Audi A2 1.6 FSI

Inleiding

De compacte Audi A2 werd in 1999 op het Autosalon van Frankfurt aan de pers getoond. Een opgemerkte première omdat Audi zich voor het eerst in het compacte segment zou laten gelden, omwille van de gebruikte technologie want een aluminium onderstel en koetswerk is zelfs twee klassen hoger geen evidentie en tot slot omwille van het design.

Onder de kap van de A2 zit naar keuze een 1.4l benzine met 75pk, een 1.4l TDI met eveneens 75pk, een 1.2l TDI met 61pk die voldoende heeft aan gemiddeld 3l/100km en in juni 2001 aan het gamma werd toegevoegd én natuurlijk de nieuwe 1.6 FSI direct ingespoten benzinemotor met 110pk. De goedkoopste A4, met 1.4l benzinemotor kost 16.380 €. Voor de TDI met 75pk ben je 18.410 € kwijt terwijl de ultrazuinig maar minder krachtige A2 3L met de 1.2TDI ten minste 19.480 € kost. Voor die prijs is hij wel standaard uitgerust met een Tiptronic vijftrapsautomaat. De nieuweling op onze testbank kost minimaal 19.010 €. De standaarduitrusting, ABS en ESP, vier airbags, elektrisch regelbare buitenspiegels en centrale vergrendeling, werd bij de testwagen aangevuld met metaalkleur (484 €), een Kit “X-tend” met elektronische airco, afstandsbediening voor de deurvergrendeling, alarmsysteem en in de hoogte verstelbare bestuurders- en passagierszetel (620 €), een ander interieurstofje (217,80 €), verlichte make-up spiegels (84,70 €), elektrisch verwarmbare buitenspiegels (108,90 €), mistlichten vooraan (157,30 €), boordcomputer en autochecksysteem (278,30), vloertapijten (60,50 €), aluminium velgen (477,95 €), een stuur in leder (193,60 €) en 4 luidsprekers achteraan (48,40 €). Daardoor wordt het al niet bijzonder licht verteerbare basisprijskaartje aangedikt tot 21.741,45 €.

Exterieur

In de afwerking is de kleinste telg van het merk met de vier ringen in elk geval een typisch Audi-product; het is duidelijk dat dezelfde strenge normen als voor de andere wagens gehanteerd werden. De koetswerknaden zijn fijn, de aansluiting is gelijklopend en nergens is er sprake van slordigheid of detailfoutjes. Het ontwerp van de auto is origineel te noemen en ook vier jaar na de lancering is er nog geen sprake van datering. Het is een combinatie van enkele klassieke elementen met gedurfde details. Klassiek is bijvoorbeeld de positionering van de motorkap en het rechthoekige roostertje ertussen. Nep is dat overigens, want de motor heeft voldoende aan de luchtinstroming die door de lamellen onderaan de bumper komt, maar je kan het wel wegklappen en handig gebruiken om het motoroliepijl te controleren of het vloeistofniveau van de ruitensproeiers bij te vullen zonder dat je de kap moet verwijderen (die komt volledig los in plaats van te scharnieren). De bolle daklijn, het in lengterichting geribbeld dakpaneel, de deels in het dak meelopende achterruit en de sterk uitgewerkte en strak afgelijnde wielkasten zijn in het oog springende elementen .

Interieur

Audi breekt in deze A2 op meer dan één vlak met de conventies. De technologie is er één van, het interieur is met zekerheid een tweede vlak. Toegegeven, de afmetingen zijn die van een kleine wagenij het gevoel dat je binnenin krijgt is dat allerminst. Niet omwille van de beschikbare ruimte, die er overigens voor alle vier de inzittenden waarvoor de auto gehomologeerd is in elke richting voldoende is, maar omwille van de gebruikte materialen. Die horen echt bij een wagen uit de duurdere klasse. De afwerking is foutloos, de wijzerplaten stijlvol omrand met geborsteld aluminium, er is een aluminium lijntje aan de handgreep voor de passagier, aan de armsteunen in de deur, er zijn ook twee bekerhoudertjesij hier is niet op een -uiteraard in de verkoopprijs doorgerekende- frank gekeken. Maar het werkt, want de indruk die je bij die andere compacte Duitse wagen van een luxemerk (we hebben het over de Mercedes A-Klasse) krijgt, doorstaat geen vergelijking met de A2.

Met de optionele hoogteregeling van de voorzetels is het in de A2 eenvoudig om een uitstekende zithouding te vinden. De zeteltjes zitten goed, en houden de bestuurder in de bochten op hun plaats met een zijdelingse steun die zich eerder hoog situeert, maar zijn aan de smalle kant. Extra ruimte wordt zo natuurlijk gecreëerd al maken we ook de bedenking dat misschien niet iedereen met Audi’s keuze gediend is.

De vloer achteraan is uitgehold. Een goede zaak want daardoor kunnen de passagiers zonder problemen hun voeten kwijt. De constructeur zocht dus geen heil in het kantelen van het zitvlak van de achterbank, wat tot gevolg heeft dat het lichaam minder plaats inneemt omdat de knieën hoger komen, maar vermoeiend is bij lange ritten. Met uitzondering van enkele uitschieters verwachten we ook in de hoogte geen problemen achteraan ondanks de aflopende daklijn. De kofferruimte is gezien de koetswerkvorm best diep en ook tamelijk hoog. Daardoor kan je er 390l in kwijt en dat is verassend veel. De achterbank kan in twee gelijke delen plat gelegd worden. Je krijgt dan geen drempeltje op de koffervloer, al is het geheel ook niet echt vlak want de achterwant van de rugleuning wordt een licht hellend vlak. In elk geval kan je er dan 1085l in kwijt.

