Audi A6 Avant 3.0 TDI Quattro

Inleiding

Sinds een magazijnier in Ingolstadt een paar nullen teveel zette op een order voorste lichtblokken, is het verre van kinderspel om de A6 te onderscheiden van de rest van het gamma. Of toch niet van de een bescheidener grondoppervlak innemende A4, laat staan de plechtige A8, waar hij cijfermatig netjes tussen past. Je moet al behoorlijk op de hoogte zijn van de subtiel verstopte paaseieren in de koetswerken om de Audi armada uit elkaar te houden. Of je moet een meetlint bij de hand hebben natuurlijk. Als grootste break van de hele lijn - of Avant, zoals Audi hun grootvervoerders traditioneel dopen - staat de A6 bijzonder massief te wezen op je oprit.

Drie generaties zijn er inmiddels van de A6 verschenen. De eerste debuteerde in 1997 en de tweede generatie stond sinds 2004 in de catalogus. En ook daarvoor was Audi al in het segment van de grote berlines actief, met de 100 bijvoorbeeld. De A6 kreeg het predicaat "nieuw" opgespeld vanaf 2011, maar werd niet groter zoals dat tegenwoordig bon ton is. Misschien omdat hij met een lengte van 4,93m niemand meer deed twijfelen aan zijn laadcapaciteiten. Dankzij een ijzersterke reputatie blijft de A6 Avant een onvermijdelijke concurrent op het keuzelijstje van menig zakelijk rijder. Het gevarieerd en bijgevolg aantrekkelijk gamma krachtbronnen speelt eveneens in het voordeel van de Duitser. Krijg je in ruil voor slechts (nou ja) € 38.870 een - weliswaar kale - Avant 2.0 TDI, waarbij 136 paardrijkamp-paardjes de voorwielen aan het draaien proberen te houden, dan staan mits een bijdrage van € 59.850 maar liefst 313 Vollblüter zenuwachtig aan de vier wielen te trekken, nauwelijks nog in staat te zich te beheersen in afwachting van jouw hielimpuls. De vraag is: wat geeft dat in de praktijk?

Exterieur

Audi is er wederom in geslaagd om de nochtans 1,8 ton wegende, knap 5 meter lange break behoorlijk elegant aan te kleden. We kunnen dan wel met z'n allen blijven sakkeren op de éénvormigheid van de modellijn, je kan moeilijk ontkennen dat Audi de zaakjes prima voor mekaar heeft. Niet alleen esthetisch overigens; ook bouwtechnisch gaat die vlieger op. Alle koetswerkpanelen sluiten netjes op elkaar aan, met naden die overal mooi even breed zijn. Degelijkheid straalt vanuit elke hoek van het koetswerk af. De massieve neus is karakteristiek agressief getekend, met spitse lichtblokken die vanonder de imposante motorkap z'n voorligger viseren alsof die iets van hem aan heeft. Oogt de 1,87m brede Avant nog een beetje zwaar in de voorhand, dan trekken de lijnen in de flanken de voornamelijk uit aluminium opgetrokken koets weer helemaal slank.

Als we de verkoop in België beschouwen, gaat de Avant met ietsje meer dan de helft van de orders lopen. Niet verwonderlijk: net zoals bij de vorige generatie, "pakt" de Avant een stuk beter op de gevoelige plaat dan de sedan. Het zit hem allemaal in de staart: de daklijn die wat verder doorloopt benadrukt de kolossaalheid van de koets. Zelfs met de sportief - of schuin, dat is in wezen hetzelfde - aflopende kofferlijn, blijft het volume van de koffer met 565 liter bijzonder ruim. Leg de achterbank neer en je krijgt tot 1.680 liter kwijt. Nog niet genoeg? Dan wordt het tijd om een bestelbusje te overwegen. Sportieve geesten vinken het S-Line pakket aan, dat voor € 5.760 eigenlijk niet zo heel veel toevoegt aan de buitenkant. Kloeke negentienduimers en een met 30mm verlaagd sportonderstel volstaan om de A6 Avant net dat tikkeltje meer présence te geven; al de rest van het budget gaat naar frivoliteiten in het interieur.

Interieur

Als er iemand weet hoe je een binnenauto-inrichting in mekaar moet boksen, is het Audi wel. Met z'n akelig perfecte afwerking, onbetwistbare zakelijkheid en net voldoende ijdelheid fungeren diens interieurs zo'n beetje als lichtbaken voor de mindere merken met ambitie. En als bron van jaloezie voor diens premium evenknieën, dat ook. Wie zich neervlijt in de A6 Avant - of het nu achter het stuur of op één van de vier andere royale zetels betreft - voelt zich meteen welkom en op zijn plaats. En bepaald niet claustrofobisch, willen we daar nog aan toevoegen.

