Audi A5 Cabriolet 1.8 TFSI

Inleiding

Het weer is er niet bepaald naar wanneer we dit rapport schrijven. Open rijden kan vast en zeker zalig zijn, we zijn de eersten om dat te beamen, maar dan moet alles wel een beetje meewerken. Geen regen dus, niet te veel wind ... en als het even kan een staalblauwe hemel met daar boven hangend een monter zonnetje dat er zin in heeft. Vandaag lijken al die voorwaarden echter unaniem onvervuld. Erger nog, terwijl de regendruppels zich al lijken voor te bereiden op hun nakende transformatie tot sneeuw en de bladeren niet alleen hun frisgroene kleurtje verliezen, maar het hen hoe langer hoe meer ontsnapt aan fut om zich vast te klampen aan al even moegewaaide takken, staat rijden zonder dak even hoog op ons prioriteitenlijstje als pootje baden in de Noordzee. Alleen namen we de wondermooie Audi A5 cabriolet nog net op tijd mee naar buiten, vooraleer moeder Natuur besloot dit jaar de herfst voor een keertje wél op tijd af te leveren. En zo volgt hieronder het relaas van een weekje open vertier.

De begin dit jaar vernieuwde A5-reeks kreeg niet alleen de stijlpolitie van het merk op bezoek, maar ontving eveneens een nieuw, veelbelovend benzineblok. Met de van nul af opnieuw ontwikkelde 1.8 TFSI ging Ingolstadt met de grove borstel door de klepsturing, het thermomanagement, het injectiesysteem, de turbo en de integratie van het uitlaatspruitstuk in de cilinderkop. Heel pienter zijn die verbeteringen vast en zeker, en status quo is niets meer dan een verkapte achteruitgang nietwaar. Doch voor de consument is wellicht vooral relevant dat de vierpitter onder de motorkap van de cabrio nu maximaal 170pk kan afleveren, daarvoor amper 6,2 liter per honderd kilometer claimt en bijgevolg de CO2 uitstoot tot 143g/km weet te beperken. Een aantrekkelijke vierzitscabrio met een lichtgroen bewustzijn: laten we eens kijken wat daar van aan is. En merk op dat we "betaalbaar" uit de opsomming hebben geweerd.

Exterieur

Audi introduceerde de A5 in 2007 als de sportieve, zeg maar lifestyle-variant van de wat meer burgerlijke A4. Tegenwoordig vormt de reeks met een Sportback-, coupé- en cabriovariant een heuse modellijn op zich, voor zover die conservatieve opdeling bij het merk vandaag nog kan worden gehanteerd natuurlijk. Optisch groeien alle Audi's steeds meer naar elkaar toe, met die typerende maar vooral ook schaamteloos herbruikte snuit, voorzien van haast identieke lichtblokken en dito grillewerk. Kenners spotten de verschillen natuurlijk wel tussen de stamgenoten, maar de leek moet het vaak zien te redden middels een ruwe schatting afgaand op de grootte. Een A8 en een A1, zeg maar, die hou je nog enigszins makkelijk uit elkaar. Met een lengte van 4,64m en een breedte van 1,85m is de A5 op zijn beurt bepaald geen kleine auto, alhoewel die grondoppervlakte zich niet automatisch heeft vertaald in royaal veel ruimte binnenin.

En dat brengt ons bij een woordje uitleg over het concept, want dat is toch wel nodig. Deze Audi is namelijk een vierzits-(of)-cabrio. Een vierzitter dus, óf een cabrio. Beide combineren? Mogelijk, net zoals je mits wat gul uitgedeelde licht toxische drank ook tien eerstejaarstudenten in een A1 kan jagen. Comfortabel? Niet dus. Omdat de voorste inzittenden hun stoelen tot tegen de aanslag moeten schuiven, wil je je gasten achteraan wat beenruimte gunnen, om maar iets te zeggen. En omdat rijden met het dak open de achterbank vol in de wind zet, en dat vinden ze daar enkel leuk voor, bwa, een seconde of twee. Zwicht je als chauffeur voor de boze blikken van de vliegenvangers achterin, reken dan op weinig sympathie wanneer je de stoffen kap toeklapt, want het ding onthoofdt in zijn kordate trip richting voorruit nog net niet je onfortuinlijke passagiers. Maar de kinderen vinden het super. Terwijl je hen snipverkouden naar de NKO-arts rijdt.

