Toyota Yaris 1.3 VVT-i

Inleiding

In de zomer van 2011 stelde Toyota de derde generatie van de Yaris voor, haar vertegenwoordiger in het uitermate belangrijke B-segment. De scherper gelijnde stadswagen werd ten opzichte van editie twee 10cm langer en werd door de monteurs in Valenciennes getrakteerd op een met 5cm uitgerokken wielbasis, waardoor het volledig hertekende interieur voortaan nog meer plaats biedt aan passagiers en bagage. Wetende dat het plaatsaanbod al één van zijn sterkste kanten was, is dat goed nieuws. Dat het karretje eigenlijk over de hele lijn in de positieve zin evolueerde, konden we ook al zelf vaststellen aan boord van de dieselstoker uit de reeks. Maar omdat één op de drie in België verkochte Yarissen een benzine-eenheid onder de kap heeft én Toyota bovendien verwacht dat de populariteit van de zelfontbrander zijn beste tijd heeft gehad met dank aan de afschaffing van de ecopremie, brachten we deze keer een met de 1.33 VVT-i krachtbron gezegend exemplaar naar onze onverbiddelijke pijnbank.

Het testmodel is uitgerust met zowat alle toeters en bellen die de grootste autobouwer ter wereld op zijn derde kleinste vierwieler in onze contreien kan leveren. De vijfdeurs topversie, Style geheten, is de jouwe voor € 19.510 en werd voor de gelegenheid verder opgewaardeerd met metaalkleur (€ 400) en een panoramisch dak plus Senso pakket, dat gebundeld € 840 moeten kosten. Daarbij hoort ook een systeem dat toelaat sleutelloos in te stappen en te starten, alsook automatisch ontstekende lichten, een regensensor en een zelfdimmende binnenspiegel. De som komt vervolgens uit op € 20.750. Het zal geen verrassing zijn als we melden dat dit ei zo na hetzelfde is als wat je voor een gelijkaardig uitgedoste Ford Fiesta of Renault Clio moet schuiven.

Exterieur

In tegenstelling tot de ronde, vrouwelijk vormgegeven auto die de Yaris tot vorig jaar nog was, gaf de tekenafdeling de nieuwe rakker een veel strakker, mannelijker gelijnd koetswerk mee. Van opzij bekeken dragen de met scherpe pen getrokken heupen, de dikke C-stijl, de steil klimmende gordellijn en de prominente wielkasten bij tot de beoogde assertieve houding; langs voor bekeken zijn het de grote luchthapper onderaan en de gretige lichtblokken die het hem moeten doen. De lage gordellijn toont dan weer veel glas en de naar voren geschoven A-stijl kort de motorkap wat in, wat er voor zorgt dat de hele auto wat meer op de voortrein lijkt te leunen. Het zijn deze stijlaanpassingen die ertoe leiden dat je, ondanks dat hij 2cm lager op de baan ligt en de overhangen erg kort werden gehouden, eraan zou durven twijfelen of het nu een hatchback dan wel een compacte monovolume is die uitnodigend voor je staat te glimmen. Het zal niet de laatste keer zijn dat we ons afvragen of Toyota eerder een sportieve kleine, dan wel een familievriendelijke stedeling heeft proberen neer te zetten.

De bouwkwaliteit is prima en het sleutelloos toegangssysteem kwijt zich feilloos van zijn taak. Dit laatste maakt deel uit van het Senso pakket, dat samen met een panoramisch glazen dak wordt aangeboden voor € 840. Het ding kan niet open en valt enkel manueel af te schermen met rolgordijntjes langs de binnenkant. Fijn is wel dat de bestuurder en zijn passagier volop kunnen meegenieten van dat extra breed glaswerk, want de voorruit staat een eind naar voren waardoor het dak dan ook mooi vroeg aangrijpt. Ofschoon de totale lengte met 10cm toenam, blijft de Toyo met zijn 3,89m onder het gemiddelde van het segment.

Interieur

De Japanners gaan er prat op dat cockpit deze keer nadrukkelijk naar de bestuurder werd gericht. De wijzerplaten werden van hun centrale positie weliswaar weer naar een meer klassieke plaats achter het stuurwiel teruggefloten, maar dat buiten beschouwing gelaten, merken we van die intenties niet zo veel. Het temidden van de vlakke boordplank ondergebrachte Touch&Go hifi-navigatiesysteem (standaard op Style) staat immers geen graad naar de chauffeur gedraaid, wat de bediening ervan niet bepaald helpt tijdens het rijden (en laten we eerlijk zijn, dat doen we allemaal). Omdat het ook geen kapje of iets dergelijks heeft om inkomend zonlicht te weren, is de afleesbaarheid ook niet altijd om over naar huis te schrijven - vooral met het panoramisch dak onverhuld. De ergonomie is dan weer erg goed uitgekiend, zowel wat betreft de logica die werd gehanteerd bij het inplanten van de knoppenwinkel, als het erg goed zittende meubilair. De achtergrondverlichting is in deze Style aangenaam oranje wat tot ons plezier homogeen werd doorgetrokken in alle modules. Enkel het stuurwiel kreeg jammer genoeg geen verlichting achter de knopjes.