Ruimte zat dus. Overal waar je kijkt, sieren knappe materialen de doordacht aangebrachte curves in de panelen. Alles voelt degelijk en hoogwaardig aan. De boordplank is opgebouwd in verschillende niveau's, zoals de wijnterrassen op een heuvelrug. Eerst de twee analoge klokken op de uithoeken, en dieper zit een digitaal scherm dat zich erg knap tussen de klokkenwinkel verschanst. Daarop wordt de informatie van de boordcomputer erg scherp en contrastrijk getoond, maar ook in de aanwijzingen van de navigatie of de selectiemenu's van het infotainmentsysteem is duidelijk veel werk gekropen. Het beeld wordt aangevuld door het inklapbare scherm in de middenconsole. Waarom het inklapbaar is, hebben we niet kunnen ontdekken. Je hebt het zo vaak nodig onderweg, dat Audi het evengoed vast had mogen inbouwen voor ons part.

Omdat we het S-Line pakket reeds hadden aangekruist, hebben de Duitsers kwistig het S-Line logo rondgestrooid op zowat alle zichtbare oppervlakken. Zoals op het leder dat erbij komt, een textuur die in wezen verplichte kost is in dit segment. Opwaarderen naar hoogwaardiger leder is uiteraard nog altijd mogelijk. Denk je dat in deze duurdere uitvoering, en met de meest potente zelfontbrander onder de kap alle andere courante snufjes er met de glimlach worden bijgegeven, dan ken je Audi nog niet. Afdokken geblazen dus, wil je essentiële attributen laten monteren zoals een snelheidsregelaar, een usb poort, iPod integratie (iPod niet bijgeleverd laat Audi middels dubbele uitroepingstekens nog weten), verwarmde voorzetels of navigatie. Vink het allemaal aan, pomp aldus het prijskaartje op tot een forse € 79.918 en kom dan tot de vaststelling dat een achteruitrijcamera of sleutelloze toegang nog ergens eenzaam en onbemind op de optielijst staan. Ja, er zijn nog zekerheden in het leven.

Veiligheid

Audi gaat prat op zijn legertje elektronische rijhulpsystemen. Voor liefhebbers van afkortingen leest de technische fiche als een bestseller: ze omvat bijvoorbeeld één van de meest geavanceerde ABS-modules die er zijn. Die omvat naast de gebruikelijke antispin- en antiblokkeermodule uiteraard ook stabiliteitscontrole, maar ook onder- en overstuurcontrole, noodremhulp, heuvelstarthulp om te verhinderen dat je achteruit bolt bij het vertrekken en een elektronisch differentieel dat je door middel van de remschijf van het voorwiel aan de binnenkant van de bocht houdt. Sturen, gas geven en remmen tot daar aan toe, maar nadenken vooraleer enthousiast de bocht in te sturen is in de A6 niet langer verplicht.

Daarnaast heb je anti-whiplash-hoofdsteunen vooraan, driepuntsgordels met spanners en spankrachtbegrenzers op alle zitplaatsen en op de buitenste zitplaatsen achteraan passen kinderzitjes met een Isofix bevestiging. Tegen een bescheiden meerprijs kan je de Isofix-voorziening ook bestellen op de zetel rechts vooraan en wie wil kan achteraan nog twee zijdelingse airbags laten monteren, bovenop het standaardpakket van zes plofkussens. Eveneens in de optielijst staat actieve verlichting die zich aanpast aan de wegsituatie en een systeem dat bij de kans op een ongeval (wanneer sensoren iets opmerken of de bestuurder een verdacht paniekmanoeuvre uitvoert) de gordels voorspannen.

Rijgedrag

De ideale wagen voor de snelweg, dat is het etiket dat op de A6 kleeft. Helemaal terecht, want zeker met de optionele adaptieve luchtvering (€ 2.392) strijkt de Audi bij hoogst illegale snelheden alle ondergronden vlak. De multilink opstelling voor- en achteraan houden in combinatie met die instelbare luchtvering de koets erg stabiel en tekenen voor een fel verbeterd comfort aan boord, alsof de nationale klaagzang over de staat van 's lands wegdek niet langer relevant is. Het elektrische stuur werkt nauwkeurig en is gezegend met een rustgevende rechtuit stand, maar blijft verstoken van enige emotie, alsof het maar een kwestie van tijd is tot wanneer Audi het ronde ding vervangt door een aanraakgevoelig oppervlak. Dat kan ook niet anders, gezien het legertje rijhulpsystemen en de quattro vierwielaandrijving die de A6 op de rails houden.

