Naar de inhoud
Terug

Toyota RAV4 2.2 D-4D

Noem de RAV-4 gerust één van de pioniers van het segment. Toyota zag in 1994 immers al graten in een compacte auto met terreinallures. Voor een actieve levensstijl, met vierwielaandrijving, maar zonder de -voor de meeste mensen- overbodige dure systemen. Vier generaties verder en het ‘Recreational A...

Brecht

19 april 2013

Deel via

Toyota RAV4 2.2 D-4D

Score

Eindscore

7,9 /10

Interieur
8,0 /10
Exterieur
7,8 /10
Rijgedrag
8,1 /10
Veiligheid
7,7 /10

Pluspunten

  • comfortabel maar niet zwalperig opgehangen
  • originele vormgeving boordplank
  • materiaalkeuze binnenin

Minpunten

  • verhouding motorinhoud - vermogen
  • weer wat minder van een 'echte' SUV
  • groter, maar ook duurder

Inleiding

Noem de RAV-4 gerust één van de pioniers van het segment. Toyota zag in 1994 immers al graten in een compacte auto met terreinallures. Voor een actieve levensstijl, met vierwielaandrijving, maar zonder de -voor de meeste mensen- overbodige dure systemen. Vier generaties verder en het ‘Recreational Active Vehicle with 4 wheel drive' is uitgegroeid tot een grote gezins-SUV die zich in veel gevallen uitsluitend aan de voorwielen door het verkeer sleept. Dat is evenwel niet de auto die we gekozen hebben bij deze eerste test. Hier doen we het met de 2,2l dieselcentrale die z'n kracht wel over de vier wielen verdeelt. Later krijgt u van ons uiteraard ook de tweeliter met dezelfde brandstof geserveerd.

Kijken we naar de prijzen, dan lijkt het er alvast sterk op dat Toyota de (zeldzame) benzineklant uit het segment discrimineert. De tweeliter benzine is er immers pas vanaf € 31.360, terwijl de 2.0 D-4D al leverbaar is voor € 26.570. Toegegeven, de eerste is voorzien van vierwielaandrijving terwijl de tweede zich via de voorwielen voortbeweegt, maar het prijsverschil blijft aanzienlijk. Zo zeer zelfs dat de 2.2 D-4D die wij hier aan de tand voelen en die ook steeds voorzien is van integraalaandrijving en met een instapprijs van € 31.510 nauwelijks meer kost.

Exterieur

Dat de RAV4 zich telkens er een generatiewissel plaatsvindt, schikt naar de tijdsgeest, is wel duidelijk. Zo verdween al het reservewiel op de kofferklep, de vierwielaandrijving (als standaarduitrusting op alle modellen), de driedeursvariant en nu ook de naar rechts scharnierende kofferklep. En het dient gezegd dat een conventionele achterklep alleen maar voordelen heeft in een land waar de stoep ook meestal rechts is. En nu zeker, omdat de laadopening nooit groter was dan voorheen. Het koffervolume zelf wijzigt niet erg veel. Dat bedraagt minimaal 547l, wat een verbetering is van 30l. De maximale laadcapaciteit tikt nu af op 1.746l.

Hoewel het aan het laadvolume niet te merken is, werd de RAV4 wel groter. En geen klein beetje; in de lengte kwam er 20,5cm bij. Tegelijk werd de creatie 3cm breder en 2,5cm minder hoog, waardoor z'n proporties weer meer afstand nemen van die van een traditionele terreinwagen.

Het lijnenspel heeft weinig gemeen met z'n voorganger. Toyota injecteert erg duidelijk de stijltaal van de nieuwe Auris, wat z'n gladde snuit is aan te zien. Modern, maar niet erg karaktervol, terwijl de hoekige lijnen van de achterpartij vanuit dat gezichtsveld wel voor een robuuste houding zorgen.

Interieur

Ook binnenin zijn er Auris-invloeden, al zijn we geneigd hier een stuk milder te zijn over die aanwezigheid. Dat komt omdat de boordplank met z'n horizontale indeling en (binnen het bereik van de inzittenden) erg degelijke en zacht aanvoelende materialen, eens wat anders is. Originaliteit vergeeft enkele kleine ergonomische imperfecties, temeer omdat ze niet eens op te tekenen zijn bij de bediening van de boordelektronica of de afleesbaarheid van de boordplank, maar er veeleer mee afgerekend moet worden bij minder frequent gebruikte zaken, als de USB-aansluiting bijvoorbeeld.

De voorste zetels zitten uitstekend en over een goede rijhouding moet je je geen zorgen maken. Zowel de stoelverstelling ging erop vooruit als de instelbaarheid in de diepte van het stuurwiel. Het lijkt dan ook weinig waarschijnlijk dat iemand gaat zitten kniezen omdat hij in de RAV4 z'n draai niet vindt.

Achteraan is het leven er een pak aangenamer op geworden. Dat komt vooral omdat je daar de vruchten plukt van de met 10cm gezwollen wielbasis. Ruimte voor de knieën is er in overvloed en met een schuiner opgestelde rugleuning, komt het comfort er in de buurt van dat vooraan.

