BMW 640i Cabrio

Inleiding

BMW introduceert de 6-Reeks ditmaal eerst als Cabrio, maar de variant met dak volgt in z'n kielzog en kan ook nu reeds besteld worden. Er is een 640i met 320pk en een 650i met 407pk. Beiden op benzine, maar een dieselversie van de Coupé is reeds aangekondigd (eveneens een drieliter) en het zou ons verbazen, mocht de Cabrio niet op één of ander moment volgen.

We reden de 640i die voor exact € 90.000 in de catalogus staat. Die is immer voorzien van een automatische versnellingsbak, heeft een winscherm, navigatiesysteem en verwarmde voorzetels. En ook een optielijst die nog ruim de keuze laat om je persoonlijke smaak te laten gelden. Naar aloude BMW-gewoonte zitten daar ook enkele zaken in met een prijs waar je even bij fronst. Bijna € 250 voor contrasterende stiknaden bijvoorbeeld. Of € 90 als je wil dat de Bluetooth-installatie behalve gesprekken ook muziek van je GSM kan halen. Het voertuig op de foto's vertegenwoordigt finaal een waarde van € 111.905.

Exterieur

Waar je bij het bekijken van de nieuwe 6 niet omheen kan, zijn de afmetingen. De vorige generatie was al een uit de kluiten gewassen auto en deze nieuwe editie is nog eens 7,4cm langer, 3,9cm breder en rust nu op een wielbasis van 2,85m. Dat betekent dat de koets inmiddels is gegroeid tot een totale lengte van 4,89m en een breedte van 1,89m. De hoogte bedraagt 1,36m en dat is verhouding tot de andere afmetingen nog bescheiden. De 6-Reeks oogt daardoor nog groter dan hij eigenlijk al is. En het zijn afmetingen die het leven er in de stad, om maar wat te zeggen, niet makkelijker op maken. Tenminste, niet in Europa. Maar BMW bouwt de 6 al lang niet meer om de Europese consument te plezieren. Het gaat om grotere markten als de VS en Azië en dat is alleen maar logisch. Daar meet de consument z'n status nog aan het aantal vierkante meters die z'n koets in beslag neemt.

De vormgeving is herkenbaar als een BMW van de jongste generatie, en hoewel de algemene proporties van de vorige 6 natuurlijk wel herkenbaar zijn, is er toch sprake van een stijlbreuk. Eigenlijk is alleen de vorm van het stoffen dak - dat uitloopt in vinnen - en de verticale positie van de achterruit terug te vinden. Die laatste doet met het dak open overigens ook dienst als windvanger en is elektrisch te bedienen. De typische Bangle-lijnen (de bolle vormen en de kofferklep die als een laag bovenop de kont lag) zijn ook hier verdwenen. Als cabrio is deze 6 in elk geval wel geslaagd. Het dak laat zich 19 seconden openen, sluit weer in 24 tellen en dat tot een snelheid van 40km/u.

Interieur

BMW werkt hard aan een conforme merkbeleving, maar we zijn in elk geval verheugd dat de middenconsole van de 6-Reeks een buitenbeentje blijft. Dat uit zich in het dashboard dat een beetje naar de bestuurder is gericht en vooral in de overgang tussen de boordplank en de middentunnel. In de bekleding maakt BMW in het algemeen intelligent gebruik van contrasterende aankleding waardoor het geheel nog avontuurlijker overkomt dan het in wezen is. En zoals je bij een auto uit dit segment mag verwachten, is de materiaalkeuze feilloos. Dat wil overigens niet zeggen dat er we helemaal nergens bedenkingen bij hebben. Zo is het grote scherm dat bovenop de middenconsole prijkt, natuurlijk een leuk hebbeding, maar je ziet gewoon dat de interieurdesigners moeite hadden om het op een deftige manier in te werken. En daardoor is de intelligente dubbele bult bovenop het dashboard (die nu veel te groot had moeten zijn) verdwenen. Het ziet er (een beetje) uit alsof het tegen het dashboard is gekleefd, en nu het niet beschut is tegen lichtinval, kan de afleesbaarheid - vooral met het dak open - behoorlijk tegenvallen. En als je het ons vraagt, is de eerste versie van BMWs iDrive - het bedieningssysteem met centrale draaiknop - nog altijd de beste. Om het wat makkelijker te maken zijn er inmiddels extra knoppen voor de submenu's verschenen, maar daarvoor moet je steeds naar je middenconsole kijken. De eerste generatie kon je bedienen zonder je blik van de weg af te wenden, als iemand je tenminste eens had uitgelegd hoe het moest.

Het plaatsaanbod is riant. Met die buitenafmetingen was eender welke andere conclusie eigenaardig geweest. En toch valt op dat met name passagiers op de achterbank niet echt profiteren van de toename in lengte. Je hebt er geen reden tot klagen, dat niet, maar vooral ter hoogte van de knieën was er meer mogelijk geweest. In de koffer zit het ook al niet. Die lust 300l met de kap open en 350l wanneer die toe is. Aardig, maar niet indrukwekkend.