En toch hebben de Duitsers ook in het rijdynamisch domein vooruitgang geboekt. Vooral door de neus flink op dieet te zetten, wat toelaat die alsnog relatief kwiek de bocht in te laten sturen. Nodigt de A6 tegenwoordig uit tot enig stuurvertier dan? Het onderstel niet zozeer, maar de potente V6 onder de kap natuurlijk wel. Met een piekvermogen van 313pk en een stevig koppel van 650Nm staat de zes cilinders garant voor een op 250km/u begrensde topsnelheid en een spurtje naar de honderd op de kilometerteller in precies 5,3 seconden. Die krachtontplooiing voltrekt zich behoorlijk discreet in het gedistingeerde interieur, maar kies je er voor om de spierballen ook auditief te laten rollen, weet dan dat Audi ook daar ondertussen een knopje voor heeft ontwikkeld. Of beter: een instelling. Als je de wagen vraagt Dynamisch te zijn, zakt de koets niet alleen een beetje of zet de elektronica de hele boel wat scherper, maar gaat er ook een luidsprekertje in de uitlaatpijp diep aan het gorgelen om de boel al modulerend wat op te vrolijken. Amusant, maar evengoed nep.

Sta je de V6 toe nu en dan z'n talenten te laten demonstreren, dan nog blijft de economische schade beperkt. We sloten onze testweek af met een gemiddeld verbruik van 7,8l/100km, waarbij we probleemloos onder de zeven liter doken bij een aangehouden snelheid van 120km/u. Met dank aan het start/stop systeem en de correct en logisch schakelende automaat met acht verzetten blijft het normverbruik van 6,4l/100km dus nog enigszins in het vizier. Nog indrukwekkender is de opgegeven CO2 uitstoot, die met 169gr CO2/km best meevalt voor een 1,8 ton zware vierwielaangedreven loebas met dik 300pk. Wat meteen verklaart waarom deze potente V6 weldegelijk afname kent in Belgenland.

Conclusie

Het Duitse Audi weet het ondertussen zelf ook wel: terwijl elk nieuw model dat het merk op de wereld brengt, de grootst gemene deler lijkt te zijn van de bestaande vloot, valt het de klant alsmaar moeilijker om de verschillende modellen van elkaar te onderscheiden. Dat dit gebrek aan fantasie van de ontwerpers op de immer competitieve automarkt nog niet tot een finale afstraffing heeft geleid, is grotendeels te danken aan het feit dat het basisidee achter Audi's tekenstijl nog altijd behoorlijk snor zit. En zo komt het dat de imposante, net geen vijf meter lange A6 Avant esthetisch niet bepaald onderdoet als hij naast een BMW 5 Touring of Mercedes E break wordt geparkeerd.

Als Avant biedt de A6 nog altijd bijzonder veel plaats aan alle vijf inzittenden, en doet er ten opzichte van de sedan wat beschikbare kofferruimte betreft, nog een schepje bovenop. Zonder de achterzetels neer te laten slikt die 565 liter, met de zetels plat groeit het maximaal laadvolume tot 1.680 liter. Zoals het een Audi betaamt, straalt de binneninrichting klasse en kwaliteit uit, of je je nu stevig laat gaan in de optielijst of niet. Toch is het laatste aan te raden als je de A6 op het niveau wil brengen dat hij verdient. Spul zoals een snelheidsregelaar of bluetooth ondersteuning wordt een segmentje lager door verschillende constructeurs al gewoon standaard bijgeleverd, maar bij Audi is zowat alles optioneel.

Hang een van twee turbo's voorziene drie liter V6 onder de lange motorkap, en je weet dat de A6 nog beter wordt waarin hij al excelleerde: loeihard rechtdoor gaan. In 5,3 seconden staat de naald al op 100km/u; aan 250km/u is het de elektronica die het welletjes vindt, het blok wil gerust nog een eindje doorgaan. Paar adaptieve luchtvering aan de vier onafhankelijk opgehangen wielen, en je begrijpt dat de Avant de grillige bodembedekking die we autosnelweg plegen te noemen, spelenderwijs van alle rimpels ontdoet. Dankzij de lichter uitgevoerde neus weet de A6 zelfs enig plezier te scheppen in het betere bochtenwerk. Koppel dit alles aan quattro vierwielaandrijving, een indrukwekkend arsenaal rijhulpsystemen, een feilloos schakelende achttrapsautomaat en een testverbruik van amper 7,8l/100km ... en je hebt de perfecte reismachine. Nu nog flink doorsparen.