Suzuki SX4 S-Cross 1.6

Inleiding

De tweede generatie SX4 - nu zonder koppelteken en met toevoeging S-Cross - wordt niet langer in samenwerking met Fiat gebouwd. Al is een Italiaanse 1.6l diesel wel nog steeds beschikbaar. Wie daarvoor kiest, is minstens € 21.799 kwijt. Maar het kan ook beduidend goedkoper, met name met de enige andere motorkeuze onder de kap: een benzinecentrale met evenveel longinhoud en vermogen in de aanslag (120pk). De Suzuki SX4 ermee uitgerust kost minimaal € 16.999.

Kopers kunnen opteren tussen voor- en vierwielaandrijving en tussen een handgeschakelde versnellingsbak en een CVT. Deze laatste is wel enkel op de benzineversies verkrijgbaar en zien we in Europa niet meteen potten breken. De manuele bak telt 5 verhoudingen in geval van de benzineversies, en 6 indien je de zelfontbrander aanstipt. Ook enkel bestelbaar met benzine door de leidingen is de instapper ‘Advantage', terwijl we hogerop in het gamma de 'Grand Luxe' (zeg maar GL), de 'Grand Luxe Plus' en de 'Grand Luxe Xtra' terugvinden. Wij nemen ditmaal de GL+ mee op sleeptouw, die je met € 19.999 op zak de jouwe kan noemen.

Exterieur

Wie beweert dat Suzuki de mosterd niet bij Nissan heeft gehaald, of tenminste voor een deel, heeft ze niet helemaal op een rij. Met name de achterpartij lijkt zo van de inmiddels vorige generatie van de Qashqai geplukt. Gelukkig zijn de ontwerpers wel een eigen weg ingegaan bij het tekenen van de voorkant, zodat er toch een beetje eigenheid in het eindresultaat is gekropen.

De nieuwe SX4 is groter dan z'n voorganger en meet nu 4,30 bij 1,75m, met een daklijn op 1,57m van de grond gemeten. Dat geeft ruimte in het gamma voor een kleinere SUV, die volgens Suzuki in 2015 in het aanbod wordt gefietst.

Onze 'Grand Luxe Plus' is net als de 'Grand Luxe' met automatische lampen en dito ruitenwissers uitgerust, en krijgt er 17-duims lichtmetaal, een groot (deels openbaar) panoramadak van 1m lengte en mistlampen vooraan bovenop. Maar ook verwarmde en elektronisch inklapbare zijspiegels met de richtingaanwijzers erin verwerkt, zilverkleurige dakrails en verduisterd glas achter de B-stijl. Op de toebehorenlijst kan je metaalkleur (€ 430) en parkeersensoren aankruisen (€ 315).

Instappen doe je zonder de sleutel boven te halen. Eén keer drukken ter hoogte van de handgreep volstaat om het bestuurdersportier te openen; tweemaal is goed om alle deuren (de vijfde incluis) te ontgrendelen.

In de koffer past 430 liter, of 875 eenheden met de tweedelige achterbank neergeklapt. Een over de hele lengte vlakke laadvloer creëren gaat niet. In de laadruimte zijn wel een dubbele bodem en een 12V-stopcontact voorzien, en onderin schuilt er een thuiskomertje als reservewiel. Daar geven we Suzuki een pluim voor, want tegenwoordig stelt het gros van de constructeurs zich tevreden met een kleine reparatiekit.

Interieur

Bovenop de extra's die je op een 'Grand Luxe' krijgt, zoals een USB-aansluiting, kunnen we in deze Plus ook tellen op extra interieurverlichting, meer (te ruim bemeten) bekerhouders en een centrale armsteun achteraan. Ook is het stuurwiel hier in aangenaam aanvoelend leder gewikkeld en bevat het schakelaars om handenvrij te bellen. De stuurbediening laat je overigens toe tussen niet-geprogrammeerde radiozenders te surfen. Voorts mocht de velg iets meer rechtop opgesteld zijn, al zit het met de verstelbaarheid (zowel in de hoogte als in de diepte) wel goed.

Voor de vrolijke noot zorgen blauwe tellers en accenten die geborsteld aluminium imiteren, maar daar blijft het bij. Zoals onze collega aanhaalde in een eerdere test, beschikt de SX4 niet over een interieur dat lang in het geheugen blijft hangen. Waar op zich niets mis mee is. Deze Suzuki gaat nergens echt in de plus, maar ook niet in de min. De zetels zitten OK, al valt de zitpositie te hoog uit (de verstelbaarheid is wat dat betreft beperkt) en is er geen hoofdruimte in overvloed. En achterin al zeker niet, dus hou daar bij een eventuele aankoop rekening mee.

De plastic interieurpanelen zijn van de harde soort, maar de algemene indruk is wel degelijk. Net als in de Swift dus. We bemerken wel een povere overgang van de boordplank naar de deurpanelen, maar iets zegt ons dat niemand daar de slaap voor zal laten. De afwezigheid van een degelijke voetsteun stippen we wel als een minpunt aan.

Rij-informatie vraag je niet op via de hendel van de ruitenwisser, zoals tegenwoordig vaak het geval is, maar wel via lange drukknoppen ingebracht in de instrumentencluster. Handig is anders, en zeker tijdens het rijden. Ook valt de ergonomie hier en daar tegen. Gelukkig verloopt de bediening van de optionele navigatie, infotainment enzovoort wel intuïtief.

