Chevrolet Trax 1.7D 4x4

Inleiding

Kleine SUVs, en dan hebben we het door de verwatering van het concept uitsluitend over een koetswerkvorm die niet of nauwelijks extra capaciteiten ten opzichte van een conventionele vijfdeurs met zich meebrengt, zijn een rage. Het is één van de nichesegmenten waarin een groei wordt opgetekend. De race werd aangevoerd door modelletjes als de Nissan Juke, maar je kan gerust spreken van wildgroei. De jongste tijd werden onder meer de Mini Countryman, Opel Mokka, Mitsubishi ASX en Renault Captur aan het aanbod toegevoegd, terwijl de Peugeot 2008 quasi gelijktijdig met deze Chevrolet Trax z'n intrede maakt. En later dit jaar komt er nog een Ford het aanbod vervoegen, terwijl we ook de voorstelling van een VW in hetzelfde segment verwachten...

De concurrentie in het mini-SUV-segment belooft dus bikkelhard te worden. En voor één keer is GM er als de kippen bij. Niet alleen met de Mokka, maar ook met deze technisch identieke Chevrolet Trax. Hij wordt door de marketingjongens van het bedrijf afgeschilderd als een avontuurlijke Amerikaan, maar terwijl de dieselmotor uit Polen afkomstig is, wordt het geheel gewoon in Korea geassembleerd in voormalige Daewoo-fabrieken.

Dat het Chevrolet-verhaal goed loopt, zie je aan de prijs. Die is immers een uiting van meer zelfvertrouwen. Op motorisch vlak is de keuze beperkt tot een 1.6 benzine met 115pk, een 1.4 Turbo met 140pk en een 1.7 diesel met 130pk. De eerste is er vanaf € 16.699, de tweede vanaf € 20.199 en de laatste voor ten minste € 19.199. Prijzen die vergelijkbaar zijn en in geen geval lager liggen dan die van de concurrentie in de eerste paragraaf. Chevrolet beweert het verschil te maken in uitrusting, maar de tabellen staven die claim slechts gedeeltelijk. Ze onthullen tegelijk dat deze constructeur ook al € 165 vraagt voor de verplichte wettelijke uitrustingsset (verbanddoos, gevarendriehoek, brandblusser, veiligheidsvest - hier gecombineerd met vloermatten). Een ronduit schandalige praktijk waartegen we ons verzetten en die alvast in de veiligheidsrubriek enkele procenten kost.

Het gamma volgt de voor Chevrolet typische opbouw met een LS, LT en LT+ uitvoering, naast de mogelijkheid om voorwielaandrijving te ruilen voor vierwielaandrijving (alleen LT+) en een handbediende versnellingsbak te vervangen door een zestrapsautomaat (niet op 4x4). De in LT+ gedipte testdiesel met vierwielaandrijving tikt derhalve af op € 23.399. Niet weinig voor een product dat dichter aanleunt bij het B- dan het C-segment en dat is meteen de reden waarom autoconstructeurs er zo tuk op zijn.

Exterieur

Met z'n lengte van 4,24m is de Trax langer dan de Juke en korter dan de ASX, om er twee andere overzeese concurrenten bij te sleuren. En hij is natuurlijk tot op de millimeter even lang en breed als de Mokka. Daaruit blijkt alvast de sterke overeenkomst tussen die twee producten. En toch heeft Chevrolet de Trax een aparte uitstraling weten te geven. ‘Stoer' is daarbij absoluut het sleutelwoord. Vooral de plooilijnen boven de wielbogen zijn erg prominent.

Zilverkleurige sierlijsten onderaan de bumpers (op de hogere uitrustingsversies) en zwart plastic dat rondom de koets loopt, heeft twee functies. Het camoufleert de erg conventionele bodemvrijheid van het model, terwijl het voor de uitstraling een flinke opsteker is. Tegen slechte wegen is de Trax uiteraard wel bestand, maar met of zonder vierwielaandrijving doet u er best aan elke vorm van terreinambitie op te bergen. Bij dit soort auto's koopt u uitstraling, geen capaciteiten. En in een segment dat van design een hoofddoel maakte, blijft deze Chevy overeind. Dat was ooit anders.

