Chevrolet Aveo 5d 1.4

Inleiding

Je zou het misschien niet zeggen als je om je heen kijkt, maar Chevrolet is het vierde grootste merk ter wereld wat de verkoop betreft, en is daarmee de beste van de General Motors-klas. Eerlijk is eerlijk: sinds de kleine ex-Daewoo's zelfs in Zuid-Korea als Chevy's door het leven gaan, wordt het merk voortaan overal ter wereld onder dezelfde naam verkocht. En is de naamhandicap van Opel (alias Buick, alias Vauxhall) weer een beetje groter geworden. Niet zo in Europa natuurlijk, daar draait Opel nog steeds een pak meer volume dan 'den Amerikaan'. Al is een status quo in de toekomst lang niet zeker. Want Chevrolet is sinds zijn Europese markt(her)introductie in 2005 sterk aan zijn opmars aan het timmeren, wat vandaag ook belichaamd wordt door een redelijk indrukwekkend gamma. Van lilliputter Spark over Astra-broertje Cruze en elektrische Volt tot iconische spierbundels als de Camaro en Corvette: GM laat er met zijn dochtermerk geen gras over groeien.

De Camaro testen we (deze keer) niet, wel zijn op een te hoge temperatuur gewassen broertje. De Aveo dus, Chevrolet's strijdros in het uiterst competitieve B-segment. Verkrijgbaar als vijfdeurs of sedan, en met een in drie varianten verkrijgbare zelfontbrander (allen met een longinhoud van 1,3 liter, waarvan de zuinigste amper 94gr CO2/km uitstoot) of één van de drie benzine's - respectievelijk 1.2, 1.4 en 1.6 liter groot - onder de gespierde motorkap. De instapper, een vijfdeurs in de LS trim met een 1.2 benzine (70pk) aan boord, gaat van de hand voor € 11.999. Wij gingen op stap met de 1.4 benzine (100pk) in de op één na hoogste uitvoering, LT+ gedoopt. Die kost € 14.299 en daar blijft het vooralsnog bij, tenminste als je geen metaalkleur hoeft (€ 400) en je verdeler niet te krenterig is om de wettelijke veiligheidskit en de matjes (samen € 165) erbij te geven. De basisuitrusting is over de hele lijn correct, met onder meer een snelheidsregelaar voor alle versies, en klimaatregeling voor iedereen behalve instapper LS.

Exterieur

De nieuwe Aveo - Sonic in thuisland VS - is bij ons te koop als vijfdeurs of als sedan, al verrast het wellicht niet dat het vooral die eerste uitvoering is die het grootste deel van de koek naar zich toetrekt. De koets oogt dankzij z'n korte overhangen sportief en gebald. De handgrepen van de achterste deuren zitten in de uiteindes verwerkt, wat volgens de fabrikant een "coupé-achtige" lijn moet suggereren, maar daarvoor vinden we de neus te dominant en de kont te massief. Lijken de markante, zwarte lichten zonder lensafdekkend glas en de steile gordellijn in combinatie met de 2,53m korte wielbasis nog een beetje fout op de sedan, op de vijfdeurs werkt het gespierde koetswerk best wel. Mooi? Mja ... alleszins anders dan de anderen. En dat op zich is een pluspunt in een segment waar overwegend saai- en braafheid de boventoon voeren.

Ondanks de drukke neus en het relatief hoge dak blijft de luchtweerstandscoëfficient met een waarde van 0,30 nog enigszins binnen de perken. De Aveo meet in de vijfdeursversie 3,92m lang, 1,68m breed en 1,50m hoog. Dat is zo maar eventjes 12cm langer en 5,5cm breder dan z'n voorganger. En dat voel je binnenin. Vooraan heb je ruimte zat en achteraan krijg je makkelijk drie uit de kluiten gewassen kinderen kwijt. Voor volwassenen is het daar krap zitten, maar het kan natuurlijk wel. In de koffer past 290 liter, of 653 liter als de (60/40) achterbank plat wordt gelegd. Voldoende in zijn rol van kleine stadswagen, maar niet meer dan dat.

