Toyota Verso 1.6 D-4D

Inleiding

In 2002 introduceerde Toyota de Verso voor het eerst in Europa. En in 2010 werd van het model de tweede generatie voorgesteld. Trouw aan de basiswaarden van het merk, waarbij vooral een zorgeloze mobiliteit centraal staat, was dat een model waar je bloeddruk niet meteen van tot aderlatende hoogten schoot. Maar afgelopen jaar werd het model al een eerste keer onder handen genomen, en de wat stoutere stilistische keuzes vallen nu meer in de smaak. En dat de Japanners voor deze overigens in Europa (Turkije) gebouwde Verso ook kozen voor een prijzenstrategie die dieper in het vel van de concurrentie snijdt, hielp de verkopen ook de hoogte in.

BMW-instapdiesel

Wat Toyota nog mankeerde was een kleine instapdiesel. De 2-liter en 2,2-liter centrales wrijven zowat tegen de heersende donwsizing trend in en worden vaak fiscaal met de zweep bewerkt. Het zal dus wel een opsteker zijn dat het Japanse bedrijf uit z’n recente vrijage met BMW een 1,6l dieselmotor van dat merk heeft kunnen binnenslepen. Hoe belangrijk dat is merk je meteen als je nagaat hoe veel kleine dieseltjes er in het segment worden verkocht. Hun aandeel bedraagt ei zo na 75%.

Interessante prijsstelling

BMW laat z’n (in de Mini gebruikte) dieselmotor los tegen best aantrekkelijke tarieven. Tenminste, dat concluderen we uit de prijszetting van deze nieuwe telg. Die verliest niets van z’n scherpte. In het populairste uitrustingsniveau voor de Belgische markt (Skyview, omwille van de aanwezigheid van een panoramisch glazen dak, naast pakweg GPS en 16-duims lichtmetaal) kost een vijfzitter € 26.500. En een zevenzitter € 27.100.

Exterieur

De Verso is nog steeds 4,46m lang, 1,79m breed en 1,62m hoog. Je kan stellen dat Toyota’s monovolume zich daarmee in ‘het hart van het segment’ bevindt. Voor modeljaar 2014 voorzag Toyota wat stijlaanpassingen die onder meer enkele koetswerkdetails als vernieuwde spiegels, andere velgen en een nieuwe koetswerktint omvatten. Toyota heeft smaak voor facelifts te pakken en wil de vraag naar het model vanaf nu elk jaar weer aanzwengelen met detailwijzigingen.

Functionaliteit

We kunnen het oordeel dat u zichzelf ongetwijfeld kan vormen over het koetswerkdesign aanvullen met een uitstekende score voor de assemblage en de kwaliteitsindruk. Maar zo’n Verso moet toch vooral overtuigen met functionele aspecten, dus we duiken de koffer in. Achter de klep zit immers zo’n 484l stouwcapaciteit in het geval van de vijfzitter. Door de achterbank plat te leggen kom je uit bij het maximale aantal van 1.026l. Heb je evenwel geopteerd voor een zevenzitter dan geef je op die maten telkens zo’n 40l toe.

5+2=7

De twee extra zitjes zitten netjes onder de koffervloer verborgen, maar ze op- of wegklikken of erop plaatsnemen moet je voor je plezier niet doen. Het eerste blijft een gevecht met het bagage-afdekscherm en de rugleuning van de zetels ervoor, het tweede blijft een heuse klauterpartij. Er zijn zowel concurrenten te vinden die beter doen, als dat er te binnen schieten die slechter zijn, maar bij geen van allen wordt het een echt plezier. Je moet uitwijken naar grotere busjes als je daarnaar op zoek bent.

Interieur

We hoeven voor het beschrijving van het interieur het woordenboek niet open te slaan bij de superlatieven. Een beklijvende indruk laat het niet na, en nochtans kan je zeggen dat z’n opstelling met centrale wijzerplaten best geslaagd is. Maar er is niet meteen een fantasiebom in tot ontploffing gekomen. Alles is ‘erg correct’. De bovenzijde van de boordplank is uitgevoerd in een zacht aanvoelend materiaal en je heb in elk geval aan bewegings- en opbergruimte geen gebrek. Het dubbele handschoenkastje is zelfs erg handig, met ruimte voor een (gekoelde) drankfles in het bovenste deel. Alleen had dat dan weer uit wat betere kunststoffen gebouwd kunnen zijn.

3 keer knipperen

De ergonomie is vrij van fouten, want we hebben nergens naar moeten zoeken. Als we dan toch iets moeten verzinnen om een kritische noot over te blazen, laat ons dan de schakelindicator nemen. Die is in het instrumentencluster niet altijd even goed afleesbaar. Nog zo’n onooglijk detail: als je de richtingaanwijzer van de Verso bedient, knippert die niet automatisch 3 keer. Da’s iets wat nagenoeg elke constructeur tegenwoordig doet.