Veiligheid

De structuur van de 6-Reeks, die net als de Fünfer is afgeleid van het nieuwe, modulaire platform dat debuteerde in de 7-Reeks, is reeds bijzonder stijf. Voor de Cabrio werd ze natuurlijk nog extra verstevigd, met name ter hoogte van de voorruit en achter de achterbank. Het resultaat is zeer rigide, wat mag blijken uit de afwezigheid van trillingen in het voorruitframe - ook op slecht wegdek. Behalve gordels met spanners op alle vier de zitplaatsen en de gebruikelijke selectie airbags (uiteraard zonder de gordijnairbag) is de 6 Cabrio ook nog voorzien van actieve rolbeugels die bij een dreigende koprol achter de hoofden van de inzittenden achteraan tevoorschijn schieten.

De uitrusting is nog veel verder uitbreidbaar - onder meer met een head-up-display, Meedraaiende koplampen, een rijstrookassistent, nachtvisie, een snelheidsregelaar met radar enzovoorts... En omdat het een BMW is, staan die zaken haast allemaal in de optielijst.

Rijgedrag

Op de kofferklep van onze testwagen prijken de karakters 640i. In het verleden vertegenwoordigde dat de aanwezigheid van een V8 met 4,4l inhoud onder de motorkap. Maar in deze tijden van downsizing moet je het stellen met een drieliter zes-in-lijn met een geavanceerde twin-scroll turbo. Die levert wel 320pk en 450Nm trekkracht, maar moet het qua klank afleggen tegen de achtpitter. Eigenlijk is wat de 640i van decibels produceert in het geheel wat een teleurstelling. Dat het blok op de achtergrond blijft is bij een GT niet echt een probleem, maar wat je ervan hoort moet je wel het gevoel geven met iets speciaals onderweg te zijn. En dat doet het niet.

De vorige 6 had één groot gebrek - de remmen. Daarvan stond de bijtkracht niet in verhouding tot het acceleratievermogen. En dat laatste is ook ditmaal niet te onderschatten. De 640i sprint naar 100km/u in amper 5,7 tellen. Onder meer dankzij een bliksemsnel en foutloos schakelende achttrapsautomaat. Spijtig genoeg krijg je voor die cijfers bitter weinig sensatie in de plaats. Daarvoor is de hele beleving wat te gevoelloos en steriel. Deze nieuwe 6 is daarmee in elk geval een typisch product van deze tijd. Aan de remmen is wel gewerkt. Die voldoen nu ruimschoots. En het helpt natuurlijk dat je minder de neiging hebt om deze editie de sporen te geven.

BMW's benzinemotoren hebben al tijden de reputatie om zuiniger te zijn. En met 8 versnellingsbakverhoudingen, remenergierecuperatie, start/stop-systeem en zelfs een dynamische grille die zich sluit wanneer koellucht niet noodzakelijk is, mag je hier ook uitstekend cijfermateriaal verwachten. Het verbruiksgemiddelde bedraagt 7,9l/100km. Wat de nieuwe generatie turbomotoren wél vertoont, is een hogere gevoeligheid voor de rijstijl dan de atmosferische creaties van het merk. Wie de grote cabriolet de sporen geeft, eindigt dan ook snel met het dubbele.

Conclusie

BMW introduceert de 6-Reeks ditmaal eerst als cabrio, maar de variant met dak volgt in z'n kielzog en kan ook nu reeds besteld worden. Er is een 640i met 320pk en een 650i met 407pk. Beiden op benzine, maar een dieselversie van de Coupé is reeds aangekondigd. We reden de 640i die voor exact € 90.000 in de catalogus staat, met een degelijke maar niet riante standaarduitrusting. En zoals steeds is er bij BMW nog een hoop ruimte om het model aan je eigen (wan)smaak aan te passen. Dat heeft vanzelfsprekend gevolgen voor de prijs.

De 6-Reeks was al uit de kluiten gewassen en groeit bij deze generatiewissel nog eens. Hij is nu 4,89m lang en 1,89m breed. Afmetingen die je in de stad wel eens parten kunnen spelen. Het uiterlijk is minder karakteristiek dan bij de vorige generatie - zonder dat je het model ooit met een creatie van een ander merk zou kunnen verwarren. De uitstekend geïsoleerde stoffen kap behield zijn originele vorm en duikt in 19 seconden in de koffer. De omgekeerde beweging neemt 24 tellen in beslag.

De koffer lust 300 of 350l, afhankelijk van de toestand van het dak. Dat is gezien de afmetingen van de auto geen uitzonderlijke waarde. Het plaatsaanbod voor alle vier de inzittenden is dat wel, al is de vooruitgang ook hier niet zo groot als de cijfers in bovenstaande paragraaf doen vermoeden.

Onder de kap zit een drieliter-zes-in-lijn met dubbele turbo. Goed genoeg voor een sprinttijd van 5,7 tellen in combinatie met een foutloos schakelende achttrapsautomaat. En zuinig ook - gezien het vermogen en het leeggewicht van bijna 2 ton - 7,9l/100km. Briljante prestaties waar je spijtig genoeg heel weinig sensatie voor in de plaats krijgt.