BMW Z4 M Roadster

Inleiding

Het kleinste kind weet onderhand wel dat een gamma bij BMW slechts compleet is als de heren van M zich er nog eens mee beziggehouden hebben. Maar bij de Z4 heeft dat even geduurd, tot na de eerste facelift zelfs. En nu de Z4 er eindelijk is met een M, wordt hij wellicht binnen de kortste keren overschaduwd door de Coupé, omdat die koetswerkvorm nu eenmaal intrinsieke voordelen biedt als het om sportiviteit gaat. Toch lieten we ons de week met de M Roadster welgevallen. Een 3,2l zescilinder met 343pk in een kleine, open tweezitter. Dat kan niet anders dan lekker smaken… al is de prijs wel een zure appel om door te bijten; voor minder dan € 61.700 krijg je er geen mee naar huis. En dan heb je de onvermijdelijke opties natuurlijk nog… bij onze testwagen goed voor nog eens € 8.320. Het totaal is al gauw het dubbele van pakweg een Honda S2000, die ook dolprettig is. BMW gebruikt de Z3 M Roadster – voorgesteld in 1997 en in productie tot 2002 – als leidraad. Daar werden er iets meer dan 15.000 van aan de man gebracht.

Als u alleen valt voor de lijnen van de Z4, kan u de krachtbron ook wat bescheidener houden. De drieliter levert 265pk. Het gamma omvat na een eerdere herschikking ook twee 2,5-liters, met vermogens van 218 of 177pk en helemaal onderaan vinden we een 2.0i die 150 paarden op stal heeft.

Exterieur

De Z4 is één van de eerste waarop het aparte lijnenspel van de Amerikaan Bangle tot leven kwam. En dat heeft z’n fans en z’n tegenstanders. De Z4 was ook een showcase, waarbij maximaal gebruik gemaakt werd van de mogelijkheid om bolle en holle vlakken aan weerszijden van dezelfde koetswerkplooi te verkrijgen. Vooral op de flank, net achter de voorwielen, komt dat tot uiting. De recente facelift liet al die zaken ongemoeid - al was het maar omdat het moeilijk aan te passen viel - en beperkte zich tot de gebruikelijke formule van bumpers, kleurtjes, velgen en lichtunits.

De edele Z4 M wil met het lagere gepeupel uit het Z4-aanbod niet veel te maken hebben, maar wrijft ze dat niet graag onder de neus. De aanpassingen zijn daarom subtiel, maar door de kenner onmiddellijk te onderscheiden. Zo liggen de niertjes wat dieper en heeft de voorbumper een andere, wat meer agressieve vorm. Achteraan biedt het stootschild ruimte aan een kleine luchtdoorstroomopening en de vier obligate uitlaten. Simpelweg briljant vinden we de twee vouwlijnen die de motorkap aandikken. Vooral omdat je ze van achter het stuurtje duidelijk kan zien. M lijmt nog een logo op beide flanken en de kleine kont en klaar is kees. Het resultaat is 1,78m breed, 4,11m lang en 1,30m hoog. De nieuwe bumpers doen de Roadster dus 2cm groeien.

Interieur

Het interieur moet je bij de Z4 nog steeds zoeken onder een stoffen dakconstructie en zo hoort dat ook. Het gewicht en de omslachtige constructie en bediening passen niet bij een zuivere mobiel als de Z4. Het is ook opvallend dat onder de concurrenten (Porsche Boxster, Nissan 350Z, Chrysler Crossfire, Honda S2000, Mercedes SLK…) alleen Mercedes metaal aanbiedt. De kap van de Z4 mag er anders wel wezen. In geen tijd (12 tellen) vouwt ze open of dicht, geheel geautomatiseerd en uiteraard voorzien van een verwarmde glazen achterruit. De 220l kleine koffer levert bij het openen van het dak slechts 20 liter in, dus je kan nét open op weekend vertrekken. Je propt ook best alles wat je nodig hebt in de koffer. Het interieur biedt immers bitter weinig opbergruimte.

