Alfa Romeo 147 GTA

Inleiding

Eerst met de 156 GTA en nu met de kleinere 147 GTA diept Alfa Romeo de legendarische GTA-typeaanduiding weer op. Die werd in 1971 voor het laatst in 1971 aan een productiewagen verbonden. De geschiedenis van het model begint zelf al in 1965, met de voorstelling van de -door Carlo Chiti geleide autorenstal- Autodelta onder handen genomen Alfa Romeo Giulia GT, omgedoopt tot GTA. Die had toen een 1600 Twin Spark motor die 115pk leverde in plaats van de 106pk van de standaardmotor. Het uiterlijk was op een aantal details na ongewijzigd gebleven. In 1968 werd de GTA 1300 junio in een weg- en circuitversie gelanceerd, met een vermogen van 160pk, en in 1970 werd de GTAm afgeleid van de 1750 GT Veloce America met een tweeliter met 230pk in het vooronder.

De 147 GTA heeft anno 2003 dezelfde 3.2l V6 onder de kap als de 156 GTA, met 250pk en ook de uitrusting is vergelijkbaar. Voor de -naar afmetingen- eerder hoge basisprijs van € 34.950 heb je recht op een BOSE-geluidsinstallatie, boordcomputer, cruise-control, automatische airco met gescheiden links/rechts regeling, 17-duims lichtmetaal, aluminium pedalenset, sportzetels en een specifieke uitlaat. De testwagen van dienst was uitgerust met een optionele lederbekleding voor het interieur (€ 1.100), een Connect-navigatiesysteem met telefoon (€ 2.050), alarmysteem (€ 350), CD-wisselaar (€ 420), meerspaaksvelgen in plaats van de standaardexemplaren met vijf ronde gaten (€ 800) en een iriserende lak -Nuvola Wit Mica dat specifiek is voor dit model- (€ 990). Daardoor komt het totale prijskaartje van de testwagen op € 40.685.

Exterieur

Het exterieur blijft trouw aan de GTA traditie van beperkte wijzigingen, ook al is de sportieve inborst van het model in een oogopslag zichtbaar. De veranderingen aan het onderstel, als een aangepaste ophanging en grotere spoorbreedte, maakten een aanzienlijke verbreding van de wielkasten noodzakelijk. Andere wijzigingen zijn een aangepaste voorbumper met een grotere luchthapper en uitgesproken luchtgeleider, zijschorten, een agressiever ogende achterbumper met dubbele uitlaten en een discreet dakspoilertje. Nauwelijks zichtbaar is de zwarte omlijsting van de koplampen. De GTA meet 4,21m in de lengte, 1,76m in de breedte en 1,41m in de hoogte tegen een lengte van 4,17m, een breedte van 1,73m en een hoogte van 1,44m voor het basismodel.

De afwerking van de reguliere 147 GTA is acceptabel, maar niet echt uitzonderlijk hoog, zoals bij de compacte Duitse middenklassers bijvoorbeeld. Dat resulteert in soms relatief brede en een tikkeltje ongelijklopende koetswerknaden die ook de GTA erft van het productiemodel. Echte foutjes waren er niet te vinden.

Interieur

Ook aan de binnenzijde werd de GTA onder handen genomen. Aan de basiselementen van het dashboard werd niet geraakt, dus je kijkt nog steeds op twee diep uitgesneden ronde klokken met daarin verzonken rood verlichte ronde wijzerplaten en de overige meters en het schermpje voor de boordcomputer in een wat minder verzonken positie tussen de twee in. De klokjes zelf zijn wel aangepast met een nieuwe schaalverdeling en een zwarte achtergrond, al was het maar omdat je anders met de GTA sneller zou kunnen dan aangegeven. De contrasterende paneeltjes zijn uitgevoerd in Puma-grijs en dat is wat donkerder dan bij de andere versies. De gewelfde sportieve zetels zijn verkrijgbaar met een rode, zilverkleurige of blauwe stof of een optionele tweekleurige of effen lederen bekleding, zoals bij de testwagen. In tegenstelling tot de niet-GTA uitvoeringen, waar de zithouding van de 156 ons duidelijk beter bevalt dan die van de 147, verkiezen we op dit vlak het interieur van de 147 GTA boven dat van de GTA-versie van de 156. De zetels zien er in beide gevallen hetzelfde uit, maar zijn het niet, en je kan je bij de 147 toch wat beter positioneren achter het driespakige met leder beklede GTA-sportstuurtje. Zowel de zijdelingse- als de ruggesteun van de voorzetels, met geïntegreerde kopsteunen, is voldoende om je op lange ritten van een zeker comfort te voorzien en je tijdens het bochtenwerk stevig op je plaats te houden.

