BMW 316d Touring

Inleiding

Belgen, en bij uitbreiding de meeste West-Europeanen, zijn tuk op breaks. Het is dan ook de logica zelve dat wanneer het tijd is om een nieuwe middenklasser te bestellen, de BMW 3 Touring zelden ontbreekt in het lijstje der kanshebbers. De wagonvariant van generatie zes is en blijft immers de referentie in het D-segment, en ziet voorlopig bepaald geen sleet komen op zijn populariteit. 

Daarmee doelen we uiteraard vooral op zakelijke rijders, want BMW ligt nog steeds in de hoogste schuif van de wagenparkbeheerders. Maar ook particulieren lusten de Dreier wel. Want ook als die laatsten in BMW's digitale toonzaal aan het configureren slagen, vinden ze zowaar een 316i Touring in de tabel die er in slaagt je nog net geen € 30.000 afhandig te maken. Voorwaar een flinke hoop centen, maar dergelijke bedragen zijn tegenwoordig niet ongewoon in het segment van de middelgrote breaks.

De 316d Touring die we voor de gelegenheid op onze testknie leggen, verzoekt een financiële inspanning van € 31.250 en blijft daarmee zelfs nog behoorlijk dicht in de buurt van vierwielers die op iets minder naam en faam kunnen bouwen. Ter vergelijking: een Hyundai i40 Wagon, een prima wagen met smaak ontworpen en gezegend met vijf jaar garantie, start met de minst ambitieuze zelfontbrander onder de welgevormde kap aan € 26.799. Goedkoper, jawel, maar niet spectaculair. Tel daarbij de erg gunstige uitstoot van 119g CO2 per km en het naar goede gewoonte in de praktijk benaderbare normverbruik van 4,5l/100km waarmee de Beier uit kan pakken, en je zou haast beginnen denken dat premium niet noodzakelijk (te) duur hoeft te zijn. Of is er meer aan de hand?

Exterieur

Gewoonlijk hebben importeurs de grootste moeite om zichzelf in te tomen als ze hun testwagens samenstellen en daarbij van allerlei niet-zo-levensnoodzakelijk lekkers voorzien, wat er ons dan toe verplicht met bovengemiddelde aandacht na te gaan wat er van het gepresenteerde testonderwerp overeind blijft, als we alle optionele pracht en praal denkbeeldig hebben weggegomd. BMW kan er trouwens wat van op dat vlak, maar bij deze 316d Touring bleef de Belgische persdienst van de blauw-witte propeller opvallend bescheiden. Daar zijn natuurlijk goede redenen voor: dat je een 320d met wat optische aardigheidjes opleukt stoort niemand, maar deze 316d is met zijn toegeknepen tweeliter vooral een fiscaal interessant alternatief. Deze jongen is een prijzenklopper laten we maar zeggen, en dan hoeft veel uiterlijk vertoon niet zo nodig.

Zoals gesteld hield BMW de knip op de beurs en ontzegde het deze 316d één van de drie mogelijke Lines. In ruil voor elk € 1.935 voegen de Modern, Sport of Luxury Lines in- en uiterlijke verfraaiingen toe, maar je kan dus ook perfect zonder. Op de € 800 kostende lichtmetalen zestienduimers na voegde BMW niets toe aan het basisuiterlijk. Al willen we daarmee zeker niet gezegd hebben dat de 3 Touring er in zijn standaardlivrei banaal uit zou zien. De zacht aflopende daklijn en de lage snoet met doorlopende niertjes voeren een fris element aan het al best te pruimen bestaande BMW-thema toe en daarin verschilt de Touring natuurlijk niet van de eerder gelanceerde berline.