Interieur

Vanzelfsprekend vertoont het interieur ook gelijkenissen met de Mokka, al is het wellicht oneerlijk van de één als een kloon van de ander te beschouwen. Beide producten werden immers gelijktijdig ontwikkeld, en de impact van de Chevrolet is een stuk groter dan die van de Opel aangezien die laatste alleen in Europa aan de man wordt gebracht. De parallellen vinden we onder meer in de aanwezigheid van een hoop handige opbergruimte en een materiaalkeuze die erg degelijk oogt, weinig reflectie veroorzaakt, maar tegelijk eerder hard aanvoelt.

Terwijl de Mokka een conventionele wijzerplaat voor je neus parkeert, probeert de Trax hip te doen met een instrumentarium dat aan een motorfiets doet denken. Het werkt op enkele andere producten van het merk (de Spark), maar hier komt het botweg goedkoop over. Zonde, want terwijl ook de rest van het interieur niet geheel vrij is van zonden, is er met de uitstraling niets mis.

Tot vervelens toe hebben we al aangehaald dat mensen die op zoek zijn naar ruimte, zichzelf meer plezier doen met een break. En de breedgeschouderde Trax is hier evenmin een uitzondering. Niet dat er sprake is van echt plaatsgebrek. Laat ons wel wezen. Er past steeds 356 liter in de koffer en de laadcapaciteit kan met de standaard in ongelijke delen neerklapbare achterbank oplopen tot 785l. De passagierszetel op de voorste rij is ook plat te leggen, wat betekent dat er occasioneel ook eens een wat langer object kan geladen worden. Het maakt een shoppingsessie in een Zweeds woonwarenhuis toch weer wat makkelijker.

Veiligheid

Dat Chevrolet zich in het midden van het segment begeeft is ook duidelijk wanneer we de lijst met veiligheidsuitrusting opmaken. De door ons geteste versie heeft wel vertrekhulp en afdaalhulp in het arsenaal elektronische snufjes staan, maar pakt grosso modo uit met exact dezelfde voorzieningen als eender welk ander model. Geen dodehoekwaarschuwing of intelligente snelheidsregelaars hier. Wel zes airbags (twee frontale en laterale exemplaren, aangevuld met gordijnairbags), ABS en stabiliteitscontrole, driepuntsgordels en hoofdsteunen op alle zitplaatsen en bevestigingspunten voor kinderzitjes van het Isofix-type. Voeg er nog verklikkersignalen voor het niet dragen van de gordel aan toe, en een vijf-sterren EuroNCAP crashtestscore is logisch.

De gemiddelde score (en daarmee bedoelen we alles dat in deze rubriek tussen 72 en 77% haalt, rekening houdend met de gebruikelijke uitrusting van een nieuwe auto in het segment), wordt hier verlaagd door de meerprijs die Chevrolet vraagt voor de wettelijke kit (waaronder het brandblusapparaat en de verbanddoos). Zoals aangegeven in de inleiding, rekenen we daarvoor strafpunten aan.

Rijgedrag

De 1.7 dieselcentrale met 130pk en 300Nm hebben we in exact dezelfde combinatie al in de Opel Mokka aan de tand gevoeld. En met de ogen dicht, merk je tussen beide wagens ook geen enkel verschil. Dat betekent meteen dat we alle kritiek op de eenheid kunnen overnemen. Die dieselmotor wordt wel constant opgewaardeerd, maar een pareltje van hedendaags vernuft wordt het niet. De koppel- en vermogenscurve kon soepeler en ook op vlak van klank is het geen hoogvlieger. De prestaties kunnen met een sprinttijd van 9,3 seconden en een top van 183km/u door de beugel, en hoewel het onderstel best wat meer op comfort afgesteld mocht zijn, houdt het de hoge koets erg stabiel wanneer het wat sneller gaat. Alleen bij het remmen heeft de meerarmige achteras het moeilijker dan concurrenten met een meer gesofisticeerde ophanging om in het gareel te blijven.