Veiligheid

Als het woord ‘optie’ nog niet gevallen is, dan is dat wellicht omdat Toyota ze eigenlijk niet aanbiedt. Naast de vier uitrustingsversies heb je eigenlijk alleen de verscheurende knoop om al dan niet voor metaalkleur te gaan door te hakken.

Geen bits en bytes

In deze rubriek zijn er evenmin opties die je keuze bemoeilijken. Elke Verso beschermt zijn inzittenden op gelijke manier. Hoogtechnologische elektronische snufjes als een rijstrookassistent, bordenlezende camera, automatische remfuncties of dodehoekwaarschuwing vind je daarin overigens niet terug. We hebben dat in het verleden reeds al minpunt aangehaald, vooral omdat steeds meer concurrenten die weg hebben ingeslagen, maar het is nu niet zo dat we de inmenging van alle bits en bytes missen tijdens het rijden.

7 airbags

Wat Toyota steevast monteert van voorzieningen beschouwen we dan weer als erg degelijk. Er zijn actieve hoofdsteunen, Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes, er is noodremhulp en stabiliteitscontrole. Wie airbags wil tellen geraakt tot zeven. De vorige Verso haalde al het maximale aantal van vijf sterren binnen op de EuroNCAP crashtests. Voor onze gemoedsrust is dat voldoende.

Rijgedrag

Die 1.6l dieselmotor van BMW wekt 112pk en 270Nm op. Die eenheid is gepaard aan de zesbak die ook voor de tweeliterversies wordt gebruikt, zij het met aangepaste verhoudingen voor de versnellingen 2, 3, 4, en 5. Op papier gooit de combinatie met z’n sprinttijd van 12,7 seconden, topsnelheid van 185km (exact even veel als de tweeliter diesel) of nog z’n verbruik van 4,5l/100km niet zo’n grote ogen. We zijn tegenwoordig meer gewend dan een CO2-uitstoot van 119gr/km, vooral omdat de fiscus dat cijfer liefst zo laag mogelijk wil, maar hier dient dan weer gezegd dat het verschil tussen theorie en praktijk niet zo extreem is. Het heeft er dus alle schijn van dat Toyota hier de regels van de fairplay volgt. Dat wekt toch sympathie op, niet?

Geen scheurijzer

Z’n wat slomere acceleratietijd wordt je in de praktijk niet echt gewaar. Als de 1.6 z’n meerdere moet herkennen in broers met meer slagvolume dan heeft dat met de koppelcurve te maken. Die piekt immers tussen 1.750 en 2.250t/min terwijl de andere iets vroeger oppikken en wat langer doorgaan. En je merkt dat vooral als je het toerental te ver laat zakken. Dan moet je noodgedwongen de pook naar één van de zes andere verhoudingen verzetten. Een fractie vaker dan dat bij de grotere diesels van eigen Toyota-makelij het geval is. Dat verloopt overigens erg correct. Het scheelt dat de Verso zich niet opwerpt als een scheurijzer. Daarvoor ontbreekt het de voortrein aan snedigheid en de stuurinrichting aan gevoel. Aan de andere kant weet je zeker dat de Verso je nooit voor verrassingen zal stellen, wat voor velen cruciaal is.

Saignant

Als je Toyota in je keuken zou zetten dan zou het vlees steevast saignant zijn. Bleu of stevig doorgegaard? Daar doen de Japanners niet aan mee. Zo beoordelen we ook de ophanging. Die blijft erg ver uit de buurt van al te grote stellingen of te definiërende karaktertrekken. Zacht, maar niet té. Met een koets die goed gecontroleerd wordt, maar niet zo vlak door de bocht gaat als enkele Europese concurrenten. Een hele alinea dus om te zeggen dat de Verso een erg verteerbaar compromis aanbiedt.

Conclusie

Toyota introduceerde tweede generatie van de Verso - voortaan een echt Europees product dat in Turkije gebouwd wordt en in Frankrijk werd getekend - in 2010. En de eerste reactie van de markt was eerder lauw, maar een facelift afgelopen jaar wist het tij al grotendeels te keren. Een nieuwe, compacte dieselmotor - het resultaat van de vrijage met BMW - moet de aantallen nog verder oppompen. Maar de diesel heeft al van meet af aan een probleem. Z’n CO2-uitstoot is met 119gr/km niet zo laag als die van sommige andere concurrenten. De Japanners compenseren wel met interessante uitrustingslijnen.

‘s Nachts dromen van een rit over de Col de Turini met de Verso zal je niet doen. Maar als het erop aankomt daar te geraken met familie en een hoop bagage (484l bij de vijfzitter) dan zijn er slechtere keuzes. Ja, het stuurgedrag is niet vlijmscherp, maar zitcomfort en ergonomie zijn op een naar onze smaak te horizontaal opgesteld stuurwiel na onberispelijk. En de 1.6l diesel presteert met meer ijver dan z’n sprinttijd van 12,7 seconden of top van 185km/u doen vermoeden. Het gros van de orders op de Belgische markt is voor rekening van de Skyview die als vijfzitter voor een scherpe € 26.500 van eigenaar wisselt. GPS, 16-duims lichtmetaal en panoramisch glazen dak incluis.