Chevrolet Camaro 6.2 V8 Coupe

Inleiding

Veel Amerikaanser dan dit kan niet. Letterlijk, want de Muscle Car is niet alleen een uitvinding van de Yanks uit de tweede helft van de vijftiger jaren, het is ook de enige auto met dit label op die in ons land via een officiële importeur te koop is. Ford laat zich nog steeds niet verleiden om de Mustang in de catalogus op te nemen en de Dodge Challenger is na de overname door Fiat samen met het ganse merk uit de Belgische verkoopstabellen verdwenen. Los daarvan zijn alle bovenstaande benzineslurpers wel gewoon via het ‘grijze' importnetwerk verkrijgbaar. Op de prijzen zit daar nogal wat variatie dus we beperken ons hier gewoon tot de catalogusprijzen van de Camaro. Die is er al vanaf € 39.500. Alleen de 6,2l grote V8 komt naar ons land en voor dit bedrag wordt die gecombineerd met een handbediende zesbak. Een automaat met even veel versnellingen kost exact € 2.000 meer. Een dakloze versie bestaat ook, vanaf € 44.500 en met exact dezelfde toeslag voor een versie die zelf de versnelling kiest.

Deze specifieke testuitvoering heeft nog 45th anniversary-badges en een specifieke striping maar gezien die inmiddels niet meer leverbaar is, heeft het weinig zin daarover door te bomen. Maar je kan het met de verschillende stickerpakketten hoe dan ook benaderen als je dat al zou willen. De uitrusting zelf is overigens compleet met onder meer een airco en een elektrisch verstelbaar lederen interieur. En met minimaal 400pk (automaat) onder het gaspedaal is de Camaro dan ook een regelrecht koopje. De enige smet op het blazoen is de noodzaak om € 165 uit te dissen voor de wettelijke kit (wel meteen in combinatie met een mattenset).

Exterieur

Als je het over muscle cars hebt kan je natuurlijk moeilijk om de Camaro heen. Letterlijk, want het gevaarte is 4,83m lang en ook nog eens 1,92m breed. De standaardvelgen hebben een diameter van 20 duim en ze zien er niet eens overdreven uit. Subtiel oogt het ook niet, want dat is niet de roeping van de Camaro. Die profileert zichzelf graag, met z'n agressief ogende smoel (voorzien van twee weggestoken ronde daglichten) z'n uitgeklopte wielkasten en z'n korte, hoge achterzijde. Daarin vinden we overigens het grootste verschil tussen de Amerikaanse en Europese variant, want de zonnebrilvormige achterlichten zijn alleen op de versies voor het Oude Continent te vinden. Er tegen- en vooral voorstanders van de retrostijl (die heel wat weg heeft van de eerste generatie uit 1966) maar indruk maakt de Camaro in elk geval.

Interieur

Voor zo groot te zijn aan de buitenzijde, is de Camaro verrassend krap binnenin. Er hoort voldoende ruimte te zijn voor een degelijke achterbank, maar realistisch gezien passen volwassenen er slechts in als ze mijnenjager hebben gespeeld met echte munitie en niet alleen het spel maar ook wat ledematen zijn verloren. Neen, voor je plezier klim je niet naar de achterbank. En claustrofobisch is het er ook, omdat de gordellijn tot boven de oren is getrokken en er nog slechts een dun streepje daglicht overblijft. Hoofdsteunen heb je er evenmin. Van de koffer wordt je ook niet vrolijk. Hier werkt het volume nochtans wel mee - 386l is erg respectabel. Maar de koffer opent alleen aan de bovenzijde wat betekent dat je een erg hoge laaddrempel in je nek gedraaid krijgt.

De zwarte aankleding is een deskundige combinatie van echt en similileder. Daaruit blijkt dat ook Chevrolet geen mirakels kan verrichten. Voor bloederig scherpe prijs van de Camaro moeten offers gebracht worden. Materiaalkeuze is daar één van - ook in de boordplank en de deurpanelen die beiden door hard plastic gedomineerd worden. Op originaliteit scoort de Camaro wel punten, met z'n dubbele vierkante klokken voor de bestuurder. Aan informatie heb je overigens geen tekort, want het pookje wordt ook nog eens geflankeerd door vier extra wijzertjes. Een voltmeter, oliedruk-, olietemperatuur- en transmissietemperatuurmeter horen eigenlijk in elke potige auto te zitten.

Chevrolet omschrijft de voorzetels als kuipzetels, maar we gaan ervan uit dat de derrière van de gemiddelde Yank meer plaats inneemt dan die van ons. Erg stevig zaten we er niet in vast. Maar over de rijhouding viel niet te klagen en dat is al heel wat.

