Ford Ecosport 1.5 TDCi

Inleiding

Wist je dat de Ford Ecosport waarvan we nu aan de teugels trekken er eentje van de tweede generatie is? De eerste ben je immers wellicht nooit tegen het lijf gelopen, behalve dan misschien tijdens een uitje in Zuid-Amerika. Hij werd er gebouwd (Brazilië) en verkocht (Brazilië, Argentinië, Venezuela en Mexico) - in totaal zo'n 770.000 exemplaren tussen 2004 en 2012. En met deel twee is nu dus ook Europa aan de beurt.

Strijden in het B-segment

De Ecosport past in het rijtje Nissan Juke, Opel Mokka, Peugeot 2008 en Renault Captur en vergezelt de Kuga in het Belgische SUV-gamma van Ford. Hij gaat vanaf € 19.950 de deur uit, en dat met de bekende 1.0 Ecoboost onder de kap. Die is 125pk sterk, laat zich paren aan een manuele vijfbak en is - moet het nog gezegd? - al drie jaar op rij Motor van het jaar. Een benzine met automaat kan ook, maar enkel de 1.5 met 112pk komt daarvoor in aanmerking. En met een prijskaartje van € 20.950 is die keuze net zo duur als de dieselende 1.5 TDCi die 90pk aflevert en alweer met een manuele vijfbak wordt verkocht. Onze testwagen is wel nog net een tikkeltje prijziger. Door de toevoeging van een leder interieur en metaallak (€ 150) zitten we aan een totaalbedrag van € 22.299. Noteer ook maar dat het basismodel in België op 17-duimers steunt, en dus niet op zestieners zoals onze testauto met Duitse kentekenplaten.

Eén uitrustingsniveau

Het enige uitrustingsniveau heet Titanium en mag best royaal worden genoemd. Airco met automatische klimaatregeling, sleutelloze toegang, cruise control, regen- en parkeersensoren, elektrisch bedienbare ruiten voor- en achteraan, een multimediasysteem met Applink... het is allemaal standaard.

Exterieur

De Ford Ecosport berust op hetzelfde platform als de Fiesta en de B-Max, wat al op voorhand als goed nieuws mag worden bestempeld. Hij meet 1,85m bij 4,27m - het volwaardige reservewiel op de kofferklep meegerekend - en is 1,66m hoog. Voor de wielbasis tellen we 2.519mm, of 3cm meer dan de Fiesta afficheert.

Grote achterklep

In z'n massieve front zitten smalle schijners met LED-dagrijlichten verwerkt. Het heeft allemaal iets Amerikaans over zich. Aan de achterzijde dan valt vooral de heel erg uit de kluiten gewassen achterklep op. Die opent zich zoals een gewone deur, met de scharnierpunten links. Ze biedt toegang tot een bagageruimte die 310 tot 375 liter lust, afhankelijk van de stand van de achterbank, en als die helemaal plat ligt kan er tot 1.238l worden geladen. Ter vergelijking: de 2008, Captur, Juke en Mokka lusten respectievelijk 377, 360, 354, 356 en 450l in normale modus.

Interieur

Dat de Ford Ecosport eigenlijk niet veel meer dan een verhoogte Fiesta in een ander jasje is, wordt binnenin pas echt duidelijk. Het stuur, het instrumentarium van de boordplank, de bediening van de klimaatregeling, het piepkleine multimediascherm... het werd allemaal overgenomen. Enkel de bedieningselementen bovenaan de centrale console komen niet uit de Fiesta. Die kennen we uit de Tourneo. Een kwestie van de kosten te drukken, maar het zijn ook keuzes die niet bepaald hand in hand gaan met een puike ergonomie.

De drang naar besparing is echter vooral aan de materiaalkeuze merkbaar. Er is gewoon te veel hard plastic aan boord. Niettegenstaande is het aangenaam vertoeven in de Ecosport. Toch zeker als die, net zoals onze testauto, met een lederen bekleding pronkt. En ook de correcte zitpositie is makkelijk gevonden. Alleen jammer dat het op de achterklep gemonteerde reservewiel het zicht belemmert.

Handschoen(koel)kast

Van de 'speciale' opbergvakken zijn we wel fan. Zoals van de lade onder de passagiersstoel en het handschoenkastje dat als koelkast voor zes drankblikjes kan fungeren. Zeer handig is dat. En opteer als het even kan voor een achteruitrijcamera. Da's absoluut geen overbodige luxe in de Ecosport. Voorts kunnen we ook het systeem SYNC AppLink best pruimen. Het bevat stembediening die echt werkt en laat zich combineren met allerhande toepassingen, zoals een functie om sms-jes voor te lezen, Spotify om muziek te beluisteren een zogeheten 'app' van TomTom voor routebegeleiding. Alweer een aanrader, zeker daar geïntegreerde navigatie niet in het Ecosport-programma past. Zelfs op de optielijst is er geen spoor van terug te vinden.

