Alfa Romeo Stelvio 2.2 Turbo Diesel 190pk Q4

Inleiding

Alfa Romeo’s SUV is drie jaar op de markt. En er zijn lichtpunten. De pers is in het algemeen lovend over de rijeigenschappen. In Italië verkoopt het model beter dan al z’n rechtstreekse concurrenten. De verkoopscijfers elders mogen van de Italianen dan weer wat beter. Niet dat de klant daarvan wakker hoeft te liggen. Die kan zich immers in een beetje exclusiviteit wentelen. Maar de fabriek zou het graag wat drukker hebben.

Naar kritiek geluisterd

De remedie is een vroege aanpasbeurt. Met wat goede wil kan je het een facelift noemen, maar er wordt eigenlijk niets aan de smoel gedaan. Een gezondheidskuur dan? Welja, waarom niet. Aan het interieur wordt immers wel op cruciale plaatsen één en ander aangepakt, al zit het gros van de aanpassingen zelfs nog dieper.

Alfa Stelvio: het nieuwe gamma

Het gamma van de Stelvio wordt in één adem ook herschikt. Alfa Romeo schudde eens aan z’n stamboom en er vielen enkele namen uit z’n verleden naar beneden. Een zakelijke Ti, een sportieve Veloce… het is er straks weer. Welke prijzen bij die versies horen, moeten we je nog even schuldig blijven. Pas begin volgend jaar worden deze nieuwe versies gecommercialiseerd in Italië. De andere landen volgen kort erna. We gaan er evenwel van uit dat de prijs logischerwijs enkele procenten de hoogte in gaat.

Motorenaanbod

Het aanbod is wel bekend. Eigenlijk zijn er, de Quadrifoglio Verde met z’n machtige 2,9l zescilinder turbomotor nagelaten, slechts twee motoren. Er is een tweeliter turbo-benzinemotor en er is een 2,2l turbodiesel. De eerste bestaat evenwel met 200 of 280pk en de diesel kan je krijgen met een 2,2l die naar keuze (en budget) 160, 190 of 210pk opwekt.

Exterieur

De Stelvio is, zoals je dat van een Alfa Romeo mag verwachten, een stilistische verademing in een segment dat wordt gedomineerd door rationeel getekende auto’s. Hij heeft flair. Met een lengte van 4,67m en een breedte van 1,90m kan je niet zeggen dat hij slank is, maar ondanks z’n volume is hij ook nog wulps.

Ze durven, die Italianen

Dat was hij allemaal natuurlijk ook al toen hij in 2016 werd voorgesteld op het Autosalon van Los Angeles. En er verandert niets aan. Of nee, wacht, er zijn nieuwe kleurtjes. Niet iets waar we in normale omstandigheden ons klavier voor verslijten, maar het gaat nu even niet om de gebruikelijke selectie grijzen en zwarten. Er is een nieuw groen, rood en de diepe, warme goudkleur die op onze testwagen prijkte.

Je zou er bijna van vergeten dat de Stelvio nog altijd geen LED-koplampen heeft. Xenonverlichting presteert weliswaar goed, maar LED is technologisch wat meer bij de tijd. Dat staat pas bij de mid-cycle-facelift op het programma. Dan wordt het uiterlijk wel onder handen genomen. Voor wanneer dat is? Wel, we mikken op midden 2021.

Interieur

Zwaait de deur open, heb je meteen in de gaten dat je in een Alfa Romeo terecht komt. Er hangt een specifiek sfeertje dat net zo onmiskenbaar is als dat er een vinger op te leggen valt. Alfa-adepten vinden dat belangrijker dan de fijnste assemblagenaden of de best aanvoelende knopjes. Maar het merk zelf wil graag meer klanten losweken bij ander merken. Het onderzocht daarom wat kritiekpunten waren die het vaakst terugkwamen en probeert die hier weg te werken.

Onderhuids: een nieuwe elektronische architectuur

De technologie schuift een bank vooruit. Zo zit bovenaan een herwerkte middenconsole nu een groter, 8” informatiedisplay met een flink herwerkte sturing voor het infotainment. Voor je zit ook een scherm dat in omvang toenam, maar het wordt nog altijd geflankeerd door twee diep in kokers liggende conventionele tellerplaten. Een digitaal instrumentarium is (voorlopig) te steriel voor deze Italiaan. Gaan we voort, dan merken we een stuur waarop de start/stop-knop en een draaiknop (afhankelijk van de versie) gemonteerd zijn waarop je rijmodi kan kiezen. Alfa hamert er ook op dat de draaiknoppen op de middentunnel nieuw zijn en nu een pak beter aanvoelen dan voorheen. Niet dat je er nu voor je plezier aan gaat draaien, maar verbetering moet je toejuichen. Dat er onder de selectiehendel van de automaat een Italiaans vlagje opduikt, stemt ons in elk geval al een stuk milder. Het schept verwachtingen voor straks, onderweg.

