BMW Z4 sDrive 2.3i roadster

Inleiding

De nieuwste Z4-generatie debuteerde begin 2009 op het salon van Detroit, een premièrelocatie die veel te maken heeft gehad met de belangrijke afzetmarkt in het zonnige California. Hoewel de Z4 nog als roadster in de prijslijst verschijnt, is dat niet langer helemaal correct: de softtop van zijn voorganger en typisch kenmerk van een roadster, moest plaats maken voor een wegklappende hardtop, zoals BMW ook al op zijn 3-Reeks Cabrio de stoffen muts verving door een stalen klapdak. Dat vereenvoudigt het BMW-gamma, want er is nu niet langer een roadster met stoffen cabriodak en een Coupé met vast stalen dak.

De Z4 zet een rijke roadstertraditie voort bij BMW. Eind de jaren tachtig kwam BMW aanzetten met de Z1, een bijzonder opgemerkte roadster, al was het maar omwille van de in de zijflanken wegzakkende portieren. De Z1 knoopte weer aan met het roadsterverleden van blauw-wit: de memorabele 328 en 507. Eind 1991 hadden 8000 exemplaren een koper gevonden. Na het succes van de Z1, bleven de klanten op hun honger zitten, want een opvolger met de roepnaam Z2 kwam er nooit... In 1995 werd de draad weer opgenomen met de in Amerika geproduceerde Z3. In 1998 werd de roadster aangevuld met een Z3 Coupé. De totale productie liep op tot 280.000 stuks. De Z8 verscheen in het millenniumjaar als exclusieve 'super-roadster', met aluminium spaceframe en 400 pk krachtige 5 liter V8. De opvolger van de Z3, de Z4, verscheen op het salon van Parijs in het najaar van 2002. Het ging om een volledig nieuwe wagen, die van bij de start als roadster werd ontwikkeld, daar waar de vorige Z-modellen afgeleid waren van een bestaand BMW-model. De Belgische kopers moesten op hun Z4 wachten tot de lente van 2003.

De nieuwste Z4 die sinds de lente van 2009 bij de BMW-concessies in de spots staat, wordt niet langer in het Amerikaanse Spartenburg (Zuid-Carolina) gebouwd, maar wel in het Duitse Regensburg. Dat heeft te maken met het bundelen van competenties, waardoor de X-modellen voortaan in de Amerikaanse productiesite geconcentreerd zitten. In Regensburg lopen ook al de 3-Reeks Cabrio en de 1-Reeks cabrio van de band. Momenteel staat de Z4 in drievoud in de prijslijst: als Z4 sDrive 2.3i (204 pk), Z4 sDrive 30i (258 pk) en Z4 sDrive 35i (306 pk). Wij reden de basismotor, gekoppeld aan de vernieuwde 6-traps 'Sport-Automatic'-schakelmechaniek, goed voor een basisprijs van 36.400 euro + 2.380 euro voor de automaat. De directe concurrentie voor de BMW Z4 sDrive 2.3i komt uit Ingolstadt en Stuttgart. Het betreft de Audi TT Roadster 2.0 T FSI, die wel met softtop voorrijdt. Hij levert ronde 200 pk en kost 35.645 euro, te vermeerderen met 2.370 euro voor de S-tronic. Bij Mercedes-Benz is er de SLK, leverbaar als SLK 200 Kompressor met 1800 motor en 184 pk, maar daarmee iets te 'licht' voor onze testwagen uit München. Kostprijs 40.414 + 2259 euro voor een automatische schakelmechaniek. Daarboven staat de SLK 280 met 3.0 motor en 271 pk, maar die zou tegen de BMW Z4 3.0i moeten aantreden. Verder zoeken levert weinig bruikbaars op. De Mazda MX5 Roadster Coupé volgt hetzelfde constructieprincipe als BMW, maar topt bij 160 pk en 31.900 euro voor de automaat, waardoor hij als concurrent niet in aanmerking komt. Proberen we bij Alfa Romeo, waar de Brera Spider 2.2 met softtop voorrijdt, doch slechts 185 pk onder de kap heeft voor 36.450 euro basisprijs. Bij Nissan lokt de 350 Z Roadster, maar die haalt uit met een zwaar belaste 3.5 V6, goed voor 313 pk. Hij kost slechts 41.900 euro (geen automaat), maar is dus geen rechtstreeks rivaal voor onze BMW. Remember ook nog de Opel GT 2.0T, liefst 264 pk rijk en met 32.799 euro een koopje, maar vreselijk gehandicapt door een totaal ontbreken van enige bagageruimte. Porsche? Dromen van de Boxster 2.9 mag - met zijn ingetoomde 211 pk zit hij helemaal in de buurt van onze BMW Z4 sDrive 2.3i - maar met een basisprijs van 49.126 euro + 3.146 euro voor de PDK-bak is het nog lang doorsparen. Nog ietsje verder verwijderd ligt de Lotus Elise SC met 220 pret-pk's à 50.690 euro.