Interieur

Als de Aveo langs de buitenkant nog een beetje druk oogt, dan heeft ie de zaken binnenin wel helemaal op orde. De zetels zitten ruim, comfortabel en zijn vooraan prima instelbaar, het van Opel geleende stuurwiel en dito knopjes hebben de juiste weerstand en textuur en het zicht rondom is dik in orde. De boordplank en middentunnel zijn verre van extravagant vormgegeven, maar ze zijn wel bij de tijd en zien er dankzij de geribbelde bovenlaag best appetijtelijk uit. Ook wat de ergonomie betreft hadden we geen reden tot klagen, al is dat natuurlijk iets makkelijker te realiseren als je als autobouwer het aantal toeters en bellen sterk beperkt. Navigatie is bijvoorbeeld niet beschikbaar, de boordcomputer is erg summier en de klimaatregeling komt enkel manueel instelbaar.

Een Chevrolet blijft natuurlijk een Amerikaan, dus bekerhouders - voor- én achteraan - zijn altijd standaard. Hetzelfde geldt voor de centrale deurvergrendeling en de snelheidsregelaar. Klimaatregeling wordt enkel in de LS niet gemonteerd, net als de aux/usb/Bluetooth connectiemogelijkheden. De geluidsinstallatie heeft vier luidsprekers (6 op de LTZ) en klinkt zoals het hoort - gewoon goed, zonder meer. Voor de instrumentencluster lieten de ontwerpers zich inspireren op die van een motorfiets: een compacte analoge toerenteller cirkelt rond een digitale snelheidsmeter in een uitstulpende console. Waarom Chevrolet een aanknooppunt met de tweewielerij zoekt, is ons niet meteen duidelijk. Maar het geheel is goed afleesbaar en oogt leuk, dus waarom ook niet ...

Onze testwagen in LT+ trim komt ten opzichte van de LTZ topversie binnenin niet veel te kort. Die laatste heeft als enige uitvoering een met leder overtrokken stuurwiel, zes luidsprekers, een opberglade onder passagiersstoel en een lichtsensor ingebouwd. Optioneel kan de Aveo uitgerust worden met een stof/kunstlederen interieur (€ 1.299) of een elektrisch open dak (€ 500, vanaf LT+), maar daar blijft het bij. Keurig.

Veiligheid

Geen futuristische rijhulpsystemen in de Aveo, maar wel alles wat je nodig hebt om netjes vijf sterren te scoren bij het EuroNCAP instituut. Zoals daar zijn: driepuntsgordels en hoofdsteunen op alle zitplaatsen, zes airbags en een hele zwik actieve veiligheidsvoorzieningen. Die omvatten ABS, tractie- en stabiliteitscontrole. Allemaal standaard op alle versies, en zo hoort het ook.

De tractiecontrole is overigens uitschakelbaar met een eenvoudige druk op de knop - niks geen tien seconden inhouden of spaceshuttle-achtige toetsencombinaties. En uit betekent bij Chevrolet ook écht uit. Hoe verfrissend!

Rijgedrag

Chevrolet deelt niet alleen wat knopjes en hendeltjes met zustermerk Opel, ook de platformen en motoren worden lustig uitgewisseld zoals dat tegenwoordig gaat. Wat het onderstel betreft, mag de Aveo zelfs pionieren met het nieuwe Gamma II platform. Het gaat daarmee immers de toekomstige Opel Corsa en diens SUV afgeleide - de Mokka - vooraf. Het recept is klassiek: McPherson's met stabilisatorstang vooraan en een torsieas tussen de achterwielen geprakt. En het resultaat is voorspelbaar: de 1.083kg wegende Aveo stuurt prettig en licht door de dagelijkse verkeersknoop, zonder evenwel potten te breken in één of ander domein. De tractiecontrole smoort al te veel losbandigheid snel in de kiem, maar je kan het ding natuurlijk gewoon afzetten, wil je kijken tot waar het onderstel kan gaan. De rit verloopt over de hele lijn beschouwd wat aan de harde kant; wellicht zijn de ingenieurs van GM net iets te enthousiast in de weer gegaan om de Sonic naar Europese smaak af te kruiden.

