Chevrolet Tahoe 5.3 V8 LT Premium

Inleiding

De nieuwe Chevrolet Tahoe is al sinds begin 2000 verkrijgbaar in 13 Europese landen, maar toch vonden we het de moeite waard om Europa’s grootste en stoerste Sport Utility Vehicle aan de tand te voelen. De Tahoe zet de lange Chevrolet-traditie van grote terreinwagens ongestoord verder. Het recentste model biedt (vooral aan de Amerikanen) meer vermogen, een grotere efficiëntie en betere terreinprestaties.

Bij ons is de Tahoe verkrijgbaar in 3 versies: LS, LT en LT Premium. Elke versie heeft een bescheiden 5.3 liter achtcilinder onder de kap. Een viertrapsautomaat zorgt voor de overbrenging.

Wij reden met de LT Premium die volgens andere gegevens ook als KFRN door het leven durft te gaan. Deze versie kost minimaal 1.950.000 BEF of 48.339 EURO. Het basismodel is voor 200.000 BEF of 4.958 EURO minder bereikbaar. Elke versie krijgt een rijkelijke comfortuitrusting met onder andere een gescheiden airconditioning vooraan en achteraan, cruise control, elektrisch verstelbare zetels vooraan, 16duims aluminium wielen, automatische koplampen, mistlichten, speciaal donker getint glas vanaf de achterste deuren, een met leder bekleed stuurwiel en een automatisch dimmende binnenspiegel met geïntegreerde buitentemperatuurmeter en kompas. De LT Premium verwent maximaal 8 personen met lederen binnenbekleding, verwarmde voorzetels, treeplanken, een glazen zonnedak en een automatisch dempingsysteem op de achterwielen. De optielijst is erg kort en onze Tahoe pikt er enkel een derde zetelrij (49.000 BEF of 1.215 EURO) en een gratis radio/cassette met 4 luidsprekers en een subwoofer uit. Enkele concurrenten die het deze Tahoe moeilijk zouden kunnen maken zijn bijvoorbeeld een Land Rover Range Rover, eventueel een Nissan Patrol (enkel met 3-liter diesel) of een Toyota Land Cruiser 100. Ze zijn bijna allen verkrijgbaar met een vergelijkbare krachtbron, maar er moet tot een half miljoen dieper voor in de portefeuille worden getast.

Exterieur

De Tahoe imponeert door zijn lengte van 5,052 meter, een hoogte van 1,96m (inclusief de dakrails) en een breedte van 2,068m. Met de spiegels erbij loopt de breedte zelfs op tot 2,23m. Eigelijk is zo’n Tahoe dus wat groot om in het drukbebouwde Europa rond te toeren, maar toch maakt zijn grote hem niet minder wendbaar. De grote hoogte geeft trouwens een erg soeverein zicht op het omringende verkeer. De draaicirkel van 11,7m valt Őrekening houdend met de afmetingen- goed mee.

Het wat fantasieloze, maar stijlvolle design met kilo’s chroom zet ruim 2,5 ton op de weegschaal en indien het laadpotentieel maximaal wordt aangesproken rij je met 6.350 kilo op de openbare weg. Een geremde sleep neemt in dat geval 3,5 ton voor zijn rekening.

De afwerking en aansluiting van de koetswerkpanelen is goed, maar gezien de klasse niet uitstekend. De antenne hadden ze bij Chevrolet gerust in één van de gigantische stijlen kunnen wegmoffelen. Door de lage begroeiing kreeg die het nu hard te verduren.

