Alfa Romeo GT 1.9 JTD

Inleiding

Het was vorig jaar op het Autosalon van Genève dat Alfa Romeo de GT voorstelde. De grote coupé, gebaseerd op de 156, moet opnieuw wat animo in het gamma brengen en het sportieve merkimago ondersteunen. Het motorenpallet bestaat uit twee benzineversies en één diesel maar dat is, gezien de dynamische inborst van het model eerlijk van opzet. Er is een 163pk sterke 2.0 JTS, een werkelijk goddelijk klinkende 3,2l V6 met 240pk, die ook dienst doet in de GTA-uitvoeringen van de 147 en 156, en de dieselliefhebber krijgt een 150pk sterke 1.9 JTD op het dienblad aangereikt. De beschikbare uitrustingsniveau’s zijn Progression (op 2.0 JTS en 1.9 JTD) en Distinctive (alle motoren). Het prijsverschil tussen beide uitvoeringen bedraagt € 1.800, maar de prijs van het op de Progression optionele leder staat al voor € 1.600 van het totale verschil.

De goedkoopste uitvoering is de 1.9 JTD Progression. Die is te koop vanaf € 27.450. In de tabellen wordt die gevolgd door de handgeschakelde 2.0 JTS met een prijskaartje van € 28.650. De distinctive-uitvoering van de 2.0 krijgt altijd een Selespeed versnellingsbak en moet Alfa € 31.600 opleveren. De V6 is er voor € 34.650 terwijl de diesel, gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak, ook hier een aantrekkelijk geprijsd alternatief vormt voor € 29.250. Onze testwagen op basis van deze laatste uitvoering beschikte standaard over onder meer automatische airco met twee temperatuurszones, een armsteun vooraan, boordcomputer, snelheidsregelaar en een lederen binnenbekleding. Optioneel werd het model voorzien van onder meer een satellietnavigatiesysteem, Xenonlampen, metaalkleur, alarmsysteem, parkeersensoren en 17-duims lichtmetalen velgen. Het totale prijskaartje komt daardoor op € 34.380.

Exterieur

Het ontwerp van de GT is van de hand van het Bertone Stile Centre, waar de ontwerpers zich lieten inspireren door de talrijke sportieve Alfa’s uit het verleden (we denken dan o.a. aan de 1900, de Giulietta, de Giulia en de Alfetta). De wagen is 4,48m lang, 1,76m breed en 1,39m hoog. Het front wordt gedomineerd door een agressief vormgegeven verticale grille met verchroomde lamellen, een evolutie van dat van de 147, en een grote horizontale luchthapper onder de bumper. Die wordt enkel door de uitloper van het schildvormige rooster onderbroken. Een uitgesproken vouwlijn die op de flank net achter de voorste wielkasten begint, zorgt voor een dynamisch getinte optische verbinding tussen de voor- en achterzijde en sluit naadloos bij de langgerekte compacte achterlichtunits aan. De koffer is hoog en scherp afgelijnd, een beetje als bij de Fiat Coupé (van de hand van Pininfarina). De gewelfde bumper bevat aan de linkerzijde een dikke ovalen uitlaat, geflankeerd door extra lichtblokjes die o.a. de mistlichten en reflectoren bevatten.

Interieur

Als het op interieurvormgeving aankomt, gooit Alfa Romeo het toch nog steeds over een andere boeg dan de concurrentie. Dat is zonder meer het geval voor de kleinere reeksen, maar ook in een sportief getint segment -waarin de concurrentie zich al eens meer tot frivoliteit laat verleiden- geldt die regel. In dit geval moet bovendien gezegd worden dat de afwerkingskwaliteit, in tegenstelling tot een erbarmelijk slechte pré-serie die we eerder onder handen namen, op niveau was. Geen fouten, slordigheden of parasietgeluiden. Zaken die je in een Alfa-interieur toch al wat makkelijker door de vingers ziet. Hoe je het ook draait of keert, aan boord van de GT heb je toch weer het gevoel je van de massa te onderscheiden. Een aangename zithouding in meer dan aangenaam steunende sportzetels, een diep verzonken en duidelijk afleesbaar instrumentarium en een aantrekkelijk plaatsaanbod zorgen dat het verstand de keuze van het hart bij kan treden. We zijn zelfs uitgesproken verheugd over enkele kleine aanpassingen die het leven aan boord net zo makkelijk tot een plezier als een beproeving kunnen maken. In dit geval neigt alles naar het eerste; zo moet je –om maar een voorbeeld te geven- niet meer eindeloos aan de volumeknop van de Bose-geluidsinstallatie draaien om ook effectief een verschil in volume waar te nemen.

De instap naar achteren heeft ondanks een groot portier dezelfde nadelen als eender welk ander model met een gelijkaardige opzet. De ruimte achteraan is een meevaller. Zolang je niet veel groter bent dan 1,75m is er zelfs ruimte in overvloed en dat is geen evidentie bij een Coupé in dit segment, ook al is die dan op een normale personenwagen gebaseerd. De zit is relatief diep en behoorlijk kuipvormig. Tijdens langere ritten zorgt die stuikhouding sneller voor vermoeidheid, maar anderzijds kunnen de achterste passagiers zo ook van meer zijdelingse steun genieten. Een handigheidje is Alfa’s keuze voor een grote achterklep met geïntegreerde achterruit. De egaal vormgegeven bagageruimte is daardoor een stuk beter toegankelijk. Ook op dat vlak hoef je eigenlijk weinig toegevingen te doen, want de Italianen voorzien een kantelbare zitting en een neerklapbare leuning achteraan. Je kan dus ook doorladen en beschikt over een zo goed als vlakke laadvloer.

