Audi S3 Berline

Inleiding

Toen de Audi S3 in 1999 voor het eerst op de markt kwam, als de sportiefste variant van de eerste generatie A3, liet die zich aanvuren door een 210pk sterke 1.8-liter turbo. Tegenwoordig liggen de kaarten wel even anders en wordt er zowaar 300pk over beide assen verdeeld. Om ervoor te zorgen dat een bepaald clubje hete hatchbacks geen cijfermatig voordeel krijgt, en omdat het gewoon kán natuurlijk.

Het gamma

De S3 is er vandaag de dag niet alleen als driedeurs, maar ook als vijfdeurs Sportback, als cabrio én als vierdeurs. Die laatste, en tevens ook de mooiste vinden we, houden we vandaag onder het vergrootglas. In een kleur die hem bovendien als gegoten past. Hoeveel je ervoor veil moet hebben? Minstens € 41.950 voor de handgeschakelde versie - zoals we hier testen - of € 44.050 voor die met een S-Tronic automaat die z'n duurdere prijs verantwoordt met meer rijgemak, een lager opgegeven verbruik en een sprintje naar 100km/u dat 4 tienden van een seconde sneller is afgewerkt.

Exterieur

Vier uitlaatpijpen, een diffuser, zilverkleurige achteruitkijkspiegels, een met 1,5cm verlaagd onderstel, uitgeklopte bumpers en wielkasten met 18-duimers in basistrim... lang hoef je niet te kijken om door te hebben dat de S3 geen gewone sedan betreft. Of het aantal einddempers er geen twee te veel zijn, heeft wel al wat discussies opgeleverd. Enerzijds kan je Audi's keuze verdedigen door te stellen dat er al minder pk-zwangere sportwagens met vier uitlaatpijpen hebben rondgereden, anderzijds blijft het toch 'maar' een tweeliter viercilinder die onder de motorkap van onze testwagen schuilt. En dat hoor je ook.

Als vierdeurs berline is de S3 overigens ruim 20cm langer dan z'n broer met drie portieren. En zoals je uit de inleiding kon opmaken, vinden we hem knapper en meer volwassen ogen ook. De kloof met een A4 (of S4) was immers nog nooit zo klein.

Interieur

Een S3 is in wezen natuurlijk gewoon een opgefokte A3, en Audi is niet het merk dat zich volop aan tirlantijntjes waagt. Aan de binnenzijde zal je dus niet al te veel verschillen opmerken met een normale uitvoering. Uiteraard beschik je wel over sportieve zetels (met een uitrekbare bovenbeensteun), een afgeplat stuurwiel en enkele badges die je aan de ware aard van de S3 doen herinneren, maar veel meer komt er niet bij kijken. En da's overigens geen verwijt, slechts een vaststelling. Zoals in alle Audi's, van de A1 tot de A8 en alles wat erbij komt, moet de klant zich vooral geborgen voelen en staat comfort met stip op de eerste plaats. Vandaar ook dat de sportieve beleving pas tot uiting moet komen op momenten dat het gaspedaal wordt gevloerd of wanneer er een stevige bochtensessie wordt aangesneden. Of dat is toch de bedoeling.

Zoals we gewoon zijn is de afwerking top en heeft Audi van geen enkel merk lessen te trekken inzake materiaalkeuze. Het is gewoon altijd en zonder uitzondering fijn vertoeven in een afgezant uit Ingolstadt. Achteraan is de beschikbare wel beperkt in deze 'kleine A4', maar dat is eigen aan het segment. En als vierdeurs is hij sowieso praktischer dan als driedeurs hatchback. In zijn koffer (met handige haakjes) past 425 liter, tegenover 365 eenheden voor de driedeurs.

Kleine minpuntjes dan maar? De bestuurderszetel mist toch wat zijdelingse steun voor deze niet al te brede redacteur, er is behoorlijk wat windruis op te merken ter hoogte van de ramen en spiegels en de initialisatie van de radio en navigatie laat iets langer op zich wachten dan we zouden willen.

Veiligheid

Zoals elke Audi A3 kan ook de S-versie worden uitgerust met zaken als een actieve cruise control, een actieve rijstrookassistent, verkeersbordherkenning, vertrekhulp op hellingen en ga zo maar door. Maar veel belangrijker is natuurlijk de basisuitrusting. Die bevat ABS, EDS, ASR met elektronische remkrachtregeling, noodremassistentie en ESP dat met de remschijven ook de werking van een limited-slip differentieel tussen de voorwielen nabootst. Bij een ongeval wordt een arsenaal aan airbags geactiveerd - zeven in totaal, waaronder een knie-airbag voor de bestuurder - en treden alle knipperlichten in werking. Verder zorgt een anti-whiplashsysteem in de hoofdsteunen voor een verkleind risico op schedeltrauma's en wordt de motor- en brandstoftoevoer uitgeschakeld bij impact. De ingenieurs voorzagen ook Isofix-punten achterin en vooraan in de hoogte verstelbare driepuntsgordels met pyrotechnische spanners.