Het stuur is op de benzineslurpers (behalve op de 1.2 86pk) hydraulisch bekrachtigd. Voor de rijbeleving blijft dat nog steeds de voorkeur genieten boven elektrische bekrachtiging, maar het is niet de zuinigste oplossing. De afwezigheid van andere energiebesparende technologieën zoals een start&stop-systeem, remenergie recuperatie of zelfs een zesde versnelling bevestigen de dorst van de Aveo met benzine-eenheid aan boord. We bleven dan ook mijlenver verwijderd van het beloofde gecombineerd verbruik van 5,9l/100km; met wat oppassen is het mogelijk om rond de acht liter te blijven schommelen maar wij klokten af op 8,6l/100km. En dan ging het niet eens erg snel vooruit. De 1.4 met 100pk komt pas tot leven vanaf 4.000t/min en heeft minimaal 12,2 seconden nodig om vanuit stilstand 100km/u te halen. Niets om mee uit te pakken, en ook de 1.6 doet met 11,3s niet veel beter ... om van de 70pk sterke 1.2 nog maar te zwijgen. De 1.4 en 1.6 zijn beschikbaar met een automaat met zes verzetten (meerprijs € 1.200), maar die zijn nog trager. Nee, wat de motorentoebedeling betreft, heeft de Aveo het bij de Generaal niet getroffen.

Conclusie

Chevrolet heeft sinds zijn Europese herintroductie in 2005 bepaald niet stilgezeten. Het gamma, dat in Europa aanvankelijk nog gebaseerd was op het Zuid-Koreaanse Daewoo, werd in sneltreintempo gemoderniseerd. Waardoor het vierde grootste merk ter wereld nu zowel kleine stadswagentjes, elektrische gezinswagens als patserige musclecars in de aanbieding heeft. Medio 2011 werd de net boven de Spark gepositioneerde Aveo vernieuwd en vooral vergroot; we zagen bij een eerste kennismaking al dat die evolutie erg gunstig te noemen was. Tijd voor een detailtest dus.

Nieuw is het codewoord als Chevrolet zijn Aveo beschrijft: nieuw ontwerp, nieuw onderstel, nieuw interieur ... maar voor de motoren gebruikt het bedrijf het adjectief "opgewaardeerd". Geheel terecht zo blijkt, want de krachtbronnen bleken een pak minder overtuigend dan de rest van het geheel. Ook de 139gr CO2/km uitspuwende 1.4 in het vooronder, die trouwens ook als rijbereikverhoger in de Chevrolet Volt wordt gebruikt, breekt dus geen potten. Ondanks een beloftevol vermogen van 100pk heeft de 1.083kg lichte Aveo ruim 12 seconden nodig voor de honderdspurt en nooit kwamen we in de buurt van de beloofde 5,9l/100km bij gecombineerd gebruik. We strandden uiteindelijk op een gemiddelde van 8,6l/100km; een verbruik dat niet in relatie staat tot de makke prestaties. En dat is jammer, want de Aveo overtuigd wel in zowat alle andere domeinen. Hij oogt sportief en jong, is opgeruimd en ergonomisch binnenin en rijdt al bij al best plezierig. Bovendien is de standaarduitrusting erg compleet en zijn ook alle veiligheidsvoorzieningen standaard.

Verkrijgbaar als vijfdeurs of sedan, en met drie varianten van de 1.3 zelfontbrander of één van de drie benzinestokers - respectievelijk 1.2, 1.4 en 1.6 liter groot - onder de gespierde motorkap, is het aanbod best gevarieerd te noemen. De instapper, een vijfdeurs in de LS trim met een 1.2 benzine (70pk) aan boord, gaat van de hand voor € 11.999. Wij gingen op stap met de 1,4 benzine 100pk in de op één na hoogste uitvoering, LT+ gedoopt. Die kost € 14.299 en daar blijft het vooralsnog bij, tenminste als je geen metaalkleur hoeft en je verdeler niet te krenterig is om de wettelijke veiligheidskit en de matjes erbij te geven. Een erg concurrentiële prijszetting is dat, temeer daar de basisuitrusting over de hele lijn correct is. Denk dan aan een snelheidsregelaar voor alle versies, net als centrale deurvergrendeling en klimaatregeling (behalve voor instapper LS). Een automaat is enkel beschikbaar op de 1.4 en 1.6 benzine en kost € 1.200 extra. De topversie LTZ heeft zeventienduimers, mistlichten en parkeersensoren als voornaamste toevoegingen ten opzichte van onze testwagen.