Rolls-Royce Phantom Drophead Coupé

Inleiding

Rolls Royce wordt niet graag vergeleken met een ander merk, terwijl je dat bij een Ghost en de nieuwe Wraith natuurlijk wel zou kunnen. Maar de Phantom? Die maakt die oefening al een stuk moeilijker. En de Coupé of Drophead Coupé - dat is cabrio voor gewone stervelingen als u en ik - zijn helemaal onmogelijk tegen een andere auto te zetten. Omwille van hun majestueuze afmetingen, maar (om het bij objectief meetbare criteria te houden) ook omwille van hun prijs. Deze Drophead Coupé kost ten minste € 461.615. De prijs van een erg aardig optrekje in het buitenland, een behoorlijke boot om mee op het water de dobberen, ja, zelfs die van een occasie privéjet. Maar dat is allemaal naast de kwestie. We hebben het hier immers niet over zo maar een auto, maar over een Rolls. De Britten beweren dat geen enkel vergelijk opgaat. En de prijs? Goh, zo heel erg belangrijk is die nu ook weer niet.

Exterieur

5,61 bij 2 meter. Dat is de voetafdruk van de Phantom Drophead Coupé. Niet meteen bescheiden, al gaan we ervan uit dat je het in dit segment niet onmiddellijk een garageprobleem oplevert. Die buitenmaten laten zich ook op de openbare weg niet camoufleren. Het koetswerk is evenwel een stuk overzichtelijker dan je bij een eerste indruk kan inschatten. En een systeem dat niet alleen sensoren, maar ook camera's gebruikt (nieuw sinds de facelift in 2012) om een beeld van 360° rond de auto te scheppen, biedt veel hulp.

De koets is in staal, maar rust bovenop een aluminium space-frame. Een onderstel dat, zoals de meeste wel weten, z'n leven begon als BMW 7-Reeks, maar voor de Britten erg grondig is geëvolueerd. Vooral op vlak van ophanging, al stippen we dat onderwerp aan bij de rijeigenschappen. Het gewicht zullen we u hier al meegeven, want we willen niet dat de vermelding van het lichte metaal hierboven u op het verkeerde been zet. De Phantom Drophead Coupé weegt droog aan de haak vlot 2,6 ton. Je beschikt nu eenmaal over een koets met vijf laklagen, 21-duims lichtmetalen velgen met speciaal gebouwde Goodyear-banden die individueel gecontroleerd zijn in een röntgenapparaat, een met hout afgewerkte afdekkap (tegen meerprijs), alumniumkleurige motorkap en voorruitoplijsting (eveneens een extraatje) een motorkapbeeldje in kristal (jup, ook optioneel) en zo kunnen we nog wel even doorgaan. De vraag hier is echter niet meer of de materiaalkost en de afwerking in verhouding staan tot de kostprijs. De vraag is of het allemaal voldoende speciaal aanvoelt. En we zijn geneigd ja te zeggen. De tegengesteld openende portieren - een snufje waarvoor Rolls Royce van de Europese unie een uitzondering op de heersende wetgeving verkreeg - zetten dat aparte karakter overigens netjes in de verf.

Interieur

Dat Rolls Royce een geheel andere filosofie hanteert als eender welke andere autoconstructeur ter wereld, wordt duidelijker aan de binnenzijde, dan van buitenaf. Terwijl andere constructeurs - en dan hebben we het bijvoorbeeld over Bentley - zichzelf op de borst kloppen voor de hoogtechnologische indruk die hun cabine - bezaaid met knopjes en instelmogelijkheden - nalaat, heeft Rolls Royce kosten nog moeite gespaard om het geheel zo zuiver mogelijk te houden. Natuurlijk is er een navigatiesysteem en een uitgebreid infotainmentsysteem. Een erg goede installatie overigens, met onder meer 3D-kaarten (eveneens sinds de opfrisbeurt van 2012) die we geheel te danken hebben aan de banden met BMW. Maar als je instapt is daar allemaal niets van te zien. De draaiknop voor de bediening zit verstop in de middentunnel en het scherm zit achter een simpel, klassevol analoog klokje.

De boordplank is nog zo'n voorbeeld van eenvoud. Hier wordt je niet gebombardeerd met informatie. De toerenteller is zelfs - wat zo onderhand iedereen weet - vervangen door een wijzer die de krachtreserve weergeeft. Een wijzertje dat bij een constante snelheid van 180 over de Duitse autobahn een vermogensbuffer van 85% aanduidt. Geruststellend, niet? En waarom geeft niet elke auto dit weer?

Ergonomie, zitcomfort, materiaal en afwerking zijn allemaal foutloos. Een uitspraak die niet eens begint met de zin voor detail en comfort die de vakmensen bij Rolls Royce aan boord leggen, in kaart te brengen. Daarom een enkele kanttekening, bij wijze van illustratie. Het leder is afkomstige van Alpijnse stieren. Die brengen hun ganse leven door op een weide zonder prikkeldraad of andere vaste afsluiting. En als ze de pech hebben één keer door een mug te worden gestoken, dan kan hun huid nog gebruikt worden voor luxemeubelen, kledij of accessoires, maar niet meer voor een Rolls. De kap is een heus meesterwerk, met een afwerking die menig hard dak overtreft en een isolatieniveau dat eveneens wedijvert met de betere stalen daken.

De onbescheiden afmetingen van de koets ten spijt; de koffer lust niet meer dan 315l. Daar tegenover staat dan weer dat de vier inzittenden een zee van ruimte ter beschikking hebben.

