Ford Fiësta 1.5 TDCi

Inleiding

Ford lanceert een nieuwe Fiësta. Dat mag je nu eens wél letterlijk nemen, want met aanpassingen aan de bodemplaat, het chassis, de ophanging, de motoren en de koets gaat het wel degelijk een om volwaardige generatiewissel. Het was tijd, al zou Ford zich op basis van de verkoopscijfers van het huidige model - eerder dit jaar nog de populairste nieuwe auto in Europa - enig talmen kunnen permitteren. Niets daarvan.

Het nieuwe gamma bestrijkt een breder veld dan voorheen. Vooreerst heb je de keuze tussen een drie- en een vijfdeursversie. De tanende populariteit van die eerste koetswerkvorm maakt dat die zeldzamer wordt. Een Fiësta crossover en een nieuwe Fiësta ST met 200pk komen volgend jaar het productoffensief in het B-segment versterken.

Aanbod en prijzen

Ford hangt een divers gamma op. De benzinerijder wordt met twee motorblokken bediend voor een totaal van vijf vermogensversies. Er is een 1.1i met 70 of 85pk en een 1.0 turbo met 100, 125 en 140pk. Aan de dieselzijde vinden we een nieuwe 1.5 TDCI. Die levert naar keuze 85 of 120pk. Omwille van de nieuwswaarde is die laatste die we hier aan de tand voelen. Die is er vanaf € 21.350, maar je kan al dieselen vanaf € 17.750. De instapprijs van een benzinevariant is nog € 2.200 lager, zolang je naar de vijfdeursvariant kijkt. De driedeurs (Ford weerstaat de verleiding om die ‘coupé’ te noemen, hoera!) kost telkens € 500 minder.

De prijsvork loopt door tot € 23.850. Daarvoor sleuren we er ook de Vignale bij - de nieuwe topversie. Ford doet daar graag druk over (door er bijvoorbeeld een aparte ‘Vignale’ prijslijst voor te creëren), maar het gaat de facto om een nieuwe naam voor de topvariant. Er is ook een sportieve ST-line (met vooral bumpers en grotere velgen). Die kan je nu combineren met elke motorversie.

Exterieur

Zelfs na zeven jaar kon je niet zeggen dat de uittredende Fiësta eruit zag alsof hij dringend aan vervanging toe was. Dat weet Ford ook. Net zoals het opmerkte dat het segment weer wat verder uit z’n voegen barstte en dat het daarom wijselijk was de afmetingen wat te laten aanzwellen.

Daarom oogt de Fiësta herkenbaar, ofschoon er wel duidelijke verschillen te noteren vallen. Zo is motorkap soberder van lijnen, neemt de grille een prominentere plaats in en zijn de plooilijnen op de flanken nadrukkelijker aanwezig. Het zijn evenwel de horizontale (en zeg maar: meer traditionele) achterlichtunits die als grootste wijziging opgelijst worden.

Almaar groter

De koets werd 71mm langer en 13mm breder. Daarmee breekt ook deze B-klasser door de 4-meter grens. Z’n voetafdruk meet nu 4,04 bij 1,78 meter (er zijn kleine verschillen voor de ST-line en Vignale omwille van verschillende bumpers).

Interieur

Verfrissing! Ford heeft het binnenruim van de Fiësta grondig herwerkt, met uitstekende gevolgen. Er is nu een ‘zwevend’ scherm dat een stuk moderner oogt en - vooral - de onoverzichtelijke harrewar aan knopjes is verdwenen. Dat is een flinke opsteker voor de ergonomie.

Materiaalkeuze

Studies hebben uitgewezen dat mensen terwijl ze hun keuze in de showroom maken bijna uitsluitend de bovenzijde van het dashboard bepotelen. Dat is dus steevast uitgevoerd in wat duurder materiaal met een schuimvulling. Maar elders, zoals aan het handschoenkastje, de onderzijde van de boordplank en de deurpanelen wordt tegenwoordig zowaar zuiniger met goed materiaal omgesprongen dan enige tijd geleden. En Ford doet lustig mee met die trend. Meer blinkende sierlijsten (dat heet dan pianolak of zo, maar het is natuurlijk gewoon plastic) zorgen er deskundig voor dat je desondanks geen goedkopere indruk krijgt. Het weegt natuurlijk minder en dat is met een grote nadruk op verbruik en CO2 ook belangrijk. Aan de boordplank van onze testwagen ontsnapten parasietgeluiden. Dat is in deze tijden onvergeeflijk.

Zitten doe je dan weer uitstekend aan boord van de Fiësta. De geometrie is uitgedacht en de verstelmogelijkheden zijn meer dan voldoende. En er is plaats. Samen met de compacte afmetingen verdwijnt de noodzaak om deze auto’s te zien als iets anders dan een volwaardige gezinswagen. Je kan op de achterbank probleemloos tieners kwijt en die zullen geen reden tot morren hebben.

