Toyota Avensis Sedan 1.6 Valvematic

Inleiding

Alsof er ergens onderaan, discreet tussen uitlaatpijp en brandstoftank ingeklopt, een vervaldatum zou zijn aangebracht, vinden autofabrikanten het na omzeggens vier jaar hoog tijd om het wezen van een bestaand model even grondig in vraag te stellen. Die ene keer wordt de oude generatie finaal bedankt voor bewezen diensten en wordt de resterende voorraad middels een speciale serie aan een spotprijsje van de hand gedaan. Waarna ze op de parking van de importeur plaats moet ruimen voor een nieuwe, frisgewassen garde. Maar doorgaans beperken de constructeurs zich tot het gladstrijken van de plooien der ouderdom en het aftrainen van het vet der berusting. Soms volstaat dat om kopers te overtuigen, en soms niet. We stellen ons de vraag hoe het met deze kerel zit, als we de Toyota Avensis modeljaar 2012 aandachtig vanuit elke hoek gadeslaan. Er ís duidelijk iets veranderd, maar wat? En is het een verbetering?

Toyota vat het voor ons handig samen in drie door ongetwijfeld erg knappe koppen uitgezochte woorden: de nieuwe Avensis hoort verfijnder, efficiënter en geavanceerder te zijn dan het model dat in 2008 werd ge-reïntroduceerd. We gaan het graag voor je na aan boord van de vierdeurs sedan met de instapbenzine tussen de voorwielen. Een zestienhonderd die 132pk levert is dat dan, in het middelste uitrustingsniveau Comfort krijg je sleutels van de verdeler voor € 26.710. Aan de 1.6 krachtbron werd overigens niets veranderd, maar de Japanners sleutelden wel aan het onderstel, de stuurinrichting en de geluidsisolatie. Het bleef niet bij die onderhuidse ingrepen alleen, ook het koetswerk kreeg op best veel plaatsen aandacht van de cosmetische dienst. Het interieur tenslotte werd heringericht met het oog op meer comfort, stijl en gebruiksgemak. Wat dat laatste betreft, rust de verantwoordelijkheid voor een groot stuk bij het Touch&Go infotainment systeem. Zonder de boel radicaal op zijn kop te zetten, moeten al die karweien er dus toe bijdragen dat de D-segmenter van de grootste autobouwer van de wereld, er weer een paar jaartjes tegenaan kan. Laten we eens kijken of dat gelukt is.

Exterieur

De tijd dat Toyotaposters de kamer van autogekke tienerjongens mochten tooien, ligt al even achter ons. Als die periode al ooit bestaan heeft tenminste. Want hoewel het merk af en toe wel een visueel scorend model kende in zijn rijke geschiedenis, vooral dan wanneer die laatste resultaten oogste in de racerij- of rallywereld, durven we te betwijfelen of er tegenwoordig veel aspirant auto-ontwerpers rondlopen die het merk met drie ovalen als hun grote voorbeeld zien. Dit gezegd zijnde, moeten we toegeven dat de Avensis anno 2008 die als basis diende voor deze facelift, qua lijn reeds een flinke stap voorwaarts maakte ten opzichte van generatie twee. Het potentieel was aanwezig; in deze nieuwe editie komt het er als je het ons vraagt, ook pas echt uit. De lichtblokken werden fijngeslepen, de voorste bumper kreeg een nieuwe grille, een breed gapende mond onderaan en fraai vormgegeven mistlichten op de uithoeken. De sedan zag ook zijn achterbumper bijgewerkt, met nu een centrale uitsparing die een diffusor suggereert alsook een nieuwe verchroomde sierstrip boven de nummerplaat. Stuk voor stuk geen wereldschokkende aanpassingen, maar allemaal samen brengen ze het silhouet wel beter in balans en dat geeft op zijn beurt de Avensis dat tikkeltje extra présence mee.

Behalve dat de nieuwe bumpers verantwoordelijk zijn voor de bijgekomen 15mm in de nu 4,71m lange Avensis, veranderde er verder weinig in de cijfertabellen. De sedan meet 1,81m in de breedte en 1,48m in de hoogte, telt 2,7m tussen de wielassen en slikt een behoorlijke 509 liter. Met de achterzetels neergeklapt groeit het laadvolume aan tot 960 liter, maar aangezien de vierdeurs geen kofferklep heeft die daar echt zijn voordeel mee kan doen, is die informatie weinig relevant. Als laadvolume en handigheid belangrijk zijn, verwijst Toyota je graag door naar z'n break, die met de bank naar beneden vlotjes 1.609 liter slikt.

