Suzuki Grand Vitara 2.0 TD JLXS A Airco

Inleiding

Suzuki is thuis in de diverse segmenten van softroaders, allroaders en offroaders. De Japanner is met maar liefst met vijf verschillende modellen één van de sterkst vertegenwoordigde constructeurs. Onderaan het gamma bengelt de kleine, maar sympathieke Ignis, waarvan u eerder al een gedetailleerde test kon lezen in onze testrubriek. De Jimny staat wat hogerop, net voor de Samurai en de Vitara. De Grand Vitara is de grootste Suzuki die ook naast de weg zijn mannetje kan staan. Het is nog een echte 4x4 met een niet-zelfdragend koetswerk en een transferbak met korte terreinversnellingen. In tegenstelling tot vroeger heeft deze Suzuki tegenwoordig heel wat concurrenten. We denken daarbij aan een Mitsubishi Pajero Pinin, een Toyota RAV4 en een Honda HR-V, maar ook SUV’s, zoals een Renault Scénic RX4, kunnen klanten afpakken.

De Grand Vitara was al lang verkrijgbaar met de oude dieselmotor van Mazda, maar die voldeed niet meer aan de huidige milieunormen. Na een intensieve zoektocht viel de keuze op de moderne HDI-motor van PSA. We kennen de krachtbron uit onder andere de 307, 406, Xsara en de Xantia. Op de prijslijsten vinden we die terug onder de noemer TDi, omdat HDI voor de producten van de PSA-groep is voorbehouden. Toch staat op de wagen TD omdat VAG op zijn beurt weer bezwaren heeft tegen het gebruik van de typeaanduiding TDi.

We reden dus met de Grand Vitara 2.0 TD JLXS airco met automaat. Hij kost minimaal 939.000 BEF of 23.277 EURO. Dit model heeft 4 elektrische ruiten, elektrische spiegels en klimaatregeling. De automaat neemt hier 50.000 BEF of 1.239 EURO van de prijs voor zijn rekening. Ons testmodel had nog de metaalkleur (15.000 BEF of 372 EURO) en het ABS-systeem (30.000 BEF of 744 EURO) dat spijtig genoeg in de optielijst staat. We waren dus met 984.000 BEF of 24.393 EURO de baan op. Het gamma omvat in de Grand Vitara 5-deurs ook nog een 2-liter benzine van 128pk. Enkel de diesel maakt het mogelijk om met automaat te rijden. Alle modellen zijn verkrijgbaar als JLXS en JLXS airco.

Exterieur

De Grand Vitara is kleiner dan hij er uitziet met een totale lengte van 4,21m. De hoogte van 1,74m staat garant voor een goed overzicht op de weg.

Sinds de facelift van de Grand Vitara vorig jaar blijft de koets elegant en gebruikt ze overvloedig gebogen koetswerkpanelen. De snuit is nieuw en het radiatorrooster sluit nu beter aan bij de rest van de koetswerklijn. De vorm van de bumpers werd wat bijgeschaafd zodat ze tegelijk meer kracht en elegantie tonen. De meer gestroomlijnde bumperset loopt over in de brede spatborden. Spatbeschermers onderaan de flanken behoeden het koetswerk zoveel mogelijk van beschadigingen door stenen en takken. Aan de onderkant van de Grand Vitara zit een grote bodemplaat voor wanneer de 195mm bodemvrijheid net niet genoeg is.

Om de wegligging te verbeteren werd de structuur van de koets stijver. Die voldoet nu aan de strenge USA-normen en de EU-voorschriften voor crashtests. Om een goed zicht rondom te garanderen hangt het reservewiel laag aan de achterklep en werden de stijlen zo slank mogelijk gehouden.

Interieur

In een Grand Vitara zit je hoger en rechter dan in een gewone wagen. Meteen valt op dat de er heel veel hoofdruimte is. Achteraan is dat minder het geval, maar dat komt natuurlijk omdat de bank hoger staat om extra beenruimte en een goed overzicht te genereren. Met de facelift werd de achterbank trouwens 5cm meer naar achter geschoven om nog meer knie- en voetruimte te bieden. Wie de nacht wil doorbrengen in de wagen kan dat hier door de voorstoelen helemaal neer te leggen, die vormen dan één geheel met de achterbank. Dankzij een hoogteregeling op de bestuurderszetel en een in de hoogte (niet in de diepte) te verstellen stuur vind je makkelijk een goede rijhouding. De zetels bewijzen vooral op langere ritten hun kwaliteiten. Ze steunen goed en laten je fris terug uitstappen. Qua ergonomie maakt Suzuki alleen een foutje bij de plaatsing van de radio. Die staat te verticaal en is dus in normale omstandigheden zelden goed zichtbaar.

De Grand Vitara gebruikt zonder veel mopperen de hele veerweg en dat resulteert in een best te pruimen ophangingscomfort. Op slechte wegen, met veel putten en dwarsnaden, durft hij nochtans aardig te schommelen, vooral op de achteras. Hoewel de koetswerkbewegingen hier dus niet voldoende in toom konden worden gehouden, stoort het weinig. Op het vlak van geluiddemping scoort de Grand Vitara heel wat minder punten. Suzuki schermde de HDI niet af met een geluiddempend deksel, zoals dat gebruikelijk is bij moderne diesels. De PSA-motor heeft dus nog nooit zo veel kabaal gemaakt en voor het eerst horen we een weinig aangename klank het interieur opvullen.

