Audi A1 1.2 TFSI

Inleiding

Sinds de aankondiging dat Audi met een A1 zou komen, zijn heel wat consumenten geïnteresseerd aan het wachten. Geduld is een deugd. Ze kwam van pas, want Audi heeft zich niet laten opjagen. Maar nu is de A1 er. Met een compact wagentje dat aan premiumnormen voldoet, hoopt de Zuid Duitse constructeur te scoren. De basisprijs blijft net onder de 16.000 €.

Hoewel ze het bijna vergeten waren, heeft Audi weldegelijk een traditie in kleine wagentjes , gebouwd vanaf een compact VW-platform. In de jaren zeventig deden ze dat aanvankelijk met de Audi 50 die niets meer of minder was dan een gepimpte Polo. Twintig jaar later was het de beurt aan de eigenzinnige A2. Die laatste was de pionier van de micro-MPV en had een aluminium koetswerk om erg zuinig te zijn. De 3L-versie ervan met gerobotiseerde versnellingsbak was de meest spaarzame variant. De auto was geen succes. De komst van de A1, maakt evenwel uitgerekend die A2 een hype op de tweedehandsmarkt.

Deze A1 tapt uit een heel ander vaatje want Audi wil haar kleinste telg als premium en sportief in de markt zetten. Daarvoor gebruikt Ingolstadt rationele elementen: fraaie uitrustingsmogelijkheden naast een krachtig en modern motorenpalet. Dure accessoires als een actieve ophanging of doorgedreven gebruik van aluminium voor het koetswerk bijven deze keer achterwege.

Deze Audi moet het verschil maken door op te vallen. Tweekleurige koetswerken en talloze mogelijkheden om de A1 te personaliseren zijn legio. Kortom, ook Audi heeft zijn "Mini-killer" klaar ... en die zal pas na de zomervakantie in de toonzalen staan hoewel de productie in nu al Vorst op volle toeren draait.

Exterieur

De A1 wordt de kleinste binnen het Audi-gamma en rust op het platform van de VW Polo. Dat wordt ook voor de Seat Ibiza en Skoda Fabia gebruikt. Met een lichaamslengte van 3,95 meter blijft hij net onder de kaap van de 4 meter en is hij niet echt klein, want bijna 30 cm langer dan een Mini en quasi even lang als Citroën's DS3. Daarmee zijn de gedoodverfde concurrenten meteen vernoemd.

De A1 lijkt overigens flink op de conceptwagen die initieel op het Salon van Tokio, in 2007, werd getoond. De ronde dakbogen bleven overeind, al werden ze lichtjes aangepast. Het is overigens een element waarmee Audi het verschil wil maken want ze zijn bestelbaar in de meest uiteenlopende kleurvariaties. De aluminiumkleurige exemplaren springen het meest in het oog. Ze zijn overigens niet in alu maar wel in conventioneel staal opgetrokken, net als de rest van het koetswerk. Dat betekent niet dat we dit keer geen lichtgewicht Audi krijgen. De A1 zet ongeveer 1.040 kg op de weegschaal en dat is niet overdreven.

De snuit deelt duidelijk familietrekjes met de rest van het gamma. Het single frame radiatorrooster geeft de wagen maturiteit en doet hem zelfs groter ogen dan hij in werkelijkheid is. Wie op de aanzienlijke accessoirelijst ook de xenonkijkers aanvinkt, beschikt meteen over led-dagrijlichten die in een vloeiende lijn door de lichtunits lopen. De basis-A1 beschikt over lichtunits met twee vierhoekige lenzen. Naar achteren toe zien we brede heupen wat in combinatie met de dakbogen een coupélijn suggereert. Achteraan is er een geprononceerde kofferklep en ellipsvormige lichtunits.

Interieur

Als de deur achter je dichtvalt, kijk je op een degelijke Audi-cockpit. Het stuur met drie spaken en een sobere maar overzichtelijke tellerpartij verraden dat je in een Audi zit. Afhankelijk van het afwerkniveau (Attraction of Ambition) voorziet de constructeur een startknop en kan je de sleutel in je jaszak laten zitten. Op de boordplank springen ook de ruimbemeten ronde verluchtingsroosters in het oog. Ze hebben een gekleurde vatting wat voor een fleurig accent zorgt. Ook hier heeft de A1-klant zijn kleurinspiratie de vrije loop laten. Nog meer personaliseringsmogelijkheden vind je in de accessoirelijst waar je tal van fraaie infotainment-mogelijkheden krijgt. Audi voorziet zelfs de MMI zoals in de A8, al is de premium audio hier niet van Bang & Olufsen maar van wel van Bose, things could be worse...

Zowel bestuurder als passagier hebben voldoende ruimte. Enkel de centrale console is vrij breed uitgevallen waar de knie in de voetentunnel overgaat. Je stoot vaak met je beenscharnier tegen de zijkant van die middenconsole. Een fenomeen dat we ook in de TT ervoeren maar daar werd dit raakvlak aangenaam gepolsterd met een stootkussen en dat vinden we niet in de A1.
De afwerking van het instrumentenpaneel is naadloos. De gebruikte kunststof voor de boordplank oogt mat en voelt aangenaam mals aan. De zithouding is vrij laag, enkel de stuurkolom kan niet even laag waardoor het stuur steeds vrij schuin blijft, wat minder "sportief" aanvoelt. De vering is dat wel. Audi koos duidelijk voor een erg hard afgestelde ophanging en dat laat zich op een gehavend wegdek flink voelen. Tijdens onze testrit rond Berlijn kregen we vooral biljartvlak asfalt voorgeschoteld dus een nadere kennismaking op Afrikaans aanvoelende Belgische wegen moet uitsluitsel geven. Tot slot verdient Audi een pluim qua geluidsisolatie want voor een compact wagentje staat de werkingsstilte op eenzame hoogte. Het stop/start-systeem drukt ook de decibelproductie in stadsverkeer. Het doven en opstarten van de motor gebeurt bovendien erg discreet. Vooral de benzineversies weten hier te overtuigen.

