Audi A3 3.2 V6 quattro

Inleiding

Audi breidt het aanbod van de A3 en de wat sportiever klinkende, maar zeker ook praktischer A3 Sportback, gestaag uit met nieuwe versies. De ‘verstandige’ motorkeuzes, met niet meer dan gemiddelde cilinderinhoud en bij voorkeur oliehoudende brandstof, staan van bij aanvang in het programma. Nu acht Audi de tijd rijp voor wat uitzinniger versies. Een twee liter Turbomotor met 200pk is al een aardig eind in de richting, maar het koninginnestuk van het aanbod is sinds kort de 3.2l zescilinder.

Audi, dat niet meteen bekend staat om z’n druk-de-prijzen-politiek, vraagt voor de edele zescilinder minimaal € 33.670. Wie de standaard handgeschakelde versnellingsbak wil inruilen voor de DSG-automaat is € 35.710 kwijt. De quattro-aandrijflijn en een sportophanging zijn in de prijs inbegrepen, net als de meest evidente standaarduitrusting (elektrisch bediende ruiten, elektrisch verstelbare spiegels, centrale vergrendeling...). Voor alle andere extra’s moet je dieper in de buidel tasten. In het geval van onze testwagen véél dieper. Parkeerhulp, Xenonlampen, een sportline-koetswerkpakket, vijfsspaaks lichtmetalen velgen, automatische airco, lederen interieur, zwarte dakhemel, navigatiesysteem, cruise-control, ISOFIX-bevestigingspunten, aluminiumkleurige dakrails, Bose geluidsinstallatie, alarmsysteem en een hele resem optionele onbenulligheden (waaronder bekerhouders) drijven het prijskaartje op tot € 48.589,75. Slik.

Exterieur

Met de Sportback speelt Audi -ongeacht de uitvoering- de kaart van ingetogen, maar niet onmiskenbare sportiviteit. Een ruim ademend motorblok onder de kap is voor de constructeur met de vier ringen niet meteen reden om daar wat aan te wijzigen. Wie zich voor de 3.2 V6 laat strikken kan dat aan de buitenzijde slechts discreet etaleren. Natuurlijk is er een 3.2-badge, wordt de grille met een quattro-schildje getooid en knabbelt de sportophanging enkele millimeters van de vrije hoogte af, maar verder dan dat gaat Audi niet. Een optioneel S-line sportpakket, zoals op de testwagen, zorgt voor een meer gespierde look. Toch moet je ook dan goed kijken. Ergens vinden we dat spijtig.

Interieur

Aan de binnenzijde oogt de A3 Sportback even vertrouwd als elke andere Audi. De weergave en bediening van de instrumenten is ergonomisch zeer doordacht en de materiaalkeuze is zoals steeds uitstekend. Een interieurpakket dompelt de A3 Sportback 3.2 V6 quattro in een sportieve atmosfeer met donkere sierlijsten, een antracietkleurige dakhemel en met leder overtrokken sportmeubilair. Dat voorziet de bestuurder en passagier van een ruggesteun die ook tijdens langere verplaatsingen adequaat blijkt, en een gezonde portie zijdelingse steun in de vorm van geprofileerde steunkussens. De achterbank wijkt nauwelijks af van die van eender welke andere Sportback. Dat houdt in elk geval in dat je ter hoogte van de knieën 4cm extra beenruimte krijgt ten opzichte van de driedeurs. Wie bijbetaald voor de DSG-versnellingsbak, kan ook opteren voor schakelpeddels aan het stuurwiel. Die zijn een must voor wie regelmatig zelf schakelen wil (een aanrader), maar ze zijn tevens het onderwerp van onze enige ergernis van betekenis; de schakelpeddels draaien immers met het stuurwiel mee, terwijl ze beter op een vaste plaats blijven staan. Dan weet je in een bocht of de hendel bij je linkerhand dient om op- of terug te schakelen en zijn vergissingen uitgesloten.

De Sportback meet bij een gelijke wielbasis 6,8cm meer in de lengte dan de conventionele A3. Extra centimeters die omwille van een licht gewijzigde positionering van de achterbank marginaal meer binnenruimte opleveren, maar zich vooral in de kofferinhoud laten voelen. Die groeit met 20l en is daardoor 370l groot. Een in ongelijke delen neerklapbare achterbank is standaard en doet het volume oplopen tot maximaal 1.120l. Een vlakke laadvloer kan je daarmee echter nog steeds niet creëren.