De koffer profiteert minder van de extra centimeters. Er kan geen 300 liter in. En dan heb je de kofferbodem (die ervoor zorgt dat de laadvloer ongeveer vlak is als je de rugleuning van de achterbank neerlegt) al verwijderd. Laad je tot aan het dak met slechts 2 zetels in gebruik, kan past er 1.093l in.

Beter infotainment

Voor jonge mensen van alle leeftijden biedt Ford technologie aan als apps en Apple Carplay, naast de gebruikelijke lijst die een audiosysteem met verschillende ingangen en navigatie omvat. Helemaal vlot loopt dat echter nog steeds niet en we maken ons sterk dat mensen ofwel het systeem van de auto ofwel dat van hun smartphone zullen gebruiken, maar - behalve voor muziek - de twee nauwelijks zullen koppelen. Daarvoor willen we Ford niet te nadrukkelijk met de vinger wijzen, want er zijn vooralsnog geen merken die dat wel onder de knie krijgen ondanks alle nadruk die er erop (beweren te) leggen.

Veiligheid

Het onderstel van de Fiësta wordt nu samengesteld met een groter aandeel hoogwaardig staal en heeft een met laser gelast dak (met continue lasnaden in plaats van punten). Dat helpt bij de rijeigenschappen, maar die hogere torsiestijfheid beschermt de inzittenden ook beter op het moment dat het mis gaat.

De lijst met veiligheidsuitrusting is lang: zes airbags, ABS en stabiliteitsconrole, Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, noodremhulp, bandendrukcontrole, gordelspanners met spankrachtbegrenzers enzovoort…

Meer snufjes

Daarnaast zijn er ook nog een ruime hoeveelheid elektronische hulpmiddelen beschikbaar. Veel meer dan de afzwaaiende generatie. Ford wil ook op dit vlak duidelijk meespelen bij de top in het segment. Indien gewenst houdt de Fiësta nu met een slimme cruise-control afstand met z’n voorligger, houdt hij in de gaten of je aandacht niet verslapt, remt hij zelf in noodgevallen (met voetgangerherkenning), heeft hij een rijstrookassistent, leest hij verkeersborden… De witte jassen bij de EuroNCAP worden helemaal wild van dat soort snufjes, waardoor de Fiësta uitkijkt naar een vijf-sterren-waardering.

Rijgedrag

De Fiësta heeft altijd al een fijn onderstel gehad. Fransen, zoals Peugeot, konden nog aanklampen, maar de rest van de concurrentie - Duits, Koreaans of Japans - reed hij gewoon naar huis. En daaraan wordt niet getornd. Integendeel, er is nog sprake van verfijning. De Fiësta biedt nu nog meer weerstand tegen overhellen terwijl hij met net zo veel gusto putten en bulten verwerkt. De stuurinrichting - een zwak punt van elke moderne auto - werd grondig bijgepunt. Minder interne weerstand voor een soepeler werking en een betere centreerfunctie van het stuurwiel. Het mist z’n effect niet.

Nieuwe dieselmotor

Dat fijne, snedige maar ook inherent veilige stuurgedrag wordt in casu gecombineerd met een nieuwe dieselcentrale. 1,5l groot en 120pk en 270Nm sterk, gepaard aan een handbediende zesbak die ook net van de tekentafel komt. Lof en stoef verdient die combinatie. Niet eens omwille van de aardige prestaties (0-100km/u in 9 tellen, topsnelheid 195km/u), maar vooral om het mooie samenspel tussen beide. De nieuwe diesel gromt bescheiden en is beste maatjes met de duidelijk afgelijnde transmissie. De combinatie klimt gretig in de toeren waardoor je al snel vlotter dan je gewend bent door het verkeer laveert. De stopkracht is ook verbeterd. De trommels achteraan zijn afgeschaft en met schijven rondom (vooraan ook ietsje groter) sta je sneller stil dan voorheen. Bij een noodstop vanaf 100km/u scheelt het precies een wagenlengte.

Zelfs als je jezelf enige flamboyance permitteert, wordt dat niet mateloos afgestraft aan de pomp. Wie meer dan 5,5l verbruikt is een hooligan. Het officiële cijfer is 3,5l of 89g/km aan CO2. Dat betekent dan weer dat de Vlaamse fiscus je beloont met een aantrekkelijk tarief.

Conclusie

Het is duidelijk dat Ford een grondige analyse heeft gedaan van de sterktes en zwaktes van de zesde generatie van de Fiësta (eerste generatie uit 1977). Het concludeerde dat het interieur ruimer en vooral ergonomischer moest. En dat de rijeigenschappen nog verder aangescherpt konden worden. Met een stille, maar pittige diesel, maar ook met een grondige verbetering van de elektrisch bekrachtigde stuurinrichting. Er is nog hoop.

Een betere Fiësta

Het resultaat is een Fiësta waar je (aan de binnenkant) minder aan moet wennen, die je beter beschermd, meer technologie aan boord heeft en je ook nog eens meer stuurpret serveert. De materiaalkeuze moeten we door de vingers zien. Deze generatie boekt flinke vooruitgang op een product dat al sterk was.