Zijn daklijn ligt wel bijna anderhalve centimeter hoger en ten opzichte van de vorige reeks ging de lengte er met 9,7cm op vooruit, waarvan 5cm aan een verlenging van de wielbasis kan worden toegeschreven. Dat levert alweer 1,5cm extra beenruimte op. De laadcapaciteit steeg met 35 eenheden tot maximaal 495 liter met de driedelige 40:20:20 achterbank verticaal opgesteld. Leg de zetels plat en er komt 1.500 liter vrij. Wat voldoende is, en in lijn met de directe concurrenten vooral, maar er zijn mindere goden die op dit vlak stukken beter scoren. De koffer heeft wel een lage laaddrempel en kan optioneel worden uitgerut met een aanpasbaar bevestigingssysteem met meerdere steekelementen.

Interieur

Net zoals zowat alle merken tegenwoordig recycleert BMW zijn interieurs doorheen het hele gamma. Wat op zich geen probleem hoeft te zijn, want als individuele bestuurder maak je natuurlijk niet constant de vergelijking met de broers en zussen van de vloot. Wij doen dat echter wel, en dan valt ons op dat de boel er zonder toegevoegde franjes niet bepaald vrolijk dan wel gezellig uitziet. Alweer is esthetiek doorgaans geen prioriteit als je het concept van een instapper letterlijk neemt, maar het leert ons anderzijds wel dat de concurrentie inzake ogenschijnlijke bouwkwaliteit, raffinement en ergonomie niet bepaald achterop holt.

Denk het optionele Comfort pakket (met onder meer een centrale armsteun vooraan, parkeersensoren achteraan, snelheidsregelaar en een regen- en lichtsensor) aan € 1.550 en het Connectivity pakket (navigatiesysteem en handenvrij bellen met usb aansluiting) aan € 1.400 weg en je begrijpt meteen dat de basisuitrusting zonder meer karig mag genoemd worden. Een (manuele) klimaatregeling en zowaar een elektrisch bediende kofferklep zijn wel standaard, maar daar houdt het zo een beetje bij op.

In de positieve zin wordt dit gebrek aan luxe gelukkig overschaduwd door de uitmuntende bestuurderspositie. Dit is en blijft voor de Duitsers een terechte prioriteit en dat voel je. Van de ruime voetsteun over het prima verstelbare en prettig in de hand liggende stuurwiel tot de uitgekiende verhoudingen in de afstanden tussen bestuurder, versnellingspook en pedalen: alles laat zich in een oogwenk optimaal instellen. Ook de andere inzittenden kunnen we geruststellen, want dankzij de extra beenruimte achteraan komt BMW tegemoet aan de grieven van klanten die in de vorige generatie het aldaar net ietsje te knus vonden.

Veiligheid

EuroNCAP deelde de sedanversie alvast 5 sterren toe, minder had wellicht half Europa in rep en roer gezet. Bij impact kunnen we rekenen op maar liefst acht plofkussens, zelfspannende gordels en actieve hoofdsteunen vooraan. Ook ABS, tractie- en stabilisatiecontrole zijn standaard, wat ook geldt voor de dynamische remcontrole en het remhulpje bij het vertrek.

Wie er vervolgens de optielijst bijhaalt kan desgewenst nog actieve voorspannende gordels (€ 355), een rijstrookverlatingsassistent (€ 530) of dodehoekwaarschuwing (€ 570) laten installeren. Eveneens in de ruimere zin tot de veiligheidsuitrusting behorend zijn zaken zoals het head-up display, de snelheidslimietenherkenner, adaptieve koplampen, een achteruitrijcamera of zelfs een camerasysteem dat de de omgeving van de auto in vogelperspectief kan tonen. Vanzelfsprekend moet je hier evengoed voor bijbetalen.

Rijgedrag

De tweeliter die BMW moedwillig om fiscale redenen in zijn kunnen beknotte, is in staat maximaal 116 paarden los te laten en ziet zijn koppel begrensd op 260Nm. Dat zijn cijfers waarmee je niemand vandaag nog jaloers kan maken. Met een sprinttijd van 0 naar 100km/u in 11,1 seconden bevestigt het papierwerk dat de dik 1,5 ton wegende Drie niet bepaald flitsend - toch voor een sportief georiënteerde gezinswagen - uit de startblokken lijkt te vertrekken.