Interieur

Elke middenklasser hoort in de eerste plaats personen comfortabel en veilig van A naar B te brengen, en die mensen zitten niet op, maar ín de wagen. Een mooie lijn is leuk, maar onderweg heb je er eigenlijk niets aan. Wanneer we de deur openzwaaien kan er alvast een goedkeurend knikje af. Want we stellen vast dat Toyota het interieur grondig onder handen heeft genomen. Niet dat de zaken radicaal zijn omgegooid, dat niet. Alle materialen waarmee je vaak in aanraking komt, komen tegenwoordig van een betere afkomst, de aankleding is in het algemeen wat frisser en de stoelen bieden meer comfort. Daar weet je natuurlijk vooral meer mee als je al met de vorige editie hebt gereden ... Eigenlijk vertellen we dit dan ook alleen maar omdat de Avensis binnenin nergens echt steken laat vallen, zonder daarom op een bepaald onderdeel zodanig uit te blinken dat het vermeldenswaardig is.

Als bestuurder zitten alle bedieningen waar je ze verwacht en de Japanners hebben gretig gebruik gemaakt van het nieuwe Touch&Go infotainment systeem, met aanraakscherm, om zo veel mogelijk knopjes te elimineren. Less is more weet je wel. De boordplank is daardoor netjes opgeruimd en overzichtelijk, wat net zo aangenaam is bij nachtelijke ritten. De binnenkant is niet spannend of oogverblindend knap, maar ook niet druk en we vonden niets dat ons op de zenuwen werkte. Gewoon goed, zoals het hoort te zijn.

Het stuur ligt aangenaam in de hand en is, net zoals de stoel, voldoende instelbaar. We verwachten weliswaar niets minder in dit segment. Alle passagiers hebben voldoende ruimte in alle richtingen, ook hierop quoteren we de Japanner als geslaagd. Enkel de belangrijkste mensjes op aarde kregen accute buikpijn bij het denken aan de berg boterhammen met choco die ze nog zouden moeten eten, als ze ooit over de hoge gordellijn naar buiten zouden willen kunnen kijken. Dat daar nog geen camera's voor zijn uitgevonden ... Ten opzichte van de Active uitvoering heb je in de Comfort versie onder meer recht op automatische koplampen, een regensensor, elektrisch inklapbare buitenspiegels, automatische klimaatregeling met twee zones, een snelheidsregelaar en dus dat fameuze Touch&Go systeem. Het ding is niet zo frivool ingewerkt als in bijvoorbeeld de Yaris, het gebruiksgemak overleeft gelukkig wel de transfer. Op het snel reagerend aanraakscherm blader je op een logische manier door de menu's en bel je via Bluetooth in een wip handenvrij, navigeer je goed geïnformeerd naar je volgende bestemming en vermijdt je daar dat al te lichtzinnig neergepote paaltjes hun aanwezigheid markeren in je achterbumper. De Avensis heeft een beste vriend, en hij heet Touch&Go.

Veiligheid

In 2009 zag de pre-facelift Avensis al 5 sterretjes nadat het Euro NCAP team de Japanner tegen muren, palen en andere weinig flexibele infrastructuur keilde. Wat dat betreft kan de (ver)nieuweling ongetwijfeld ook op beide oren slapen. ABS met elektronische remkrachtverdeling, noodremhulp, tractiecontrole en stabiliteitscontrole zijn allemaal standaard ingebouwd op alle versies. Dat geldt eveneens voor het arsenaal airbags, die in de Avensis zowel frontaal, opzij vooraan en voor de knieën van de bestuurder hun ding doen als het moet. Ook gordijnairbags voor- & achteraan worden standaard voorzien. Tot zover scoort de Japanner prima.

De enige smet op het blazoen is het feit dat de geavanceerdere engelbewaarders exclusief voorbehouden zijn voor de Comfort en Premiumversies van de 2.2 D-4D krachtbron. De duurste der Avensissen krijgt zowaar een milimetergolfradar om de weg te scannen: Het tuig waarschuwt de bestuurder bij een nakende botsing en remt automatisch als de chauffeur dat om één of andere reden niet doet. Drukt hij of zij wel het pedaal in, dan biedt het systeem remassistentie en activeert het alvast de gordelspanners. Ook de adaptieve snelheidsregelaar en rijstrookassistentie zijn op deze uitvoering standaard. Maar geen van bovenvermelde snufjes staan op de optielijst, en dat is een gemiste kans.

Rijgedrag

Dubbele driehoeken achteraan en McPherson's vooraan zorgen ervoor dat de Avensis in zowat elk denkbare situatie een evenwichtige balans weet te vinden tussen comfort en stabiliteit. De Japanners sleutelden verder wat aan de ophangingspunten van het voorste hulponderstel, monteerden anders afgestelde schokdempers en gaven de diameter van de achterste antirolstang een millimetertje extra. Het resultaat is een compromis waarop de Koning der Belgen hemzelve trots zou kunnen zijn. De Toyo houdt alle inzittenden ten vriend, maar extremen zijn niet aan hem besteed. Verwacht dus geen uitzonderlijke bochtenmachine, en al evenmin een wiegende veerboot. Hetzelfde praatje gaat op voor de elektronische waakhonden, belast met het op koers houden van het onderstel als de bestuurder het te gortig maakt. De verschillende controlemechanismen laten initieel nogal lang begaan, en als ze eenmaal vinden dat het tijd is om in te grijpen, gebeurt dat heel progressief en voorspelbaar. Het leert ons dat het onderstel erg goed is uitgebalanceerd en je al heel onfortuinlijk moet zijn, of van kwade wil natuurlijk, om de Avensis in een situatie te laten verzeilen waaruit geen redding meer mogelijk is.