In het materiaalgebruik had Suzuki best wat meer fantasierijke bekledingen mogen verzinnen, maar het interieur is toch een best aangename en gerieflijke verblijfplaats. De koffer is dat ook, dankzij zijn heel regelmatige vorm. De inhoud ervan is in normale omstandigheden beperkt tot 356 liter, maar met de bank plat (symmetrisch neerklapbaar) loopt dat op tot 607 liter.

Veiligheid

De Grand Vitara staat op een stevig ladderonderstel. Verstevigingsbalken in de deuren en vullingen in de voorste stijlen en deurpanelen helpen bij een botsing de schokenergie te absorberen. Suzuki begaat de kapitale fout om ABS in de optielijst te zetten, zelfs een basisprijs van minstens 759.000 BEF of 18.815 EURO (voor de Grand Vitara 2.0 benzine) kan daar niets aan veranderen. Suzuki redeneerde allicht dat de afwezigheid van ABS het rijden (en het afremmen) op een losse ondergrond kan vergemakkelijken. Wie zijn Grand Vitara met ABS wil, moet 30.000 BEF of 744 EURO bijbetalen. De voorste inzittenden krijgen elke een frontale airbag, maar zijdelingse exemplaren zijn niet mogelijk. De gordels vooraan zijn voorzien van spanners en spankrachtbegrenzers. De achterbank telt twee driepuntsgordels, het centrale exemplaar is een heupgordel.

Rijgedrag

Sinds de facelift gebruikt de Grand Vitara de 2-liter HDI van PSA. De common rail turbodiesel met intercooler levert hier 109pk bij 4.000t/min, maar veel belangrijker (voor een 4x4) zijn de 250Nm die al bij 1.750t/min worden vrijgegeven. De Grand Vitara weegt 1.475kg en met de conceptgebonden afmetingen en stroomlijn ligt de topsnelheid op een bescheiden 145km/h. De versie met handbak gaat 5km/h sneller. De Grand Vitara is nochtans verre van traag en trekt snel op tot 140km/h. Vooral in de stad en op het platteland toont de vlotte en soepele HDI-motor zich van zijn beste kant.

De Grand Vitara drijft in de meeste gevallen de achterwielen aan, maar wanneer de rijomstandigheden er op achteruit gaan, kan zonder probleem de vierwielaandrijving worden ingeschakeld. Dat gebeurt via de pook van de tussenbak. Dat kan, mits enige beperkingen, al rijdend gebeuren. Als je van plan bent om het echt grof te maken heb je nog de beschikking over een korte verhouding. Handig op een losse ondergrond of Őzoals we konden ondervinden- op een wel heel steile helling. De Mc-Phersons vooraan en de starre as achteraan geven de Vitara zowel op de baan als off-road een avontuurlijk gedrag. Suzuki heeft hier duidelijk een zeer aangenaam compromis gevonden. Enig nadeel is dat de ophanging vooraan voor terreinwerk nogal aan de luie kant is en het gebruik van de veerweg vooral aan de achteras overlaat. Daardoor zit je nogal snel door de nochtans niet onaardige 195mm bodemvrijheid heen. De echte terreinliefhebber wil ook nog weten dat de maximale hellingshoek vooraan 34° bedraagt, achteraan is dat 31°. De maximale overrijhoek is vastgesteld op 23°.

In normale omstandigheden is de Vitara licht onderstuurd. Als het wegdek er nat bij ligt kan de achtertrein met de 250Nm van de diesel wel wat enthousiaster voor de dag komen. Dat ondanks het fors uitgevallen 235/60 R16 schoeisel. Wie daar wat ervaring in heeft zal zich er evenwel nooit mee in de nesten werken. De Vitara draai je op 10,6m. Het stuur is leuk bekrachtigd, maar heeft geen echte rechtuitstand waardoor het wazig aanvoelt. Onze testwagen had overigens een uitgesproken voorliefde voor rechts. Reken maar dat een eerdere (onzachte) terreinkuur daar voor iets tussenzit.

Stoppen doet de Vitara middels geventileerde schijven voor en trommels achter. Net als het stuurtje geven ze niet zo veel feedback. De combinatie blinkt niet uit in remkracht. De uithouding daarentegen hebben we ondanks een zeer belastend testparcours niet op fouten kunnen betrappen. Dat is een prestatie.

Conclusie

We vonden in de Vitara TD een aangename reisgezel. Daar waar de kracht en de souplesse van de uitstekende PSA-diesel de sterke punten van de wagen maken, is de klank ervan meteen het belangrijkste minpunt. De aankleding van het interieur had wat hedendaagser gemogen. De voorzetels bleken na dik 3000 testkilometers nog steeds even goed te zitten als na de eerste kilometer. De avontuurlijke ophanging verschaft een gezonde dosis rijplezier. Het maakt daarbij niet uit of je voor het asfalt of het onverhard kiest.