Het interieur van de M wordt op nauw aansluitende met leder beklede sportkuipjes getrakteerd. Daarnaast heeft de sportiefste variant recht op een specifiek instrumentarium. Vooral de toerenteller is een eye-catcher; oranje verlichting geeft immers aan hoe hard je de motor mag folteren en houdt daarbij rekening met bedrijfstemperatuur. Het versnellingspookje is ook verlicht, zij het eerder slordig. M monteert nog een stuurwiel met een wel héél dikke velg en laat de aankleding voor het overige ongemoeid.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting van de Z4 is op een performanter remsysteem na, gelijk aan die van de andere motorversies. De elektronica omvat dus een tractiecontrole, geavanceerd en vooral niet te paniekerig ABS-systeem en een uitschakelbare (hoera!!) stabiliteitscontrole. In het interieur zitten uiteraard driepuntsgordels met spanners en spankrachtbegrenzers en vier airbags. In de VS is de Z4 ook uitgerust met plofkussens voor de knieën, maar hier nog steeds niet. De passagierszetel kan zelfs voorzien worden van Isofix bevestigingspunten voor een kinderzitje, al moet je die natuurlijk wel uit de optielijst plukken.

Rijgedrag

Onder de motorkap vinden we een oude bekende; de 3,2l grote zes-in-lijn die in z’n laatste toepassing de BMW M3 aandreef, maar ook daarvoor al ruim ervaring opdeed. In deze nieuwe toepassing is de bejaarde goed voor een maximumvermogen van 343pk en een respectabel koppel van 365Nm. Een motor die gelinkt wordt aan een zesbak en via een –alweer- bij de M3 geleend sperdifferentieel de achterwielen aanstuurt. De prestaties zijn ronduit indrukwekkend; de sprint naar 100km/u neemt slechts 5 seconden in beslag. Elk paard heeft immers slechts 4,1kg voort te bewegen. Toch is de Z4 ook zeer beschaafd, want laag in de toeren wordt de diepe motorbrom aan veel souplesse gepaard. Hoger in de toeren neemt de brutaliteit toe, al kosten elektronisch aanpassingen (om de motor te laten voldoen aan de Euro IV-norm) het blok wel een begeerlijk arrogant kantje. Wellicht is het daarom dat we soms de indruk kregen dat er een stuk of 50 paarden de benen hadden genomen.

M gooide de elektrische stuurbekrachtiging die het stuurgevoel in de standaard Z4 naar de Filistijnen helpt, overboord en monteert weer gewoon een hydraulisch bekrachtigde unit, met een haast wonderbaarlijk effect voor de praatvaardigheid van de voorwielen. Even veel werkijver was bij de remmen op z’n plaats geweest. Die zijn weliswaar tot bijna epische prestaties in staat, maar moeten telkens lang recupereren. M gooide ook de hele ophanging eronderuit. Wat in de plaats kwam, houdt de koets bijzonder goed in het gareel. En toch is ook dat niet zonder keerzijde. Een pokdalig wegdek maakt de Z4 nerveus en af en toe kom je put of een hobbel tegen waarop de velg los door de voorvleugel lijkt te knallen. Weinig subtiel en het kan ook echt anders… Op een goed wegdek is de M dan weer zo precies als een chirurgisch instrument. Even scherp ook, dankzij de ideale gewichtsverdeling.

Conclusie

Hoewel BMW aanvankelijk beweerde dat een M-versie van de Z4 niet op de planning stond, werd die zopas aan het aanbod toegevoegd. We hebben er wel lang op moeten wachten. De Z3 M Roadster verdween al in 2002 uit de catalogus. BMW voerde eerst nog een discrete facelift van de open tweezitter door. De M krijgt een afwijkende voorbumper, een achterpartij waardoor vier uitlaten steken en een motorkap met twee extra groeven. Discreet, maar voldoende. In het interieur maken andere wijzerplaten, een sportstuur met een wel heel dikke velg, als een tweede huid aansluitende kuipzetels en een verlichte versnellingspook het verschil.

De uit de M3 afkomstige 3,2l zes-in-lijn geeft de Z4 met 343pk vleugels. Op papier ten minste, waar een sprinttijd van exact vijf tellen geëtaleerd wordt. De motor schiet aan de strenge emissienormen echter wat scherpe kantjes in waardoor hij soms, zonder afbreuk te doen aan de schitterende prestaties, wat minder brutaal overkomt dan we gewild hadden. Een ook al bij de M3 geleend differentieel zorgt anderzijds voor bergen grip en de hydraulische bekrachtiging geeft de Z4 eindelijk het stuurgevoel dat we ervan verwachten. Minpuntje is wel dat ophanging het niet zo begrepen heeft op de oneffenheden en sporen waar België inmiddels vol van ligt. En dan is er nog de prijs natuurlijk; voor € 61.700 is de Z4 M Roadster behoorlijk (met o.m. een dual zone airco) maar niet rijkelijk uitgerust. En de opties kittelen de prijs naar aloude BMW-gewoonte stevig de hoogte in.