BMW X3 3.0sd

Inleiding

Het is u wellicht niet ontgaan dat BMW na de X5 ook met de X3 een succesnummer in huis heeft. De Duitsers hebben het ook slim aangepakt want ze hadden het segment zowat voor zich alleen. En hoewel er zich aan de onderkant van de prijsvork wel reeds concurrenten aandienden, heeft BMW het rijk nog wel even voor zich alleen. Het uitvinden van nieuwe segmenten begint overigens op een specialiteit van de constructeur te lijken. Om er zolang het merk de markt voor zich heeft het beste van te maken, heeft de constructeur z'n compacte SUV nu opgefrist. BMW zelf heeft het (uiteraard) liever over de ‘nieuwe' X3 maar laat ons in dat soort marketing-gedreven visies vooral niet te ver gaan. Op de duur luidt elke gewijzigde bout of moer een nieuwe generatie in.

Wat BMW wél deed, is even grondig met de stofvod door het motorgamma lopen. Dat is overigens zeer uitgebreid. De X3 E83 is er immers met drie benzinemotoren en even veel diesels. Tot de eerste soort horen de 150pk sterke 2.0i, de 218pk rijke 2.5si en de 272pk krachtige 3.0si. Bij de diesels zien we een 2.0d met 150pk en de 3.0d die voorheen de rol van topdiesel voor z'n rekening nam met 218pk. Daarbij valt op dat de geleverde vermogens gelijk zijn van die van de eerste twee benzineversies. De topdiesel, een nieuwigheid waarvoor we opteerden bij deze test, is eveneens een drieliter. Het blok topt 286pk en stuurt zelfs 580Nm naar de wielen. Zulks is uiteraard niet goedkoop. De basisprijs bedraagt € 53.550. Wie wat opties aanstipt, kan die uiteraard nog aandikken. Met nuttige zaken als Xenon koplampen (idd, niet inbegrepen in het forse basisprijskaartje), een comfort-line (met o.m. een navigatiesysteem) of onzinnige upgrades als een zeer teleurstellende geluidsinstallatie (€ 1.045) of volstrekt onbruikbare (behalve dan om je broek aan vuil te maken) aluminium treeplanken voor € 335. Aan de testwagen hangt finaal een prijskaartje van € 66.155. Er is evenwel reeds een X3 vanaf € 35.900.

Exterieur

De X3 kon bij z'n lancering rekenen op lof omwille van z'n rijgedrag, maar het koetswerk leek de pers niet bepaald in vervoering te brengen. Het lijnenspel was immers duidelijk minder evenwichtig en meer barok dan dat van de grote X5. Bovendien was enige krenterigheid het merk niet vreemd; een likje verf voor de bumpers kon er niet af, tenzij je werkelijk crimineel bedrag ophoestte voor een sportpakket. De klant leek van al dat zwart plastic niet wakker te liggen, of bestelde een ‘bijpassend' zwart koetswerk. Gelukkig heeft BMW ditmaal wel wat verf voor de bumpers voorzien.

De koets wordt bij de tijd gebracht met nieuwe lichtunits voor- en achteraan en uiteraard werden de bumperschilden gewijzigd. In de neus kregen de typische BMW-niertjes, die een tikkeltje groter werden, een aangepaste vorm. De afmetingen wijzigen uiteraard nauwelijks. De lengte bedraagt 4,57m, de breedte is 1,85m en de hoogte tikt af op een vrij bescheiden 1,67m. En u kan ervan op aan dat de verschillende panelen zorgvuldig bij elkaar zijn gelast.

Interieur

De aanpassingen aan het interieur zijn een aantal welgekomen upgrades voor wat de materiaalkeuze betreft. Niet dat er met de originele X3 echt wat mis was, maar de prijsklasse waarin het model uitkomt, bood toch nog ruimte voor enige verbetering. Tegelijk wordt ook de ergonomie naar een wat hoger plan gebracht. Het gaat uiteraard om onooglijk kleine details. Er was met de opstelling van de bedieningselementen sowieso niets mis. Ondanks enige sportieve aspiraties - zie rijeigenschappen - is het interieur van de test-X3 uitgerust met comfortzetels. Die zorgen in alle zachtheid voor een stevige houvast, al zijn de nog dieper uitgesneden sportzetels wellicht een aanrader voor bestuurders die in de bochten graag de grenzen van de adhesie opzoeken.

Hoewel je de X3 aan de buitenkant niet meteen als een kleintje kan bestempelen, biedt het model niet noodzakelijke ruimte voor een derde zetelrij. De X3 beweegt door een segment waar dergelijk gegeven nog uitzondering is, maar meer en meer SUVs van gelijkaardige afmetingen (zoals Chevrolet's Captiva) proberen met die uitrusting extra punten te scoren. De X3 kiest resoluut voor beenruimte voor de achterpassagiers en monteert een achterbank die een comfortabele zitpositie garandeert.

De koffer is gewoon toegankelijk via een naar boven openzwaaiende klep. De laaddrempel is niet van de laagste (dan moet je maar voor een break opteren) en de klep zwaait gewoon naar boven open. Eenvoudig en daarom ook zo goed, het laatste wat je wil is op de parking van de supermarkt met je handen vol een boven- én onderklep openprutsen. De X5 is daarin voor ons een bron van (een beetje) ergernis. De X3 biedt onder de afdekking een respectabel volume van 480l. Door de achterbank neer te klappen -verwacht vooral geen vlakke laadvloer- kan je het volume uiteraard ook nog uitbreiden. Het maximum bedraagt 1560l.