Exterieur

De BMW Z4 positioneert zich als 'premium roadster'. BMW definieert een roadster als een sportieve auto met een lange wielbasis, een ver naar achter geschoven en laag bij de grond gepositioneerde zitplaats, een breed spoor, een lange snoet en een korte kont. Tot voor kort hoorde daar ook nog de softtop bij, maar die werd geschrapt uit de definitie en vervangen door grote wielkasten.

De BMW Z4 sDrive 2.3i oogt aanzienlijk groter en stoerder dan zijn voorganger. Vooral de frontpartij maakt indruk door de brede en vlakke vormgeving. Typische kenmerken zijn het doorlopen van de motorkap over de flanken en wielkasten, de breed opengesperde nieren en de zwarte A-stijlen. De luchthapper in de voorspoiler is afgewerkt met een honingraatrooster terwijl de nieren opengewerkt zijn. In zijaanzicht domineert de geprononceerde schouderlijn, terwijl de 'kieuwen' ter hoogte van de portierscharnieren voor een sportief accent zorgen. Onze testwagen was uitgerust met Bridgestone Potenza 'runflat'-banden in maat 225/45 op 17" velgen. De keuze voor een wegklappende hardtop is hier zeer geslaagd en uit zich in een mooi vloeiend verloop van de daklijn. Het klapdak is tweedelig uitgevoerd en uit aluminium vervaardigd om het gewicht minimaal te houden. De bediening gebeurt elektrohydraulisch en 20 seconden volstaan voor het openen of sluiten. Door de schaalvormige constructie van de dakelementen kunnen ze plaatsbesparend en vlak worden weggeborgen, zodat geen ontsierende 'bult' ontstaat op de achterpartij. De glazen achterruit is zoals we dat verwachten elektrisch verwarmd. Achteraan zijn er de zeer mooi vormgegeven achterlichtblokken met moderne LED-lichttechniek, die volledig integreren in de koetswerkvorm. De lichtblokken laten de lijnen van de flanken en de achterpartij in elkaar vloeien en maken zo integraal deel uit van het plastische volumespel. Linksachter is er een dubbele verchroomde uitlaat. De ganse achtersteven benadrukt de breedte van deze sportieve auto.