Het paradoxale van die adervernauwing is dat je dan ook onbewust wat meer aan het gas dreigt te gaan hangen om de vaart er in te houden, waardoor je natuurlijk maar moeilijk in de buurt kan blijven van het beloofde verbruiksgemiddelde van 4,5l/100km. Wij tikten af op een kleine zes liter, en dat is ... meer dan wat we met een 320d ED in gelijkaardige omstandigheden realiseerden. Zo zie je maar.

Als je weet dat het onderstel van de 3 - in tegenstelling tot een hoop minder blauwbloedige concurrenten - vermogens tot ver boven de 300pk in het gareel moet kunnen houden, begrijp je meteen dat de krachtbron onder de kap van de 16d het chassis nooit in verlegenheid kan brengen. Tegenover de vorige generatie werd de 3 stukken comfortabeler, maar bleef het snedige stuurgevoel daarbij wel overeind en dat is in deze 316d niet anders. We blijven de directheid en neutraliteit van de voortrein en de (in deze motorisatie moeilijk uit te lokken) speelsheid van de achtertrein weliswaar appreciëren, maar in combinatie met het magere vermogen dat dit pakket kan bieden, verliezen die verkoopsargumenten helaas wel enig aandeel. Al neemt dat allemaal niet weg dat je ook deze slomere variant van het 3-thema gerust één van de prettigst rijdende bolides in het segment mag noemen.

Conclusie

Elke succesvolle sedan in het segment der middelgrote gezinswagens wordt geflankeerd door een minstens even vlot verkopende break. Van elke nieuwe generatie 3 brengt BMW dan ook steevast een variant uit met een uitgebouwde koffer, die met het achtervoegsel Touring duidelijk maakt waar hij voor staat. Dat heet dan een laadruimte die 495 liter slikt of zelfs 1.500 eenheden wanneer de achterbank plat mag gaan. En aangezien generatie zes wat extra interieurcentimeters veil heeft, is het niet alleen vooraan aangenaam toeven maar beschikken ook de achterpassagiers eindelijk over voldoende bewegingsruimte.

Deze instapversie pronkt niet met veel uiterlijk vertoon of extravagante toevoegingen; BMW was wel zo correct om het indrukwekkende, maar ook wel stevig geprijsde optieboek - op twee paketten na - toe te laten. Geen leder, automatische klimaatregeling, nee zelfs geen enkele van de drie mogelijke opsmuklijnen werden gemonteerd. Dusdoende bleef de prijs van onze testwagen behoorlijk in de buurt van de al bij al correcte € 31.250 die BMW er in zijn meest elementaire vorm voor vraagt. Dat de 3 Touring daarbij nog steeds erg stijlvol voor de dag komt, zoals uit de fotoreportage mag blijken, strekt de ontwerpers dan ook tot eer.

En er is meer goed nieuws, want speciaal voor wie fiscaal het onderste uit de kan wil/moet halen, brachten de Duitsers deze 316d Touring uit. Onze testwagen heeft in grote lijnen dezelfde tweeliter zelfontbrander onder de kap als de performantere versies, maar zag het aantal paarden in de stal teruggebracht tot 116 exemplaren. Met minder edele viervoeters voor de kar gespannen daalde ook de uitstoot, tot zelfs 119g CO2 per km, en ook het normverbruik mag met 4,5l/100km behoorlijk indrukwekkend genoemd worden.

Alhoewel de prestaties niet moeten onderdoen voor wat de meeste concurrenten met dezelfde fiscale ambities kunnen voorleggen, haalt de afgenomen slagkracht toch wat van de fonkeling uit de spitse, laag ingeplante kijkers. Het honderdspurtje in 11,1s mag op papier dan wel lang niet kwaad lijken, in de praktijk voelt de krachtsontplooiing allesbehalve overtuigend aan. Dat kunnen we dan weer niet zeggen van het magnifieke onderstel; wellicht zorgen de kwaliteiten van de directe voortrein en de immer amusante achterwielaandrijving er net voor dat de op zich niet verkeerde krachtbron extra in de verf zet dat een 3 eenvoudigweg wat sterker spul behoeft.