Ford Galaxy 2.0 TDCI 180

Inleiding

Monovolumes hebben hun tijd eigenlijk gehad. Tien jaar geleden waren ze trendy en toen schakelden hele voorsteden collectief over op busjes. Veelal op compacte exemplaren, die in het kielzog van de grote kwamen. Maar het zijn die grote die het snelst de gevolgen van de aandacht naar de SUV voelden. En daarom zijn grote monovolumes zeldzaam geworden. Sommige merken bieden ze gewoon niet meer aan. Peugeot, Citroën, Fiat en Lancia bijvoorbeeld. Pionier Renault Espace doet tegenwoordig ook al alsof het een SUV is. En Chrysler dat met de Voyager ook zo’n debutant in de catalogus had staan, hield Europa helemaal voor bekeken. Wat nog rest zijn de VW Sharan, tweelingbroer Seat Alhambra en deze Ford Galaxy. Die is nu compleet vernieuwd. Onderstel en al.

Gamma

Ford biedt wel benzines aan, maar in ons land zal je die nauwelijks tegenkomen. Er is een 1.5 met 160pk en een 2.0 met 240pk. Beide met turbo natuurlijk. Die 1.5 schiet zichzelf overigens al behoorlijk in de voet door € 35.950 te kosten. Net zo veel als de 2.0 TDCI met 120pk die de instap naar het dieselgamma vertegenwoordigt. Andere dieselmogelijkheden zijn 150, 180 of 210pk, telkens uit hetzelfde slagvolume. De tester van dienst staat (eerder traditioneel) erg hoog in het aanbod: 180pk en met automaat met dubbele koppeling. Voor € 44.700 zonder extra’s overigens. Gelukkig met een adequate uitrusting, zodat je dat nog enigszins kan verantwoorden.

Wat zit erop?

Elke Galaxy heeft recht op mistlichten, elektrisch bediende ruiten, klaptafels op de rugleuning van de voorzetels, een lederen stuurwiel en versnellingspookknop, een derde zitrij en airco met twee temperatuurszones. Correct en afgstemd op iemand die z’n monovolume echt koop om er (veel) personen mee te vervoeren dus. Wie van Trend opklimt tot het hier geserveerde afwerkingsniveau (Business Edition+) zal onder meer LED achterlichten, cruise controle met intelligente snelheidsbegrenzer, een elektronische handrem, elektrisch verstelbare zetels, parkeerhulp, een groter infodisplay en meer van dat soort lekkers terugvinden.

Net zo cruciaal is echter wat er dan nog niet aanwezig is. Je moet nog dokken voor elektrisch verstelbare zetels, de erg handige elektrische op- en neerklapbare achterzetels (gelukkig slechts € 300), panoramisch glazen dak, winterpack, velgen… tot je bijna € 50.000 dokt voor het testexemplaar.

Ford vraagt ook nog steeds € 149 voor de aflevering en de wettelijke kit. We stellen voor dat je dat feit negeert tot je de prijs vast ligt en dan eenvoudigweg stelt dat het niet doorgaat zonder die (verplichte!) uitrusting.

Exterieur

In het gamma van Ford is de Galaxy de rationele grote monovolume. Er is immers ook nog een meer emotioneel exemplaar ook de S-Max. Tegenwoordig betekent dat echter niet dat je je kan permitteren om een exemplaar met zuiver functionele volumes neer te zetten. Neen, ook hier speelt design. Je injecteert dus maar beter wat sex-appeal. Makkelijker gezegd dan gedaan bij een mastodont die 4,84m lang, 1,91m breed en 1,74m hoog is. Maar het lukt Ford wonderwel. De Aston-Martin-grille, de over de hoeken doorgetrokken koplampen, een paar discrete plooilijnen op de flanken en over de motorkap… en er staat een auto die slanker kleedt dan z’n omtrek laat vermoeden en niet eens wars is van elegantie.

Zonder zijdelingse schuivers

Ford zweert voor dit model nog steeds de zijdelingse schuifdeuren af. Het argumenteert zelfs dat de instap naar de achterste zitrij hierdoor makkelijker loopt. Het scheelt ook wat in de kosten en je permitteert je als automerk meer vrijheid op vlak van design als je het zonder geleidingsrails op de flanken kan stellen. Een begrijpelijke keuze die de kandidaat-koper moet toetsen aan z’n persoonlijke voorkeur. Een schuifdeur is nu eenmaal makkelijker op krappe parkeerplaatsen.

Aan de binnenkant is de Galaxy een zevenzitter. En dat heeft natuurlijk zo z’n gevolgen voor het beschikbare laadvolume. Als er drie zitrijen in gebruik zijn, kan je niet meer dan 300l bagage vervoeren. En die moet je dan nog vooral zoeken in de hoogte, maar dat is een beperking waar ook elke concurrent mee kampt. Ga je voor het andere uiterste en leg je alle zetels plat (dat kan voortaan elektrisch als je ervoor bijbetaalt) dan past er zo maar eventjes 2.339 liter in. Er zijn kleinere bestelwagens…

Interieur

Ook hier valt op dat de Galaxy een functionele roeping heeft. Het hele binnenruim wemelt van de praktische details. Een ruim bergvak in de middentunnel, een schuif onder de zetel, een bruikbaar handschoenkastje, klaptafeltjes voor de passagiers op de tweede zetelrij… Er is met grote naarstigheid getracht om in te spelen op een leven met een hele school kleine koters. Die hebben overigens zelf ook niet echt te klagen want ze mogen hun halfgewassen bips neervlijen in betere zetels dan tevoren. Zelf de altijd wat stiefmoederlijk behandelde derde zitrij zou niet al teveel protest mogen opleveren.

