Ford Focus Clipper 1.6 Tdci 115pk

Inleiding

Voor elke Focus hatchback die Ford aan de man brengt, is er ook een Clipper die door zijn nieuwe eigenaar naar huis wordt gereden. Belgen houden van baksteen, friet en breaks; de Clipper is voor het merk dus zo mogelijk nog belangrijker dan de in februari 2011 gelanceerde 4- en 5-deurs. Voor een luttele € 900 extra rekt de fabriek in Saarlouis dan ook met de glimlach een gewone Focus met zo'n 20cm voor je uit. Als bonus ben je ineens van die ... speciale achterlichten verlost. Twee vliegen in één klap, want het moet gezegd: met een achterwerk dat zo vanaf grote broer Mondeo lijkt getransplanteerd, zit deze allemansvriend een stuk beter in het pak. Dat de wereldauto daarmee wat minder opvallend wordt, nemen we er dan maar bij.

Wij gingen op pad met de door zo goed als alle Belgische kopers gekozen 1.6 Tdci, die leverbaar is in twee vermogens. Wij kozen voor de versie met 115pk, die doorheen de prijslijst € 1.000 meer moet kosten dan dezelfde krachtbron met 95pk. Beiden claimen overigens dezelfde CO2 uitstoot van amper 109gr/km. De Clipper valt te bestellen in drie uitrustingsniveau's: Ambiente, Trend en de door ons geteste Titanium waarvoor Ford € 23.850 telt. De concurrentie in het C-segment is uiteraard bikkelhard en de prijsverschillen bijgevolg ontzettend klein. Een vergelijkbare Renault Mégane Grandtour Privilège gaat voor € 23.750 van de hand; Een Opel Astra Sportstourer Cosmo heb je voor € 23.800. Zoals gebruikelijk lust de Focus Clipper instapper met de 1.6 Ti van 105pk onder de kap enkel benzine (€ 18.100), en haalt de dikste zelfontbrander (2.0 TDCI, 163k) minimaal € 27.500 van je bankrekening.

Exterieur

Het is niet makkelijk om een wagen te ontwerpen die in de hele wereld in de smaak moet vallen. Doorgaans worden dan dermate veel compromissen gemaakt, dat het resultaat gewoon banaal overkomt. Ford toont dat het wél kan, want haar Fiesta is tegelijk leuk én mondiaal. De Focus hatchback daarentegen werd door de pers van het oude continent met meer gereserveerdheid onthaalt. Niet dat de wagen ongezouten overkomt, maar er is duidelijk sprake van een zekere onbalans tussen de volwassen snuit en de wat uitgesmeerde achterkant. Als je voor iedereen goed probeert te doen, stoot je willens nillens op de grenzen van wat aanvaardbaar is op elke markt afzonderlijk. Ford's kleinste Clipper slaagt dan weer wel in dat opzet, want zowel in profiel als langs achteren komt de Focus helemaal tot zijn recht. Plotsklaps ziet ook het kopje er een stuk beter uit. De kleren maken de man, zeg maar.

Allemaal goed en wel, een break moet bovenal functioneel blijven. Dat axioma hebben de Ford ingenieurs gelukkig ook in het achterhoofd gehouden. De Clipper deelt de wielbasis met de andere Focus versies maar de koets is in totaal wel 198mm langer. Dat komt vooral de koffer ten goede, wiens volume aandikt tot 490 liter. Met de leuning van de achterste stoelen neergeklapt en diens zittingen omhoog gevouwen, bedraagt het volume van de quasi vlakke koffer een nette en vooral bruikbare 1.516 liter. Achteraan krijg je twee volwassenen kwijt, maar verwacht niet de ruimte die grote broer Mondeo je kan bieden. Verschil moet er zijn, nietwaar. De kofferklep tenslotte is niet van de grootste, maar de opening start laag bij de grond wat het inladen alleszins vergemakkelijkt. Ook de zijportieren werden correct gedimensioneerd, wat genant geklauter moet vermijden. Mits een opleg van € 300 geraak je trouwens ook zonder sleutel binnen; een optie die we hoe dan ook aanraden, want de sleutel moet je sowieso al enkel bij je hebben om te starten. Qua optische opsmuk van onze testwagen is Ford met 1" grotere zeventienduimers (€ 300), donkergetinte ruiten achteraan (€ 200) en zilverkleurige langsliggers op het dak (€ 50) al bij al bescheiden gebleven. Er werd tenslotte niet op een wigvorm meer of minder gekeken bij het tekenen van dit model, waardoor de Clipper een gezonde dosis sportiviteit uitstraalt. Een familiewagen met pit, zo hebben we ze graag.

