Suzuki Liana 1.6 L Airco

Inleiding

Suzuki’s jongste aanwinst in het C-segment heet Liana. Het model past perfect in het Global5-plan van de Japanse autobouwer. In dat plan legt Suzuki zichzelf grootse Europese verkoopobjectieven op. De constructeur wil tegen 2005 een mondiaal marktaandeel van 5% halen. Op de Europese automarkt wil Suzuki met 2% van de markt aan de haal gaan. Dat komt overeen met 320.000 auto’s. Met de komst van de Liana moeten die ambitieuze verwachtingen een stuk makkelijker te halen zijn. Suzuki wil er in Europa namelijk 30.000 stuks per jaar van slijten. In ’96 verkocht Suzuki amper 150.000 wagens, maar vorig jaar waren dat er al 230.000.

Liana staat voor Life In A New Age. Met die filosofie in het achterhoofd wil Suzuki de relatie tussen mens en auto in deze nieuwe eeuw herdefiniëren. De auto betekent nu veel meer voor ons dan pakweg 20 of 30 jaar geleden. Suzuki zegt daarom dat de Liana, meer dan welke Suzuki ooit, inspeelt op de continu wijzigende behoeften van de klant.

Tegen het einde van de maand zal Suzuki drie versies aanbieden. Een Liana 1.3 L zonder ABS zal als basismodel dienen, maar er is nu al een 1.3 L die dat wel heeft. De goedkoopste Liana kost je 499.000 BEF of 12.370 EUR. Wij reden met de 1.6 L. Die gaat voor 589.000 BEF of 14.601 EUR de deur uit. De meerprijs ten opzichte van de andere versies staat bijna volledig op naam van de grotere motor, de extra veiligheidsuitrusting en de standaard alu velgen. Naar Suzuki-gewoonte is de optielijst erg beperkt. Onze testwagen pikte er alleen nog de metaalkleur (11.000 BEF of 273 EUR) en de airconditioning (55.200 BEF of 1.368 EUR). De catalogusprijs bedroeg daardoor 655.200 BEF of 16.242 EUR.

Exterieur

De Liana ziet eruit als een compacte monovolume, maar volgens Suzuki is hij het niet. Zij spreken liever over een kruising tussen een compacte MPV en een break. De Liana eet met andere woorden van twee bijzonder populaire walletjes. Wanneer we de zuivere afmetingen ter hand nemen heerst opnieuw twijfel. Met een lengte van 4,23m, 1,69m breedte en vooral een hoogte van 1,54 meter is de Liana een opvallende deelnemer in het segment van de compacte middenklasser. De Aziaat is zelfs nog hoger dan de 307 van Peugeot of de Civic van Honda. De Liana biedt zelfs meer hoofdruimte dan de Renault Scénic, de stichter van het MPV-segment. De Liana houdt aan zijn semi monovolume ontwerp een luchtweerstandcoëfficiënt van 0,37 over. Voor een auto van dit kaliber komt hij er dus vrij goed vanaf.

Suzuki voegde zowel Japanse als Latijnse accenten toe aan de Liana. De snuit is duidelijk Japans van aard. Boven de luchtinlaat werkte Suzuki een gemetaliseerde strip in. Daarop vinden we het hertekende ‘S’ embleem van de constructeur. De achterzijde kan dan weer moeilijk de Latijnse design inbreng verbergen. In profiel zien we dat de A-stijlen tot bijna boven de voorste wielas komen. Deze techniek wordt tegenwoordig gretig toegepast en heeft als doel het ruimtegevoel in het interieur te versterken. Omdat Suzuki de voorruit daarenboven behoorlijk schuin opstelde neemt de lichtinval toe en dat zet het gevoel van ruimte nog extra in de verf.

Interieur

Hoewel je hoger en rechter zit dan in een klassieke wagen biedt de Liana toch niet de polyvalentie van de doorsnee compacte monovolume. Daarvoor heeft hij niet de talrijke opbergvakjes en de afzonderlijk neer te klappen stoelen. Bovendien is de vloer niet vlak, waardoor meteen duidelijk wordt dat Liana het wel degelijk tussen twee segmenten zoekt. De hogere rijhouding voelt natuurlijk aan en je vindt makkelijk een goede positie. De zetels steunen trouwens goed en blijven ook bij langere ritten verwennen. Je stapt met andere woorden nooit afgepeigerd terug uit. Alles is makkelijk bereikbaar, alleen de hendels van de richtingaanwijzers en de ruitenwissers staan wat van het stuurwiel, maar nu zijn we echt wel aan het muggenziften. De bediening van de radio en verwarming werden hoog in de middenconsole opgesteld en zijn dus vlot te bedienen. De Liana verzamelt alle rijinfo op een digitaal LCD-scherm, vlak voor de bestuurder. Het schermpje met oranje verlichting is steeds goed zichtbaar, zelfs als de zon erop schijnt. ’s Nachts zorgt dat natuurlijk voor heel wat verlichting, maar storen doet dat nooit. Het enige nadeel van die digitale weergave is dat je, na een snelheidsbekeuring, nooit meer kan zeggen dat je niet gezien had dat je te snel reedij

