Skoda Octavia 1.0

Inleiding

De Skoda Octavia is in zijn jongste uitvoering op de markt sinds 2013. In een autoleven wil dat zeggen dat de midlifecrisis aan de deur staat. Wat kleine wijzigingen aan de routine kunnen je dan een nieuwe impuls geven. Dat is exact wat hier gebeurt.

Aanbod

Skoda houdt niet van teveel franjes. Dat zie je in aan het aanbod. Drie uitrustingversies zijn er. Ze heten Active, Ambition en Style en klimmen met onderlinge prijsverschillen van zo’n € 1.200 en € 2.500 door de uitrustingsladder. De motoren zijn dan weer talrijk. Zo kan je dieselen met 90, 115, 150 en 184pk. Minstens € 22.630 kost je dat. Maximaal € 33.825, en dan heb je er ook al vierwielaandrijving bij. De benzines starten bij een 1.2 met 86pk, gevolgd door een piepkleine 1.0 TSI driecilinder met 115pk die in ons land nog vaak wordt genegeerd. Onterecht, zo zal later blijken. Hogerop volgen nog een 1.4 TSI met 150pk en een 1.8 TSI met 180pk. De prijsvork? Van € 19.775 tot € 32.635.

1.0 TSI

We opteren in deze test voor de 1.0 TSI. Een motor die in dit segment als een hipster aanzien kan worden. Hij is niet ongevoelig voor downsizing of het offeren van een cilinder én hij bedient ook de weer wat groeiende populariteit van de benzinemotor. Z’n vanafprijs bedraagt € 21.440, al is de door ons gereden versie nog € 5.000 duurder.

Exterieur

Alvorens lang en breed in te gaan op de kenmerken van de kleine benzinecentrale, kijken we even naar de uiterlijke wijzigingen. Daar valt in lengte en breedte nauwelijks wat op te merken (de afmetingen vind je in de technische fiche, maar hij werd slechts 1,1cm langer). Of toch: de spoorbreedte groeide met 3cm. Een opmerkelijke wijzigingen bij een facelift. Te wijten aan een nieuwe designverantwoordelijke bij Skoda. Die vond dat de wielen van de Octavia absoluut te diep in de flanken verzonken lagen.

Dat de nieuwe numero uno op de stijlafdeling een andere smaak heeft dan z’n voorganger, blijkt duidelijk uit de neus van de Octavia. Die heeft nu dubbele optieken. Best apart. Daarnaast zijn ook de motorkap, grille en bumperschilden bijgespijkerd, zoals dat hoort bij een tussentijdse opfrisser.

Interieur

Deze Skoda gaat met z’n tijd mee door een groter infortainmentscherm (6,5 of 9,2”) aan te bieden en enkele online services te introduceren, naast aardigheidjes als Apple Carplay of Google Android. Maar het zijn ook zaken waarin de Tsjechische Volkswagen-dochter zich niet wil verliezen. De digitale boordplank die in dit segment al te krijgen is bij de Volkswagen Golf en de Audi A3, doet hier z’n intrede (nog) niet. En waarom zou het ook? Er is helemaal niets mis met de perfect afleesbare klokken van deze vijfdeurs en de boordcomputer kan je nog altijd alle relevante informatie serveren.

De details

Skoda heeft een wat andere filosofie op dit vlak. Natuurlijk past het product binnen de overkoepelende doctrine van de Volkswagen-groep, met een doorgaans onberispelijke materiaalkeuze en een nuchtere vormtaal. Maar de Tsjechen bouwen auto’s om mee te leven. Je merkt het duidelijk aan de grote koffer (590l groot en makkelijk uitbreidbaar to 1.580l) en aan tal van kleine details. Een clipje aan de voorruit om je parkeerschijf vast te houden, een gekoeld hanschoenvak, een opbergplek voor je smartphone (in zacht materiaal), haakjes om zakken op te hangen in de koffer, bergruimte voor een paraplu onder zetels en zelfs een ijskrabber in de vulopening van de tank. Niet alles is standaard, toegegeven, maar géén van die dingen breekt de bank.