Meer opbergruimte in de Alfa Romeo Stelvio

Wat er ook bijkwam is cruciale bergruimte. Voor de versnellingshendel en bij de armsteun kan je nu ook je telefoon zonder kabel laten opladen en er zijn bekerhouders. Het vergde duidelijk wat paswerk, maar het belangrijkste is dat het erin zit. Leg al die details op een hoopje bij elkaar en je ziet niet alleen flink wat vooruitgang. Het resultaat is wat telt en dat is een SUV die handig is, bovenop het riante plaatsaanbod (en 525l koffervolume) en het degelijke comfort dat hij voorheen al bood.

Veiligheid

De automartelaars van EuroNCAP kregen de Stelvio in juli 2017 in handen. De Stelvio werd gegeseld en gepijnigd, maar het resultaat was een uitstekende vijf-sterren-score. Voor de bescherming van volwassenen viel er zelfs de eerder uitzonderlijke score van 97 procent op te tekenen. Eigenlijk mochten er van beulen van het instituut alleen wat meer elektronische snufjes op zitten. En dat is precies wat Alfa Romeo hier doet.

De actieve veiligheidssystemen, allemaal afkomstig van Bosch, worden opgewaardeerd. De camera herkent fietsers en voetgangers en gaat er desnoods voor in de remmen. En daar waar een rijstrookassistent en dodehoekwaarschuwing voorheen alleen een waarschuwingssignaal gaf, stuurt hij nu ook actief bij. De Stelvio zal z’n vijf-sterren-waardering dus nog wel even kunnen behouden.

Rijgedrag

Het rijgedrag van een auto is eigenlijk te herleiden tot een schier eindeloze lijst met cijfertjes. Een lastenboek dat elk minutieus detail van de rijervaring in kaart brengt en zo de jongste 10, 20 jaar helemaal bepaalt hoe de auto uiteindelijk rijdt. Daar hebben we de steriele, weinig karaktervolle rijervaring van het gros van de moderne auto’s aan te danken. Alfa Romeo moet er ook mee werken - dat kan niet anders. En toch presteert zo’n Alfa het nog altijd om anders aan te voelen. Alsof hij is afgesteld door iemand die graag met de auto rijdt en niet door een cijfergeobsedeerde ingenieur.

Verleider

In de Stelvio, in z’n stuur, z’n ophanging, zit leven. Het is een tikkeltje ouderwets, op een goede manier. Je begrijpt hoe het merk aan z’n verleidelijke imago komt. Objectief gezien, blijven er niettemin een aantal werkpunten. De automaat mag nog wat kwieker reageren, bijvoorbeeld. Extra geluidsisolatie maakt een snelwegrit voortaan aangenaam stil, maar als je het gaspedaal een trap verkoopt en de viercilinder toeren opzoekt, is z’n klank nog steeds erg nadrukkelijk aanwezig.

In de sprint naar 100km/u weet deze 190pk en 450Nm sterke centrale aardig te presteren. De vierwielaandrijver maakt met extra tractie zelfs z’n aanzienlijke gewichtsnadeel van 85kg goed. Hij gaat met een sprinttijd van 7,6 tellen net zo snel naar de sprintkaap als z’n achterwielaangedreven broer. Maar eens op snelheid, mocht hij net iets vlotter hernemen. Je tovert 1.745kg natuurlijk niet zomaar weg. Nochtans doet hij in de bochten een verwoede poging. En wij merken op dat ook een pokdalig wegdek hem niet uit het lood slaat. In een land als het onze een niet te onderschatten voordeel. Aan dat onderstel werd niets gewijzigd. Wat goed is, daar hoef je niet mee rommelen.

Conclusie

Het is een cliché dat Alfa Romeo’s speciaal zijn. Maar dat betekent niet dat het niet waar is. In de meeste van dat soort uitspraken zit een grond van waarheid. Hier ook. Als we één ding onthouden van de Alfa Stelvio, dan is het hoe hij het in deze sterk gedigitaliseerde wereld waarin iedereen iedereen na-aapt en bestudeert, toch presteert apart aan te voelen. Ja, zelfs een SUV van Alfa heeft karakter. Z’n weggedrag is wat ons betreft z’n voornaamste plus.

Italiaanse stijl

Het is niet het enige waarover we positief kunnen zijn. Maar we zullen die positieve noten houden om mee af te sluiten. We moeten eerst nog wat andere cliché’s bevestigen. Dat de Duitse concurrenten nog altijd betere materialen, afwerking en degelijker aanvoelende bedieningselementen hebben, bijvoorbeeld. En dat de technologie daar een hoger woord voert. Maar er is wel verbetering. Ach ja, een Alfa Romeo koop je nu eenmaal niet voor de menuschermen, toch?

Voor z’n stijl? Ja, daar zijn de Italianen altijd al sterk in geweest. Maar het kan ook wat rationeler. Een comfortabel en ruim interieur en een diesel die geen drankorgel is, bijvoorbeeld.