Ook achteraan moet je, als je tenminste niet op de middelste zitplaats dient plaatst te nemen, beter op je plaats gehouden worden. Ook in de achterbank zijn immers twee relatief diepe kuipjes uitgespaard. De overige specifieke uitrusting van de GTA omvat aluminium pedalen en een met aluminium beklede voetsteun, een donkere dakhemel en zonnekleppen, vloermatjes met het GTA-logo, deurpanelen met dezelfde geribbelde bekleding als de zit- en rugvlakken van de zetels en een metalen strip met GTA-logo op de deurdrempels. De ombouw naar de GTA-versie heeft geen invloed gehad op de inhoud van de kofferruimte. Gelukkig, want die scheerde al geen hoge toppen met een inhoud van 280l. Als je meer wil vervoeren kan je natuurlijk nog altijd de achterbank neerklappen.

Veiligheid

De veiligheidsvoorzieningen aan boord van de 147, in standaardlivrei, zijn alles behalve beschamend, maar met het vermogen van de GTA kon het veiligheidsniveau enkel gehandhaafd worden als deze eveneens werden aangepast. Het ABS-systeem is van het type Bosch 5.7, uitgerust met een geavanceerde elektronische remkrachtverdeler die rekening houdt met de bandengrip en de slijtage van de remblokken, sneller reageert en minder snel zorgt voor oververhitting. Alfa’s VDC (Vehicle Dynamic Control) is een stabiliteitscontrolesysteem dat tussenkomt bij het naderen van de gripgrens en is niet uitschakelbaar. Het ASR antispinsysteem is een functie van het VDC die wel uitschakelbaar is, en je als bestuurder alvast een wat grotere vrijheid verleent. Als beide wielen tegelijk doorslippen beperkt ASR het motorkoppel door de openingshoek van de gasklep te verkleinen, als slechts één wiel doorslipt zal dat wiel automatisch afgeremd worden door middel van een remschijf. Het effect is vergelijkbaar met dat van een sperdifferentieel, maar zorgt vanzelfsprekend wel voor een belasting van de remschijven.

Tot de passieve veiligheidsuitrusting horen frontale en laterale airbags vooraan en gordijnairbags. Die zijn allen standaard. Driepuntsgordels zijn aanwezig vooraan en op de buitenste zitplaatsen achteraan. De middelste zitplaats op de achterbank moet het helaas stellen met een heupgordel.

Rijgedrag

Onder de kap van de 147 was, mits het toepassen van een breder spoor, net voldoende ruimte voor de dikke 3.2l V6. Die heeft een cilinderinhoud van 3.179cc en een vermogen van 250pk bij 6.200t/min. Zelfs in de almaar groter wordende klasse van de compacte, sportieve auto’s (denken we aan de Subaru Impreza WRX, Honda Civic Type-R, Ford Focus RS, Skoda Octavia RS, Opel Astra OPC, VW Golf R32, Fiat Stilo Abarth 2.4ij) is dat uitzonderlijk veel. Bij 4.800t/min wordt het maximale koppel van 300Nm bereikt. Een duidelijk afgelijnde en aangenaam sportief, maar niet supersnel schakelende zesbak brengt de kracht via de voorwielen op het wegdek over. Om die overdracht enigszins efficiënt te laten verlopen en het algemene weggedrag in de bochten te verbeteren werd de ophanging zowel voor- als achteraan grondig herbekeken. Vooraan beschikt de nieuwe versie over onafhankelijke vierhoeksophanging met een versterkte traverse, nieuwe afstelling van schokdempers en veren, een specifieke wieldraagarm en een dikkere stabilisatorstang. Achteraan werd de McPhersonophanging eveneens voorzien van een dikkere antirolstang en aangepaste veren en dempers.