Interieur

Het interieur van de BMW Z4 sDrive 2.3i beperkt zich tot een onderkomen voor strikt twee personen, zoals we dat van een roadster mogen verwachten. De levensruimte is zeker niet claustrofobisch en ging er aangenaam op vooruit t.o.v. de voorganger. Bestuurder en passagier worden verwelkomd met een paar uitstekende sportzetels met geïntegreerde hoofdsteunen, regelbaar in lengte, hoogte en hellingshoek van de leuning, al zit men daar snel aan de limiet. Omdat het interieur gewoon ophoudt, kunnen lengteregeling en hellingshoek van de rugleuning wel eens conflicterend uitvallen. Leder is een optie op de 2.3i - 1365 euro - maar standaard op de hogere motorisaties. BMW ontwikkelde een speciale lederafwerking voor zetels en stuur (Sun Reflective Technology), die overdreven opwarming voorkomt. Zetelverwarming zoals op onze testwagen kost nog 380 euro bovenop. Been- en hoofdruimte zijn hoe dan ook uitstekend en onzachte aanrakingen met het dak van de Z4 hebben we nooit moeten ondergaan. De bestuurder kan gemakkelijk een geschikte rijhouding vinden dankzij de hoogte- en diepteregeling van het stuur. Dat stuurwiel is prima afgewerkt en ligt goed in de hand. Het is voorzien van schakellepels - vast aan het stuur - wanneer men de automaat bijbesteld. Jammer genoeg liggen ze niet zo perfect voor het grijpen. Zelf vonden we de bediening het handigst als we de grote vlakken achter het stuur duwden i.p.v. de eigenlijke drukvlakken bovenaan. Verder zijn er toetsen voor de volumeregeling, zenderzoekloop of het wisselen van een track op CD, telefoonbediening en de recirculatiestand van de airco. Een hendel aan de linkerkant van het sportstuurwiel bedient de cruiscontrol. Airco is standaard, maar een elektronische gestuurde versie wordt 650 euro extra aangerekend, waarbij dan wel automatisch rekening wordt gehouden met de toestand van het dak. Het dashboard heeft geen specifieke instrumenten die zouden bijdragen tot de sportieve sfeer aan boord. Zo misten we oliedruk en olietemperatuur. Bovenop het dashboard zit een opvallend groot uitklappend 8,8" scherm met hoge resolutie voor de muziekinstallatie en het Professional navigatiesysteem (optie 2.650 euro). De navigatie werkt met een 80 GB harde schijf, waarvan 15 GB gereserveerd wordt voor muziekopslag. Voor het eerst brengt BMW het bekende iDrive bedienconcept in een roadster. De bediening gaat er enorm op vooruit dankzij de toetsen voor directe toegang tot veel gebruikte functies en menu's. Toch blijft het vaak nog moeilijk om eenvoudige commando's als 'stop routebegeleiding' op te roepen zonder lang te moeten zoeken in de structuur. De leesbaarheid van het scherm wist aangenaam te verrassen, ook bij sterke zoninstraling. Als optie kan het Professional navigatiesysteem nog aangevuld worden met permanente Internettoegang.

Hoewel er tegenover de voorganger heel wat verbeteringen werden aangebracht voor wat de bergruimte in het interieur betreft, blijft het allemaal erg onpraktisch. De kaartenbakken in de portieren - what's in a name, want een kaart past er gewoonweg niet in - kunnen hooguit enkele pakjes papieren zakdoekjes in bedwang houden en het handschoenkoffertje neemt zijn benaming ook wat al te letterlijk op. Achter de rugleuningen van de zetels is een +/- 10 cm breed vlak dat over de ganse interieurbreedte loopt en afgesloten wordt met een net, waar met wat goede wil kleine voorwerpen een onderkomen vinden tot zelfs een bescheiden regenjack een plekje vindt. Centraal tussen de rugleuningen zat bij onze testwagen een klepje waarachter de tweedelige verbanddoos verborgen zat en wat ook een skiluik bleek te zijn. BMW maakt al te optimistisch gewag van de mogelijkheid hier zelfs een golftas doorheen te proppen, maar die tovertruck moeten ze ons maar eens demonstreren bij een volgende gelegenheid! Tussen de vele opties vonden we een opbergpakket à 205 euro dat voorziet in twee bekerhouders en een plat bakje onder de centrale armsteun, bergnetten op de rugleuning van de zetels en een netje in de voetenruimte voor de passagier. De bekerhouders zijn wel veel te ondiep om enig houvast te bieden en bovendien moet het steunvlak van de armsteun dan open blijven staan, waardoor de elleboog van de bestuurder voortdurend over de scherpe rand van het bakje schuurt. Allemaal weinig 'premium' als je het ons vraagt! Vroeger zaten de bekerhouders ingenieus weggewerkt op de hoeken van het dashboard en dat werkte veel praktischer. De koffer valt dan weer behoorlijk mee voor een dergelijke wagen. Met het dak gesloten kan hij 310 l aan, dat is een royale 50 l meer dan zijn voorganger. Als roadster wil hij nog 180 l bagage meevoeren. Het windscherm staat nog altijd op de optielijst - 275 euro - en bleek een plastiek raam te zijn dat tussen de beugels achter de hoofdsteunen glijdt. Het ding voelde minderwaardig aan en veroorzaakte regelmatig storende bijgeluiden tijdens het rijden.

