BMW Z4 Coupé 3.0si

Inleiding

Laat ons frank wezen; BMW’s Z4 is aardig als statussymbool, maar in de basisversies eerder beroerd als roadster. Met wat kracht onder de rechtervoet, klimt het model op naar leuk, of zelfs zeer leuk, maar echt wild worden we er niet van. En toen kwam er de Coupé. Een model dat aanvankelijk niet eens op de planning stond. De vorige, de Z3 Coupé, verkocht immers alleen goed op het ogenblik dat de constructeur wereldkundig maakte dat het er omwille van een gebrek aan interesse de brui aan zou geven. Toen zijn talrijke wannabe-verzamelaars nog snel een bestelbon gaan inkleuren. Geen coupé van deze editie dus, al was dat buiten de werkijver van enkele ingenieurs gerekend. Die bedachten in hun vrije tijd immers een dak bij het Bangle-design, wat in de smaak viel bij de directie en het publiek ét voilà; opnieuw is er een Z4 Coupé.

De Coupé is er op dit ogenblik als 3.0si, 265pk met een handbak of automaat, en als 343pk sterke M. De eerste staat in de catalogus vanaf € 41.200, terwijl een vergelijkbare open versie minstens € 43.200 kost. De automaat klimt voor € 2.250 mee aan boord. De M is er vanaf 59.300. Bij het grasduinen in de optielijst zoals steeds je budget in de gaten houden. Op ons testexemplaar bijvoorbeeld nemen de opties € 10.650 voor hun rekening.

Exterieur

Over het complexe en barokke lijnenspel van ontwerper Chris Bangle lopen de meningen uiteen. Velen claimen zelfs dat dat een kenmerk is van goed design. Kritiek op de vorm van deze Coupé is daarentegen zeer zeldzaam. Het vloeiende lijnenspel met het bolle dak en een taps toelopende koffer die eindigt in een kleine geïntegreerde vleugel waardoor het geheel vaag kenmerken van een eendenstaart overneemt – zij het lang niet zo extreem als de Porsche 911 Ducktail van weleer – staat de Z4 immers als pikante lingerie op een topmodel.

Om het geheel van een kofferklep te voorzien, moesten enkele kunstgrepen toegepast worden. Daardoor werd de klep met geïntegreerde achterruit behoorlijk fors en zit eronder een heel groot rolgordijn – dat samen met de klep omhoog gaat – om de bagage aan het zicht te onttrekken. Het spreekt voor zich dat de Coupé wat ruimte kan terugveroveren op het klapdak en dat de grote laadopening de belaadbaarheid en het gemak bevorderd. De belangrijkste naden lopen gelijk met de gordellijn en vallen nauwelijks op. Naijver dus, maar wel goede.

Interieur

Aan de binnenkant is het speuren naar verschillen met de open Z4, behalve dan dat dit exemplaar een dakhemel heeft die dankzij vaste substantie en enige vorm van isolatie, wat meer van de buitenwereld wegfiltert. De boordplank, de wijzertjes, het zitmeubilair… bleef allemaal onaangeroerd. Voor de eerste spreken een origineel design, duidelijke afleesbaarheid en sportieve vormgeving, bij de zetels wachten we nog steeds op meer zijdelingse steun, hoewel de zetels voorts weinig reden tot klagen geven.

Achter de inzittenden zijn de als stijlelement uitgewerkte vaste rolbeugels verdwenen. Het dak biedt meer dan voldoende bescherming en echt mooi hebben we ze toch nooit gevonden. Aan meer bergruimte hebben de Duitsers ook niet gedacht. Je moet het nog steeds stellen met een vakje achteraan in de middentunnel waarin bovendien een DVD-lezer gemonteerd wordt en een veel te klein handschoenkastje. Voeg nog een opbergnet tegen de middentunnel toe aan je lijst en die is exhaustief. De koffer is nu wel wat langer, maar nog steeds niet zeer diep. Toch is er sprake van vooruitgang en kan je er 285l in schikken.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting van de Coupé is vanzelfsprekend gelijk aan die van de open versies. Maar een stijver koetswerk, dat je onvermijdelijk krijgt als je een dak monteert, is uiteraard een bonus als je ergens onzacht mee in aanraking zou komen. De twee voorzetels hebben driepuntsgordels met spanners die ook van krachtbegrenzers voorzien zijn en je zit tussen vier airbags. Optioneel (natuurlijk) is de passagierszetel uit te rusten met ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes.

De elektronica omvat tractiecontrole, een bijzonder goed gebalanceerd ABS-systeem en stabiliteitscontrole. Die laat zich overigens ook in een tussenstand zetten - dan verdraagt de BMW een wiegend kontje, maar ook niets meer. Gelukkig kan ze ook volledig uit.

Rijgedrag

Laat ons beginnen met de kritiek; de besturing van de Z4 is nog steeds niet zoals ze zijn moet. De velg is matig communicatief – wat wil je, met elektrische bekrachtiging – maar vooral; je hebt voor een auto in dit segment veel te veel omwentelingen van nok tot nok nodig. Als je dan wil gaan spelen – en geloof ons, die drang zal ontstaan -, dan moet je veel te vaak het stuur verpakken. Het laatste wat je wil doen als je dwars gaat…Alle andere gevolgen van de extreme makeover lijken positief. Om te beginnen is de ophanging een stuk snediger geworden, zonder dat ze echt aan comfort inboet. Alsof er zuur aan een klef sausje werd toegevoegd. Uiteraard is dat te wijten aan de extra stijfheid die het dak met zich meebrengt. Veel trillingen blijven de open versie bespaard, maar het is onvermijdelijk dat de koets meebeweegt.

Uit de uitlaat van onze drieliter ontsnapt een diepe brom die heerlijk in het kleine binnenruim resoneert. Hoog in de toeren wordt hij rauw, krast hij wat meer dan we willen, maar presteert hij machtig. De automaat doet het in de sprint tot 100km/u slechts 3 tienden langzamer dan de handbak en tikt af aan een (zeer) puike 6 seconden. Dat is vergelijkbaar met de open variant, maar die geeft toch die sensatie niet. Aan hogere snelheden, die in ons land als onwettig worden beschouwd, heeft de Coupé nog meer voordeel omwille van z’n aerodynamica. Het verbruik mag met een gemiddelde van 9l (een autonomie van goed 600km) redelijk genoemd worden, maar wie zich door deze auto laat kriebelen jaagt gauw dubbel zo veel door de kleppen.

Conclusie

Hoewel de Z4 Coupé, na de lauwe ontvangst van de Z3 mét dak, oorspronkelijk niet op de planning stond, is hij er nu wel. Bij BMW werd er stiekem één in elkaar geknutseld, die bij management en publiek zo goed in de smaak viel dat hij nu toch aan de catalogus wordt toegevoegd. Voorlopig alleen als 3.0si met 265pk en als 343pk sterke M. De Z3 bracht weinigen in vervoering, maar het lijnenspel van deze Coupé lijkt wel de zinnen te strelen. En de Coupé wisselt van eigenaar vanaf € 41.200; zo’n € 2.000 minder dan de open Z4.

Het klinkt als een cliché, maar het dak maakt van de Z4 een compleet andere auto. Hoewel op de prestaties nauwelijks een haar te klieven valt, voelt de Coupé veel snediger en brutaler aan. Prettiger ook, en nog geen beetje… Op een –nog steeds- te veel ontdubbelde besturing na valt er weinig op aan te merken. Dankzij de grote achterklep is bij bovendien ook nog (een beetje) praktischer dan z’n dakloze stamvader. In’t kort: Coupé doet de Z4 goed.