Ford Focus 1.5 Ecoboost 150 8AT

Inleiding

Ford heeft een nieuwe Focus. Vanaf een leeg vel papier is die ontwikkeld. Een heel deel van de motoren komt ook recht van de testbank. De sterkhouder van het bedrijf in Europa wil graag de lat in de compacte middenklasse weer hoger leggen, dat voel je. Tegelijk is die nieuwe Focus een genuanceerd verhaal.

Nieuwe motoren

Het aanbod begint nog steeds bij de kleine 1-liter Ecoboost. Dat is een motortje dat de jongste jaren erg veel lof toebedeeld kreeg, maar dat door de nieuwe WLTP-verbruiksmeting meer afgestraft wordt. Het blijft met een vanafprijs van € 19.900 (85pk) wel de meest betaalbare Focus van allemaal. De goedkoopste diesel is een 1,5l met 95pk vanaf € 23.600. Aan de andere kant van de schaal vinden we de 150pk sterke tweeliter diesel in de Vignale-topuitvoering voor € 33.500. Een Clipper, dat is de break, is telkens € 1.000 duurder dan de vijfdeurs.

Onze testauto neigt al meer naar het bovenste eind van de tabel. Voorzien van de nieuwe 1,5l turbomotor op benzine, 150pk sterk, gecombineerd met een achttrapsautomaat en gespekt tot Vignale-niveau, vraagt die een investering van € 31.300.

Exterieur

De Focus staat op een compleet nieuwe bodemstructuur. Die is, zoals je mag verwachten, een stuk stijver, maar ook efficiënter dan voorheen. Bovenop een met 5cm toegenomen wielbasis plant Ford een koets die herkenbaar blijft, en tegelijk grondig evolueert. Een grotere grille vooraan, breed uitgesmeerde lichtblokken, grotere wielen en een gestroomlijnder, lager profiel zorgen ervoor dat hij modieus is, zonder er echt uit te springen.

Betere assemblage?

Ford beweert dat de nieuwe Focus, die in het Duitse Saarlouis wordt gebouwd, degelijker en met kleinere toleranties in elkaar wordt gevezen dan ooit tevoren. We vonden geen bewijzen van het tegendeel.

Interieur

Wat zijn hatchbacks groot geworden! De Focus is geen uitzondering. Z’n interieur meet in de lengte bijna 14cm meer dan voorheen. Daar profiteer je natuurlijk van. Vooral achteraan, waar de ruimte voor benen, knieën en voeten zonder meer voldoende is voor volwassenen. Het koffervolume van de hatchback is met 375l louter gemiddeld. Ford maakt echter één en ander goed met de praktische kant van de zaak. Een relatief lage laaddrempel van 68cm bijvoorbeeld, en een breedte tussen de wielkasten van 1 meter.

Gemengde gevoelens

Bij het openen van het portier is die belangrijke eerste indruk er één van gemengde gevoelens. De Vignale lijkt op het eerste zicht uit te pakken met erg premium materialen. Vooral het dashboard met contrasterend stiksel noopt tot die conclusie. Die stellen we achteraf bij wanneer blijkt dat de sierlijsten van erg plastiekerig nephout zijn. De tweede is dat de Focus erg conventioneel is. Een vlakke, conventionele tellerpartij en een rechtopstaand scherm boven de middentunnel hebben we allemaal al eerder gezien. Maar dat is niet erg, want het blijkt goed afleesbaar te zijn en de werking ervan is intuïtiever dan voorheen. Dat laatste was lang een heikel punt bij Ford, dat nu al een tijd systematisch de wildgroei aan knoppen probeert in te dijken.

Aan het stuur ook geen verrassingen overigens. De instelbaarheid van alle elementen (zetels, stuur, gordels, is ruim voldoende en je zit dan ook prima. De zichtbaarheid over de dikke C-stijl mocht wat beter, maar er zijn elektronische hulpmiddelen om dat te compenseren.