De prestaties mogen er alvast zijnij je haalt 100km/u al na 6,3sec en de topsnelheid bedraagt niet minder dan 246km/u. Toch zeggen deze gegevens niet alles want bij het accelereren vormt de voorwielaandrijving een handicap die bij hernemingen niet meer speelt. Het resultaat is dat bijv. een standaard Porsche 996 Carrera er tussen pakweg 100 en 180km/u niet meer dan enkele meters tussen krijgt, en dat zal de bestuurder ervan nog niet dikwijls meegemaakt hebben. Dat om aan te tonen dat je deze 147 GTA presteert als een echte sportwagen. De motor, die mede via de aangepaste uitlaatlijn onvoorstelbaar rijkelijk met diep klinkende geluidsgolven strooit, reageert op elke beweging van het gaspedaal vanaf een toertal van 2.000t/min ogenblikkelijk en brutaal. Meer dan de vele concurrenten die gebruik maken van een turbo (met een zekere reactietijd) om het motorverhogen op te vijzelen.

De afstelling van de ophanging is droog en efficiënt en is zelfs als we rekening houden met de roeping van de wagen een verbetering ten opzichte van de veel te slappe en inefficiënte afstelling van de standaard 147 (niet de 2.0 T-Spark), 156 en zelfs 156 GTA. De elektrisch bekrachtigde tandheugel laat je als bestuurder steeds voelen wat de voorwielen doen. Met het aanwezige 225/45 ZR17 Őrubber kan je deze 147 ongemeen snel de bocht door sturen. Dat lukt niet als je snel en brutaal instuurt want dan steekt een uitgesproken onderstuur de kop op, maar wel als je zorgvuldig een lijn kiest, voldoende vertraagd voor de bocht en de voorwielen met een goede dosering van het gaspedaal de richting laat dicteren. Als je dicht bij de limiet gas lost of remt, mag je een slingerbeweging van de achtertrein verwachten. Je kan overigens net zo goed rustig en traag rijden als je de motor niet hoog de toeren in jaagt.

De draaicirkel is bij de 147 sowieso een heikel punt en dat is er met de GTA niet beter op geworden. De draaicirkel tussen stoepranden bedraagt niet minder dan 12,1m. Dat is nota bene net zo veel als een BWM 7-Reeks. Een gevolg van de dikke V6 tussen de voorwielen en die grote motor heeft nog een ander nadeel: het verbruik. De constructeur heeft het over 18,1l/100km in stadsverkeer, 8,6l/100km buiten de stad en 12,1l gemengd. Ons testresultaat bedroeg 16,4l/100km gemiddeld en dan hebben we de laatste 100km met een pluim op de gaspedaal en grotendeels over autosnelweg afgelegd. Als je echt sportief rijdt mag je rekenen op 20l of meer. De tankinhoud bedraagt 63l.

Het remsysteem werd aangepast met grotere schijven, vooraan zijn die geventileerd en hebben ze een diameter van 305mm, achteraan bedraagt de doorsnede 276mm. Het is zowat het enige dat we echt voor verbetering vatbaar vinden, want het pedaalgevoel is wazig, de vertraging naar onze mening te beperkt (de concurrentie doet beter) en fading treedt wat te snel op. Een zaak om rekening mee te houden.

Conclusie

Het basisprijskaartje van de 147 GTA is aanzienlijk, € 34.950, maar daarvoor heb je wel een auto waarop je -rekening houdend met de roeping- geen enkele optie meer ‘hoeft’ te nemen. Deze snelle variant van de 147 laat zich onderscheiden door een specifiek uiterlijk, voorzien van bredere wielkasten en de obligatie collectie koetswerkaddenda. Van overdaad is evenwel geen sprake. In het interieur zijn de sportzetels voor- en achteraan, het specifieke sportstuurtje en het aangepaste instrumentenpaneel de meest in het oog springende wijzigingen. In tegenstelling tot de standaard 147 waar je lang kan zoeken naar een goede zithouding, heb je die in deze zetels in een handomdraai gevonden. De veiligheidsuitrusting is, met uitzondering van de heupgordel in het midden achteraan, zowel op actief als passief vlak op niveau.

Zodra je de sleutel in het contact omdraait, verspreidt de 3.2l V6 een klank die weinig aan de verbeelding overlaat. De motor is net zo gewillig, alert en desgewenst brutaal als hij dorstig is. Het weggedrag is onderstuurd, maar als je rekening houdt met de eigenschappen van de auto kan je snel en zonder noemenswaardig gripverlies de bocht door. Ook over de handgeschakelde zesbak met een zuivere bediening zijn we te sprekenij de remmen zijn echter voor verbetering vatbaar.