Veiligheid

Toyota voorziet de nieuwe RAV4 van een erg conventioneel pakket veiligheidsvoorzieningen. Erg typerend voor het merk: alles wat de markt dicteert, is aanwezig, maar als een grote innovator werpen de Japanners zichzelf niet op. Zo heb je uiteraard de beschikking over zes airbags, driepuntsgordels, hoofdsteunen en Isofix-bevestigingspunten, maar heeft Toyota nog steeds geen antwoord op de almaar groter wordende schare actieve scan- en remsystemen. Zaken we we ondergeschikt vinden aan een goede zichtbaarheid rondom (die de Toyota heeft) en dus in de ogen van ondertekende weinig nadeel opleveren, maar die de auto in de score - die steeds wordt afgewogen tegen het gemiddelde van het segment - enkele procenten kosten.

Omdat rijstrookhulp en een dodehoekwaarschuwing wel geleverd worden op de hogere uitrustingsversies - waaronder onze testauto - blijft de schade evenwel beperkt.

Rijgedrag

Terwijl in het segment massaal wordt uitgeweken naar compactere motoren, blijft Toyota ons een motorenpalet aanbieden met gekende slagvolumes. 2,0 en 2,2 liter, wat in sommige gevallen (Wallonië, Brussel en bedrijfswagens) een fiscaal nadeel kan opleveren. Omdat de emissies wel teruggedrongen zijn (lagere weerstand, betere aerodynamica) valt het taxatieniveau voor de Vlaming wel weer mee. Een opgegeven verbruiksgemiddelde van 5,6l is ronduit puik. In onze praktijktest tikten we haast twee liter hoger af, maar met nog niet eens 2.000km op de teller was dat te verwachten.

Terwijl de vorige RAV4 ons met z'n halfzachte demping nooit kon overtuigen, weet deze eerder soepel afgestelde nieuwe generatie wel te overtuigen. Door de wielen meer veerweg ter beschikking te stellen, lust deze crossover een pokdalige ondergrond. Tegelijk blijven de koetswerkbewegingen goed onder controle, dankzij een meer progressieve demping en de nauwkeurige geleiding van z'n meerarmige achteras en een oordeelkundig gekozen antirolstangdikte. De onderstuurde inborst moet verrassingen vermijden maar er zit voldoende levendigheid in de opstelling om een op rijplezier beluste huisvader niet teleur te stellen. En daarmee leggen we meteen de vinger op het grootste onderscheid met z'n voorganger. De vierwielaandrijver heeft daarin duidelijk een streepje voor dan z'n goedkopere tweewielaangedreven variant, want het systeem kan nu proactief koppel door de aandrijflijn sturen om snediger bohten aan te snijden en dat mist z'n effect niet. Dat diezelfde integraalaandrijving z'n nut eerder bewijst bij het slepen of in winterse situaties, eerder dan bij zwaar terreinwerk, wist u ongetwijfeld zelf al.

De zesbak schakelt vanzelfsprekend een tikkeltje rubberachtig, maar wel erg correct. En met 150pk en 340Nm heb je over prestaties niet te klagen, al heeft ook deze motor onderin het toerental wat minder werkijver dan je zou verwachten. Het maximale koppel is er immers pas vanaf 2.000t/min. Dat de combinatie toch nog 1,6 ton op de weegschaal zet, merk je aan de sprintcijfers. Deze topmotor heeft 9,6 seconden nodig om het geheel voorbij de kaap van de 100 te loodsen, op weg naar een topsnelheid van 190km/u. Gelukkig kom je achter het stuur eerder tot rust, dan dat je de neiging overvalt om je dagelijkse pendelsessie tegen de klok af te leggen.

Conclusie

De Toyota RAV4 is één van de pioniers van het segment. Maar net zoals die in 1994 aan de bakermat van het marktdeel stond, moet die natuurlijk evolueren om te overleven. En dat doet deze nieuweling, die wat lager, breder en tegelijk 20cm langer is dan voorheen, om te eindigen met en silhouet dat dichter aanleunt bij dat van een crossover dan bij een conventionele terreinwagen. Keuze is er uit een 2-liter benzine, een 2-liter D-4D die als enige met voorwielaandrijving te krijgen is, en de 2,2l grote dieselcentrale die 150pk en 340Nm opwekt. Traditionele motoren dus, die wel uitpakken met scherpe verbruikswaarden (5,6l/100km) maar die de downsizing-trend van het moment negeren. De prijsvork gaat van € 26.570 tot € 31.510 voor de variant in de foto's.

De koffer -nu toegankelijk via een conventionele kofferklep- is met 547l slechts 30l groter dan voorheen, maar de met 10cm toegenomen wielbasis maakt het verschil vooral voor de achterpassagiers. Het is daar haast zo comfortabel zitten als voorin. Daar is het vooral de originele vormgeving van de boordplank en de uitstekend materiaalkeuze die we onthouden.

Terwijl de Toyota correct maar niet uitzonderlijk presteert, zorgen een nieuwe ophanging en integraalaandrijving - beiden duidelijk fijner afgesteld dan voorheen - wel voor een gezonde dosis rijpret.