Chevrolet Cruze 5d 1.8

Inleiding

- "Ik pik je vanavond wel op. In m'n splinternieuwe wagen nog wel! Wat ik gekocht heb? Aha, een Chevrolet Cruze. Hoezo, die ken je niet?"
Geef toe, aardig bekt het wel. Chevy Cruze. Een beetje exotisch ook. Afhankelijk van de vierwielervoorkennis waarover je toekomstige medereiziger beschikt, kunnen zich terstond twee scenario's ontvouwen in zijn of haar creatieve mensenbrein. Weet hij of zij dat Chevrolet sinds z'n Europese herintroductie in 2005 initieel gestoeld was op de overblijfselen van het visueel weinig inspirerende Daewoo, dan zullen de verwachtingen allicht niet zo hoog gespannen zijn. En zal de eerste indruk alvast erg positief verlopen. Maar misschien kent je gezel het merk enkel van oer-spierbundel Corvette ... zowat de belichaming van de Amerikaanse droom op vier wielen? Dan voedt de hippe naam misschien wel een visioen waarin Tom Cruise met z'n brede grijns een F14 Tomcat nastaart terwijl die net boven de kustlijn de zonsondergang te lijf gaat ...

Tja, dan daag je maar best met een verzachtende soundtrack op de afspraak op. Alhoewel. De Cruze mag dan wel GM's goedkoper alternatief zijn voor de Opel Astra; deze vijfdeurs heeft het visueel anders ook wel aardig voor mekaar. Hoog tijd om eens te kijken of er achter die op het eerste zicht best appetijtelijke façade ook een degelijke auto schuilgaat. Chevrolet bood de Cruze eerst enkel als vierdeurs aan, maar voor modeljaar 2012 vervoegde de speciaal voor Europa ontwikkelde vijfdeurs het gezelschap. Omdat we daar op het oude continent zo tuk op zijn natuurlijk: 65% van het cliënteel is onvoorwaardelijk fan. En ook wel omdat de Cruze ondertussen Chevy's wereldwijde verkoopstopper is geworden, waardoor de beleidsmakers oordeelden dat een uitgebreider afnamepotentieel voorhanden was. Niet dat er met de intrede van de hatchback een einde komt aan de Amerikaanse variatiedrang: ook een break staat in de steigers, wat zo mogelijk een nog interessantere concurrent wordt in het segment.

Maar die is er nog niet, en daarom concentreren we ons vandaag op de vijfdeurs in z'n hoogste uitvoeringsniveau, LTZ. Met de atmosferische 1.8 benzinemotor en een manuele vijfbak als instapduo van dienst is de Cruze LT te krijgen voor € 18.349. Dan weet je ook meteen de prijs van onze testwagen, want voor de LTZ leg je € 1.150 op. Een 1.6 is desgewenst ook beschikbaar, maar dan moet je een trapje lager shoppen. Wil je dieselen, dan kan je kiezen uit een 1.7D (117gr CO2/km) voor € 20.999 of een 2.0D die dan weer € 21.399 kost. Voor nog €1.200 meer monteert Chevrolet - enkel op de 2.0D en 1.8 - een zestrapsautomaat.

Exterieur

We haalden in de inleiding al aan dat het buitenwerk van de Cruze best prettig op het netvlies valt. De horizontaal verdeelde grille wordt geflankeerd door twee knappe kijkers die lijken te weten wat ze willen, de overhangen werden bewust lekker kort gehouden en de wielen staan ver naar de vier hoeken gedrukt. Pas in het zijprofiel vallen de laatste twijfels weg: Chevrolet heeft goed nagedacht over het ontwerp, dat zich distantieert van al te veel drukke lijnen en bogen maar opteert voor een tijdloze soberheid. Twee goedgemikte, klimmende plooilijnen verlenen de ietwat concave flankpartij de broodnodige gretigheid: eentje die als uitloper van de voorste lichtblok de wielkast van de voortrein uittekent, en een tweede, die licht overlappend net onder de gordellijn op zoek gaat naar de achterste lichtunit. Die zit net onder een relatief dikke C stijl ingeplant. In combinatie met de stijl afhellende achterruit met miniscuul spoilertje erop, en de prominente knik tussen de motorkap en de voorruit, benadrukt die massieve achterkant de voorover gebogen pose.

Minder is meer: het design is opgeruimd en wars van uitbundigheid, maar staat er wel. Nergens zijn hints naar de Koreaanse voorvaderen te bespeuren. En dat was ongetwijfeld ook helemaal niet de bedoeling. De vijfzitter meet 4,51m lang, 1,79m breed en 1,48m hoog: Geen verrassende waarden voor dit segment, evenmin als het leeggewicht van 1.310kg. De laadruimte is dan weer wel aangenaam groot: 413 liter met de achterzetels in hun normale positie, en 883 liter met diezelfde zetels tegen de vlakte. Dat is heel wat, maar als dit cijferwerk je niet veel zegt, kijk dan vooral even in de uitgebreide fotospecial. Wel even opletten indien je hoogtevrees hebt, want de kofferkuip is ongebruikelijk diep. Omdat er geen reservewiel gemonteerd wordt, wat dan weer een nadeel is. Opties zijn er op deze topversie niet langs de buitenkant; behalve dan het elektrische zonnedak aan € 600 en metaalkleur voor € 425. Lekker retro: de groene zonneband in de voorruit is helemaal standaard.