Veiligheid

De veiligheid is een beetje een heikel punt bij de bespreking van de Phantom. Natuurlijk is de collectie airbags (6) en de aanwezigheid van alle denkbare elektronische stabiliteitscontrolesystemen gedocumenteerd, maar het is natuurlijk niet zo dat de EuroNCAP crashtestorganisatie al een exemplaar tegen een muur heeft geparkeerd.

Dat het onderstel gebaseerd is op dat van de BMW 7 biedt al wat garanties. Maar je mag er zeker van zijn dat de ervaring die zowel BMW als Rolls Royce hebben met het vervoeren van mensen met -laat ons zeggen- een opvallend profiel garanties biedt inzake structurele integriteit. Maar zoals steeds is het bedrijf zwijgzaam.

Rijgedrag

Aan de 6,75l grote, geblazen V12, werd niet geraakt bij de jongste aanpasbeurt. Die levert nog steeds 460pk en 720Nm, wat een duidelijke focus op trekkracht eerder dan vermogen doet vermoeden. Gezien het gewicht van haast 3 ton, is dat alleen maar logisch. Bovendien hoort een Rolls niet van A naar B te sprinten, maar ‘to waft'. Een typisch Britse term die je kan omschrijven als het neerzetten van prestaties zonder de indruk van inspanning te wekken. Met gemak, zo u wil. Dat de Phantom Drophead Coupé, voortaan uitgerust met een 8-trapsautomaat in plaats van een exemplaar met 6 verhoudingen, daarin wel wat achter de hand houdt, kan je afleiden uit de specificaties. Daarin staat een sprinttijd van 5,8 seconden te blinken, naast een afgeregelde topsnelheid van 240km/u. Indrukwekkend, zonder twijfel, maar ze ook effectief proberen neerzetten is een beetje heiligschennis. Waar het Rolls Royce om te doen is, is het vermogen om je met gemak te distanciëren van de andere verkeersdeelnemers. Iets wat de Phantom eigenlijk al doet als hij stilstaat, maar desnoods wel wil onderlijnen door volstrekt dramaloos en nagenoeg geruisloos een tussenacceleratie uit de mouw te schudden. Tot het tijd is om te stoppen natuurlijk, want zelfs geventileerde schijven met een diameter van meer dan 30cm rondom, kunnen het gewicht niet verdoezelen. Het gewicht is ook in grote mate verantwoordelijk voor de flinke verbruikscijfers van het product: 14,6l/100km of 347gr/CO2/km. Wij realiseerden over enkele duizenden kilometer een gemiddelde van 16,4l/100km. Niet meteen cijfer waar de beoogde doelgroep van wakker ligt, maar zelfs in de huidige zeitgeist een volume dat gewoon in verhouding is met de omvang, het gewicht en de prestaties.

Deze Phantom Drophead Coupé is uitgerust met het ‘Dynamic Package'. Een ophangingspakket dat de op elektronische gestuurde dempers en luchtbalgen rustende koets wat strakker in het gareel houdt. Een snufje dat elke andere constructeur gewoon zou verstoppen onder een knopje, maar niet Rolls Royce. Je hebt het, of je hebt het niet. Strakker is overigens best een misleidende term. De oneffenheden in de ondergrond worden nog steeds volmaakt afgevlakt en wie een bocht zelfs een beetje dynamisch aansnijdt mag zich aan een stevig rollend koetswerk verwachten. Bij hoge snelheden (pakweg 180km/u of meer) begint de koets zelfs spontaan te deinen. Maar je bent wel als vanouds perfect geïsoleerd van putten en bulten. Comfort wordt hier nog met de grote C geschreven.

Wie er echter van uitgaat dat het grote stuurwiel en de wollige ophanging daarom geen feedback geven, staat op het verkeerde been. De twee hebben - in tegenstelling tot wat vaak algemeen wordt aangenomen - niets met elkaar te maken. De Rolls communiceert perfect wat hij doet, is tot veel meer in staat dan de meesten voor mogelijk houden én biedt bovenal rijplezier met bakken. Maar je zal dat de constructeur nooit horen claimen. Tot zulke wereldse uitspraken laat Rolls Royce zich niet verleiden.

Conclusie

Rolls Royce beweert dat de Phantom, en bijgevolg ook deze dakloze Drophead Coupé, met geen enkele andere auto vergelijkbaar is. En als het op de prijs aankomt, vanaf € 461.016, dan komt concurrentie in elk geval uitsluitend van exotische supercars. En wie daar naar kijkt, komt nooit bij deze vierzitter uit. Nochtans kan je ook hier heel wat superlatieven uit de kast halen. Als de Britten beweren dat afwerking en materiaalkeuze hun gelijke niet kennen, dan is dat geen overdrijving.

In een speurtocht naar minpunten, met de loep kunnen we wel stellen, hebben we er twee gevonden. Het koffervolume is met 315l krap in vergelijking met de totale lengte van 5,61m. En met 2,6 ton op de weegschaal kan je de remmen tot overgave dwingen als je jezelf een dynamische rijstijl aanmeet. Met 460pk en 720Nm kan je naar de 100 in minder dan 6 tellen. Het gaat evenwel om het vermogen om moeiteloos en zonder drama te kunnen versnellen. Zelfs met het Dynamic Package durft de Phantom nog stevig te wiegen. Je zou eruit kunnen afleiden dat de sensatie van op een vliegend tapijt te zitten, meteen ook elke vorm van rijplezier verhindert. Dan trap je in de val die volumeconstructeurs hebben gespannen. Daar luidt de doctrine dat kleine stuurtjes en stugge veren nodig zijn om de stuurpret met de lepel te scheppen. Deze cabrio met z'n grote stuur en wollig onderstel bewijst het tegendeel.