Ons punt is bij deze ongetwijfeld gemaakt: echt praktisch kan je de A5 cabrio niet noemen, maar die kwaliteit stond wellicht niet eens in het lastenboek. Je kan immers open rijden, en als het (echt) moet, ook drie passagiers meenemen. En dat is een troef die tweezitters niet hebben. Veel meer moet je er niet achter zoeken, net zoals je niet al te veel illusies moet koesteren over de koffer. 380 liter slikt het ding, en 320 liter als je ook het dak wil kunnen opvouwen aldaar. Dat lijkt op het eerste zicht misschien bijzonder redelijk voor een cabriolet, ware het niet dat de opening onpraktisch nauw uitvalt. Zachte bagage die geen vlekken maakt als je ze samenpropt lust deze Duitser dan ook het liefst.

Interieur

Als er één rubriek is waarin we zonder schroom een positief vooroordeel aangaande Audi's creaties durven bekennen, dan is het hier wel. Die situatie krijg je als vanzelf, wanneer je als autobouwer de lat dermate hoog hebt gelegd dat alle andere, in dezelfde klasse spelende merken vooralsnog alleen maar kunnen hopen dat ze het ooit beter zullen kunnen doen. En als je hetzelfde interieur quasi ongewijzigd in elk model kwakt natuurlijk, dat helpt ook. Niet dat we al uitgekeken zijn op Ingolstadt's interpretatie over waaruit een goed huwelijk tussen ergonomie en elegantie hoort te bestaan. Net als altijd is de materiaalkeuze uitgelezen, is de bouwkwaliteit exemplarisch en past het geheel rond je lichaam zoals alleen je favoriete pak dan kan. De voortreffelijke zetels zitten lekker laag en sportief, en kunnen zodanig worden afgeregeld dat je prima bij alle bedieningsinstrumenten kan. We kunnen er niet omheen: Audi heeft het simpelweg volledig onder de knie hoe ze de verschillende functieknoppen in het interieur moet groeperen en positioneren, opdat je als bestuurder haast onbewust en op de tast de hele auto aan kan sturen.

Een andere traditie die het merk met de vier ringen blijft koesteren - en dat is deze keer weliswaar minder naar onze zin - is het optiebeleid. Zo hoor je zaken als bluetooth- en usb-connectiveit, isofix bevestiging of een snelheidsregelaar bij te bestellen als je ze wil. Die wetenschap indachtig, kan je wellicht zelf wel deduceren dat je ook geen lederen interieur, navigatie of parkeersensoren in de lijst met standaarduitrusting moet gaan zoeken. Afvinken geblazen dus, als je de A5 aan wil kleden met de snufjes die je buren in dit soort auto verwachten aan te treffen. En zo duw je de basisprijs van € 39.760 zonder verpinken een eind boven de € 50.000. Dat begint al stevig door te wegen, toch als je bedenkt dat de vierzitter nog altijd "maar" de achttienhonderd TFSI onder de motorkap heeft liggen. Met de multitronic automaat, dat wel, maar toch. De keuze aan de klant laten heet dat, en ofschoon die politiek vooral misleidende basisprijzen oplevert, zijn er ook voordelen aan verbonden.