Hoewel Audi een achterbank voorziet, is de zitruimte krap. Vooral de hoofdruimte is beperkt omwille van de schuin aflopende daklijn. Wanneer je met de rug tegen de leuning zit, raakt je hoofd niet eens de kopsteun omdat de dakrand in de weg zit. De kofferruimte blijft beperkt tot 270 liter maar kan worden verruimd door de rug van de achterbank neer te klappen.

Veiligheid

Audi laat duidelijk niets aan het toeval over want de A1 rust op een degelijke basis die haar sporen al verdiende in de VW Polo en zijn afgeleiden bij Seat en Skoda.

Elke A1 heeft standaard recht op een ESP (elektronisch stabiliteits programma) en beschikt over frontale en laterale én gordijn airbags. Het overzicht rondom de wagen is voldoende zodat complexe parkeercamera's achterwege kunnen blijven. Audi paste het onderstel aan om het wat dynamischer te maken. Een actief systeem waarbij de dempers instelbaar zijn, bleef omwille van prijsredenen achterwege. Het ESP-systeem is niet uitschakelbaar. Er zit wel een knop op waarmee je de tractiecontrole deactiveert een een stabiliteitsprogramma krijgt dat pas later ingrijpt.

Rijgedrag

De basisafstelling van het onderstel is dat van de Polo GTi want ook de A1 ligt 15 mm lager. Demping en rubbers van het subframe werden aangepast maar het geheel is, zoals eerder gezegd, aan de stugge kant. Ook de besturing komt uit de Polo. Het elektrohydraulische systeem reageert prima bij het insturen maar is vrij kunstmatig rond de neutraalpositie (rechtdoor rijden). Om het vermogen efficiënt op het asfalt te krijgen, beschikt elke A1 over een elektronisch gesimuleerd sperdifferentieel waarbij het doorslippende wiel aan één wielzijde wordt afgeremd ten voordele van het wiel met voldoende wegcontact. Het weggedrag is zeer neutraal. De kleine Audi profiteert hier ook van zijn beperkte lichaamsgewicht van 1.040 kg. Erg laag en toch is het koetswerk niet uit aluminium, wel uit stijf en vrij dun staal. Een relatief laag startgewicht heeft onvermijdelijk een positieve invloed op het verbruik.

Het motorpalet bestaat uitsluitend uit turbomotoren. De basismotor is meteen de jongste van het gamma. Deze 1.2 TFSI viercilinder is 86 pk sterk en levert 160 Nm aan trekkracht. In andere VW-producten levert die 105 pk maar het vermogen werd teruggeschroefd zodat er een redelijke trap zit tussen deze 1.2 (5,1 l/100 km en 118 g CO2/km) en de krachtiger 1.4 TFSI (122 pk). De basismotor voldoet ruimschoots en geeft nooit het gevoel onder gemotoriseerd te zijn omwille van de trekkracht die over een breed toerentalgebied beschikbaar is. Dieselklanten komen altijd bij de 1.6 TDI terecht. Die heeft een roetfilter en levert 90 of 105 pk. Omwille van de lage CO2-emissie komt die in aanmerking voor een ecopremie. Of zo'n diesel met DPF-filter ook de geschikte keuze is voor een stadswagen die meestal korte trajecten rijdt, is een ander paar mouwen.

De basis 1.2 is zonder meer de stilste en meest homogene keuze. Bovendien is die (de overheidssteun aan roetrijders even buiten beschouwing gelaten) ook duidelijk beterkoop dan de diesel. De basismotor betaal je minimum 15.950 €, de dieselversie met 90 pk kost 2.000 € extra. De 105 pk diesel is nog 1.000 € duurder. De topmotor (1.4 TFSI met 122 pk), te herkennen aan de dubbele uitlaat, kost 18.450 € en krijgt standaard een manuele zesbak. Voor 1.700 € extra kan je hem met de gerobotiseerde S-tronic-transmissie, voorzien van zeven versnellingen hebben.

Conclusie

A1 is geen opvolger voor de A2. Het is een veel sportiever en dynamischer product met Audi-aura qua afwerking en motorisatie. Het merk met de vier ringen stelt dat de A1 een premium product is en vraagt om die reden prijzen die navenant zijn. De A1 is ook premium en dan denk ik vooral aan wat je ziet. Het design binnenin, de afwerking is perfect.

Het motorpalet is van het beste wat vandaag op de markt is. Enkel het onderstel blijft wat achter omdat het slechts efficiënt wordt door het nodeloos hard te maken, wat minder leuk is in een wagentje dat het gros van zijn leven in de stad zal slijten. Een verlaagde torsieas en een basic elektrohydraulisch stuurhuis is op zijn plaats in een Seat Ibiza maar niet in een "premium Audi" en dat merk je.

Kortom, deze Audi is een trendy compact met een schitterende premium-afwerking en een dito accessoirelijst. Alleen mist hij qua hardware (onderstel en stuurinrichting) premium-componenten om zijn roeping als "Mini-killer" ook hard te maken...