat is misschien wel de reden waarom we het niet standaard is. Tenslotte ging de Mondeo vorig jaar al met het maximum aantal sterren lopen.

Rijgedrag

Laat het ons eerst over de motor hebben. In deze Mondeo is dat een 1.5 TDCi (de instapdiesel) met 120pk en 270Nm koppel. Gekoppeld aan een manuele zesbak (de enige keuze in onze motorversie) verbruikt deze op papier gemiddeld 3,6l/100km en wordt er elke kilometer 94g CO2 de atmosfeer ingeblazen. Het zal niet als een verrassing komen als we vertellen dat de prestaties maar povertjes zijn. Schakellui rijden zit er in ieder geval niet in en vooral op heuvelachtige banen binnen de bebouwde kom werkt dat weleens op de zenuwen. Het reëel verbruik ligt ook anderhalve tot 2l/100km hoger dan opgegeven. Voor deze redacteur dan toch liever een straffere zelfontbrander (met automaat, waarom niet).

Vlak in de bochten

Het elektrisch bekrachtigde stuurwiel van de Ford Mondeo centreert naar behoren en weegt exact genoeg. De koets zelf blijft behoorlijk vlak in de bochten zonder daarom op rechte stukken al te veel van de grillen van de ondergrond op de ruggengraat van z’n inzittenden los te laten. Maar héél comfortabel is de Mondeo nu ook weer niet afgeveerd. Daarvoor worden oneffenheden in het wegdek nog net niet genoeg geabsorbeerd. Wat er wel tegenover staat, is dat je snelle bochten met een in deze klasse zelden geziene precisie aan elkaar kan rijgen. Het weggedrag zelf is weliswaar erg neutraal en de koets nog steeds merkbaar zwaar, ook al is het model zo'n 25kg lichter dan zijn vergelijkbare voorganger.

Conclusie

De ooit zo Europees getinte Ford Mondeo is nu een echte wereldauto geworden. Over de grote plas heet hij weliswaar Fusion, maar in wezen gaat het om dezelfde vierwieler. Alleen hebben wij er wel héél lang op moeten wachten - 3 jaar langer dan de Amerikanen om precies te zijn. Jammer genoeg is dat er ook een beetje aan te merken.

Er zijn verschillende zaken die de nieuwe Mondeo typeren. Dat zijn voorkant op die van de nieuwste Ford Mustang lijkt bijvoorbeeld, maar ook dat hij enorm groot is. Zo groot zelfs dat je er maar liefst 458 tot 1.446 liter kan benutten om te stapelen. Met de achterbank neergeklapt kan je er dus meer in kwijt dan in de VW Passat (de toegang is ook handiger), al beschik je in diezelfde Passat wel over meer knieruimte achteraan en een merkbaar betere afwerking van het interieur. Maar... een vergelijkbare Passat is ook duurder en daar stopt de discussie voor velen. Wat zo'n Ford Mondeo je dan mag kosten? Minstens € 24.700 voor de vijfdeurs en € 26.200 voor de Clipper (de goedkoopste benzinekeuze).

Wij kozen ditmaal voor de instapdiesel. Tegenwoordig is dat een 1.5 TDCi die 120pk en 270Nm koppel produceert. Bewonderenswaardige prestaties zal je er niet mee halen (integendeel), maar gelukkig stuurt de Mondeo erg goed en is de zware berline ook zeer baanvast. En met een (opgegeven) dorst van 3,6l/100km (94g/km CO2) valt er ook weinig te klagen. Wel moet je veel schakelen om de minimale pit erin te houden.