Veiligheid

Vanzelfsprekend is de veiligheidsuitrusting van de X3 toerijkend. Niet alleen zijn er zes airbags, en een gans codeboek elektronische hulpmiddelen (actieve remkrachtverdeler, noodremhulp, stabiliteitscontrole met en tolerantere functie voor vertrek op een gladde ondergrond en diens meer), er is ook BMW's xDrive. BMW verkoopt dat graag als een aandrijflijn die wat modder lust, maar dat is overdreven. Met het vermogen om de aandrijfkrachten volstrekt variabel over de voor- en achteras te verdelen is het basisprincipe wel correct, maar mist het systeem uithouding. Daarover meer bij rijeigenschappen. Wat de xDrive wel voortreffelijk doet is de tolerantie van de compacte SUV verhogen tegen veel onheil dat het asfalt kan voorschotelen. Zo kan je perfect vertrekken (of van richting veranderen) als er maar twee wielen grip hebben.

Aan de reeds zeer correcte basislivrei kan de optielijst nog wat bijbrengen. Op zijdelingse airbags achteraan na, zijn het vooral items die ook op het comfort werken. Denken we maar aan een zelfdimmende binnenspiegels, Xenon koplampen, bochtverlichting... Uiteraard doet dat het prijskaartje weinig goed.

Rijgedrag

De X3 3.0d is met een sprinttijd van 7,4 tellen een topsnelheid van 210km/u een zeer aangename rijmachine, maar het kleine ‘s'-je dat men in München in de typeaanduiding heeft gekeild, heeft stevige argumenten. 68 om precies te zijn, want zoveel extra paarden heeft BMW in het biturbo drieliter zes-in-lijn blok gevonden. Het koppel zwelt zelfs van 500 naar een asfaltverslindende 580Nm. De ingenieurs willen dat niet meer door een voetbediende koppeling sturen en leveren de sd (in tegenstelling tot z'n minder krachtige broer waar de keuze geboden wordt) dan ook enkel in combinatie met een automaat. Bij de laatste generatie, met zes verzetten een geavanceerde sturing, zijdezachte overgangen en alerte reacties, is dat geen straf, maar met de hand schakelen heeft ook zo z'n charme. De prestaties liegen er niet om; na 6,6 tellen klieft de X3 aan 100km/u door de lucht en hij houdt er pas bij 240km/u mee op. De tussenprints zijn zo gemeen dat het achteropkomende verkeer zich geheid de vraag stelt wat er nu juist gebeurd is.

Het om 18-duims geklemde 235-rubber heeft weinig moeite met het koppel, omwille van de intelligente aandrijflijn. Helaas haalt de xDrive in cruciale situaties ook wat typische achterwielaandrijfkenmerken weg, ten voordele van een (eerder saai) progressief onderstuur. Een dikke stuurvelg en een klein sportstuurtje zorgen dan wel voor een betrokken gevoel, spelen wil de X3 niet. Wat moet die krachtbron een pret zijn in een zuiver achterwielgeduwde ‘beemer' Nochtans kan je het weggedrag niet anders omschrijven als indrukwekkend. Voor een SUV. De filtering van de ophanging is uitstekend, maar de koetswerkreacties zijn stugger dan een lange comfortrit verteert. Er is (nog steeds) sprake van overkill.

Met de xDrive kan u zich wel eens uit een benarde situatie redden of een besneeuwde helling overwinnen. Aan meer dan dat waagt u zich beter niet. Reeds bij herhaling hebben we gemerkt dat in situaties waarin de tractie enkele minuten continue varieert, de variabele verdeling het voor bekeken houdt. Het is nu eenmaal geen terreinwagen. Ondanks al dat motorgeweld is de drieliter zeer vochtvriendelijk. Z'n (naar prestaties) mussendorst bedraagt 8,7l/100km. Tijdens de testritten vroeg het blok nooit meer dan 11 liter voor de geijkte afstand. Indrukwekkend.

Conclusie

BMW heeft de X3 wat verfijnd. Met een aangepaste binnenvormgeving, wat summiere koetswerkupdates (waaronder -eindelijk- standaard gelakte bumperschilden) en herwerkte motoren wil het merk uit Bayern de z'n kleine ‘premium SUV' wapenen voor de twee helft van z'n leven. Toch voert de concurrentie voornamelijk gevechten in de achterhoede. Het duurt nog even eer bijvoorbeeld Volvo met de XC60 (2009) .z'n deel van de koek komt opeisen. Hoewel het comfort aan boord vrij van kritiek is, zijn niet alle pijnpunten van de eerste uitvoering weggewerkt. De ophanging is nog steeds een stuk stugger dan ons lief is.

Op het weggedrag valt, afgezien van een gebrek aan speelruimte (onomkeerbaar progressief onderstuur), geen letter krom te schrijven. Zelfs aan het indrukwekkende vermogensarsenaal van de opgeklopte drieliter biturbodiesel (286pk en zo maar eventjes 580Nm trekkracht) heeft de aandrijflijn de handen niet vol. De xDrive maakt de X3 dan ook een asfaltridder, maar verwacht aub geen (nog niet de minste) terreinaspiraties. De besturing is snedig voor z'n verpletterende prestaties (sprinttijd van 6,6 tellen!) vraagt de zespitter zeer bescheiden compensaties. De X3 is met voorsprong de sportiefste, prettigste SUV die al door onze handen ging. En toch kunnen we niet anders dan denken een pret die motor moet zijn in een conventionele achterwielaangedreven BMW. Freude am fahren, weet je wel...