Veiligheid

Over elektronische hulpmiddelen gesproken, op dat vlak, pakt de Focus uit met meer snufjes dan eender welke andere Ford. Naast, vanzelfsprekend, de verplichte zaken als ABS en stabiliteitscontrole, bandendrukcontrole, 6 airbags en Isofix bevestigingspunten. Tegenwoordig soupeert een opsomming van de aanwezige functies al meer woorden op dan we je willen voorschotelen in deze rubriek. We beperken ons daarom in het oordeel tot de twee snufjes waar Ford het fierst op is: er is vooreerst een nieuwe rijstrookassistent. Die houdt met een camera de rand van de rijweg in de gaten en stuurt subtiel bij. En die werkt ook voortreffelijk, zonder zich op te dringen. Flinke stap vooruit.

Intelligent

De tweede is een intelligente cruise-control. Eentje die niet alleen rekening houdt met het verkeer (en desnoods afremt), maar die z’n snelheid ook aanpast aan de heersende snelheidsbeperking. Een functie die op de gewone weg best goed werkt, maar op de snelweg gauw door de mand viel. Het is bepaald onaangenaam wanneer de Focus een snelheidsbeperking van 50 in plaats van 120 denkt op te moeten leggen. Eenvoudigweg gas geven helpt je uit een onmiskenbaar onveilige situatie, maar het illustreert dat er zelfs nog schijnbaar eenvoudige hindernissen moeten genomen worden eer auto’s zelf kunnen rijden.

Rijgedrag

Ford ontwikkelde een compleet nieuwe turbo-benzinemotor. 1,5l groot en naar keuze 150 of 182pk sterk. Misschien wordt het wel de laatste nieuwe verbrandingsmotor die het bedrijf ontwerpt. Het karakter - we reden met de 150pk en 240Nm sterke variant - is vol. Het vermogen komt weliswaar pas bij 6.000t/min vrij, maar met een maximale trekkracht vanaf 1.600t/min kan je rustig hernemen vanaf lage omwentelingssnelheden. Iets waar de sturing van de achttrapsautomaat duidelijk rekening mee houdt. Geef je hem de sporen dan worden hogere regimes niet geschuwd en daar klinkt de vijftienhonderd zowaar sympathiek. Een sprinttijd van 8,9 seconden met 150pk is correct. Het opgegeven verbruik van 6,1l/100km ook (138g/CO2/km). Het testverbruik bij een rustige rijstijl schommelde rond 7l/100km.

Stuur- en weggedrag was altijd al een sterk punt van de Focus. Het was een gezinswagen waarbij de gedachte aan bochtige weg kriebels in de buik opwekte. Tegenwoordig kunnen we ons niet meer van de indruk ontdoen dat de aandacht ervoor wat verwaterd. Het nieuwe onderstel gebruikt niet steeds een multilink achterophanging want de instapversies moeten het stellen met een simpele vervormbare achteras. De filtering daarvan is nu eenmaal minder verfijnd. Deze 1,5l heeft wél de meer geavanceerde achtertrein. Die slurpt putten en bulten gretig naar binnen, zonder daarom zo fijnbesnaard en gebalanceerd over te komen als zijn voorgangers. Die stuurden net iets fijner.

Conclusie

De Focus zat altijd in een aparte hoek van het middenklassesegment. De eerste generatie was, inmiddels 20 jaar geleden, een heuse revelatie. Scherp gelijnd en met een weggedrag dat al even snedig was. Toen werden de ijkpunten uitgezet. Sindsdien verwaterde het geheel wat. Omdat het model van Ford meegroeide met zijn segment en groter en comfortabeler werd, maar ook omdat je die dynamische troefkaart zelden kan uitspelen.

Uitstekend weggedrag

De nieuwe Focus zet de lijn verder. Hij rijdt nog steeds uitstekend in vergelijking met vele van z’n concurrenten en combineert een hoog comfortniveau met goede stuureigenschappen. Maar het is allemaal een tikkeltje minder scherp. Daar tegenover staat meer ruimte, een goede nieuwe benzinemotor en meer technologie. De verpakking van al dat goeds is echter zo traditioneel dat het grotendeels onder de radar blijft.