Ook binnenin maakte Toyota werk van een serieuze modernisering van de aankleding, al vonden we de operatie hier een pak minder geslaagd dan langs de buitenkant. Een wagen moet natuurlijk geen kussen zijn, maar harde materialen tieren té welig en de enige zachte strook in de boordplank is dan nog niet eens aantrekkelijk. In de zijdeuren werd getracht de uitwerking door te trekken om zo de indruk te wekken dat de bestuurder door de boordplank wordt omringd, maar aan die overgang werd duidelijk niet veel aandacht besteed, zodat het idee zijn doel mist. De ventilatieroosters werden op maar liefst vier verschillende wijzen vorm gegeven, wat de wat drukke aanblik op de boordplank nog wat verder voedt. Daartegenover staan dan weer een erg knap stuurwiel, dat zeker met de oranje uitgevoerde stiksels (Style) zo uit een Beiers magazijn lijkt te zijn geplukt. En dat is een compliment.

Het ruimte-aanbod is alvast in orde, zowel voor de passagiers als voor hun bagage die ze kwijt kunnen in de 286 liter grote koffer. Met dank aan de relatief grote en langgerekte raampartijen geniet je ook van een algemeen ruimtegevoel. Door de lage gordellijn en de ver naar voren ingeplante voorruit, is niet alleen het zicht rondom exemplarisch te noemen, je hebt als bestuurder ook het idee eerder op dan in de wagen te zitten. Mensen van gemiddelde lengte kunnen haast over de gordellijn naar beneden kijken. Ook binnenin wil de Yaris dus schijnbaar een middenweg bewandelen, met zijn sportieve bedieningsinstrumenten en dito steunende zetels, en anderzijds een ruimtegevoel en rijpositie die we eerder aan een kleine monovolume of SUV zouden toeschrijven.

Veiligheid

De nieuwe Yaris krijgt bestuurdersairbags, een passagiersairbag vooraan, een knieairbag voor de bestuurder, zijdelingse airbags vooraan en gordijnairbags over de volledige flank ingebouwd. Zeven stuks dus, wat heel behoorlijk is. Uiteraard heeft de Toyota ook overal driepuntsgordels in de aanbieding, voorzien van snelspanners. Het onderstel wordt in de pas gehouden door schijfremmen rondom (op de 1.33) met ABS en remkrachtverdeler. Een stabilisatiecontrole en tractiecontrole zijn eveneens van de partij, al grijpen die pas in als het écht te gortig wordt.

Verwacht verder geen adaptieve snelheidsregelaar, rijstrookassistenten of andere automatische parkeersystemen. Er schuilt wat dat betreft geen pionier in de Yaris, maar dat wordt in dit segment dan ook (nog) niet van hem verwacht. Toyota voorzag de voorste stoelen van een structuur die whiplashverwondingen door een aanrijding langs achteren moeten minimaliseren. Achteraan zitten Isofix bevestigingspunten verzonken. Op de EuroNCAP schaal verdiende de Yaris de beoogde vijf sterren.

Rijgedrag

Er moet ons eerst iets van het hart. Op een topversie in het B-segment hoort vandaag de dag een snelheidsregelaar gemonteerd te zitten. En dat is bij deze Yaris dus niet het geval, zelfs niet optioneel. Wellicht dat je er in de stad, zijn natuurlijke habitat, weinig tot niets aan hebt, maar de Japanner heeft zoveel kwaliteiten om het ook op de autosnelwegen prima voor elkaar te hebben. Het zitmeubilair houdt rug en zitvlak immers blij gemutst tijdens lange ritten en de geluidsisolatie is eveneens van een erg hoog niveau. Op dergelijke snelle ritten zet de elektrisch bekrachtigde stuurinrichting zichzelf wel nadelig in de verf, want aan kleine correcties wordt te nerveus gevolg gegeven en vanzelf terug keren naar de rechtuitstand is niet zijn favoriete bezigheid. Toyota beweert hieraan te hebben gewerkt, en toegegeven, er valt weldegelijk precies te sturen met de Yaris - zij het dan in de zin dat je ook precies kan tekenen met een computermuis, maar nooit met zoveel finesse als met een potlood op papier. En er is nog meer aan de hand met het fraaie ronde ding, want de schakelflippers die standaard bij de Multidrive automaat worden bijgeleverd, zitten er net zo op hun plaats als een grasmaaier op een synthetisch voetbalveld. De bijdrage tot het rijplezier - de vijf minuten durende ontdekkingsfase niet nader beschouwd - is quasi nul, aangezien de Multidrive toch zijn eigen zin doet, zelfs als hij in de Sport stand wordt gedwongen. Neen, dan hadden we liever een snelheidsregelaar in de plaats gezien. Hier gaan we weer ...