De Liana staat vrij hoog op z’n poten en dat resulteert in een aangenaam ophangingscomfort. Deze middenklasser verwerkt in alle zachtheid oneffenheden en filtert kleinere fouten in het wegdek efficiënt weg. Zolang de Liana niet te veel toeren maakt of in de stad rondtoert maakt hij erg weinig lawaai. Hier werpen Suzuki’s investeringen in geluidsabsorberende materialen duidelijk hun vruchten af. Wanneer de digitale toerenteller meer dan 3.000 toeren aangeeft vullen motorgeluiden het interieur op. Op autostrades is dat zelfs van die aard dat een gesprek op de radio nog maar moeilijk te volgen is. De Liana zit aan 130 à 140km/h al tegen de 4.000t/min. De optionele airco daarentegen vormt een extra troef voor het comfort. De installatie kost een smak geld, maar ze levert schitterend werk. Zelfs tijdens de warmste zomerdagen houdt ze het interieur zonder problemen op de juiste temperatuur. Je kan ze haast laten vriezen.

Veiligheid

Op onze Liana zijn de vereiste veiligheidsvoorzieningen als ABS, frontale en zijdelingse airbags steeds aanwezig. De goedkoopste 1.3 L is evenwel niet standaard met ABS uitgerust en dat vinden we een spijtige zaak, maar er is gelukkig wel een 1.3 mét standaard ABS-systeem verkrijgbaar. Wie voor het systeem bijbetaalt of er zowieso beroep op kan doen, krijgt er meteen een remkrachtverdeler bij. De 1.3's moeten het ook zonder zijdelingse airbags stellen. Suzuki heeft die combinatie niet voorzien. Verder is elke Liana uiteraard voorzien van gordelspanners met spankrachtbegrenzer op de voorste stoelen en de zijdelingse plaatsen achteraan.

Rijgedrag

Suzuki ontwikkelde twee nieuwe motoren om de Liana aan te drijven. De 1.6 die wij testten is een rechtstreekse afstammeling van de 1.3 die debuteerde in de Ignis. Door de slaglengte te vergroten (van 69,5 tot 83mm) hoefde alleen de krukas vervangen te worden. Omdat de boring behouden bleef kon Suzuki voor de assemblage van de 1.6 motor hetzelfde cilindercarter en dezelfde cilinderbussen gebruiken als die van de 1.3 versie. De 1.6 levert een vermogen van 103pk bij 5.500t/min. Het koppel van 144Nm komt vrij bij een nogal hoge 4.000t/min. Het vermogen zorgt -zonder meer- voor normale prestaties in dagelijkse omstandigheden. De Liana 1.6 haalt een topsnelheid van 170km/h en komt volgens de verbruiksgegevens 100km ver met 7,1 liter benzine. Bij normaal gebruik verbruikt de Liana zo’n 8,4 liter. Om boven de 10 liter per 100km uit te komen, moet je er het gas stevig ophouden.

De Liana staat op een onderstel dat verder ontwikkeld werd uit dat van de Baleno 4-deurs. Mc-Phersons rondom zorgen voor een goed wegcontact, en het gebruik van een subframe vooraan beperkt de trillingen in het interieur. In de praktijk komt het er op neer dat de 1.140kg zware Japanner onderstuurd door de bocht gaat. Daarbij gaat de koets wat over de snuit hellen en lijkt het achterwiel aan de binnenkant van de bocht alleen nog wat voor de vorm mee te dribbelen, maar het blijft toch netjes op de grond.

Voor de stuurinrichting gebruikt Suzuki een hydraulisch bekrachtigd tandheugelsysteem. Het stuurtje is aangenaam licht te bedienen, zonder dat er sprake is van overbekrachtiging. We missen wel een duidelijk uitgesproken rechtuitstand. Het systeem geeft (te?) veel stuurgevoel, vooral in bochten en op een slechte ondergrond. Dan voel je de voorwielen in het stuur door de oneffenheden gaan. Je draait je Liana op amper 10 meter. Dat is minder dan het gros van de concurrentie.

We zijn van Suzuki inmiddels gewend dat ze het remsysteem -in dit geval schijven vooraan en trommels achteraan- niet overdreven krachtig maken. Ze compenseren dat wel in uithouding en doseerbaarheid, wat net zo belangrijk is. Het ABS systeem komt correct tussenbeide, al heb je dat dan wel gehoord.

Conclusie

Suzuki heeft met de Liana een wagen in huis die het mogelijk moet maken om de ambitieuze verkoopobjectieven waar te maken. Stiekem is de Liana toch meer een compacte monovolume en dat komt uiteraard het gebruiksgemak en de polyvalentie alleen maar ten goede. De Liana stelt een beetje teleur op het vlak van geluiddemping, maar de degelijke stoelen en het prima ophangingscomfort doen dat deels vergeten. Wie daarenboven nog voor de airco kiest heeft er een aangename reisgezel bij.