Veiligheid

De inzittenden worden beschermd door front- en hoofd/thoraxairbags die in de zijkant van de sportzetels verwerkt zitten. Verder zijn er automatische driepuntsgordels met gordelspanners en spankrachtbegrenzers. Het gordelverloop in functie tot de zetels kreeg speciale aandacht om de inzittenden optimaal te houvast te bieden bij een mogelijke aanrijding. De A-zuilen zijn extra versterkt om in combinatie met de rolbeugels achter de zetels maximaal bescherming te bieden bij een eventuele koprol. De standaard runflatbanden met indicatie van een lek op het dashboard dragen bij tot de veiligheid evenals de standaard bi-Xenon koplampen.

Standaard verschijnt de Z4 met DSC (Dynamic Stability Control) dat de ABS-werking controleert alsook de stabiliteitscontrole door in te grijpen op de remwerking en/of het motorvermogen. Tevens omvat de nieuwste DSC-generatie het droog wrijven van de remschijven, remassistentie en wegrijhulp. De DSC-toets laat toe om de niveaus waarop het systeem tussenkomt te verleggen tot helemaal uit te schakelen voor een dynamische rijstijl.

Rijgedrag

De 2.3i 6-cilinder in lijn motor weegt slechts 158,5 kg dankzij het toepassen van een aluminium/magnesiumlegering voor de krukasbehuizing, een cilinderkopafdekking uit kunststof en een lichtgewichtconstructie voor de nokkenassen. Het blok is uitgerust met VALVETRONIC voor de regeling van de kleppenopening en dubbele VANOS voor de traploze regeling van de inlaat- en uitlaatkleptiming. De 2.3i levert 204 pk bij 6200 tr/min en een max. koppel van 250 Nm bij 2950 tr/min. Officiële prestatiecijfers zijn 6,6 s voor de 0 - 100 sprint 7,3 s met de Sport-Automatic bak - en een topsnelheid van 242 km/u of 239 km/u met de automaat. Onze testwagen was uitgerust met de 6-traps Sport-Automatic schakelmechaniek en standaard Steptronic-functie voor manueel ingrijpen via de schakelpook of de peddels aan het stuurwiel. Vanuit de automaatstand kan men op elk ogenblik overschakelen naar handmatig schakelen door gewoon een peddel aan te tippen.

Op onze testwagen zat een wipschakelaar met daarboven 'sport' en eronder 'normaal'. Daarmee stuur je de rijdynamiekcontrole, wat betekent dat de responstijd van de motor, het schakelpatroon van de automaat, de stuurbekrachtiging, de werking van de DSC en eventueel ook nog de dempers een andere instelling krijgen. Daarmee gaat de wagen zich grondig anders gedragen. Met de 'sport +' keuze gaat de DSC helemaal uit en kan je de Z4 aardig laten driften. Wie alles 'normaal' laat zal zich verbazen over de braafheid van deze nochtans ambitieus ogende sportieveling. De motor reageert rustig zonder heel direct aan het gas te hangen en de Z4 laat zich moeiteloos door het dagelijkse verkeer loodsen. Jammer genoeg heeft deze rustige rijstijl nauwelijks een gunstig gevolg opzijn verbruik, terwijl BMW ons in het verleden al heel vaak heeft weten te verbazen met een laag verbruik voor hoge prestaties. Niet dus bij de Z4. Het gaat er heel wat prettiger aan toe wanneer de bestuurder met de knoppen gaat spelen, waarbij het er vooral op aan komt te weten waar de individuele grenzen liggen. De lange motorkap waar men overheen kijkt, werkt bij elke bocht als een geweer dat men op zijn doel richt. Het wordt telkens een oefening precies mikken zonder echt over een precisievizier te beschikken. De snoet lijkt net wat eerder de bocht om te gaan dan de passagierskooi en de kont, wat een heel bijzondere rijsensatie verschaft. Toch laat de nieuwste Z4 over het algemeen een bravere indruk dan zijn voorganger, al maakt hem dat ook wat bruikbaarder als dagelijkse auto.