De 1,33 liter grote atmosferische vierpitter wordt gevoed vanuit een 42 liter grote benzinetank. Bij sportief gerij of met de naald boven de 120km/u geparkeerd zakt de benzinemeter sneller dan je lief is. Het vermogen van 99pk wordt pas bij 6.000t/min bereikt en ook het koppel van 125Nm piekt bij 4.000t/min eerder laat. Accelereren van 0 naar 100km/u neemt 12,3 seconden in beslag, ofwel een halve seconde trager dan met de manuele zesbak. Op papier lust de Yaris bij normaal rondrijden 5,1 liter per 100km, wat overeenkomt met een CO2 uitstoot van 118gr/km; maar in de praktijk leek een gemiddeld verbruik van 7 liter op honderd eerder regel dan uitzondering. Niet schandalig, maar ook niet geweldig. Een start&stop systeem is niet beschikbaar, dus voor wie zuinigheid een struikelblok is, brengt de voor de lente van 2012 bevestigde HSD hybride uitvoering allicht beterschap.

Terwijl de CVT bak gezapig en steriel door de gesimuleerde zeven versnellingen danst, en de aandrijflijn bij gebrek aan een voelbare "duw in de rug" allerminst de pretentie heeft sportief te heten, doet het onderstel net het omgekeerde. De beproefde combinatie van McPherson's vooraan en een torsieas tussen de achterwielen werd immers erg snedig afgesteld. We juichen het toe tijdens het betere bochtenwerk, maar bekopen dat enthousiasme wanneer de kwaliteit van het asfalt prekoloniale proporties aanneemt. De demping vinden we te hard voor een wagen die in geen geval openlijk de kaart van het sportieve werk durft te trekken. De laagprofielbanden rond de zestienduimers doen natuurlijk niet veel goed aan het comfort aan boord.

Conclusie

Eén op vijf Toyota's die vandaag aan de man worden gebracht in België, is een Yaris. De derde generatie van deze voor het merk erg belangrijke stadswagen werd in de zomer van 2011 op de Belgische markt geïntroduceerd, wordt 10cm groter en gaat voortaan wat scherper gelijnd door het leven. Ons testmodel met de 1.33 VVT-i onder de kleine motorkap, was voorzien van zowat alle toeters en bellen die de grootste autobouwer ter wereld in het magazijn had liggen, met uitzondering van een snelheidsregelaar of een start&stop systeem, want die zijn niet beschikbaar op onze markt. Zelfs zonder dat systeem blijft de C02 uitstoot wel beperkt, want die bedraagt 118gr/km.

De vijfdeurs topversie Style moet zonder opties € 19.510 kosten, doch werd voor de gelegenheid verder opgewaardeerd met metaalkleur (€ 400) en een panoramisch dak plus Senso pakket, die gebundeld € 840 geprijsd staan. Dat pakket laat je toe sleutelloos in te stappen en te starten, zet helemaal zelf de lichten en ruitenwissers aan dan wel uit en bevat een zelfdimmende binnenspiegel. De totaalprijs komt uit op € 20.750; het zal geen verrassing zijn als we melden dat dit ei zo na hetzelfde is als wat je voor een gelijkaardig uitgedoste Ford Fiesta of Renault Clio moet schuiven. De goedkoopste Yaris gaat voor € 13.990 de deur uit met een 69pk sterke 1.0 benzine als aggregaat. Dieselen kan natuurlijk ook, al is dat met de afschaffing van de ecopremie een pak minder interessant geworden.

De koets oogt weliswaar bij de tijd maar lijkt niet goed te weten of hij de spierballen moet laten rollen, dan wel de hele familie zou moeten uitnodigen voor een gezellig ritje naar zee. Het is die innerlijke tweestrijd die we ook terugvinden in het interieur, dat aan de ene kant een onberispelijk overzicht biedt vanuit de comfortabele stoelen en al bij al veel praktische ruimte biedt aan zijn inzittenden.  Maar met zijn afgeplat sportstuur compleet met schakelflippers en daarachter een sportieve tellerpartij, suggereert de hatchback dat hij stiekem een wolf in schaapskleren is. En dat is hij niet, want hoewel het onderstel zijn hand niet omdraait voor een potje muggenziftend bochtengeprik, blijven de 99 paardjes liever braaf in het gareel, gemend door een erg conservatief met het vermogen omspringende CVT-bak. 5,1l/100km is het opgegeven gemiddeld verbruik, maar in de praktijk schurkten we toch eerder tegen de 6,9l/100km aan. Een optimist zou zeggen dat de Yaris, met zijn voortreffelijke bouwkwaliteit, prima ruimte-aanbod en leuke sportieve toetsen, het beste van twee werelden combineert. Wij vinden dat hij best wat duidelijker partij had mogen kiezen.