In de instapversie heeft Toyota, net zoals in onze testwagen een atmosferische 1.6 benzinemotor gehangen en gepaard aan een manuele zesbak. De eenheid laat een CO2 uitstoot van 152gr/km opmeten. De viercilinder moet al gauw 6.400 omwentelingen per minuut maken vooraleer alle 132 paarden van een drafje in gallop willen overgaan, het koppel van 160Nm piekt eveneens vrij laat bij zo'n 4.400t/min. In mensentaal wil dat zeggen dat je de naald van de toerenteller altijd een flink eind boven de helft van de schaal moet parkeren, wil je dat de 1.365kg zware Avensis via de voorwielen gezwind reageert op je intenties, bij inhaalmanoeuvers op de snelweg bijvoorbeeld. Of wanneer je de honderdspurt wil afleggen in de opgegeven 10,4 seconden. Je kan daar op twee manieren mee omgaan. Ofwel schik je je in de aangeboren inborst van de Toyota, die dergelijk gedrag bijna expliciet lijkt af te keuren. Of je doet zoals wij deden, en trapt de Avensis regelmatig op zijn staart. Wat perfect kan, maar wat ook aanstekelijk werkt op de neerwaartse beweging van de vlotter in de benzinetank, en dat kunnen we al minder appreciëren. Als gecombineerd verbruiksgemiddelde noteerden de Japanners een nette 6,5l/100km, wij klokten af met een dikke twee liter meer. De waarheid ligt, zoals dat meestal het geval is, wellicht ergens in het midden.

Conclusie

Als we Toyota mogen geloven, hoort de nieuwe Avensis verfijnder, efficiënter en geavanceerder te zijn dan het model dat in 2008 werd geïntroduceerd. Zelfs al zijn de uitwendige modificaties eerder subtiel, toch heeft de facelift weldegelijk zijn effect. De Avensis staat er een pak frisser en gretiger bij, dankzij een grotere luchthapper, spitsere lichtblokken en andere mistlichten. Ook langs de binnenkant mochten Toyota's interieurarchitecten op zoek gaan naar verbeteringen. En hoewel ook zij duidelijk niet mochten breken met de stijl die het publiek van het Japanse merk gewend is, is de stoffering merkbaar van een hogere kwaliteit en voelen de harde materialen geraffineerder aan. Het Touch&Go infotainmentsysteem maakt het visuele plaatje compleet, en werkt intuïtief en snel.

Onze testwagen gaat door het leven als sedan voorzien van de instapbenzine, een 1.6. Toyota's afvaardiging in het D-segment kost in het middelste uitrustingsniveau Comfort € 26.710. In de Active trim wisselt de Avensis met dezelfde eenheid ingebouwd voor € 23.220 van eigenaar, het is meteen de instapper van de bende. De hoogtoerige 1.6 levert 132pk en lanceert de 1.365kg wegende Avensis in 10,4 seconden van nul naar honderd. Doe je dat vaak, dan komt er makkelijk twee liter bij het opgegeven gemiddeld verbruik van 6,6l/100km. Daarnaast heeft Toyota ook een 1,8 in de aanbieding, die 15pk sterker is en de honderdspurt met 1 seconde weet te reduceren. De verkoopstoppers zijn uiteraard de twee dieselstokers: een 2.0 D-4D met 124pk en een 2.2 D-4D die 150pk levert. Die laatste kost als Premium, het hoogste uitrustingsniveau, € 40.070 en is de enige krachtbron van de reeks die enkele veiligheidssystemen van de nieuwste generatie als bewaarengels kreeg.

Aan de 1.6 krachtbron die in onze testwagen werd gehangen, veranderde er eigenlijk niets, maar de Japanners sleutelden wel aan het onderstel, de stuurinrichting en de geluidsisolatie. Achter het stuur resulteert dat in een eerder steriel, maar natuurlijk wel correct rijgedrag. Overdreven comfortabel of sportief wordt het nooit, maar in gewone, alledaagse verkeerssituaties voldoet het uitgebalanceerde onderstel zonder meer en valt het erg moeilijk in de problemen te brengen, al zeker niet met de nipt bemeten zestienhonderd onder de kap. Dat is wat ons betreft voldoende: wie de Avensis uitkoos om 's zondags de Ardennen onveilig te maken, heeft zijn huiswerk niet gemaakt. In alle andere omstandigheden daarentegen, stelt de Avensis haast nooit teleur.