Interieur

Plaats nemen in de Ford doen we zonder tegenzin. De deurpanelen en boordplank zijn duidelijk rond de bestuurderspositie geboetseerd en dat geeft het interieur meteen een uitnodigend karakter. Alle functies staan binnen handbereik en samen met de goed instelbare chauffeursstoel en het in twee richtingen verstelbare stuur, laat het interieur elk persoon toe zichzelf in enkele seconden op een ideale rijhouding trakteren. Als bestuurder heb je een prima zicht rondom en krijg je de indruk de touwtjes volledig in handen te hebben. Dat is te zeggen, als je het noorden niet kwijt raakt door de overvloed aan knopjes, pijltjes en wieltjes die her en der in het interieur zijn verspreid. Er valt weliswaar een zekere logica in de positionering van de bestuurelementen te bespeuren, maar we kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat het lijkt alsof Ford eerst de hele knoppenwinkel heeft uitgetekend, om daarna pas te bepalen waarvoor elk individueel knopje moet dienen. Anderzijds verdient het merk met het ovaal een pluim voor de individuele achtergrondverlichting, alsook de manier waarop de symbolen op die toetsen altijd mooi zichtbaar blijven, hoe je het stuur ook draait. Eén knop wiens positie we onszelf wél ogenblikkelijk hebben aangeleerd, is die van de ongelooflijk efficiënt werkende elektrische voorruitontdooiing. Op de € 210 die Ford hiervoor vraagt, mag je echt niet beknibbelen.

Voor € 400 op de Titanium versie spekt Ford de geluidsinstallatie met Bluetooth. De ingangspoorten voor USB en aux verstopt de fabrikant jammer genoeg in het handschoenkastje. Een ideale locatie om je smartphone in de wagen te vergeten dus, tenzij je er geen graten in ziet om met het deksel permanent open te rijden. De USB aansluiting leest en stuurt wel je iPod, maar het geluid moet je toch via de aux poort blijven sturen. Voor het goed werkende navigatiesysteem moet je € 1.000 ophoesten en dat vinden we wat van het goede teveel voor een schermpje van amper 5" groot. De geluidsinstallatie heeft naast DSP nog tal van andere instelmogelijkheden aan boord, maar het geluid is naar onze smaak in elke instelling te rijk in de bassen. Voor € 2.050 voorzien de tailleurs van Ford de deurpanelen, centrale armsteun en de zetels van zwart leder met witte stiksels en Individual logo's. Die witte stiksels zijn verzorgd voor deze prijsklasse maar niet uitmuntend, wat onnodig in de verf wordt gezet door de gekozen kleur. Inbegrepen in dit pakket zijn eveneens verwarmbare voorzetels, een electrisch instelbare bestuurderstoel en velours vloermatten. De verwarmbare voorzetels zijn echter ook apart bestelbaar voor € 260.

Veiligheid

Met veel poeha kondigde Ford een resem veiligheidssnufjes aan, die nog nooit in dit segment werden aangeboden. De lijst met beschikbare onheilverijdelende electronica is dan ook ronduit indrukwekkend. Een automatisch noodremsysteem, rijstrookverlatingswaarschuwing, een actieve rijstrookassistent, verkeersbordenherkenning, automatische grootlichten, een bestuurderswaakzaamheidssysteem, blindehoekverklikkers ... Het kan allemaal. En dat bovenop een reeds complete basisuitrusting, die zich met tractiecontrole, ABS en een legertje airbags al aardig schikt naar de courante veiligheidsbehoeften van het moderne gezinshoofd.

De meeste van die vooruitstrevende hulpmiddeltjes worden gelukkig in voordeligere pakketten aangeboden, net zoals xenon lichten, parkeerassistenten en ander dergelijk fraais. Ford heeft immers ook wel door dat consumenten meestal maar moeilijk kunnen kiezen tussen zaken die ze hopen nooit nodig te zullen hebben en, zeg maar, een blits navigatiesysteem. Het meest complete Driver Assistance pakket groepeert alle hierboven vernoemde assistenten voor € 1.350 als je vanaf de Titaniumversie vertrekt. We hebben op elk van die dingen altijd wel pietluttigheden aan te merken: de verkeersbordenherkenning werkt bijvoorbeeld prima, maar doet verder niets met die informatie; de rijstrookassistent doet zijn ding zoals beloofd maar nooit twee keer meteen na mekaar ... Maar kom, we moeten erkennen dat het Ford siert om in dit segment een lans te breken voor dergelijke pioniersattributen. Vroeg of laat worden die dingen immers ongetwijfeld in standaardlijst opgenomen.