Veiligheid

Met frontale airbags en zijairbags vooraan, driepuntsgordels vooraan met spankrachtbegrenzer en pyrotechnische gordelspanners en driepuntsveiligheidsgordels met spankrachtbegrenzer voor de twee zitplaatsen achteraan is de passieve veiligheidsuitrusting alvast op niveau. Bij de actieve systemen moeten we constateren dat met ABS met remdrukregelaar, een antislipsysteem, antispinregeling (ASR) en het elektronisch stabiliteitsprogramma (ESP) in feite alles standaard aanwezig is.

Rijgedrag

De kleine A2 is in feite één brok toptechnologie en niet in het minst met de 1.6 FSI direct ingespoten benzinemotor. Het Audi Space Frame onderstel én het koetswerk zijn volledig in aluminium. Dat maakt de auto een pak lichter, maar ook complexer en dus duurder om te fabriceren. Dankzij de gewichtsbesparing zet de A2 3L met de 1.2l TDI-motor van 61pk amper 855kg op de weegschaal. Leuk want minder massa betekent minder vermogen voor dezelfde prestaties; minder vermogen betekent een kleinere motor en dat is weer dubbel genoeglijk want fiscaal voordelig én zuinig. Alleen vrezen we dat Audi met de 1.6 FSI een beetje dit doel voorbijschiet. Een grotere motor brengt immers onmiskenbaar meer gewicht met zich mee. De 1.6 FSI zet dan ook al 995kg op de weegschaal. Enkel de 1.4 TDI weegt met 1020kg nog meer. Dat wordt bij deze 1598cc viercilinder-in-lijn wel wat gecompenseerd door de directe brandstofinjectie. De Fuel Stratified Injection onderscheidt zich op technisch vlak van een traditionele benzinemotor doordat de benzine rechtstreeks, via een common-rail systeem, in de verbrandingskamers wordt gespoten. Bovendien werkt de motor met twee modi; als een conventionele motor als het potentieel wordt aangesproken, en op een arm mengsel bij zogeheten deellast. Bij lage snelheden, traag verkeer, weinig veeleisende stadsomlopenij wordt namelijk een arm mengsel in de brandstofkamer gespoten. Door een in principe niet spontaan verbrandbare hoeveelheid benzinedeeltjes te concentreren rond de bougie kan toch een verbranding gerealiseerd worden en dat spaart benzine. In casu zijn de resultaten niet zo spectaculair want een maximumvermogen van 110pk bij 5.800t/min en een koppel van 155Nm bij 4.500t/min hebben we nog bij andere recente -maar niet direct ingespoten- benzinemotoren met een gelijkaardige cilinderinhoud gezien.

De combinatie met de A2 is evenwel geslaagd. De motor laat zich het best omschrijven als soepel en gewillig, ook in de lage toeren, en zorgt voor een zeer lineaire klim doorheen het toerentalgebied. De A2 voelt daardoor wat trager aan dan hij in feite is want een spurtje naar 100km/u in 9,8sec en een top van 202km/u is lang niet gek. Gulzig is hij niet; we verbruikten 7,9l/100km tijdens de test voor een opgegeven gemiddelde van de constructeur van 6,0l. In vrijloop en aan constante snelheden is de krachtbron nauwelijks hoorbaar. Omwille van het gewicht heeft Audi helaas ook wat op de geluidsisolatie bespaard en dat merk je als je de kleine vierzitter de sporen geeft. Steentjes en water kan je in de wielkasten horen en de motor produceert een klank die je zelfs zou kunnen verwarren met een dieselbrom.

Om een goede wegligging te krijgen hebben de ingenieurs het zich niet zo gemakkelijk gemaakt als had gekund. De A2 is smal, hoog én hier is het lage gewicht een nadeel. Dat zou niet zo zijn als het constant bleef, maar vier inzittenden en wat bagage maken op het totaalgewicht van de wagen percentueel gezien een veel groter deel uit dan bij een wat zwaarder voertuig het geval zou zijn. Niet erg makkelijk om af te stellen dus. Met het resultaat zijn we wel tevreden; de ophanging is niet overdreven droog en ook al rekent de A2 iets te veel op de tussenkomst van het ESP-systeem voor het afwerken van snel genomen bochtjes, het onderstuur blijft binnen de perken. In beladen toestand ligt de gripgrens wat verder.

Conclusie

De A2 is een echte Audi. Dat merk je aan het buitenafwerking, het ontwerp en vooral aan de binnenzijde. De gebruikte materialen zijn daar van een opmerkelijke kwaliteit, geven je het gevoel van een auto in de hogere klassen, en ondanks de compacte buitenafmetingen is het plaatsaanbod voor de vier toegelaten inzittenden weelderig en ook de kofferruimte is naar verhouding ruim te noemen. Scoren doet de A2 ook op het vlak van veiligheid want alles wat we in een wagen uit dit segment kunnen verwachten is aanwezig. Het onderstel en koetswerk in aluminium zijn goed voor het besparen van gewicht, met o.a. gunstiger verbruikscijfers tot gevolg, maar het ligt mee aan de basis van het aanzienlijke prijskaartje. Een basisprijs van 16.380 € voor de 1.4 benzine is niet mals en dat blijkt uit de tegenvallende verkoopscijfers. De 1.6 FSI op de testbank bleek een aangename motor te zijn, maar binnen het A2 gamma zouden we er niet voor opteren. Omdat ze beter bij de filosofie van de wagen passen, zouden we kiezen voor de 1.4 of 1.2TDI ook al zijn ze minder beschaafd en presteren ze niet zo goed.