Interieur

Chevrolet's Cruze leent het onderstel en in één beweging ook een rits motoren van de Opel familie, maar daar blijft het niet bij. Binnenin ontwaren we een hoop knopjes en wieltjes wiens geboorteplaats eveneens terug te voeren valt naar het Duitse Rüsselsheim. Dat levert een mengelmoes van stijlen op, en ook op de tast zijn de verschillende stambomen voelbaar. Niet dat het echt stoort gelukkig, mede omdat alles werd ingeplant waar het thuishoort. Op de regelknop van de temperatuur na dan toch ... We zijn alvast de tel kwijt geraakt hoeveel keer onze rechterknie het ding onbedoeld de cabine liet opwarmen, dan wel afkoelen.

Chevrolet bouwt naar eigen zeggen echte auto's voor echte mensen, die vooral waar voor hun geld verwachten. De gebruikte materialen blinken niet uit, maar knappen ook niet af. De middenconsole werd overtrokken in een plastieken folie die zich voor de gelegenheid verkleedde als aluminium. Bovenop de boordplank herhalen de Amerikanen de stoffering van de stoelbekleding, in dit geval een koolstofvezel-achtige print die als Jet Black Mesh door het leven gaat. Origineel gevonden, maar het resultaat oogt wollig en bijgevolg op het randje van fout. Vaak trekken we in deze rubriek ten strijde tegen constructeurs die erin slagen zoveel mogelijk interieurstijlen naast elkaar in te planten, maar als een fabrikant dan wel eens de lijn consequent doortrekt, is het ook niet goed ... enfin, gelukkig is de uitwerking in orde en konden we vrij snel wennen aan die aparte keuze. Wat niet zo eenvoudig bleek met betrekking tot de hoofdsteunen. Want die zijn niet regelbaar, en dus vrijwel nutteloos als ondersteunend element. De rest van het zitmeubilair voldoet dan weer wel en biedt voldoende plaats aan alle vijf inzittenden.

En wat met de optielijst? Die is zo leeg als een gemiddelde parochiekerk op zondagmorgen, want op onze topversie LTZ zit al zo goed als alles op en aan. Desgewenst kan een lederen interieur aan € 1.399 worden bijbesteld, en voor € 850 monteert Chevrolet een integraal van Opel overgenomen navigatiesysteem in de middenconsole. Die prijs valt reuze mee, maar je krijgt er dan ook weinig voor terug. De kaart laat zich enkel in twee dimensies navigeren, het systeem treedt betuttelend op want is niet instelbaar tijdens het rijden en is gevuld met gedateerde informatie, zelfs op vrij kritieke verkeersknooppunten. Recente Opels gaan op die plaatsen allang niet meer in de fout.

Veiligheid

Als je weet dat de vierdeurs al eerder vijf sterretjes kreeg van het Euro NCAP instituut, dan is het niet moeilijk om daaruit te concluderen dat het ook met de veiligheidsvoorzieningen van onze met een extra portier gezegende hatchback wel snor zal zitten. Stabiliteitscontrole is standaard, net als tractiecontrole, ABS met elektronische remkrachtverdeler en Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes achteraan. Chevrolet monteert altijd zes plofkussens en heeft zoals reeds aangehaald enkel voorruiten met een geïntegreerde zonneband laten aanrukken in de assemblagehal. Een wettelijke kit in combinatie de obligate mattenset moet je onbegrijpelijkerwijze wel apart aanschaffen. € 165 moet het pakket kosten, wellicht om toch nog wat onderhandelingsmarge te laten aan de verdeler ...

Rijgedrag

Chevrolet is GM's best presterende dochtermerk wereldwijd, maar lijkt van het moederhuis vooralsnog niet diens meest vooruitstrevende motorblokken vast te krijgen. De beslissing om het merk in Europa als een prijzenkraker te positioneren is daar allicht niet vreemd aan. Alle benzineversies krijgen hun zuurstof nog gewoon aan atmosferische druk gepresenteerd en worden gekoppeld aan een manuele vijfbak. Enkel de 1.8 kan met een automaat met zes verzetten worden besteld. Bij de zelfontbranders blijkt de situatie minder desastreus. Zowel de 163pk krachtige 2.0 als de 130pk sterke 1.7 krijgen wél zes versnellingen (of een automaat) om hun krachten naar de voorwielen te loodsen. De 1.7 pakt bovendien uit met de laagste COâ‚‚ score van de bende: 117gr/km. De bodemplaat komt van de Orlando die op zijn beurt werd gebaseerd op het onderstel van de Opel Astra, zei het iets minder gesofisticeerd uitgewerkt. McPhersons vooraan en torsie-as achteraan garanderen een comfortabele rit op zowat alle soorten wegdekken. En ondanks de voorkeur voor gezapigheid mag het er gerust al eens wat sportiever aan toe gaan ... zolang je maar niet overdrijft. Het veel te soepele stuur zet alvast niet aan tot grensoverschrijdend gedrag.