Interieur

We zeiden het al, er zijn drie uitrustingslijnen op de Tahoe. De LS houdt het binnen bij een fluwelen binnenbekleding, maar vanaf het tweede niveau is leder standaard. Vanaf dan zijn de zetels ook elektrisch bij te stellen. Die instellingsmogelijkheden zijn uitgebreid. Hoogte, afstand tot het stuurwiel, hellingsgraad van het zitvlak, rugleuning, lenden en zelfs de zijdelingse steun laten zich zo afregelen. In de zetels zit dus iedereen goed. Het stuur in het dashboard liet zich enkel in de hoogte verstellen. De rijhouding is daarmee voor zo goed als iedereen correct in te stellen, al zou een diepteregeling gewoon omwille van het principe aanwezig moeten zijn. De afmetingen en de wielbasis van het gevaarte zorgen er vanzelfsprekend voor dat de beschikbare hoogte, breedte en lengte voor iedereen ruimschoots voldoende zijn. Achteraan blijkt de bank wat hoger opgesteld te zijn en dat resulteert logischerwijs in een gekrompen hoofdruimte. In de uitrusting hebben we wat behoorlijke gaten ontdekt. Zo is het bijvoorbeeld onmogelijk de Tahoe met een automatische airco uit te rusten, kan je geen navigatiesysteem laten inbouwen en is het zelfs onmogelijk een radio met RDS met een CD-speler te combineren. Afzonderlijk zijn die wel verkrijgbaar.

De bagageruimte is met drie geïnstalleerde zetelrijen nog 460 liter groot. Wanneer de achterste zetels thuis blijven groeit dat volume tot nagenoeg 1.900 liter en als ook de tweede zetelrij wordt verwijderd gedraagt de Tahoe zich als regelrecht transportbeest dat tot 3.348 liter slikt. De niveauregeling op de LT Premium houdt de wagen dan stabiel en op normale hoogte boven het wegdek. De laaddrempel is maar liefst 75,7cm hoog, dat is een conceptgebonden kwaal. De koffer opent door middel van een klep die naar boven toe openzwaait. Chevrolet opteerde dus niet voor een minder praktische naar links of rechts openslaande deur zoals ook veel wordt gebruikt.

De aankleding van het interieur valt naar onze mening wat tegen. De Amerikanen hadden het gebruik van goedkoop uitziende kunststof wat beter mogen camoufleren en we vinden het bedroevend dat de bedrading naar bijv. de zetels en de automatisch dimmende binnenspiegel zichtbaar was. Het gebruikte leer was wel wat het moest zijn. De geluidsisolatie bleek uitstekend. Het motorgeluid was zelfs als de automaat hoog in de toeren ging nauwelijks hoorbaar en vanzelfsprekend was ook de filtering van de rol- en rijgeluiden uitstekend.

De ophanging werkt volgens het principe van progressieve hardheid en is zeker op Amerikaans comfort ontwikkeld. Op de baan zorgt die dus voor een zeer goede filtering, off-road is de ophanging een pak kordater. Deinen en schommelen doet de Tahoe altijd, maar deels is zijn uitstekende rijcomfort daaraan te danken.

Veiligheid

Qua veiligheid moet je het in de Tahoe stellen met de afmeting, het gewicht en het overzicht want met enkel frontale en zijdelingse airbags voor de bestuurder en de voorste passagier is de SUV van bijzonder weinig plofkussens voorzien. Daarbij komt nog dat de middelste passagiers op de tweede en derde zetelrij het zonder driepuntsgordel moeten stellen en dat gordelspanners zowieso ontbreken. ABS is wel standaard, maar voor ESP en Tractiecontrole kan je zelfs niet in de optielijst terecht.

Rijgedrag

De Tahoe wordt aangedreven door een gigantische 5,3 liter Vortec V8 motor uit gietijzer met aluminium cilinderkoppen en 2 kleppen per cilinder. Gezien de inhoud van de motor zijn de 273 paardjes die bij 5.200t/min. losgelaten worden niet echt veel. Dat wordt wel ruimschoots gecompenseerd door een majestueus koppel van 427Nm bij 4.000t/min. Ondanks het gewicht is de Tahoe verassend vlot te rijden. Hoelang de Tahoe nodig heeft om tot 100 te spurten is ons niet meegedeeld, maar we weten uit onze rijervaring dat de mastodont zelfs van de meeste berlines niets heeft te vrezen. De Tahoe trekt zonder verpinken naar 170 km/u (180 op de teller). De motor weet zelfs dan nog lang niet van ophouden, maar de elektronica vindt het welletjes. Zowel de motor als de automaat toonden zich uitzonderlijk soepel. De viertrapsautomaat schakelt steeds zonder voelbare overgang en de automaat en de motor houden het werktoerental doorgaands op een zeer bescheiden 1500 Ő 2000 toeren. Met het pedaal in de vloer aarzelt de automaat niet om de motor tot aan de rode zone te laten doortrekken. Zelfs dàn schakelt de elektronica nog quasi gevoelloos. De ietwat verouderde technologie van de motor en natuurlijk ook het gewicht en de inhoud van het blok zorgen voor een behoorlijk fors verbruik. Chevrolet heeft het over een verbruiksgemiddelde van 14,9 liter, maar dat lijkt ons zelfs met een pluim op het pedaal niet haalbaar. We verbruikten tijdens onze test nooit minder dan 20 liter per 100km en het algehele testgemiddelde ligt zelfs op 23,4 liter. De actieradius is dus, ondanks de enorme tankinhoud van 98,4 liter, beperkt tot een kleine 500 kilometer.