Zo kan je besparen op de verwarming voor de nek bijvoorbeeld (€ 550). Een apparaat geniaal op papier, doch geen spek voor ieders bek in de praktijk. Of wat te denken van de bandenspanningscontrole (€ 97), de automatische schakeling tussen hoofd- en dimlichten (€ 18, echt waar!), het nogtans uitmuntende Bang & Olufsen geluidssysteem met veertien luidsprekers (€ 1.137)? Je kan best zonder, toch? Zoals de verbeterde akoestische isolatie van de kap (€ 363). Onze A5 had de eer met deze optie uitgerust te zijn, en we moeten eerlijk toegeven dat het aan boord - met de kap gesloten uiteraard - bijzonder stil bleef. De rijwind werd nog steeds niet zo adequaat geweerd als in een volledig gesloten coupé, maar het verschil wordt tegenwoordig wel erg klein.

Veiligheid

Om even bij het optiebeleid te blijven: de Audi valt uit te rusten met zowat alle moderne hocus-pocus waarop botspatriotten zoals het EuroNCAP zo verlekkerd zijn. Als je dat wil natuurlijk. Maar ook zonder een adaptieve snelheidsregelaar, rijstrookassistent of dode hoekwaarschuwingssysteem is de A5 standaard goed bedeeld om de meeste omstandigheden het hoofd te bieden. Tenzij je een koprol maakt misschien, maar om het zover te laten komen moet je het al wel erg bont maken. ABS met remkrachthulp wordt altijd gemonteerd, net zoals de airbags voor de voorste zitplaatsen. Ook een ESP met elektronische dwarssper mag altijd meegeleverd worden van de directie. Xenon kijkers met LED-daglichten zoals op onze testwagen moeten € 1.265 kosten.

Rijgedrag

Audi biedt de A5 aan met een hele resem benzine- en dieselmotoren en die zijn allemaal drukgevoed. De 1.8 TFSI in het vooronder is nagelnieuw en levert maximaal 170pk af tussen 3.800 en 6.200t/min. Echt indrukwekkend is die waarde niet meer voor een geblazen sub-tweeliter, maar het koppel van 320Nm - dat zich manifesteert tussen 1.400 en 3.700t/min - maakt veel goed. De vierpitter stuwt de voorwielaangedreven Audi in 8,9 seconden naar de 100km/u, en gaat desgewenst door tot 213km/u. Opnieuw, voor een behoorlijk dure en sportief gelijnde cabriolet is die krachtsontplooiing op papier weinig wereldschokkend, wat niet wil zeggen dat die al bij al betrekkelijk matige prestaties uit de lucht komen vallen. De bijna 1,7 ton wegende vierzitter is namelijk niet van de lichtste, en de multitronic automaat steekt zijn voorkeur voor het betere cruisen ten nadele van schichtig verzetwerk niet onder stoelen of banken. In één adem dient wel vermeld te worden dat deze instapmotor amper 6,2 liter per honderd kilometer claimt en bijgevolg de CO2 uitstoot tot 143g/km weet te beperken. Cijfers die we in de praktijk in de verste verte niet wisten te benaderen uiteraard, reken dus maar op een dikke twee liter extra.

Het karakter van deze A5 cabrio ziet zich weerspiegeld in de schakkelpeddels (€ 182) achter het multifunctionele sportstuur. Net als bij alle Audi's zitten die er vooral op voor de schone schijn: ze geven enkel de illusie dat je iets te zeggen hebt over de rekeneenheid die de op het cvt-principe gebaseerde automaat aanstuurt ... en dat heb je dus niet, want die doet eigenlijk gewoon heel de tijd lekker zijn eigen zin. Dus laat je de bak maar beter zelf het juiste verzet kiezen, scheelt een hoop frustratie. Hij doet dat overigens goed, maar elke zweem van sportiviteit wordt wel in één beweging de kop ingedrukt. Ook de gevoelloze elektromechanische stuurbekrachtiging en de betuttelende stabiliteitscontrole maken van een stevig potje raggen al gauw een erg steriele bedoening.