Veiligheid

De veiligheidsverhogende voorzieningen aan boord van de GT bestaan uit hoofdsteunen en driepuntsgordels voor alle zitplaatsen (een comfort-pack met een derde hoofdsteun achteraan en een derde oprolgordel is standaard in ons land) en een uitgebreide collectie airbags. Er zijn twee frontale exemplaren, zijdelingse plofkussens vooraan en gordijnairbags. Ook de actieve veiligheidsvoorzieningen zijn in grote aantallen aanwezig. Het standaard ABS-systeem is voorzien van een elektronisch gestuurde remkrachtverdeler die onvoorziene door het remmen uitgelokte koetswerkbewegingen in de kiem smoort, tractiecontrole en een door Alfa 'Vehicle Dynamic Control' gedoopte stabiliteitscontrole. Enig aantoonbaar minpunt zijn de optionele ISOFIX bevestigingspunten voor een kinderzitje.

Rijgedrag

De tijd dat dieselmotoren niet in sportief georiënteerde vierwielers pasten lijkt, althans in de instapklasse, definitief achter de rug. De 1.9 JTD viercilinder dieselmotor tussen de aangedreven voorwielen van onze test-GT is dan ook veruit de meest verkochte versie in onze contreien. En -toegegeven- op een nog steeds wat grauwe maar adequaat gedempte dieselklank na zijn er weinig redenen om dat af te keuren. De vermogensopbrengst van 150pk bij 4.000t/min blijft nog wat achter bij de 2.0 JTS (163pk), maar omdat je vanaf 2.000t/min een massieve 305Nm koppel (5Nm meer dan bij de 3,2l V6) ter beschikking hebt, mag je dat negeren. De aan een handbediende zesbak gekoppelde dieselmotor heeft met een sprinttijd van 9,6sec weliswaar bijna een tel meer nodig dan de 2.0 JTS om 100km/u te halen, maar maakt brandhout van deze laatste in de tussenacceleraties. De topsnelheid van de diesel bedraagt 209km/u, ook dat is nauwelijks beschamend. De keuze voor een zelfontbrander loont uiteraard ook aan de pomp. Iemand die z’n rijgedrag afstemt op de sportieve roeping van de wagen zal het door de constructeur opgegeven verbruiksgemiddelde van 6,7l/100km uiteraard niet halen. Voor 10l mag je echter al héél gek doen.

Het onderstel is voorzien van een onafhankelijke voorophanging met twee paar parallele armen, twee schommelarmen en een geleide antirolstang. Achteraan wordt gebruik gemaakt van een McPhersonsysteem met dwars geplaatste asymmetrische draagarmen, reactiestangen, gescheiden gemonteerde schroefveren en een stabilisatorstang. De ingenieurs zorgden daarbij voor een droge afstelling. Oneffenheden worden dus, geholpen door breed 225/45-rubber (optioneel) op 17-duims lichtmetaal, zonder al te veel filtering aan de inzittenden doorgegeven. Dat viel ons in de smaak omdat het niet inefficiënt is. De bekrachtigde stuurinrichting is overigens, ondanks de communicatieve ophanging, niet altijd eenduidig. Omwille van een weinig uitgesproken rechtuitstand is de feedback, met name bij het insturen, nog voor verbetering vatbaar. Wie de limiet opzoekt, krijgt onverbiddelijk met onderstuur af te rekenen; de logische keuze voor een voorwielaandrijver. Een pretbederver ook, al ligt de grens in dit geval voldoende ver. De geventileerde schijfremmen hebben vooraan een diameter van 284mm. Achteraan zitten niet geventileerde exemplaren die een doorsnede hebben van 276mm. De combinatie laat het bij een zware belasting niet afweten, maar toch zetten we een beter uithoudingsvermogen op ons verlanglijstje, samen met een steviger pedaalgevoel. Aan de andere zijde van de balans zetten we dan weer het uitstekende afgestelde ABS-systeem.

Conclusie

De Alfa Romeo GT combineert traditionele Alfa-waarden, als een originele binnen- en buitenvormgeving, met een verassend aantrekkelijk ruimtepakket. Zowel voor- als achterin is er immers voldoende ruimte om volwassenen plaats te laten nemen. Vooral dat laatste is in deze klasse geen evidentie. Een vaststelling die de bruikbaarheid zonder meer ten goede komt. De Italianen weten dat gegeven bovendien te onderstrepen met een redelijke (320l) en bruikbare (grote kofferklep en een neerklapbare achterbank) kofferruimte.

De dieselmotor onder de kap heeft dankzij een prettig gespreide zesbak en gezonde vermogenswaarden (150pk en 305Nm) weinig moeite met de 1360kg zware GT. Vooral de tussenacceleraties zijn een plezier, terwijl je al behoorlijk kwistig met het gaspedaal moet omspringen wil je meer dan 10l/100km verbruiken. Een goed rapport is er ook voor de stugge, doch efficiënte ophanging. Veel minpunten hebben we niet kunnen vinden; als het even kan willen we vooral remschijven met een maatje méér. Ook zonder bleek de Alfa GT een stijlvolle en vooral prettige reisgezel.