Veiligheid

Akkoord, kopsteunen voor de zitplaatsen op de achterbank beschouwen we als onontbeerlijk. Maar afgezien daarvan kan je bezwaarlijk stellen dat Chevrolet steken laat vallen op het vlak van de veiligheidsuitrusting. Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes zijn voorzien. Net als vier driepuntsgordels, waarvan de voorste exemplaren als bonus een spanner hebben. En dan zijn er ook nog zes airbags (op de Coupé - de Cabrio stelt het uiteraard zonder gordijnairbags).

Elektronica is er ook voldoende. Natuurlijk zijn er geen snufjes als een radargestuurde snelheidsregelaar of een rijstrookassistent. Onmogelijk te doen voor deze prijs en ook niet meteen in lijn met de roeping van de Camaro, maar ABS met remkrachtverdeler en een uitschakelbare stabiliteitscontrole zijn er wel. Daarmee scoort de Camaro een voldoende.

Rijgedrag

Onder de lange motorkap van de Camaro schuilt een 6,2l grote V8. Een niet bijster geavanceerd exemplaar dat het zelfs nog stelt met 2 kleppen per cilinder. Maar z'n slagvolume is al voldoende om 426pk en 469Nm koppel te onttrekken. Als je de handgeroerde zesbak deskundig en vooral bliksemsnel (niet makkelijk want de schakelwegen zijn relatief lang en de bak is zwaar) door het schakelrooster stuurt, rij je 100 in 5,2 tellen. Kijk, dat is waar de Camaro voor gemaakt is. Hij gaat weliswaar door tot een begrensde top van 250km/u, maar dan voelt hij zich evenmin lekker in z'n vel.

De remmen volstaan voor normaal gebruik, maar je merkt dat er in Detroit maar weinig kronkelbaantjes liggen. Normaal gebruik is overigens aan te raden als je de consumptie binnen de perken wil houden. Het opgegeven verbruiksgemiddelde bedraagt al 14,1l/100km (CO2: 329gr/km). Dat betekent dat zelfs een beetje speelse attitude je meer dan 20l/100km kost. Je krijgt daar natuurlijk wel een onmiskenbare V8-sound voor in de plaats, maar zelfs die klinkt niet meer als vroeger. Het is evenwel belangrijk om de Camaro ook naast zijn directe concurrenten - Mustang en Challenger - te plaatsen. En dan blijkt de Chevy met z'n limited slip differentieel voor de achteras en z'n volledig onafhankelijke ophanging een duidelijke streep voor te hebben. Het is de meest geavanceerde van de Amerikaanse spierbundels en dat is exact hoe hij rijdt.

Conclusie

Wie ondanks de zweepslagen die de regering oplegt voor benzineslorpende rijbolide toch nog zin heeft in een stevige portie Amerikaanse spieren, heeft de keuze uit de drie eeuwige rivalen. Het zijn de Ford Mustang, Dodge Challenger en Chevrolet Camaro. Alleen die laatste is in ons land via het officiële dealernet te koop - de andere kan je bij ‘grijze' importeurs op de kop tikken. Dat zorgt voor nogal wat prijsvariatie. Niet bij de Camaro, die er in deze Coupé-uitvoering al is vanaf € 39.500. Gezien de dikke 6.2l V8 met 426pk en 469Nm trekkracht onder de kap een regelrecht koopje. Op vlak van veiligheid moet je niet eens veel concessies doen: 6 airbags, ABS, stabiliteitscontrole en Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes bevestigen dat Chevrolet z'n huiswerk heeft gemaakt. Alleen de kopsteunen achteraan zijn ze vergeten.

De sprinttijd naar 100km/u neemt amper 5,2 tellen in beslag. Als je tenminste snel genoeg van verzet kan wisselen want de handbediende zesbak is eerder zwaar en log. Erg nauwkeurig is de besturing evenmin. Nochtans is de achtertrein dankzij een volledig onafhankelijke ophanging en een limited slipdifferentieel meer gedisciplineerd dan die van de voornoemde concurrenten. Maar het blijft een beetje een dobermann met een muilkorf - en zo klinkt hij eigenlijk ook. De ruige keelklank is onmiskenbaar aanwezig, zij het gedempt. De mix van dat alles is zowat te vergelijken met een goed gemaakte hamburger. Niet gesofisticeerd, wel smakelijk.

Minder appetijtelijke kanten heeft de Camaro ook. Je kan bezwaarlijk klagen over de dorst van de krachtbron (die gauw richting 20l/100km gaat) maar de materiaalkeuze aan de binnenzijde valt toch te vaak richting hard plastic uit. Voor die prijs kan je niet alles willen.