De Tahoe weet zich op het onverhard uitstekend te redden. Hij beschikt dan ook over een inschakelbare vierwielaandrijving met hoge en lage gearing. De omschakeling tussen achterwielen en voorwielen in hoge versnelling kan al rijdend gebeuren. Je kan ook een automatische stand kiezen. De wagen schakelt dan zelf de voorwielen bij wanneer dat nodig geacht wordt. Omschakelen naar de lage gearing doe je vanuit stilstand. De benaderingshoek is maximaal 28° groot, de losmaakhoek 17°. De 4x4 kruip desgewenst zelfs een helling van 47° op. Reken daarbij nog een minimum bodemvrijheid van minimaal 21,8cm tussen de assen en je weet dat het Terrein er al aardig ruw mag bijliggen vooraleer de Amerikaan van z’n melk raakt.

Helaas is het op de weg een ander paar mouwen. Om te beginnen is het stuur overbrekrachtigd. Je krijgt daardoor zo goed als geen feedback. De kolos is voorzien van hydraulische schokdempers met automatische niveauregeling. De LT-premium modellen beschikken boven dien over Chevrolet’s AutoRide systeem. Dat regelt constant en onmiddellijk de demping om met behulp van de schokdempers de oneffenheden in het wegdek af te vlakken. Op terrein hebben we het systeem niet op fouten kunnen betrappen, maar de achteras van onze testwagen had in lange bochten en op minder goed wegdek de neiging om te gaan dribbelen. De combinatie met de nochtans zeer forse 265 R16 Firestone banden bleek voor op de weg niet echt geslaagd. De gripgrens lag daar erg laag. Vooral in de achterwielaangedreven modus was de achterzijde van de Tahoe daardoor wat nerveus. Soms had dat een zeer uitgesproken overstuur tot gevolg. Stuurcorrecties die uitgevoerd moeten worden omdat de achteras een eigen leven gaat lijden worden aan boord van een bijna 3 ton wegend voertuig overigens maar zelden op gejuich onthaald.

Voor de vertraging zijn 4 geventileerde schijven verantwoordelijk. Het remsysteem bleek tijdens onze nochtans veeleisende testritten onvermoeibaar en liet zich steeds goed doseren. De ABS systeem diende wel veelvuldig tussenbeide te komen (weerom de Firestones?). De afstelling van dat veiligheidssysteem bleek overigens tolerant genoeg om ook op het onverhard wat reserve te hebben.

Conclusie

Hoewel de scores misschien anders laten uitschijnen, waren we toch meer dan tevreden met de Tahoe. Alleen kùnnen we in eer en geweten niet meer punten geven. De uitrusting is beperkt - zelfs wat veiligheid betreft, de wegligging op verharde ondergrond is voor verbetering vatbaar, het verbruik swingt echt wel wat de pan uit en de afwerking van het interieur hebben we ook al beter geweten. Toch zouden we ons best kunnen schikken met de Tahoe. De automaat behoort tot de beste die we al konden testten en door het gewicht en de afmetingen zijn de rijsensaties ‘apart’. Achter het stuur van een Tahoe bekijk je de dingen gewoon anders. Als ze die bij GM nog eens een week kunnen missenij