Het elektrisch bekrachtigde stuurwiel wordt door dezelfde software aangestuurd als bij Opel, wat ook hier betekent dat het rond de rechtuitstand overdreven nerveus is (om je een sportieve indruk te geven). Natuurlijk is de Trax onderstuurd. Voorspelbaar, al is de combinatie van regenweer en vlotte rijstijl voldoende om het in grote hoeveelheid op te wekken. Wie z'n Trax koopt als bochtenridder gaat bijgevolg gegarandeerd wat frustratie tegemoet. De vierwielaandrijving helpt je wel door een hoopje modder (we gaan ervan uit dat we niet moeten zeggen dat de Trax onvoldoende veerweg of bodemvrijheid heeft om enige vorm van terrein te lijf te gaan) maar doet weinig om het karakter bij te veilen.

Wie z'n Trax minder de zweep geeft, en dat is per slot van rekening nagenoeg iedereen, ligt meer wakker van het brandstofverbruik. En terwijl we dat tijdens onze testsessie aandikten tot iets ten Noorden van 7 liter, is de Trax op papier (en met een gedisciplineerde rijstijl) geen drinkeboer. Het opgegeven gemiddelde bedraagt 4,9l/100km en de overeenkomstige CO2-emissie bedraagt 129gr/km.

Conclusie

Een autoconstructeur die z'n vingers aan de pols van de markt houdt, heeft een kleine SUV in de catalogus, of op z'n minst in de pijplijn zitten. En terwijl Chevrolet er (momenteel) niet om bekend staat, slaafs de jongste trends te volgen, zijn ze er wel als de kippen bij om de Trax in het mini-SUV-segment te positioneren. Technisch is die auto identiek aan de Opel Mokka, wat meteen betekent dat hij qua afmetingen in de bovenste regionen van het marktdeel opereert, terwijl z'n prijs (vanaf € 16.699 voor een benzine en € 19.199 voor de 1.7 diesel) daar niet meteen een reflectie van is. Een prijskraker is de Trax echter evenmin, en uitrusting compenseert dat slechts ten dele. En dat mini-SUVs een hoger prijskaartje vragen, terwijl daar eigenlijk geen enkele technische reden voor is (ze zijn wat hoger, maar dat kost eigenlijk niets), is meteen de reden dat de autoconstructeurs zo tuk zijn op het nieuwe segment. De klant is immers wel bereid om meer te betalen voor dergelijk voertuigtype.

Aan de binnenzijde doet de Trax het niet slecht. Akkoord, het instrumentarium oogt wat goedkoop en de meeste plastics zijn hard, maar het is er ruim, aan bergruimte heb je geen tekort, de koffer lust minimaal 356 liter, je zit er behoorlijk goed en de uitstraling is degelijk. Dat geldt overigens ook voor de koets, die met Amerikaanse flair klanten moet overhalen, ook al is deze telg van origine Koreaans.

Het rapport van de 130pk en 300Nm sterke dieselmotor, is er één van gemiddeldes. Zowel verbruik als prestaties (4,9l/100km opgegeven verbruik volgens de EU-cyclus) zijn aardig, maar niet exceptioneel, terwijl de stuurinrichting en de klankproductie onvoldoende scoren en het weggedrag met z'n erg onderstuurde karakter ons niet meteen lyrisch maakt. Chevrolet weet al te goed dat klanten in dit segment daar niet naar op zoek zijn, en levert wat wordt gevraagd. Hoe dat er allemaal uitziet, zie je in de fotospecial.