Conclusie

De nieuwste Z4-generatie debuteerde begin 2009 op het salon van Detroit. Hoewel de Z4 nog als roadster in de prijslijst verschijnt, is dat niet langer helemaal correct: de softtop van zijn voorganger en typisch kenmerk van een roadster, moest plaats maken voor een wegklappende hardtop, zoals BMW ook al op zijn 3-Reeks Cabrio de stoffen muts verving door een stalen klapdak. Dat vereenvoudigt het BMW-gamma, want er is nu niet langer een roadster met stoffen cabriodak en een Coupé met vast stalen dak. De Z4 zet een rijke roadstertraditie voort bij BMW. Eind de jaren tachtig kwam BMW aanzetten met de Z1, een bijzonder opgemerkte roadster, al was het maar omwille van de in de zijflanken wegzakkende portieren. De Z1 knoopte weer aan met het roadsterverleden van blauw-wit: de memorabele 328 en 507. Na het succes van de Z1, bleven de klanten op hun honger zitten, want een opvolger met de roepnaam Z2 kwam er nooit... In 1995 werd de draad weer opgenomen met de in Amerika geproduceerde Z3. In 1998 werd de roadster aangevuld met een Z3 Coupé. De Z8 verscheen in het millenniumjaar als exclusieve 'super-roadster', met aluminium spaceframe en 400 pk krachtige 5 liter V8. De opvolger van de Z3, de Z4, verscheen op het salon van Parijs in het najaar van 2002. Het ging om een volledig nieuwe wagen, die van bij de start als roadster werd ontwikkeld.

De nieuwste Z4 staat in drievoud in de prijslijst: als Z4 sDrive 2.3i (204 pk), Z4 sDrive 30i (258 pk) en Z4 sDrive 35i (306 pk). Wij reden de basismotor, gekoppeld aan de vernieuwde 6-traps 'Sport-Automatic'-schakelmechaniek, goed voor een basisprijs van 36.400 euro + 2.380 euro voor de automaat. De directe concurrentie voor de BMW Z4 sDrive 2.3i komt uit Ingolstadt en Stuttgart. Het betreft de Audi TT Roadster 2.0 T FSI, die wel met softtop voorrijdt. Hij levert ronde 200 pk en kost 35.645 euro, te vermeerderen met 2.370 euro voor de S-tronic. Bij Mercedes-Benz is er de SLK, leverbaar als SLK 200 Kompressor met 1800 motor en 184 pk, maar daarmee iets te 'licht' voor onze testwagen uit München. Kostprijs 40.414 + 2259 euro voor een automatische schakelmechaniek. Daarboven staat de SLK 280 met 3.0 motor en 271 pk, maar die zou tegen de BMW Z4 3.0i moeten aantreden. Verder zoeken levert weinig bruikbaars op. De Mazda MX5 Roadster Coupé volgt hetzelfde constructieprincipe als BMW, maar topt bij 160 pk en 31.900 euro voor de automaat, waardoor hij als concurrent niet in aanmerking komt. Proberen we bij Alfa Romeo, waar de Brera Spider 2.2 met softtop voorrijdt, doch slechts 185 pk onder de kap heeft voor 36.450 euro basisprijs. Bij Nissan lokt de 350 Z Roadster, maar die haalt uit met een zwaar belaste 3.5 V6, goed voor 313 pk. Hij kost slechts 41.900 euro (geen automaat), maar is dus geen rechtstreeks rivaal voor onze BMW. Remember ook nog de Opel GT 2.0T, liefst 264 pk rijk en met 32.799 euro een koopje, maar vreselijk gehandicapt door een totaal ontbreken van enige bagageruimte. Porsche? Dromen van de Boxster 2.9 mag - met zijn ingetoomde 211 pk zit hij helemaal in de buurt van onze BMW Z4 sDrive 2.3i - maar met een basisprijs van 49.126 euro + 3.146 euro voor de PDK-bak is het nog lang doorsparen. Nog ietsje verder verwijderd ligt de Lotus Elise SC met 220 pret-pk's à 50.690 euro.

De actuele BMW Z4 sDrive 2.3i roadster ziet er veel beter uit, bidet meer levensruimte en is ook aanzienlijk beter afgewerkt. Tegelijk werd hij ook braver waardoor hij een breder publiek zal weten te bekoren en ook in het dagelijks verkeer niet al te veel frustraties zal opwekken. De automaat zit daar zeker ook voor iets tussen, al blijven we overtuigd dat een handgeschakelde bak beter past bij het karakter van een roadster. Het rijplezier waar het merk voor staat zit erin, maar moet meer nadrukkelijk opgezocht worden via de selectieschakelaars voor de DSC en rijdynamiekregeling.