Om de bestuurder heen is één en ander flink verbeterd. De middenconsole heeft nu een groter touchscreen dat ook de wildgroei aan knopjes van de vorige generatie naar het verleden verwees. De ergonomie is nog steeds niet glashelder, maar je vindt er nu wel probleemloos je weg in. Hoera.

Veiligheid

Eigenlijk zouden we deze rubriek best elke keer beginnen met het opsommen van de wettelijk verplichte voorzieningen. Kwestie van driepuntsgordels op alle zitplaatsen, hoofdsteunen, ABS, tractiecontrole, stabiliteitscontrole en bandendrukcontrole allemaal meteen achter de kiezen te hebben. Airbags zijn ook verplicht, maar Ford steekt er zeven in de Galaxy en dat is flink meer dan de wetgever oplegt.

Wanneer je opklimt in de uitrustingstabellen kom je onder meer een systeem dat verkeersborden herkent en je waarschuwt als je van je rijstrook afwijkt, tegen. En uit de optielijst kan je zaken als dodehoekwaarschuwing, een systeem dat effectief ingrijpt als je van je rijstrook wisselt of actieve remassistentie plukken.

Net als de S-Max kan de Galaxy ook uitgerust worden met een snelheidsbegrenzer die op basis van GPS en verkeersbordherkenning de maximumsnelheid aanpast. In theorie zou je dan nooit een bekeuring moeten kunnen rijden. Laat dat voorlopig nog maar even voor wat het is en geef Ford nog wat tijd om het systeem door te ontwikkelen.

Rijgedrag

In de neus van deze monovolume ligt een 2-liter diesel die 180pk en 400Nm opwekt. Aardige waarden, maar hij moet ook wel minimaal 1,75 ton meeslepen. Het is net genoeg om in een sprint onder de 10 tellen te duiken en steevast met voldoende ‘schwung’ aan een inhaalmanoeuvre te beginnen. En door z’n trekkracht krijgt hij ook een groot verzet rond. Het resultaat? Een top van 208km/u. Een powershift-automaat met zes versnellingen (dat is Fords automaat met dubbele koppeling) neemt in dit geval het schakelwerk van ons over. Zacht en zonder fouten. Geen opmerkingen daar. Over de remmen evenmin.

Zuinig, als je je kan inhouden

Op papier verbruikt de Galaxy minder dan 6 liter (129g/km CO2). Maar met zo’n zware koets kan je vanzelfsprekend alleen in de buurt van dat cijfer komen als je de nodige discipline aan boord legt.

Van de elektrische stuurbekrachtiging kunnen we ook hier onze wens voor een betere centreereigenschap prediken. En gaarne ook een beter stuurgevoel, zodat je weet wanneer de voortrein om respijt vraagt. Als je de Galaxy mishandelt, gooit die immers als eerste de handdoek in de ring. Dat levert een veilig en voorspelbaar weggedrag op dat je netjes kan paren aan de onderstelafstelling. Die neigt nu wat meer naar die van de S-Max. Die laatste werd bij de generatiewissel eerder dit jaar een tikkeltje zachter - deze Galaxy wordt wat stugger. Een beetje - want het comfort dat het Mondeo-platform oplevert, is nog steeds relatief hoog. Wil je het summum, dan kan je nu ook gestuurde dempers krijgen, maar het is verre van noodzaak voor wie een prettig rijdende monovolume met goed gecontroleerde koetswerkbewegingen wil.

Conclusie

Grote monovolumes worden schaarser. Dat komt omdat de hippe jongens inmiddels met een SUV onder hun kont rijden. Net zo veel blik, maar het scheelt in de uitstraling. Maar zo’n sufferd kan niet op tegen het plaatsaanbod van een monovolume. In bagagevolume valt het nogal mee, maar de laaddrempel maakt al het verschil. En een échte MPV is natuurlijk pakken beter in het vervoeren van personen. Voor heel wat mensen is dat noodzaak en dan is het goed dat Ford nog een Galaxy maakt. Die mag nog een echt busje zijn. Tester van dienst kost € 44.700 dankzij z’n rijkelijke uitrusting, z’n 180pk sterke diesel en z’n zestrapsautomaat met dubbele koppeling - ruim € 9.000 meer dan de instapper.

De Galaxy was in z’n segment altijd al een fijn sturende, deskundig opgehangen telg. En dat blijft hij ook op basis van het nieuwe onderstel van de Mondeo. Er zijn wel nuanceverschillen… hij is een tikkeltje stugger dan voorheen, het stuur wat gevoellozer. Tegelijk werd hij meer premium, met onder meer snufjes al wegklappende zetels en heeft hij meer comfortverhogende snufjes. Alles wat je je kan wensen van dit soort auto dus.