En daar kan ook het Audi Drive Select (€236), dat op al die parameters inwerkt en toelaat te pendelen tussen een comfortabele of dynamische set-up weinig aan veranderen. Neem je vrede met het inherent gebrek aan verschaft rijplezier, hetgeen het wulpse koetswerk nogthans suggereert, dan kan je pas echt genieten van het efficiënte en betrekkelijk comfortabele onderstel en de meegaande, onderin verrassend krachtige benzinemotor. Ofschoon het stuur nooit echt een poging doet om met de bestuurder te communiceren, gidst het de voorwielen wel precies op de uitgezette koers en waakt de elektronica er ten allen tijde over dat de rit in peis en vree verloopt.

Conclusie

Audi heeft met de A5 een succesnummer gecomponeerd. Het is het sensuele distillaat op basis van de zakelijke A4, een brouwsel dat zo in de smaak valt dat er maar liefst drie varianten van af kunnen. Er is keuze uit een sportback, een coupé en een cabriolet, en allemaal zijn ze even elegant. Die laatste met z'n opvouwbaar stoffen dak, kan tot vier personen vervoeren en kreeg onlangs niet alleen een nieuwe snoet van de huisesthetici, maar ook een compleet nieuwe versie van het 1.8 TFSI benzineblok. Voor ons redenen genoeg om de Duitse schone nog even onder de laatste zomerzon ten dans te vragen.

Ofschoon de Audi plaats biedt voor vier, kan je de A5 ondanks z'n lengte van 4,65m evenwel geen gerieflijke wagen noemen. De beenruimte achteraan is verre van royaal en de windbescherming is er met de kap geopend zo goed als onbestaande. Zelfs bij het reizen van het dak tussen opgeplooid in de 380 liter grote koffer en gesloten tot aan de matverchroomde A-lijst, is het oppassen geblazen voor wie achteraan zit. Vooraan is het dan weer wel erg behaaglijk toeven, niet in het minst voor de bestuurder. De zetels zitten voortreffelijk, de rijhouding is vrij van kritiek en de ergonomie van de bedieningsinstrumenten is - net zoals de bouwkwaliteit - immer uitmuntend. Wil je de A5 evenwel voorzien van alle toeters en bellen die je in deze prijsklasse ook verwacht, dan is het dokken geblazen. Het woord basisuitrusting wordt in Ingolstadt nog steeds heel letterlijk genomen. Ook dat is Audi.

De A5 wordt aangeboden met een hele resem benzine- en dieselmotoren, en die zijn allemaal drukgevoed. De 1.8 TFSI in het vooronder is nagelnieuw en levert maximaal 170pk en een al bij 1.400t/min piekend koppel van 320Nm. De vierpitter stuwt de 1,7 ton zware voorwielaangedreven Audi in een weinig imposante 8,9 seconden naar de 100km/u, en gaat desgewenst door tot 213km/u. Correct zonder meer, en interessanter is wellicht dat deze instapper, gekoppeld aan een foutloze multitronic automaat amper 6,2 liter per honderd kilometer claimt en bijgevolg de CO2 uitstoot tot 143g/km weet te beperken. Fraai, maar in de praktijk komt daar evenwel een tweetal liter bij. Hoewel de prestaties niet bepaald ondermaats genoemd kunnen worden, voelt de A5 nooit echt sportief aan. Daarvoor moeit de electronica zich te veel, geven de peddels je amper controle over het schakelmoment en blijft het sportstuur monddood over wat zich onder het rubber afspeelt. Spannend rijdt de A5 dus niet, maar wel heel gedoseerd, precies en ten allen tijde behoudsgezind. Ook dat zijn troeven die kunnen tellen, zelfs al suggereren de knappe lijnen een veel heftiger verhaal. Gelukkig heeft Audi nog wat potentere eenheden in de rekken, voor wie klank en beeld meer op elkaar wil afstellen.