BMW M135i

Inleiding

BMW's nieuwe Einzer is inmiddels weeral bijna een jaar op de markt. En tegen de tijd dat deze M135i in september aan het aanbod wordt toegevoegd is die mijlpaal geschiedenis. Sinds die tijd wist BMW er overigens al 100.000 stuks van te slijten. Ze zijn daarmee leider in het segment, al dient gezegd dat de concurrentie het ze niet moeilijk heeft gemaakt. De A3 is er nu pas en ook de Mercedes A-Klasse staat nog in de coulissen op te warmen. Idem met de Volvo V40 waar we je net als bij de A3 al een eerste impressie van hebben gegeven.

De M135i komt bovenaan het M-gamma. Als een M-Performance-model (waarover meer bij exterieur) en dus niet als een opvolger voor de ronduit briljante 1 M Coupé. Daarover lost BMW overigens nog niets - het is dus niet uitgesloten (doch onwaarschijnlijk) dat dit de snelste 1 uit het aanbod blijft. Het prijskaartje dan: instappen doe je vanaf € 40.200. Met drie deuren. De vijfdeursversie is er vanaf € 41.000. Beiden zijn dan uitgerust met de handbediende ZF-zesbak. Een automaat met 8 verzetten kost € 2.360 extra.

Exterieur

De M135i hoort thuis in de M Performance-reeks van BMW. Dat is een nieuw label dat op de net-niet-M-producten wordt gekleefd. De M550d bijvoorbeeld, die nota bene een diesel aan boord heeft. En nu we het toch over dat label hebben - laat je niet misleiden door de 35 - het is gewoon een 3-liter, met een twin-scroll-turbo, dat wel.

Het pakketje dat M Gmbh op het bastaardmodel kleeft omvat specifieke bumperschilden, ontwikkeld om wat agressiever door de lucht te klieven, een uitlaatlijn met een rond pijpje dat aan elke kant door de donker gelakte nep-diffuser uit komt piepen en specifieke 18-duimers. Dat de M over grotere remmen beschikt (maar BMW vind dat schijnbaar niet belangrijk genoeg om details over te verstrekken) wordt wel in de verf gezet door de zadels van een spat blauwe verf te voorzien.

O ja, en dan zijn ook de spiegelkappen nog uitgevoerd in een middengrijze metaaltint. Wie goed kijkt, merkt die kleur overigens ook op in de sierlijst die de buitenste luchthappers in de voorbumper middendoor klieft. BMW trakteerde ons nog op een erg uitgebreide uitleg over de stijltaal van de 1, maar u kan er net zo goed als ons naar kijken natuurlijk.

Interieur

Géén rood-blauw stiksel in het met leder beklede sportstuur, M-versnellingspook of in Alcantara gehuld zitmeubilair hier. Wél een sierlijst op de dorpel en de M-driekleur in de specifieke stof (die wel erg degelijk aanvoelt) met blauwe accenten. Aluminium is de overheersende tint voor de stijldetails maar BMW vond het absoluut nodig om er ook nog wat blauw in te steken. Had wat ons betreft niet gemoeten.

Voor een gedetailleerd oordeel van de binneninrichting van de 1 verwijzen we graag naar een van onze talrijke testen van vorige motorversies. De M135i is identiek en dus is het oordeel dat ook. Alleen deze driedeursversie is voor ons nieuw - met merkbaar grotere portieren en een vanzelfsprekend meer gekunstelde toegang tot de achterbank. Dat laatste valt overigens erg goed mee - de opening die BMW wist te creëren tussen de rugleuning van de teruggeklapte voorzetel en de achteruitgeschoven B-stijl is best ruim. De achterbank is er nog steeds in een versie voor 2 of 3 inzittenden, maar omdat die eerste weinig of geen comfort toevoegt, adviseren we er voor de laatste optie te gaan.

De koffer is tegenwoordig ook wat ruimer met 360l inhoud. Maar ook dat weten we al van bij de generatiewissel.

Veiligheid

Vanzelfsprekend scoort de nieuwe 1 netjes 5 sterren op de EuroNCAP crashtests, met minder zouden we natuurlijk geen genoegen meer nemen. Wat betreft de standaard meegeleverde veiligheidssystemen zit het wel snor: De Beiers voorzien zes airbags en bandenspanningscontrole, naast een rits rijhulpsystemen zoals DSC, ABS met DBC, ASC, DTC (Dynamic Traction Control) en CBC (Cornering Brake Control). Allemaal erg keurig!

Rijgedrag

De drieliter zes-in-lijn met twinscroll-turbo wekt zo maar even 320pk en 450Nm trekkracht op. En dat terwijl de 335i bijvoorbeeld op 306pk en 400Nm blijft steken. En de aandrijflijn van deze net-niet-1-M omvat ook nog eens een fonkelnieuwe achttrapsautomaat met geïntegreerd start/stopsysteem. Dat er een begrenzer aan te pas komt om het ding bij 250km/u te beteugelen zie je zo. De sprinttijd van 4,9 seconden is ronduit indrukwekkend terwijl het opgegeven verbruik van 7,5l/100km en de CO2 van 175gr/km goed meevallen. Zelf schakelen (met een ZF-zesbak met kortere verhoudingen) kost je in de sprint 2 tienden extra, en elke 100km een halve liter kostbaar vocht (188gr/km/CO2).