Onze testwagen maalt zijn kilometers af op benzine. De atmosferische 1.8 onder de bolle kap moet het met een vijfbak rooien, waardoor we bij 120km/u een forse 3.200t/min aflezen op de toerenteller. Echt comfortabel kan je dat niet noemen. Onder de 2.500 toeren zit een deftige herneming er bovendien niet in. Wat niet verwonderlijk is als we er de prestatiefiche bijhalen, want daarop lezen we af dat het maximum koppel van 176Nm zich pas bij 3.800 omwentelingen per minuut ontwikkelt. En ook op het volle vermogen is het even wachten: enkel vanaf 6.200t/min gaan alle 141 paardjes eindelijk in galop. Met het gaspedaal gevloerd moet een honderdspurt in 10,1 seconden nog wel lukken, maar erg fluks gaat de Cruze met de 1.8 toch niet vooruit. Met de snelheidsregelaar aan doet de krachtbron zelfs eerder schokkerig aan, alsof iemand onderhuids met de aan/uit-knop van de klimaatregeling aan het prutsen is.

Dat belooft niet veel goeds als we aan de bespreking van het testverbruik zijn aanbeland, zeker met de wetenschap in het achterhoofd dat een start&stopsysteem, remenergierecuperatie of elektrische stuurbekrachtiging niet aan de benzineCruzers zijn besteed. Wie echter dacht dat het opgegeven normverbruik van 6,6l/100km maar om te lachen was, komt bedrogen uit - deze keer in de positieve zin welteverstaan. Onze Cruze had warempel genoeg aan 6,5 liter gemiddeld, wat erg gunstig te noemen is. Nu is de Chevy met een leeggewicht van 1.310kg niet van de zwaarste, maar dat kan diens zuinigheid maar gedeeltelijk verklaren; de Aveo met een afgeleide 1.6 voegt vlotjes 2 liter toe aan het opgegeven verbruik. Wat meer waarschijnlijk is, is dat de inborst van de Cruze er iets mee te maken heeft. Want het is een feit dat de wagen nooit echt schreeuwt om een gezwinde pas in het verkeer. Ingetogenheid loont dus, toch in dit geval.

Conclusie

Terwijl zustermerk Opel zich met de Insignia en Zafira Tourer meer en meer tracht te profileren als een premiumspeler, vult één van GM's andere dochters haar Europese aanbod gestaag verder aan met budgetvriendelijke allrounders. Het gaat met name Chevrolet duidelijk voor de wind, want haar steeds frisser gelijnde familie weet vlotjes kopers wereldwijd te overtuigen. Vooral de Cruze doet het goed, terwijl hij met doorwinterde opponenten als de Golf en Astra in het C-segment nochtans niet veel foutenmarge wordt gegund. Toch gaat hij als voortrekker in de verkoopstabellen de rest van de vloot vooraf. Wereldwijd welteverstaan, want in Europa was het wachten op een break en vijfdeursversie om die finale doorbraak af te kunnen dwingen. En kijk eens aan, de wagon staat ondertussen op stapel ... en de hatchback legden we zonet grondig op de rooster.

De leuk gelijnde Cruze mag best gezien worden. Soberheid wisselt zich aan de buitenzijde naadloos af met een gezonde portie dynamiek, zonder dat de ontwerper daarbij het binnenvolume compromitteerde. Met een ruime achterbank en dito koffer scoort de Cruze immers bovengemiddeld in het segment. Binnenin overheerst echter alleen die soberheid; al sluit die insteek wel wat beter aan bij het rijkarakter van de wagen. Gezapig zouden we dat net niet durven noemen, maar de 1.8 benzine is te weinig alert en het onderstel te veel op comfort geënt om onze sportieve "ik" te wekken.

Chevrolet's Cruze staat op een onderstel dat nauw verwant is met dat van de Astra, en gaat eigenlijk over de hele lijn vrolijk met z'n Duitse halfbroer hand in hand ... zei het doorgaans wel in diens afgedragen kleren. De motoren kunnen bezwaarlijk technologische wondertjes worden genoemd, het interieur mengt af en toe wat knullig de Opel apparatuur met die van eigen makelij en van spitsvondigheden zoals adaptieve lichten of automatische remfuncties is geen spoor te bekennen. Al is dat niet noodzakelijk een nadeel: een Opel Astra Essentia 1.6 115pk moet minimaal € 17.800 kosten, terwijl de instap Chevrolet Cruze LS 1.6 124pk met € 16.699 de bankrekening al heel wat minder plundert. Een significant verschil toch wel, omdat de Chevy dan wel klimaatregeling en een geluidsinstallatie aan boord heeft, waarvoor bij de Astra nog moet worden bijbetaald. Onze testwagen, een 141pk sterke 1.8 in de LTZ topversie gaat over de toonbank voor € 19.499. Buiten navigatie (€ 850), leder (€ 1.399), metaalkleur (€ 425) en een zonnedak (€ 600) heeft de optielijst verder geen bestaansreden meer. Bij ons noemen ze dat een koopje.