Gewoon goed

Op fouten kan je de Octavia niet betrappen. Z’n binnenruim is gerieflijk en je zit uitstekend. Ook achteraan, waar knie- en hoofdruimte geen voorwerp van een klachtenmail zal uitmaken. Wie op laag water spijkers wil zoeken kan wellicht aangeven dat z’n foutloze ergonomie ook fantasieloos is en dat z’n perfect geassembleerde panelen van net iets minder goede kunststof zijn dan in een VW. Maar dat is het dan ook.

Veiligheid

Er was helemaal niets mis met de veiligheidsvoorzieningen in een Octavia. Maar het kon toch nog een beetje beter. En daarom biedt Skoda nu nog een handvol extra systemen aan. Voetgangerdetectie en dodehoekwaarschuwing zijn toegevoegd. Net als een radargestuurde cruise-control en hulp bij het inparkeren (de auto remt zelf af als hij voelt dat hij een object dicht nadert). De Octavia kan je nu zelfs helpen manoeuvreren met een aanhangwagen. Een paar extra puntjes bij een al degelijke score.

Rijgedrag

De 1.0 TSI, een driecilinder met turbo, deed al in de loop van vorig jaar z’n intrede maar is nog steeds de nieuwste motor in een Octavia. Die krijgt binnenkort ook een nieuwe 1.5 TSI (nu al geïntroduceerd in de vernieuwde Golf), maar die was nog niet beschikbaar. We trokken dus op pad met 115pk en 160Nm en een zesbak waarin we het verzet zelf moeten selecteren (een DSG-automaat met 7 verzetten is een optie).

Correct en comfortabel

Op vlak van stuur en ophanging heeft de Octavia geen bruisende ambities. Voorspelbaar zijn en een correct comfort bieden. Verder komt deze creatie uit Mlada Boleslav niet. Maar hij biedt daarin andermaal perfect wat hij belooft. Zaken die we eigenlijk al wisten. Of de motor dat ook kon, was een vraagteken. Kleine motoren in een relatief groot koetswerk zijn onder te brengen in slechts twee categorieën: zij die het opvallend goed doen en zij die erg teleur stellen. De desillusie valt niet zelden op te tekenen in het departement van brandstofverbruik. Een klein blok ontwikkelt snel een drankprobleem, ofschoon ze op papier allemaal zuinig zijn. Maar de 1-liter hier heeft er geen last van. Skoda geeft gemiddeld 4,8l/100km op (109g/km) en we bleven bij een normale rijstijl aardig dicht in de buurt met 5,6l/100km. Bovendien levert de driecilinder prestaties die meer dan correct zijn (9,9s voor de sprint, top: 203km/u) en herneemt hij soepel en gewillig. Trillen doet hij nauwelijks en z’n klank is discreet. Alleen onder acceleratie hoor je een zweem van de typische driepitterbrom. Net genoeg om niet volstrekt karakterloos te zijn.

De met 3cm toegenomen spoorbreedte zorgt er ook voor dat koetswerkbewegingen net dat beetje beter in de hand worden gehouden en dat de Octavia een tikkeltje snediger reageert op input. Of je dat nu écht kan voelen…

Conclusie

Stuitend veel wijzigde er niet aan de Octavia. Maar dat moest ook niet. Het model vertegenwoordigt ook in z’n vierde levensjaar nog makkelijk 40% van de verkoop van merk. Een teken dat het om een gedegen product gaat, dat bij z’n klanten een reële vraag inlost. Het zal niet gaan om onversneden rijplezier, dat niet. Al moet gesteld dat deze Skoda ook op dat vlak geen steken laat vallen. Nergens, eigenlijk. Hij is alleen niet zo spannend.

Charmerende driecilinder

Hij is ruim, gerieflijk en comfortabel. En hij is spijtig genoeg niet meer zo goedkoop als vroeger. Z’n facelift, die louter oppervlakkigheden omvat, doet er nog eens € 300 bij. Daarvoor biedt hij in de eerste plaats gemoderniseerde elektronica. Het zijn deuren waarachter geen geheimen zaten. Waar we ons wel door hebben laten charmeren, is z’n kleine 1.0l driecilinder. Die bleek zuinig, alert en beschaafd. Die verdient het om wat vaker aangestipt te worden.