Het onderstel is vanzelfsprekend ook onder handen genomen. Zo ligt het 1cm dichter bij het asfalt en zijn de veren, dempers, stabilisatorstangen en polyurethaan eindelooprubbers aangepast. En dat allemaal om een dynamischer rijbeleving mogelijk te maken. Genoeg om ons te doen watertanden, zeker met de regelrechte pretauto die de 1 M Coupé (wél een echte M, nvdr) was in het achterhoofd. En het dient gezegd dat de onderstelafstelling erg efficiënt is, terwijl je zowaar op een prettige soundtrack wordt getrakteerd als je de toeren naar het rood jaagt. De 1 M laat de snelheidswijzer in een rotvaart uitslaan naar snelheden die je in ons land je rijbewijs kosten, dus wie daar de kick uit haalt, mag zich in de handen wrijven. Wij zoeken bij voorkeur naar een auto die onze zinnen prikkelt, ook als het niet zo hard moet gaan. De 1 M Coupé deed dat met brio... maar deze 135i is niet zo'n speelvogel.

De ingenieurs vonden het zowaar nodig om op de voorwielen rubbers te leggen die 2cm smaller zijn dan die op de achtertrein waardoor de 1 in snel genomen bochten hopeloos op de neus gaat schuiven, als was het een ordinaire boodschappenauto. Voorspelbaarheid über alles, nochtans kunnen dankzij stabiliteitscontrole in deze tijden perfect van de twee walletjes eten. En het is niet de enige doorn in ons oog: dan is er ook nog de elektrische stuurbekrachtiging. Een manier om daarin stuurgevoel te krijgen, hebben de bollebozen nog steeds niet gevonden. En ook een goede centreerfunctie kan je nog op je buik schrijven, wat best irritant is. En tot overmaat van ramp monteert BMW dan ook nog standaard de variabele overbrengingsfunctie - terwijl we van mening zijn dat je die nét niet wil als je sportief door het verkeer wil. Dan wil je net dat de stuurhoek altijd gelijk is. Zo weet je tenminste wat je mag verwachten.

Neen, speels zullen we de net-niet-1-M dus niet noemen. Snel en efficiënt wel, en omdat de ingenieurs in hun jeugd wat te veel tijd hebben doorgebracht achter de playstation is het ook allemaal een tikkeltje artificieel. Nochtans kan je op basis van de objectieve criteria (die door de ontwikkelingsafdeling van BMW ook steevast worden gemeten en in mooie grafiekjes worden gegoten) niet stellen dat er iets mis is. Grip op niveau, flitsende acceleraties, een scherpe reactie op stuurbewegingen... de Duitsers scoren op al wat meetbaar is. En de zelf schakelende achtversnellingsbak is ronduit schitteren, vooral als je de neiging kan onderdrukken om met de schakellepels aan het stuurwiel te spelen en het ding gewoon laat doen.

Conclusie

BMW mag tevreden terugkijken op het eerst jaar van de 1-Reeks. De constructeur verkocht er meer dan 100.000 stuks van, met de vingers in de neus. Vooral omdat Volvo, Audi én Mercedes met hun eigen model in hetzelfde segment later (allemaal rond deze tijd) op de markt komen. BMW is intussen al bezig met het gamma af te romen. Met een pittige M135i bijvoorbeeld. Dat is overigens geen echte M, maar een ‘M Performance'. Niemand die eraan uit kan, maar dat betekent eigenlijk dat de auto wel snel is, maar niet goed genoeg is om als een echte M door het leven te gaan. Nog een geluk eigenlijk, want de elektrische stuurbekrachtiging en de maatregelen die de ingenieurs namen om het onderstel bij een hoog bochtentempo in onderstuur te dwingen zijn een onversneden M onwaardig. Indrukwekkend zijn de prestaties echter wel. Vanuit stilstand knalt het model zichzelf in 4,9 tellen naar 100km/u en ook daarboven weet hij pas van ophouden als de begrenzer zich er bij 250 mee moeit.

BMW ligt zelf veel meer wakker van de specifieke binnen- en buitenuitrusting. Er zijn nogal wat details die de M 135i onderscheiden van z'n broeders met minder paarden aan de teugels. Spiegelhuizen, remzadels, velgen en specifieke voor- en achterbumpers moeten verleiden aan de buitenzijde. Binnenin moet een gekleurd sierbiesje en een specifieke aankleding van het sportmeubilair de klant week maken. Die moet voor de driedeurs minimaal € 41.200 ophoesten. Twee extra portieren kosten € 800 extra en de achttrapsautomaat die elke 100km een halve liter brandstof uitspaart kost € 2.360. In september is het model in ons land.