Veiligheid

Vijf EuroNCAP-sterren scoren zat er niet in voor de Ford Ecosport. Hij keerde huiswaarts met slechts 4 stuks op zak, niet in het minst door de lage quotering op het onderdeel 'veiligheid voor voetgangers' (58%). Volwassen inzittenden hebben wel meer geluk (93%), en dat geldt ook voor kinderen aan boord (77%). Anderzijds is het arsenaal aan veiligheidsmaatregelen niet min. We noteren 7 airbags (waarvan één voor de knieën), tractiecontrole, een vertrekhulp voor op hellingen en uiteraard ABS met remkrachtverdeler en noodremhulp, ESP en bandenspanningscontrole.

Rijgedrag

Onder de kap van deze Ford Ecosport woont een 1.5 viercilinder Duratorq-turbodiesel. Niet de meest discrete krachtbron uit z'n categorie. Het blok ontwikkelt 90pk (bij 3.750tr/min) en 204Nm koppel (tussen 1.750 en 3.000tr/min) en is vooral in de stad leefbaar. Maar als het wat sneller mag, zoals op de autosnelweg bijvoorbeeld, heeft onze testauto moeite om de vaart erin te krijgen én te houden. Dat zijn versnellingsbak slechts 5 verhoudingen telt, helpt in geen geval.

Naar 100km/u snellen duurt maar liefst 14 seconden en de top ligt op 160km/u. Die maximale snelheid haalt hij overigens pas na lang in vierde versnelling te hebben vertoefd. Snel kan je de Ecosport 1.5 TDCi dus bezwaarlijk noemen. En daar zit ook het totaalgewicht voor iets tussen. Met 1.384kg droog aan de haak is hij zowat 200kg zwaarder dan een gelijkgestelde Peugeot 2008 en Renault Captur, al is het verschil met de 1.320kg wegende Nissan Juke wel een pak kleiner. Het best vergelijk je hem qua gewicht met de Mini Countryman. Die weegt net één kilogram meer dan de Ecosport. 

Fiesta-genen

Wat de Ecosport wél interessant maakt zijn z'n bijtgrage remmen vooraan, de precieze besturing en uiteraard z'n onderstel. Dat deelt hij immers met de Fiesta, nog steeds een dominante speler in het B-segment wat de gedragingen op de baan betreft. En de kleine SUV is ook best comfortabel. Op asfalt van mindere kwaliteit blijft het nog steeds aangenaam ritten, al moet je nu ook niet verwachten dat de Ecosport zonder vierwielaandrijving ook in woest terrein van leer kan trekken. Plassen tot 55cm diepte overmeesteren kan hij wel, en de aanloop- en vertrekhoek bedragen respectievelijk 22,1 en 35 graden.

En dan rest nog het verbruik. De autobouwer claimt een gemiddelde van 4,6l/100km, wat neerkomt op 120g/km CO2, maar zoals meestal het geval zijn dat iets te rooskleurige cijfers. Zelf komen we na onze testweek uit op 5,8l/100km. Opvallend: de opgemeten dorst is in de stad quasi gelijk aan die op de autosnelweg. Dat heeft wellicht met de hoge luchtweerstand en de afwezigheid van een start/stop-systeem te maken.

Conclusie

In Amerika zijn Ford en grote SUV's onlosmakend met elkaar verbonden. Daar merken we in Europa echter bitter weinig van. Hier zijn het immers vooral de kleinere crossovers die het mooie weer maken, en de Kuga is vooralsnog de enige die zo'n rol bekleedt bij Ford Europa. Al zag het merk, in navolging tot een resem andere constructeurs, nog een opening in het segment eronder. En dus werd beslist om de Ecosport van de tweede generatie - generatie één werd enkel in Zuid-Amerika verkocht - naar onze contreien te halen om de strijd aan te gaan met andere kleine hoogpotigen zoals de Renault Captur en Nissan Juke. Een Fiesta voor avonturiers zeg maar, zolang vierwielaandrijving, start/stop en een van hard plastic gespeend interieur niet op de verlanglijst staan. Opvallend: de Ecosport wordt enkel als degelijk uitgeruste 'Titanium' verkocht en behaalde amper 4 sterren op de EuroNCAP-crashtests. Met name voetgangers krijgen het volgens de jury zwaar te verduren na een onzachte aanraking.

 Uitgerust met een 90pk sterke 1.5 TDCi dieselmotor gekoppeld aan een manuele vijfbak, kost een Ford Ecosport minstens € 20.950. In dat geval mag je ook rekenen op een slome sprint tot 100km/u (die 14 tellen in beslag neemt), een topsnelheid van 'slechts' 160km/u en een geclaimd verbruik van 4,6l/100km (120g/km CO2). Sportief is onze testwagen dus in geen geval, maar zijn onderstel en ophanging overtuigen wél, met dank aan zijn donorauto. Dat moet de pijn toch een beetje verzachten.