Rijgedrag

Op papier oogt de meest recente Audi S3 erg veelbelovend. 300pk gepuurd uit een drukgevoede 2-liter benzinemotor, 380Nm koppel wat hem in staat stelt na 5,3 seconden 100km/u aan te tikken (4,9 voor de automaat), vierwielaandrijving, een aanvaardbaar verbruik van 7l/100km gemiddeld... Menig autofanaat is nu al aan het watertanden. Maar hoe die cijfers en gegevens zich naar de praktijk vertalen is nog een andere zaak. Het merk staat nu eenmaal niet zozeer bekend om echte pleziermachines.

Waar we toe willen komen, is het volgende. Ja, de Audi S3 is erg snel. Hij draait scherp en licht, verandert van richting met één enkele handbeweging, haspelt de nul-naar-honderd-sprint af in een tijdsspanne waar het oermodel enkel van kon dromen en topt net als een hele hoop nog krachtigere Duitsers aan een (elektronisch gelimiteerde) 250km/u, maar van beleving en betrokkenheid merken we bitter weinig. De 300-koppige paardenstal is ongetwijfeld aanwezig, maar we missen agressiviteit van de viercilinder, een motorgeluid dat je beenberg niet onberoerd laat en een nerveuze blik van onze bijrijder telkens als onze rechtervoet extra zwaar wordt. Niets van dat alles echter. De passagier van dienst is zich zelfs amper bewust dat we een sprintsessie hebben ingezet, diepe klanken blijven haast angstvallig op de achtergrond en de S3 rijdt zo statisch en beredeneerd dat zelfs een pas aan de rijschool afgestudeerde tiener er zonder veel risico op kleerscheuren mee door het Belgische landschap kan tuffen. Goed? Ja. Snel? Zeker! Maar spannend? Niet echt.

Conclusie

Sinds z'n introductie in 1999 is de Audi S3 niet meer van het toneel verdwenen. Van de derde en laatste lichting houden we de vierdeursversie onder de loep. Onze testwagen koppelt geen automaat, maar een handgeschakelde zesbak aan de tweeliter turbo, waardoor hij minder snel optrekt (5,3 in plaats van 4,9 seconden tot 100km/u) en minder zuinig is, maar je wel een paar duizend euro's minder afhandig maakt. De handgeschakelde S3 Berline is er immers vanaf € 41.950, terwijl dezelfde auto met de S-Tronic-transmissie minstens € 44.050 kost.

Wat de S3 zo speciaal maakt, behalve z'n sportievere look (inclusief verlaagde ophanging en niet minder dan 4 einddempers), is het feit dat hij maar liefst 300pk weet te puren uit z'n 2-liter TFSI-turbobenzinemotor. Akkoord, dat zijn 60 paarden minder dan de (duurdere) Mercedes CLA 45 AMG in de aanslag heeft, maar nog steeds meer dan andere hete C-segmenters met evenveel cilinderinhoud, zoals de Opel Astra OPC en de Renault Mégane RS. Het blok produceert tevens 380Nm koppel tussen 1.800 en 5.500tr/min, wat hem het bovenvermelde sprintcijfer oplevert.

En dan zijn er nog de gedragingen op de baan. Enerzijds kan je stellen dat de S3 zo goed is dat iedereen er zonder problemen snel mee kan rijden, anderzijds zal z'n neutraliteit niet door iedereen op prijs worden gesteld. Deze Audi is gewoon heel erg beschaafd in de omgang, ondanks de uitgebreide paardenstal, en vraagt weinig betrokkenheid van z'n bestuurder. Wie hoopt meegesleept te worden in een kolkende tornado van sensaties, is bij deze vierwieltrekker aan het verkeerde adres. Wil je het gros van de verkeersdeelnemers in alle comfort het nakijken kunnen geven wanneer het licht op groen springt, en als een pro bochten kunnen aansnijden zonder professionele race-ervaring, dan is de S3 wél iets voor u. En daar hoort natuurlijk ook een piekfijn (met dure opties uitgedost) interieur bij.