Rijgedrag

De Focus heeft een reputatie hoog te houden als het op de kwaliteiten van het onderstel aankomt. Dat weten de beleidsmakers zelf maar al te goed en dus behouden ze de geweldige - maar duurdere - onafhankelijke wielophaning rondom, wat zich dan ook vertaalt in alweer een erg puik sturende editie. Het ten bate van zuinigheidsoverwegingen elektrisch bekrachtigde stuur verliest uiteraard wat van zijn directheid, maar de wagon blijft secuur op koers en draait zijn hand niet om voor het betere bochtenwerk. Zelfs bij apexsnelheden die je partner naast je doen te twijfelen aan je verantwoordelijkheidsgevoel terwijl je kroost achterin luid joelend om meer vraagt, is de voortrein niet van de wijs te brengen. De tractiecontrole grijpt pas lekker laat in en doet dat samen met de koppelvectorcontrole gelukkig zonder de stekker abrupt uit de pretmachine te trekken. De rechtuitstabiliteit is eveneens van een hoog niveau, al moeten ze bij Ford daarin ook niet willen overdrijven. Na een korte stuurbeweging wil de snuit weer zo snel mogelijk rechtdoor, met onnodige lastenwissels tot gevolg. Behalve wat ophangingsgeluiden die de kop opsteken als de staat van het wegdek dat onder ons doorraast, zelfs de wielrenners van de betere voorjaarsklassieker op staken jaagt, verteert het onderstel bulten en builen zoals een grote en hebben we binnenin niemand horen klagen over de demping van het geheel. Stoppen doet de Focus doeltreffend met schijven rondom.

De 1.6tdci in het vooronder is voorzien van ecologische hulpmiddeltjes waaronder start/stop en een zelfsluitend radiatorrooster. De Duratorq eenheid puurt 115pk en 270Nm uit vier cilinders; in ruil slurpt het blok daarvoor op papier slechts 4,2l/100km uit de 53 liter grote dieseltank en stoot hij daarbij 109 gr CO2/km uit. We hebben nogthans ons best gedaan, maar ons testgemiddelde kwam niet onder de 6,5 liter op honderd uit. Flink meer dus, maar al bij al niet slecht voor een ruime break met sportieve rij-eigenschappen. Met minder is de zelfontbrander natuurlijk ook tevreden, dan moet de bestuurder wel over genoeg karakter beschikken om zich braaf aan elke snelheidslimiet te houden, en zich zeker niet te haasten in de tocht daarnaar. Het zou ons niet verrassen zijn indien de dikkere 2.0 Tdci geholpen door zijn hoger koppel, uiteindelijk minder diesel door de injectoren moet jagen dan deze 1.6.

Conclusie

Meer dan de helft van de verkochte Focussen in België is een Clipper. Voor een luttele € 900 extra rekt de fabriek in Saarlouis dan ook met de glimlach een gewone Focus met zo'n 20cm voor je uit. Als bonus ben je ineens van die ... speciale achterlichten verlost. Twee vliegen in één klap, want het moet gezegd: met een kont die zo vanaf grote broer Mondeo lijkt getransplanteerd, zit deze allemansvriend een stuk beter in het pak. Met een matuur en uitgebalanceerd koetswerk dat daarnaast ook een portie sportiviteit weet uit te stralen zonder al te diep in de optielijst te moeten graaien, kunnen we niet anders dan tevreden zijn. Binnenin gaat ons verhaal verder op het positieve elan, al had Ford meer werk mogen maken van het beperken van het aantal knopjes en de ergonomie in het algemeen.

Wij gingen op pad met de 1.6 TDCI, die leverbaar is in twee vermogens. Wij kozen voor de populaire versie met 115pk, die doorheen de prijslijst € 1.000 meer moet kosten dan dezelfde krachtbron met 95pk. Beiden claimen overigens dezelfde CO2 uitstoot van amper 109gr/km. Het normverbruik is vastgelegd op 4,2 liter/100km, maar wij reden de Clipper rond met dik 2 liter op honderd meer. We steken de schuld op het verleidelijke uiterlijk en het uitnodigende onderstel, want dat laatste geldt nog steeds verdiend als referentie in zijn klasse. Ford weet de balans tussen comfort en stuurmanswerk nog steeds in het midden te houden en dat is dan ook meteen het sterkste punt van deze wagen.

De Clipper valt te bestellen in drie uitrustingsniveau's: Ambiente, Trend en de door ons geteste Titanium waarvoor Ford € 23.850 telt. De concurrentie in het C-segment is uiteraard bikkelhard en de prijsverschillen bijgevolg ontzettend klein. Een vergelijkbare Renault Mégane Grandtour Privilège gaat voor € 23.750 van de hand; Een Opel Astra Sportstourer Cosmo heb je voor € 23.800. Zoals gebruikelijk lust de Focus Clipper instapper met de 1.6 Ti van 105pk onder de kap enkel benzine (€ 18.100), en haalt de dikste zelfontbrander (2.0 TDCI, 163k) minimaal € 27.500 van je bankrekening.