Veiligheid

Het onderstel van de A3 en A3 Sportback is identiek en door voor 62% gebruik te maken van hoogwaardig staal, is de torsiestijfheid ook 20% beter ten opzichte van de vorige generatie die nu toch al even op pensioen gesteld is. Audi stelt zich eerder krenterig op als het op comfortuitrusting aankomt, maar op veiligheidsvoorzieningen wordt niet bespaard. Een ABS-systeem met noodremhulp, automatische ontsteking van de waarschuwingsknipperlichten, elektronische remkrachtverdeling, antispincontrole en een uitgebreid remstabiliteitscontrolesysteem horen tot de standaardvoorzieningen. Als die het onheil niet kunnen voorkomen, dan proberen driepuntsveiligheidsgordels op alle plaatsen (vooraan voorzien van pyrotechnische spanners en spankrachtbegrenzers)en frontale, zijdelingse en gordijnairbags de gevolgen te beperken. Volledigheidshalve moeten we de positieve invloed van vierwielaandrijving op actieve veiligheid, vooral te wijten aan een fors verbeterde tractie, ook nog even vermelden.

Rijgedrag

Het zwaartepunt –figuurlijk dan- van deze A3 ligt tussen de voorwielen. Het is een 3.189cc grote zescilinder, uitgevoerd met vierkleppentechniek, twee bovenliggende nokkenassen, een verstelling van de uitlaatnokkenas en een variabel inlaatspruitstuk. Bij 6.300t/min. levert dat een vermogen op van 250pk terwijl de koppelpiekwaarde van 320Nm wordt uitgesmeerd over 500 toeren, vanaf 2.500 omwentelingen. Quattro limiteert het gripverlies, ongeacht de omstandigheden, waardoor de sportieveling in regel als een speer vertrekt. 100 staat na 6,4 tellen op de snelheidsmeter. De geniale DSG-versnellingsbak die in dit geval schreeuwt om de sportieve, manuele, bedieningsmodus, pitst er zelfs nog een tiende af. De topsnelheid wordt gelimiteerd op 250km/u. De rauwe motorklank, de mechanische (terug-) schakelgeluiden van de DSG en de afstelling van het onderstel contrasteren met het eerder ‘zachte’ uiterlijk.

Met Runflat-banden is het onderstel op kleine oneffenheden haast nerveus terwijl veer en demper het rollen in de bochten minder verhinderen dan we hadden gewild. Het is echter pas op de afstelling van de quattro-integraalaandrijving dat we punten aftrekken. In rechte lijn valt daarop niets aan te merken, maar de Sportback neigt in snel genomen bochten te vroeg en te uitgesproken naar onderstuur. Voorspelbaar, maar pretdodend. De uithoudende remmen en de directe, communicatieve stuurinrichting krijgen ruim voldoende, al is het kwaad dan al geschied. Over de gemengde cyclus vraagt de 3.2 10 liter brandstof in ruil voor 100km. Dat is bescheiden, maar dan moet je ook zo omspringen met het gaspedaal.

Conclusie

Een jaar na de introductie van de Sportback pakt Audi uit met de peper uit het aanbod. Het zal niemand verbazen dat de 3.2l V6 quattro (250pk en 320Nm sterk) ook een pittig basisprijskaartje heeft (vanaf € 33.670) en dat je de optielijst kan plunderen tot je een auto hebt van € 50.000 en meer. Dat is Audi-politiek en daarover willen we niet kankeren. Dat de basisprijs niet een wat sportievere binnen- en buitenkledij omvat, pikt wel in de keel. Overigens scoort het interieur ook zonder dat ruim voldoende, want het is net zo vertrouwd, degelijk en ergonomisch verantwoord als dat van elke andere Audi.

Stuurinrichting en remmen zijn vrij van opmerkingen, wat wil zeggen dat ze op hetzelfde hoge niveau staan als de rest van de afwerking. De A3 Sportback 3.2 V6 quattro is geen watje, accelereert naar 100km/u in 6,4 tellen en haalt 250km/u. De DSG-automaat met dubbele koppeling is een aanrader. De afstelling van het onderstel stelt ons dan weer teleur. De sportieveling onderstuurt te uitgesproken en te snel. Onnodig, zeker als je beschikt over vierwielaandrijving en met de uitgebreide lijst veiligheidsuitrusting van dit model. Zes airbags en zowat elk elektronisch rijhulpje is standaard.