De menu's weergegeven op het centrale aanraakscherm ogen een pak moderner dan die van de Swift en de resolutie is bij de tijd gebracht. Wie bij vertrek van radiokanaal wil wisselen, of eender welke andere functie wil raadplegen via het centrale display, dient wel eerst een 'disclaimer' weg te klikken.

Om deze rubriek af te ronden halen we ook even de stembediening voor de radio aan, een toepassing waar Suzuki nog lang niet mee op punt staat. Slechts een tweetal radiozenders werden (af en toe) herkend. Geen aanrader dus.

Veiligheid

De Suzuki SX4 behaalde een vijf-sterren-EuroNCAP notering, met een puike score voor bescherming van volwassen inzittenden (92%) en kinderen (80%), voor actieve veiligheid (81%) en zoals gebruikelijk een wat lager cijfer voor de bescherming van voetgangers (72%). Aanwezig zijn driepuntsgordels op alle zitplaatsen (Suzuki verliest bij ons wel punten omdat je de middelste gordel achteraan tegen het dak moet gaan zoeken), stabiliteitscontrole (verplicht), bandenspanningscontrole (binnenkort verplicht), Isofix-ankers voor de kinderen en maar liefst 7 airbags.

Als je de SX4 S-Cross bestelt met vierwielaandrijving, wat hier niet het geval is, dan moeit de elektronica zich ook met de aandrijfkracht die elk wiel toebedeeld krijgt. Het doel is daar om, terwijl de bestuurder gas geeft, mild onder- of overstuur te corrigeren. Overigens niet alleen door enkele wielen meer pk's toe te stoppen. De elektrische stuurbekrachtiging draait ook zelf aan het stuur. Als je dat als bestuurder niet wil, moet je je biceps inschakelen.

Rijgedrag

In deze rubriek scoort de SX4 S-Cross meer punten dan verwacht. Akkoord, het stuurwiel valt (veel) te licht uit, is overbekrachtigd en weigert enige vorm van feedback, maar onze testauto gaat wel verrassend vlak door de bochten. Hij gedraagt zich bovenal berekend en voorspelbaar en doet je vermoeden met een hatchback op weg te zijn. Dat mag de constructeur gerust als een compliment beschouwen. Ook is hij comfortabel afgeveerd en blijft de SX4 zich zelfs bij hevig regenweer als een rots in de branding gedragen. Wie kwaliteitsvolle banden monteert hoeft alleszins niet voor uitschuivers te vrezen. De elektronische waakhond van dienst is trouwens uitschakelbaar.

De 1.6l vierpitter is goed voor 120pk, net als de diesel met evenveel slagvolume, al beschikt deze laatste met 320Nm over meer dan het dubbele aan trekkracht, en dat aan een beduidend lager toerental. En toch kan deze benzinemotor beter overtuigen dan de zelfontbrander van Italiaanse makelij. Hij doet exact wat we ervan verlangen - maar ook niet meer dan dat - en gaat gepaard met een normverbruik van 5,5l/100km en 127g/km op de CO2-emissieschaal. Tijdens de testperiode sleurden we er 7l/100km door. Afhangende van de capaciteiten van de bestuurder is een honderdsprint in een respectabele 11 seconden mogelijk (1 seconde sneller dan de diesel), terwijl de topsnelheid 180km/u bedraagt.

Conclusie

Generisch, gewoontjes, onopvallend... Het zijn slechts enkele omschrijvingen toepasbaar op de SX4 S-Cross. Al moet je er ook effectief mee gereden hebben om in te zien dat het een erg capabele vierwieler betreft. Qua stuurgedrag kan hij amper inspelen op de zintuigen, maar deze Suzuki staat wel zijn mannetje in zowat alle verkeerssituaties. Of er nu een kronkelige bochtenreeks aan te pas komt of niet. Want ook dan weet de SX4 te overtuigen.

Onder de kap is er slechts keuze uit twee motorversies. Allebei met 1.6l cilinderinhoud en 120 paarden in de schuur. De benzinevariant geniet, hoewel minder koppelrijk, de voorkeur van onze redactieploeg. Je snelt ermee in 11 seconden naar honderd (rapper dan met de diesel) en hij topt bij 180km/u. Deze waarden kan je koppelen aan een theoretische dorst van 5,5l/100km (127g/km CO2).

De SX4 1.6 benzine is er vanaf € 16.999, een stuk minder dan de € 21.799 die de Japanners in ruil voor de goedkoopste dieselvariant verwachten. Vierwielaandrijving kan ook, net als een CVT-automaat, maar dan ben je telkens weer meer centen kwijt. De prijs varieert ook naargelang het uitrustingsniveau.

Hij haalt de norm op gebied van veiligheid en het merk biedt uitgebreide garantiemogelijkheden, wat hem natuurlijk extra interessant maakt. Het interieur oogt degelijk maar is doorspekt met goedkope plastics, net als dat van kleine broertje Swift. We noteren er enkele missers, zoals het gebrek aan hoofdruimte en een soms wat mindere ergonomie, al kunnen we hem amper op echt grote flaters betrappen. Hem als een primus omschrijven is er over, maar mag wel gezegd dat deze Qashqai-kloon meer in z'n mars heeft dan je in eerste instantie zou denken. Hem verder ontdekken kan uiteraard in de fotospecial.